ICSI januari-februari-maart 2015

[Uiltjes]

Ik moet ook utro nemen tot aan regels of tot 12de week, maar eigenlijk tot aan eerste bloedafname omdat je zogezegd 100% zeker moet zijn of het je regels zijn(als ze eerder komen dan bn). Al 1week geleden van de punctie, pijnlijke borsten al de hele week, door die utro zeker.. Pffff, herinner het mij niet meer van de drie vorige keren hoe het precies was. Stresssss! En das nie goe:-) hoe ist met de anderen die 16/03 resultaat hebben?

[T&L]

Mijn gynaecoloog heeft wel uitdrukkelijk aangegeven dat het van groot belang is dat je de Utrogestan blijft doornemen (in mijn geval ook progynova) tot 12 weken indien je zwanger zou zijn (weliswaar, zoniet inderdaad tot eerst BN).

Ik mag testen over een week 13/03. Ik dacht in eerste instantie, oh die tijd zal voorbij vliegen (ik had namelijk gedacht langer te moeten wachten).
Maar woensdag nog maar TP gehad en al aant piekeren dat het niets zal zijn (waar ik me gisteren zo goed voelde).... BIZAR!
Gewoon zo raar: ik lees hier dat jullie vanalles voelen, ik voel gewoon NIETS - geen pijn (niet dat ik daar nu om smeek), geen weet ik veel ,... NIETS???? Tja dan begin je ook te denken - zal wel niets zijn....

Wanneer komt MS bij de meesten door indien poging mislukt (is 1ste TP bij mij...)??? ALlez dat het maar snel volgende vrijdag is..... Beste strks weekend, niet werken en genieten van het voorspelde prachtig weer.

[Pukkie]

Hey,

Ik ben nieuw hier, dus zal even kort mn situatie schetsen. Drie jaar samen met een man met reeds 3 kinderen. Hij was tot voor kort gesteriliseerd. Momenteel is het nog afwachten hoe de resultaten hiervan zullen zijn, maar de uroloog was niet positief, aangezien slechts 1 zaadleider hersteld werd & de andere zeer fijn is, dus zeer kleine kans op natuurlijke zwangerschap.
Ikzelf ben al in het uza geweest om te luisteren wat onze opties zijn bij slecht resultaat van de vasovaso. Ziet er naar uit dat dit icsi wordt, enige mogelijkheid bij geen goede zwemmers ...
Wat is jullie ervaring tot nu toe? De dokter in het uza zei me dat de hormonenbehandeling werkelijk een ' aanslag ' is op je lichaam & daardoor heb ik behoorlijk schrik gekregen. Ze vertelde dat veel vrouwen er weken lang bijlopen alsof ze al maanden zwanger zijn : gewichtstoename, vocht ophouden, opvliegers, etc.
Iemand die hier raad mee weet aub?

Dank je!

[Uiltjes]

T&l, het is perfect mogelijk dat je niets voelt hoor. Eerste terugplaatsing, is altijd mogelijk hé!! Ik had altijd al mijn regels paar dagen of meer ervoor, soms ook bruin etc, maar is bij iedereen anders, sommigen moeten na bloedafname nog wat wachten ook op hun regels. Iedereen reageert ook anders op utrogestan, ik heb nu oujnlijke borsten maar k moet zeggen, weet niet of ik dat vorige keren ook had, dusja, inderdaad ge zou aan alles twijfelen en vanalles voelen en niet voelen.. Gewoon afwachten is het enige wat je kan doen:-( succes he!! Nóg een week, duurt heeeel lang he dat wachten..

Pukkie: als ik het goed begrijp willen jullie nog voor een vierde kindje gaan? Denk dat die opgezwollen alsof je zwanger bent uitzonderingen zijn hoor, idd wel wat gezwollen buik maar van mij viel dat tzlkens goed mee. Die hormonen etc.. Leuk is anders, punctie etc is niet zo leuk maar het is allemaal doenbaar..

[Pukkie]

@ T&l : ja, idd willen nog voor een 4e kindje gaan samen, maar het lijkt er op dat dit niet evident zal zijn ...

Maar goed dat het blijkbaar allemaal wel meevalt! Want die dokter in het uza heeft me wel bang gemaakt. Ik heb er wel veel voor over, maar zoals die het leek uitschijnen ... & de uroloog zei ook al dat als ze mij er van konden besparen, ze dat zeker zouden doen, want dat het echt serieus zwaar is zo' n behandeling. Dus dat waren al 2 artsen.
En ik weet van mezelf dat ik al redelijk stressie kan rondlopen soms, dus wordt een hele opgave voor me.
Maar van kilo' s bijkomen moet ik dus geen schrik hebben? Want ik hoorde ook al vrouwen die aan het einde van de week 3 kilo bij waren, zonder iets speciaals gedaan te hebben, dus enkel & alleen door de hormonen. En die kende ik persoonlijk die vrouw & idd zij was toen behoorlijk prikkelbaar ...
Hoe erg is het? Waar mag ik me aan verwachten als het zo ver komt?

