Laat ik maar van wal steken want het zit me tot hier *wijs 1 meter boven hoofd*
Laat ik even kort schetsen: ik ben 2x meter: toevallig van 2 adoptiekindjes: een meisje van bijna 2 en een jongen van bijna 1. Het meisje is de dochter van de jeugdvriend van mijn man en dus de adoptiedochter van een homokoppel.
Ergernis 1
De manier waarop ik als meter gevraagd werd vorige lente. Ze hadden net het telefoontje gekregen dat er een dochter op komst was en we werden uitgenodigd daar een glas op te drinken. Dat mijn man peter ging zijn dat stond al eeuwen vast. Zegt T. (de vriend van mijn man dus) ineens: 'Oh en mijn man zijn nicht en haar man zijn meter en peter'
Ik kijk wat verdwaasd omdat ik echt dacht dat mijn man peter ging worden. Ik pols voorzichtig.
'Ah, zegt hij, we hebben voor 2 meters en 2 peters gekozen dus jouw man wordt peter en ja, gij dan meter eh.'
Hij draait zich om en wandelt terug de keuken in.
Ik stond perplex.
Een meterschap wordt je aangeboden, gevraagd. Niet opgestampt dacht ik?
ergernis 2
- Ik ken iemand die goedkoop aan pampers kan geraken. Ik ga er eens kopen voor mijn petekind (x5 of zo)
- Ach, je vindt onze opbergbox voor speelgoed leuk? Ik breng er zo eentje mee voor jullie zoon. Wat zeg je? Je gaat het zelf betalen? Nee, nee, geen denken aan, hij krijgt het van mij.
- We bellen deze week wel om hem eens te bezoeken (x10)
- O, ik zag ZO leuke jongensschoentjes staan in winkel X. Morgen ga ik ze kopen voor mijn petekind
- ....
Kijk, ik ben geen materialist, maar mensen die van alles beloven en het niet doen, daar krijg ik ook het heen en weer van. Ik ben een volwassen mens, maar mijn zoontje begint stilaan op leeftijd te komen dat ie dingen begint te beseffen en ik wil geen peter die 'm 100 beloftes doet en er geen enkele van nakomt.
ergernis 3
Met nieuwjaar hebben we hen meegenomen op restaurant. Ze hebben geen frank moeten betalen. 't Manneke heeft niks gekregen voor zijn nieuwjaar.
Op zijn verjaardag (etentje met gourmet en taart) komen ze hier toe met een pakje. Mijn zoontje scheurt het open, komt er een duplodoos VOOR MEISJES uit. Reactie? 'Ja, wij hebben dat 2 keer gekregen voor onze meid haar vorige verjaardag dus geven we het maar aan jullie zoon'
Zonder verpinken. Aller jong.
Dat durft ge toch niet, zeg....
ergernis 4
Hun dochter is een kleintje, veel kleiner dan onze zoon. Ze vroegen of ik unisex rompertjes had die ze mochten gebruiken. Ba ja, een hele berg van de HEMA. 'k Heb wel 10 keer gezegd dat ik mijn spullen terug wou (met het oog op een eventueel 2de kindje). Gisteren heb ik hem aan de telefoon en ik vraag of ik mijn maatjes 68, 74 en 80 alvast kan terug krijgen aangezien de dochter nu 86/92 draagt. Krijg ik als reactie: 'Oei, ik wist niet dat je dat terug wou, wij hebben dat allemaal aan spullenhulp gegeven'
ergernis 5
Gisteren had ik 'm dus aan de telefoon. 'k Was nog niet goed bekomen van de mededeling van hierboven of ik kreeg dit gesprek:
- Onze F is binnenkort jarig dus we geven een feestje op 3/11. Zijn jullie vrij?
* Ja
- Ok, we gaan iets eten in restaurant x (echt een megaduur kot) om dat te vieren
* Ah ok, we zullen er zijn.
- Wij betalen wel enkel het aperitief
Moeten we dus naar een verjaardagsfeest, maar wel zelf alles betalen én een cadeautje meebrengen.
Ik heb mijn man gesmeekt om eens met zijn vriend te praten. Dat dit toch echt allemaal geen manieren zijn, maar die is dan weer te diplomatisch voor woorden. Enfin, hij vreest dat ie de vriendschap zal opblazen wanneer ie zijn mond open doet.
Ik erger mij alleen maar dood.
Reageer ik nu niet normaal? Zijn er hier nog met een crappy meter of peter?
Hier ook zo een geval in familie. Dokterskoppel dat geld heeft met hopen en dan anderen half verplicht om dat ook uit te geven. Wij moeten redelijk zuinig zijn en soms KAN ik gewoon niet mee omdat het te duur is voor ons 
. Gelukkig is t familie en kan ik via mijn mama soms laten weten dat het TE is.