Brusjes in de maak

[Ster_]

Das een heel heel mooie tekst Maddie, word er stil van van heel je verhaal. Jouw verdriet is zo herkenbaar. Doet pijn he meid, is echt rouwen om een kindje, al was het nog zo klein.

Ons zoontje reageerde vergelijkbaar toen en nu nog de laatste mk. Heel verdrietig maar wel logisch: we gaan gewoon terug naar dokter Decleer mama en die maakt wel weer nieuwe babies. Jammer dat wij zo niet kunnen denken he. Was het maar zo simpel.

T komt dan ook nog op zo een moeilijk moment, midden in de feestdagen. Ik hoop dat jullie steun vinden bij mekaar en kracht kunnen putten uit jullie gezin. Veel moed!

[Ster_]

Hopeful hoe gaat t met jou? Tis bijna zover he! Wat ik me al zolang afvraag leggen ze in Ghb een tweeling op de kamer zo samen in een bakje (bedje)? Of in de couveuse? Lijkt me zo schattig!

[Hopeful82]

Alles goed hier, nog gezellig samen in de buik!! Hoop dat ze nog eventjes blijven zitten, vanaf zaterdag mogen ze in principe komen van mij (nu zou ook geen ramp meer zijn, maar verjaren met kerst lijkt me nu niet zo tof)...

In de couveuse liggen ze volgens mij apart maar in verwarmd bedje of op de kamer mogen ze volgens mij samen liggen, hoop dat zo!! Ben zoooo benieuwd aan het worden: jongens of meisjes, hoe groot/klein zijn ze, mogen ze mee op de kamer, ... Nog heeeel eventjes geduld!!

Jullie fijne kerstdagen dames, hopelijk kunnen jullie er ondanks alle behandelingen en emoties toch ook van genieten met het gezinnetje!!

[Ster_]

Oooh Hopeful ik ben zo blij voor jou dat je die 36w hebt gehaald! Hoop dan voor jou voor twee kindjes samen in een bedje naast jouw bed ik kan me niet voorstellen dat die daar met twee in passen of hebben ze er dan speciale? Het wordt hoe dan ook genieten!!! Ben ook reuzebenieuwd naar de geslachten en de namen! Jullie hebben dus twee meisjes en twee jongensnamen?

Maddie, ik hoop dat de dagen wat rustig kunnen verlopen voor jullie!

[babseke]

Maddie hoe gaat het nu met je? Mooie tekst van je vriendin, daar zie je dat jullie veel steun krijgen.

Ster_ En valt het wachten wat mee? Mss kun je gemakkelijker je gedachten eens verzetten omdat het feesten zijn. Of juist niet? Ik zou mij niet te druk maken voor de por van je zoontje, de embryotjes zitten goed beschermd. Is natuurlijk vervelend om altijd te moeten voorzichtig zijn. Hier moet ik ook opletten want V. zit in de fase van het stampen tijdens luierwissel op de ververstafel. Ik heb maar luierbroekjes gekocht om het vlotter te doen verlopen. Weeral een stapje dichter bij het groter worden.

Hopeful; dus deze week wordt jij mama... Spannend. En ik hoop echt met je mee dat je je kleine hummels bij je op de kamer hebt. Dit is ook mijn droom... Ik heb zoveel respect voor mensen die het geslacht als verrassing willen houden. Ik wou dat ik het kon, maar het kriebelt te veel. Ik wil het gewoon zo snel mogelijk weten...

Hier terug aan het werk sedert een paar nachten. Terug switch nacht-dagritme valt niet zo mee. Verkoudheid steekt weer de kop op. Ook sedert een paar dagen frequent last van een hoge hartslag in rust. Had ik mijn vorige zws ook. Eens vragen om schildklier te laten controleren...

st3 Al zicht op een volgende poging?

[Milena]

Hey iedereen,

mag ik me bij jullie groepje toevoegen?
Het is ondertussen al heel lang geleden dat ik nog eens op DVO iets geschreven heb.
Ik en mijn vrouw hebben ondertussen al een zoontje, die binnen 3 weken 2 jaar wordt. Hij is er gekomen na 7 IUI's , en 2 eerdere miskramen.

