ik ben nieuw hier en zoek wat steun van lotgenoten, gezien ik in mijn omgeving mijn "ei" moeilijk kwijt kan.
Kort het verhaal: wij gaan voor een 2de kindje sinds ongeveer 1 jaar en een maand, maar dat lukt niet zoals gepland. Heb net de eerste cyclus met clomid en pregnyl achter de rug, waarbij er ook een overstimulatie was en er dus een eicelaspiratie is gebeurd zodanig dat we toch de cyclus nog konden voortzetten zonder een 9ling te krijgen
Kindje nr. 1 is er natuurlijk gekomen, maar dat blijkt achteraf een mirakel te zijn geweest gezien ik op natuurlijke manier wellicht maar 1 a 2 ovulaties per jaar heb.
De ervaring tot nog toe in de MMM:
1. te weten komen dat er een probleem is = niet fijn
2. al de onderzoeken combineren met fulltime werken = niet handig. Baas is al op de hoogte omdat ik de last minute bezoekjes aan het ziekenhuis niet meer gecombineerd kreeg :s Gelukkig veel begrip!!!
3. op fertiliteit ben je een standaardgeval met pillekes en spuitjes, daar draait niemand zijn hand voor om, maar ik vind het toch behoorlijk verwarrend, ingrijpend, moeilijk, zwaar
4. eicelaspiratie na overstimulatie = niet zoals gepland, dus ook niet fijn
5. ook onverwacht: na de teleurstelling gisteren van de regels die doorkwamen, meteen door naar de volgende last minute afspraak voor een basisecho en nieuwe dosis, zoveel verwarrende gevoelens! Teleurstelling over de regels, sprankeltje hoop voor een nieuwe cyclus, dankbaarheid voor het bestaan van een "plan B" met clomid, ...
6. voor je relatie is het ook niet evident aargh. Mijn man is heel meelevend, heel lief, maar kan ook niet echt helpen bij een teleurstelling. Praten is soms moeilijk, en zo lang je niet zwanger bent, mja, blijft het maar bij praten he "wat als" "wat als niet" "hoe" "wat", ... Allemaal speculaties...
Hebben de ervaren dames/koppels hier enig advies?
Ik zoek een 'peergroup' waarbij ik anoniem een beetje kan zagen en klagen haha. Maar ik loop een beetje verloren tussen alle posts hier op het forum.
Dankjewel!