je bent zeker dat het geen innestellingsbloeding meer kan zijn? Hopelijk is het volgende keer wel gewoon prijs! Moed erin houden!Setta, ja, als zelfstandige begrijp ik maar al te goed je stress ivm data. Als ik er op terug kijk was dat voor mij ook altijd de grootste stressfactor in het hele proces. Zeker tijdens stimulatierondes die voor mij altijd lang duurden met vele controles tot gevolg. Altijd weer dingen moeten afzeggen, piekeren hoe ik het ga halen etc...
Tp waren voor mij hemels, ik mocht altijd s avonds privé naar de gyn voor de meting en vermits het in kunstmatige cyclus was (toch geen eigen cyclus), kon ik altijd kiezen welke dag me het beste paste voor tp
Ik wacht na meer dan 2 jaar ook nog altijd op 'mijn' moment, maar ik troost me met de gedachte dat er al beterschap is. Ik probeer nu in stappen te denken in plaats van resultaten. Niet dat ik het ineens niet meer ambetant vind dat er nog niet veel op echo te zien was hoor, maar me er in opjagen heeft ook weinig zin...
had precies gewoon weer beter kunnen doen alsof het me niks deed. Op den duur kan je hart dat niet meer verdragen en barst de bom...Ik kan dat missen als kiespijn, maar ja...het gewone leven blijft ook verdergaan hé. Vroeger kwamen wij goed overeen, maar de laatste tijd...Ik heb een drukker leven, zij heeft haar menopauze. Botst geweldig hard en als ik dan geen steun krijg dan komt dat des te harder aan natuurlijk. Duurt ook altijd zo lang eer het dan terug 'hersteld' is.