icsi 2017 januari-februari-maart

[Setta]

Dank je voor de steun dames, maar ik begin hier stilaan te beseffen dat ik de moed aan het verliezen ben...telkens een biochemische(of althans: dat denk ik, zeker met een vage streep) kan echt niet goed komen . Echt schrik dat ze in Jette ook niet meer gaan kunnen helpen. Je wordt zo ongelofelijk verbitterd op den duur.
Ik zie hier ook nooit dames die mijn verhaal delen. Ze hebben allemaal ooit al wel eens het bewijs gehad en laat nu net dat mijn grootste vrees zijn: alleen achterblijven en beseffen dat er nooit een kind zal komen. Het is gewoon uitzichtloos, punt.

[Carootje]

@setta, ik snap dat het moeilijk wordt om er blijven in te geloven. Maar je moet ze daar in jette ook de kans geven om wat dingen uit proberen en te kijken wat werkt en niet werkt. Jammer genoeg bestaat ee geen pasklare oplossing die voor iedereen werkt. Maar ik weet ook wel dat ze daar niet zo maar opgeven vooraleer ze alles geprobeerd hebben. Dus probeer ze ook die kans te geven. Mss is het ook nog een idee om eens accupunctuur te proberen. Schijnt heel ontspannend te zijn. Of gewoon is met iemand gaan praten over je gevoelens om dat negatieve toch proberen een beetje weg te krijgen en ergens wat steun te vinden.

[Honey89]

Thanks carootje!

Setta. Ik begrijp dat je de moed aan het opgeven bent. Ik moet mij ook elke dag weer moed inspreken. De ene dag gaat het al wat beter dan de andere.
Ik heb ook zoveel schrik om alleen achter te blij en. Dat onze wens nooit vervuld zal worden.
Je ziet iedereen rondom jou zwanger worden en bij jou wil het maar niet lukken...
Heb ook al paar keer een streepje gezien maar helaas.
Maar echt we mogen niet opgeven. Dan kunnen we ons zelf al niet verwijten dzt we er noet alles voor gedaan hebben eh meid. Wat de toekomst zal brengen. Dat weten we niet. Maar ik en alle andere meiden hier zullen je in je weg steunen hoor! We weten hoe moeilijk het is!!

[lieze81]

Honey, bedankt voor je reactie... ik zal wat mis zijn in mijn berekening. Ons zoontje was een dag 3 Emmy , maar de andere 2 zijn op dag 5 ingevroren... daarmee dus ook dat het allemaal wat opschuift. Die details zitten wat ver in het geheugen...

Onze wens; proficiat!!! En nu hoopvol wachten op de echo!

Trientje, ik krijg tranen in de ogen bij het lezen van je verhaal. Heel veel sterkte met het verwerken van het verlies van je dochtertje. En ik hoop dat jullie snel een broer of zus voor haar mogen verwelkomen.

Setta, ik herken je gevoel nog zo duidelijk. Ik had de hoop ook al opgegeven. Voelde maand na maand zo'n duidelijke ms symptomen dat ik 3d na de TP al kon zeggen 'het wordt weer niks'... Maar plots veranderden die symptomen. Dus blijf geloven... jullie beurt komt eraan. Alleen jammer dat we geen glazen bol hebben, en niemand ons kan vertellen wanneer..

best wel zotjes.. de 1e TP moet nog komen, en toch ben ik al stiekem jaloers op die positieve testen van de anderen.
Al besef ik maar al te goed dat ik ontzettend dankbaar mag zijn dat we al 1 wondertje hebben.

[onzewens7374]

Aan iedereen die zich soms onzeker voelt: ik ken dat gevoel maar al te goed. Wij zijn momenteel met ICSI-poging 8bis bezig en hebben de 7 eerste keren alleen maar slecht nieuws gekregen. Bij de vorige poging was ik zwanger, maar dat is een miskraam geworden. En nu, bij ons allereerste (en voorlopig laatste) cryo'tje, ben ik opnieuw zwanger. Maar zolang ik dat baby'tje niet in mijn armen hou, zal ik ongerust zijn! Bovendien word ik dit jaar 44, dus het wordt zo langzaamaan een "nu of nooit"-spel. Ik hoop dus van harte dat dit de goede keer wordt. Maar eerst proberen zo geduldig mogelijk af te wachten tot de eerste echo op 31 januari...