In september vorig jaar zijn we gestart voor een brusje.. Met het naïeve gedacht dat het wel snel ging lukken.
We hadden nog recht op 5 terugbetaalde IUI's, maar die zijn ondertussen al lang op. Zijn dus verplicht moeten overstappen naar IVF, ook al ging ik nooit die stap zetten. Vorige maand de 3de tp achter de rug gehad... Hcg even op 9 gestaan, maar dan weer naar 0. (bij IUI 4 hcg 300 gehad, maar ook daar was het snel weer over..) Eind volgende week hopen we terug te starten. Pfff, begint me soms heel zwaar te vallen om eerlijk te zijn. Iedereen in onze omgeving wordt weer zwanger, en wij blijven achter (ook al ben ik heel gelukkig met ons zoontje). Nu is ook mijn schoonzus zwanger, na een maand gestopt te zijn met de pil... Zucht. Het is niet dat ik het hen niet gun, maar zij weten dat we ondertussen al zo lang bezig zijn, en dan heb ik er echt geen boodschap aan dat ze nog maar een maand gestopt was met haar pil...

Maddie, heel veel sterkte!

Ster_ , veel succes met het wachten!

[Ster_]

Babseke, t valt goed mee met de vakantie! Gezinnetje thuis dus weinig tijd om te piekeren. Ik zit ook niet zoals anders als een freak dingen op te zoeken komt mss nog maar nu gaat t goed.

Oh dat groot worden he onze jongste gaat al redelijk goed op het potje maar met die bodiekes is dat wel vrij onhandig. Ik stelde het maar steeds uit maar ben dan toch maar onderbroeken gaan kopen.

Heb intussen gebeld naar Gent en die stamp kon idd absoluut geen kwaad omdat mijn baarmoeder nog diep achter t schaambeen ligt oef!

Hallo Milena, welkom hier! Waar ben jij ik behandeling? Tis zwaar he maar we moeten voor ogen houden waarvoor we het allemaal doen! Veel succes!

[Milena]

Ik ben in behandeling in het Az Groeninge in Kortrijk, bij dr. Thijs..

Goed dat je gebeld hebt, zo ben je toch wat geruster hè!

[Ster_]

Toch voor vijf minuten ja

[st3]

Hoi hoi

Ster, ik duim heel hard. Goed dat je (tot nu toe) zo relaxed bent; kan alleen maar goed zijn voor die kleintjes

Babseke, gaat hier wel hoor. Ms 3 weken geleden gehad, dus ik veronderstel dat ik nog 1 a 2 weken moet wachten eer ze terug doorkomen (vorige keer was het toch 35 dagen....dus dan ist nog 2 weken). En dan weer volle bak derin vliegen he, we hebben nog 8 cryo's, dus ik hoop zo hard dat de goeie der tussen zit (zijn gestart nu met 11 bevruchte eicellen he, dus al 3x tp gehad van deze batch, met eentje een mk, en ervoor ook nog 3 tp's.....). Soite, daar denken we nu nog niet aan, want tis idd veel te druk met dochterlief en de feestdagen. Ja ze worden snel groot, ik ben al stilaan haar 2e verjaardag aant inplannen (1 maart). Kwestie dat schoonbroer met gezin ook kan komen (moeten van Duitsland komen)....

Milena, kken het helemaal. Dochter is gekomen van 1e ICSI, eerst wel mk gehad, maar daarna zwanger van haar. Nu al 6 tp's gehad (van ICSI 2 en 3, waar we nu nog 8 cryo's van hebben), met bij tp 5 een vroege miskraam (eerste bn Hcg 66, bij 2e bn 2 dagen later gedaald naar 53....en dus mk).
En ja, iedereen die rond mijn periode bevallen is in de vriendenkring, is ongeveer terug zwanger. Gisteren nog effe opdoffer daaromtrent gehad (kvoel me altijd slecht dat ik me zo voel, maar kkan het niet helpen). Kkreeg toen te horen dat ex-college, die zoontje heeft dat 5 maand ouder is dan onze dochter, weer zwanger is, en tis voor april. Maakt dat ze in de zomer zwanger geworden is, en ik weet dat ze toen gingen stoppen met de pil. Dus direct prijs, net zoals vorige keer....kkan het niet helpen maar ik moet altijd een paar dagen bekomen van zo'n nieuws, ook al gun ik het hun wel....kgun het mij ook zo hard, en waarom wil het bij ons dan niet lukken, maar wel nog es een mk krijgen....terwijl het bij anderen zo voor de wind gaat...maar goed, na paar dagen ben ik der wel over, en tja binnenkort uitkijken naar nieuwe poging.
Ah, sorry, ben zo met de deur in huis gevallen. Hoi Milena, fijn dat je derbij bent (ook al was het zoveel leuker geweest dat we hier allemaal niet moisten 'zitten' he). IVF is inderdaad wat ingrijpender dan IUI, alhoewel ik wel van sommigen gehoord heb dat ze bv meer pijn en last hadden met IUI dan met IVF.
Pffff maar tblijft natuurlijk enorm zwaar he, met vele ups en downs...