Dank je!

[Amarillo]

Net terug van PU, 1 eicel gevonden! Nu weer spannend afwachten tot morgen of ze bevrucht werd en dan tot maandag of er een TP kan doorgaan. Dit vind ik echt de vervelendste dagen, mogelijks nog vervelender dan die ellenlange ww! Ik heb net afgesproken met gynaecoloog dat 6 keer echt wel voldoende is geweest en ik dus niet meer terugga voor PU

T&L: bij mij komen regels ongeveer 4 dagen na stopzetten van Utrogestan door maar is dus bij iedereen anders...

Pukkie: welkom hier! Ik kan je niet echt voorthelpen met je vraag omdat ik bijna niets van hormonen neem, maar ik zou zeggen laat je niet ontmoedigen door extreme verhalen. Ik denk dat een mens veel kan verdragen als ie echt voor een bepaald doel wil gaan! misschien gewoon op je af laten komen, het is toch niet te voorspellen hoe het bij jou zal verlopen... Het is echter begrijpelijk dat je nu met veel vragen zit dus stel ze gewoon en er zullen er zeker zijn die je hiermee kunnen verderhelpen! Veel succes

Mimi: ik herken de twijfel over wat wel en niet eten. Durf ook geen risico's nemen en vind het niet altijd even duidelijk... Ik hou vanaf de TP rekening met mijn voedingsgewoonten, want kan zijn dat je zwanger bent he

[Uiltjes]

Pukkie, afhankelijk van hoeveel follikels je hebt, kan de pick-upbpijnlijk zijn, maar je krijgt altijd een ziektebriefje tem de terugplaatsing dus tegen dan ben je min of meer gerecipereerd. Ik had 1 maal van de 4 echt veel pijn(bijbhet stappen etc.) maar toen namen ze er 17 weg. Eerste 2 keren heb ik amper iets gevoeld en zelfs tegen briefje in gaan werken zonder problemen. Nu laatste keer voelde ik het, pijn, "pijn", draaglijke pijn in onderbuik, moeilijk te beschrijven, maar pijnstillers mag je nemen etc, dus ja.. Soms wel ups and downs que humeur, maar dat kan je ook hebben van je regels, bij mij zeiden ze ook dat dat erg kon zijn, maar niet zooo veel van gemerkt.. Mag ik vragen hoe oud je bent?

[Pukkie]

@ Amarillo : ook al heb ik nog ervaring op dit niveau, ik kan me voorstellen dat het spannende dagen zijn nu voor jou, veel succes alvast!

Bedankt ook voor je raad! Mag ik weten hoe het komt waarom jij geen hormonen moet nemen?
Ik probeer het op me af te laten komen, maar het is als een immens grote berg waar ik tegenop zie. In mijn directe omgeving heb ik geen vriendinnen die hier ervaring mee hebben, dus ik heb veel onbeantwoorde vragen. Bij de dokter moet alles ook steeds zo snel gaan & sta je weer buiten voordat je het weet. Antwoorden zoeken op internet levert ook vaak nix op ...
Heeft er trouwens iemand ervaring met het uza?

Ach we zien wel ... Het enige dat ik zeker weet is dat ik een kindje wil!

[Pukkie]

@ Uiltjes : hey, bedankt voor je berichtje. Ik ben bijna 32, volgens de afdeling fertiliteit nog jong. Het heeft bij mij lang geduurd voordat ik wist dat ik een kindje wilde. Maar nu weet ik het ondertussen wel zeker!
Tis niet voor de pijn dat ik zo angstig ben, daar slaag ik me wel doorheen. Het is vooral voor de moodswings & het aankomen, dat ik schrik heb ... Klinkt mss banaal, maar toch. Sorry! Er zijn veel ergere dingen, I know.

[Uiltjes]

Aankomen, mja dat weet ik niet, ik ben van nature niet dik ofzo, en heb al maanden niet meer op de weegschaal gestaan, voelde mij ook niet echt dikker of zag er niet echt dikker uit:-) mijn broeken spanden ook nooit en zo. Er zijn uitzonderingen die "overstimatie"hebben, en dan kan je wel (tijdelijk-tenzij je dan zwanger wordt natiurlijk) opgezwollen zijn. Maar die ene keer 17 follikels was al veel en zoveel was ik niet gezwollen..
als het zo is, zal je het er wel moeten bijnemen..
Waarschijnlijk zullen sommigen je zot verklaren he als je er al 3 hebt:-) maar je moet er voor gaan als het dat is wat je wil en niet laten afschrikken door wat ze zeggen! Bedoeling is om zwanger te worden en verdikken moet je dan sowieso he..