[Carootje]

@onzewens, ik denk dat iedereen die met zo'n traject bezig is, heel regelmatig onzeker voelt. En om dan jou verhaal te lezen, mij geeft dat alleszins toch weer moed om verder te gaan. Ook hier begint de leeftijd al te spelen, volgende maand die gevreesde 40. en momenteel aan het wachten op een laparoscopie/ hysteroscopie eind deze maand. Maar dat voelt echt zo als tijd weggooien op deze moment. Ik word er echt ambetant van. En jammer genoeg werk ik dat dan dikwijls uit op mijn ventje. Ik hoop dus dat we ook snel weer verder kunnen en terug kansen hebben.

[Honey89]

Hier terug van tp. Er zitten er nog drie in de diepvries. Wel een opluchting.
Volgende week vrijdag bloedafname.

Amai onzewens icsi 8. Chapeau! Ik denk niet dat ik dat kan! Duimen staan hier omhoog dat het dit keer goedkomt. Mijn vorige verse tp was ook een mk.

[luchtballon]

onzewens: ja, amai wat heb je veel moed. ik denk ook niet dat ik zoiets aankan. ik hoop echt dat deze keer eindelijk je wens uitkomt!!!!! duimen!

honey: bij jouw ook duimen!!! niet slecht 3 ingevroren!!! zie je wel

ik moet morgen gaan voor tp en heb echt wat stress. ik heb nog nooit een embryo gehad die het ontdooien niet overleefde maar zal het toch vroeg of laat tegen komen. en al die voorbereiding, allemaal voor niks dan. de ontgoocheling zou enorm zijn maar niks aan te doen morgen wachten op telefoontje.

fiekemarieke: woensdag jouw gesprek in jette. succes!!!

[Setta]

Vandaag gesprek gehad, maar of ik er echt opgelucht door kan zijn is maar de vraag.
Karyotypering wordt gedaan, eerder op mijn vraag. De dokter zoekt niet meteen in die richting.
Volgens hem zijn de embryo's geweldig goed, zien ze niet vaak volgens hem.
Naar de oorzaak van het steeds falen heeft hij ook het raden, maar volgens hem kan het wel te maken hebben met het feit dat mijn eierstokken gedeeltelijk nog toegankelijk zijn en dat die mijn embryo's opzuigen waardoor ik telkens een miskraam krijg(weliswaar zeer vroeg).

Over afstoten van de baarmoeder sprak hij niet, hij zegt nog steeds dat het er niks mee te maken heeft, want: embryo's zijn perfect zoals ze moeten zijn.

Besloten om een poging te wagen volgende maand, maar het zal toch met een bijzonder klein hartje zijn.

Moed zit nog altijd in mijn schoenen moet ik eerlijk zijn. Was ook weer zo'n helse rit er naar toe(stomme rot files)...ik begin echt hopeloos te worden.
Had gehoopt bijvoorbeeld Aspirine ofzo te mogen nemen, maar mijn arts zegt dat het niet voldoende bewezen is dat dit een positief effect zal hebben.

Wat ik me nu wel afvraag: stel dat het genetisch onderzoek zegt dat ik chromosomaal iets serieus mankeer, wat is daar dan het gevolg van? De dokter gaat er sterk van uit dat er niks aan de hand zal zijn, doodeenvoudig omdat ze zo perfect delen en totaal geen fragmentatie vertonen. Zit met een serieus ei

[Honey89]

Luchtballon. Veel succes. Ook mijn duimen staan omhoog. Pff dat is een rotgevoel maar daar moet je nu nog niet aan denken. Zorgen voor later