Hopeful, daar nog alles ok? Ik wist niet dat je't geslacht niet wist, ohhhh nog extra spannend. Bij dochterlief wist ik het ook niet hoor, kwilde het absoluut niet weten, was gewoon blij zwanger te zijn (en te blijven). Moest het nu nog es lukken, wil ik het weer niet weten. Want tzou me absoluut niet uit maken, kzou al zo blij zijn om daar gewoon nog es te geraken.
Wanneer was de dag ook alweer? Volgende week ergens he....is der eigenlijk een red, en dat ze ze dan zowiezo willen laten komen? Of is dat standaard bij tweeling (of 1-eiige?). Allee ik ken iemand die haar tweeling bv helemaal voldragen heeft (met dus 2 kleintjes van 3.5 kg ongeveer elk, maar dat was wel spontane zwsch en 2-eiig). Soite, superveel succes, en geniet ervan!!!

[Hopeful82]

Hey st3! De datum houden we geheim, maar het worden 2014 kindjes dus erg lang zal het niet meer duren.

Reden is dat het een eeneiige tweeling is die placenta delen, en die kan het op het eind niet goed meer aan, waardoor de risico's te groot worden. En aangezien ze vanaf 36-37 wk het in principe goed doen, nemen ze het risico niet en leiden ze in...

[babseke]

Hopeful, ik gok op maandag Maar hoe dan ook heel veel succes en geniet er dubbel en dik van xx

[Ster_]

Ik denk dat Hopeful de 30e binnen moet ze houdt t wel spannend

Str3, tis wel prachtig dat jij zoveel cryos hebt en ze telkens goed ontdooien he. Maar ik snap je frustratie hoor!

Milena, hier net als jou en str3 vrij vlot een eerste, na 4iui en 1 ivf. Tweede was een ander paar mouwen. 7 tp en daarvan 2 miskramen. Nu zit ik in de ww van de 4e tp voor nummertje 3 (en 4???) en ook alweer jammer genoeg 1 miskraam rijker. Maar we moeten volhouden!!!

[Maddie]

Dag Milena, welkom hier. Wij zitten ongeveer in hetzelfde schuitje, zijn ook bezig van december 2013 (non-stop) aan een brusje: met 6 IUI, laparoscopie en dan IVF - intussen al 4 pu en 6 tp. Ik herinner me nog goed dat toen we aanklopten bij de gynaecoloog hij zei: allé, we gaan ervoor dat je tegen december (2013) zwanger bent. Intussen al december 2014 en nog steeds geen resultaat Ik vind ook dat hoe langer het duurt, hoe lastiger het wordt. Zeker nu met miskraam nu. Mijn vrouw heeft ons eerste kindje gedragen. Zij heeft 6 IUI gehad, ook een laparoscopie en dan prijs van de eerste IVF tp. We dachten dat het bij mij wel wat vlotter zou lopen maar helaas, 't is nog slechter.

Ik heb nog een vraag aan jullie rond mijn miskraam. Nog steeds geen druppel bloedverlies hier (hoe ironisch, eerst was ik als de dood voor nieuwe bloedingen en nu kunnen ze niet snel genoeg komen). Als het tegen maandag niet vanzelf begonnen was, stelde dokter voor om maandag direct een curettage te doen. Hoe dichter het komt, hoe minder ik het zie zitten . Maar langs de andere kant: als het dode vruchtje nog weken in mijn buik blijft zitten, zie ik dat ook niet zitten. Eigenlijk wil ik gewoon zo snel mogelijk weer de draad van de behandelingen opnemen en ik weet niet met welke keuze (afwachten of curettage) dat het snelst mogelijk is. Onze zoon wordt altijd maar ouder en ikzelf ook. Ik haat het om stil te zitten en niets te doen. Ik wil gewoon weer aan ons doel werken. En natuurlijk heb ik nog veel verdriet, maar ik denk persoonlijk niet dat dat een nieuwe zwangerschap in de weg zal staan. Ik probeer mijn 8,5weken zwangerschap als iets hoopvol te zien, teken dat ik zwanger kan raken, iets wat me tot nu nog nooit gelukt was. Kunnen jullie me wat helpen bij het maken van de keuze afwachten of curettage? Ik heb meer stress van die keuze nu dan van iets anders. Vannacht bijna geen oog dicht gedaan.

