Wij weten al een hele tijd dat we op een donor beroep moeten doen aangezien mijn vriend 100% onvruchtbaar is. We hebben dus eigenlijk alle tijd gehad om hieraan te wennen, en aanvaarding is duidelijk op zijn plaats
Deze week hadden we dan ons gesprek om alles in orde te brengen voor KID, maar waar ik echt absoluut geen rekening mee had gehouden, was ineens werkelijkheid: met mij is blijkbaar ook niet alles 100% in orde! Er zijn antistoffen tegen chlamydia gevonden in mijn bloed. En omdat ze geen KID willen starten als ze niet zeker zijn dat dat een grote slaagkans heeft, gaan ze dus een laparoscopie en HSG doen om na te gaan of mijn eileiders niet verlittekend zijn en om te zien of de transportfunctie nog werkt en eventueel te herstellen indien mogelijk...
Mijn vriend en ik zijn nu ook allebei op een antibioticakuur gezet om eventuele restanten de das om te doen...
Ben er echt ff niet goed van! Ik sta nu op de wachtlijst, maar ze konden me nog niet zeggen hoe lang het zou duren eer de operatie kon doorgaan. Ik hoop gewoon dat ik het toch ruim op voorhand weet zodat ik het kan regelen op mijn werk...
Ze hebben me ook wel onmiddellijk meegedeeld dat - worst case scenario - moesten mijn eileiders echt totaal niet functioneel zijn, dit niet betekent dat ze niets kunnen doen voor ons, maar dat we dan op IVF moeten overschakelen...
Oh ja, ik heb dus nooit geweten dat ik chlamydia heb gehad he... Heb me 3 jaar geleden wel eens uitgebreid laten testen (ook op chlamydia dus), en toen is er niets gevonden in mijn urine. En ze kunnen nu niet weten of die antistoffen dateren van 10 jaar geleden of van vorig jaar bij wijze van spreken...
Nog mensen hier die te maken hebben (gehad) met chlamydia antistoffen?