Setta, bij mij gaan ze de chromosomen ook onderzoeken als het deze verse tp niets wordt. Blijlbaar kunnen ze er niets aan doen als daar iets mis mee is. Meestal wordt daar ook nooit iets gevonden zeiden ze tegen mij. Ik vind het toch ook allemaal raar dat dit niet direct getest wordt. Dit is toch iets dat je op voorhand moet weten. Voor hetzelfde geldt ben ik hier al die pogingen voor niets aan het doen. Ook bij mij zijn embryo s goed, maar toen bij mijn mk zeiden ze dat ze niet kunnen vaststellen met het blote oog of het embryo slechte chromosomen heeft.
Klote dat je niet bij je moeder terecht kan! Ik heb al jaren geen contact meer met mijn moeder dus heb ook ni echt veel steun van de familie. Een geluk dat een paar vriendinnen het weten waar ik wel terecht kan.

[Sterrie]

Ik breek even in nav het genetisch onderzoek waarover jullie spreken.

Ik begin over 2 weken met mijn eerste IVF-poging, maar bij mij hebben ze zo'n genetisch bloedonderzoek (en een hele reeks andere onderzoeken) inderdaad gedaan voor de start van alle behandelingen. Zowel bij mijn man als bij mij. Maar er zijn wel mogelijkheden als blijkt dat er chromosonaal iets niet in orde blijkt, dan doen de IVF/ICSI-PGD waarbij ze na de bevruchting nakijken of de embryo's een 'afwijking' hebben of niet. De goeie embryo's blijven dan over voor terugplaatsing, de andere vallen af... Of dat is toch wat ik van de uitleg begrepen heb, maar ik ben nog nieuw in heel dit gebeuren, dus correct me if I'm wrong. Maar dus om te zeggen dat er zeker ook nog mogelijkheden zijn in dat geval! En waarschijnlijk is er gewoon niets genetisch fout hoor, dat gebeurt niet vaak zei mijn gyn!

Ik duim alvast voor jullie!

[Honey89]

Sterrie bedankt voor de info.
Waar ben jij in behandeling?

[Luna123]

Hallo iedereen
Wat heftige verhalen hier allemaal.. De tranen staan in mijn ogen als ik alles hier lees.. Hopelijk blijven jullie de moed vinden in alles..
Ik ben gisteren naar gynaecoloog geweest. Vrijdagavond starten met decaptyl en vanaf zondag menopur erbij. Menopur in lage dosering vanwege een hoge AMH? waarde. Zijn er onder jullie die bijwerkingen hadden hiervan? 28 januari moet ik dan terug voor mijn eerste controle echo..
Hoe lang moesten jullie gemiddeld spuitjes zetten vooraleer de pick up plaats vond?
Groetjes

[Honey89]

Luna ik heb enkel ervaring met gonal f en cetrotide. Ik had niet echt bijwerkingen. Voelde me soms wel ambetant van de hormonen dat wel.
Mijn punctie is steeds rond dag 13/14.
Veel succes

Luchtballon heb je al telefoon gekregen? Ik hoop dat de tp kan doorgaan?

[Sterrie]

Sterrie bedankt voor de info.
Waar ben jij in behandeling?

Ik ben in behandeling in het fertiliteitscentrum in Diest dat samenwerkt met UZ Leuven (Gasthuisberg). Ik kan dus voor de afspraken, echo's en bloednames in Diest terecht;de punctie en de terugplaatsing gebeurt in Leuven. Het opstellen van het behandelplan gebeurt ook telkens in samenspraak met het hele team. Voor mij is dit wel een handige regeling en voorlopig ben ik er tevreden over, maar moet natuurlijk mijn eerste poging nog afwachten.

Hier iemand ervaringen met UZ Leuven en/of Diest? Waar ben jij in behandeling Honey? Ik hoor altijd dat Jette het beste centrum in België is en omdat ik waarschijnlijk een 'moeilijk geval' zal zijn, twijfel ik soms of ik niet beter meteen naar Jette zou gaan. Die gedachte maakt me wel onzeker soms... Maar ik wil Leuven wel eerst een kans geven en dan zien we wel hoe het loopt.