Hopeful, spannend!!!!!

[st3]

Dag Maddie

de keuze die je uiteindelijk maakt, moet iets zijn waar je je goed bij voelt natuurlijk, maar kkan alleen maar vertellen over mijn ervaring bij eerste mk (2e kwam spontaan, want was echt superprille zwsch). Bij eerste zwsch (en dus mk) was al van het begin duidelijk dat het kantje-boordje zou zijn, hcg dat net niet goed genoeg steeg, gyn gaf 50% kans op buitenbaarmoederlijke zwsch, dus vroege echo gehad, waarop vruchtzakje zichtbaar was in baarmoeder. Dan gewoon de standaard echo gehad op 7 wk (bij ons in Genk is dat op 7 wk als je IVF doet, maar kan verschillen natuurlijk) waarop kloppend hartje te zien was, maar ook een te kleine vruchtzak. Kkreeg toen nog 30% kans op miskraam....week erna opnieuw voor echo, toen was vruchtje te zien zonder hartslag, dus was ergens in de week gestorven. Hij zei nog een weekje te wachten om te zien of het spontaan kwam, maar dat gebeurde niet. Dus die week later weer echo, en toen stelde hij wel voor curettage in te plannen. Dat inplannen zorgde er uiteindelijk nog voor dat we bijna een week moesten wachten eer er plaats was (van woensdag naar hem gaan tot de dinsdag erna curettage). Dus eigenlijk meer dan 2 weken gehad tussen sterven van vruchtje, en curettage, zonder idd ook maar enig bloedverlies of wat dan ook.

Tegen dan was ik eigenlijk gewoon op van alles, feit dat ik gewoon aant werken was, en me elk moment aan (serieuze) bloeding kon verwachten (met ook nog een werk op een uur rijden van thuis)....allee ik was blij dat het kon afgesloten worden door curettage. Ik had er wel schrik van hoor, want had vooral schrik dat er toch iets zou misgaan waardoor ik mss gewoon nooit meer zwanger zou kunnen worden. Maar de curettage op zich was wel een positieve ervaring (allee in hoeverre mate zoiets positief kan zijn he maar ik had er veel schrik voor en had er eigenlijk helemaal niks van gevoeld). Enkel kleintje beetje buikpijn toen ik op recovery lag, maar echt niet de moeite, en daar kreeg ik ook nog gewoon pijnstiller voor. Daarna niks van pijn meer gehad, bloedverlies viel heel goed mee (denk dat er zelfs niet veel geweest is meer) en 6 weken later terug mijn ms.

Dus ja, op basis van deze ervaring kan ik wel zeggen dat het (voor ons althans) allemaal goed verlopen is, en ik had er geen spijt van dat we het hebben laten doen (alhoewel ik me wel schuldig voelde dat ik 'mijn baby' gewoon liet wegdoen, terwijl die duidelijk zo graag nog wilde blijven....maar das meer iets wat ik in mijn kop steek, dan echt common sense he, weet ik ook wel).

Hoe lang zou jullie baby al gestorven zijn ongeveer toen je je laatste echo kreeg? Je kan eventueel wel nog vragen om in eerste week januari of zo pas curettage te plannen, dan heb je nog wel een weekje of iets langer dat het misschien toch vanzelf kan komen (want je moet maandag terug naar gyn dacht ik he).

Aan de andere kant, Ster heeft het wel allemaal zo laten gebeuren he (wat ik heel erg chapeau vind, want maakt dat het wsch toch wat langer duurt eer je het kan afsluiten....maar even goed ook niet, niemand kan dat zeggen natuurlijk).

Veel sterkte met de keuze; je moet doen waar jullie je goed bij voelen.