[Pukkie]

@ Uiltjes : wauw, gezegend met een mooi lichaam dan

Uiteraard, zwanger worden is de bedoeling & dan zullen de kilo' s er sowieso aankomen, maar dan is het voor het goede doel è. Ik bedoel stel dat de hele behandeling niet lukt, dan is heel die rollercoaster voor nix geweest alles inbegrepen. Als ik op voorhand wist dat het gaat slagen, dan was ik gisteren al begonnen, maar zo zit het niet in elkaar ...

Ik zou graag weten wat andere vrouwen hun ervaringen zijn wat de nevenverschijnselen betreft?

Voor alle duidelijkheid : de drie kindjes zijn van mijn man è, niet van mij ...

[Morrisje]

Ik lees hier dat mozarella niet mag?! Jawel hoor! We mogen veel meer wel eten dan niet! Don't worry! Morrisje.

[T&L]

@ Pukkie:

Nevenwerkingen die zijn volgens mij inderdaad zo afhankelijk van geval tot geval:
- Van je lichaam zelf;
- Van het aantal hormonen die je moet gebruiken;
- Van het type hormonen, ik heb een aantal soorten gehad. BV. Van Menopur meer bijwerkingen dan Puregon. Maar dan nog perfect doenbaar hoor. En nee , verdikt ben ik (nog) niet,…
- Vermoedelijk van cyclus tot cyclus
- Etc….

Wat van bijwerkingen ik dan wel had:

eerste spuitweken puregon niet echt een gevoel, misschien wel een beetje voelen dat er iets gebeurt – maar zeker niet meer dan dat.
De laatste weken , en dus de week dat het stimuleren echt wel begint zen werk op te leveren en er dus zoals Uiltjes ook al aangaf , een hoop follikels beginnen te groeien, wel wat bijwerkingen (maar niet onoverkomelijk hoor!!!!). Bijwerkingen zoals: misselijk (ook niet continu hoor , mijn collega was op hetzelfde moment eerste maanden zwanger, ZIJ was echt misselijk! Was dan natuurlijk wel lastig voor mij: ik moest zwijgen – niemand wist van iets en zij werd nogal bezorgd verzorgd  ja inderdaad: jaloezie van mijnentwege…… ), immens moe (maar dan vooral gezonde vermoeidheid, vroeg gaan slapen was de boodschap!) , een MS – achtige pijn alhoewel die vergelijking ook niet volledig opgaat,… Echt waar geloof de stimulatie zelf vindt ik persoonlijk perfect te doen. Behalve dat je er dagelijks mee bezig bent gezien je moet spuiten – maar die dagelijkse bezigheid blijft gedurende het volledige traject.

Dat laatste is voor mij tot nu toe eigenlijks zelfs het als lastigste ervaren: ik krijg het hele ivf gedoe niet uit mijn hoofd. Telkens ik ergens ben en zeg maar aan niets denk, denk ik daaraan, stom eh? Je bent er gewoon continu mee bezig, loslaten lukt niet, voor mij althans niet.

Na de stimulatie volgt dan de punctie, ik nog maar één gehad, maar die was perfect doenbaar. Punctie zelf toch, je krijgt echt wel voldoende pijnstilling. Kort na punctie kreeg ik ook hevige pijn en kreeg dan intraveneus bijkomende pijnstilling. Later als je thuis bent mag je trouwens zelf ook pijnstilling nemen. Pijn heb ik dan ook niet meer gehad (misschien nog twee pijnstillers genomen thuis of zo in totaal).
Waar ikzelf wel last van had, en serieus, was overstimulatie. Mijn buik was wel degelijk als was ik zwanger, maar kmoet toegeven, anders heb ik wel geen buik…., Ik kon in geen enkele jeans van me en een kleedje vond ik net iets te confronterend – liever een losse pull zodat anderen zo weinig mogelijk iets konden zien.
Ik heb wel de fout gemaakt onmiddellijk te gaan werken, bijgevolg s’avonds nog meer gezwollen , pijn ça va… Uiteindelijk fraxiparine moeten spuiten en geen TP na punctie (invriezen….).

Voilà dat zijn zowat mijn bijwerkingen tot nu. Eergisteren TP gehad en neem ik utrogestan. Bijwerking hiervan tot nu ook niets, behalve dat ik vind van mezelf niet veel te verdragen (gewoon onverdraagzaam, zelfs tegen mijn vriend).

Zo ik hoop dat je bij deze een beeld hebt, van wat voor mij althans , de “bijwerkingen” zijn geweest.

Echt niet onoverkomelijk eh? Ervoor gaan zou’k zeggen!

[Uiltjes]

Ahhhh Pukkie!!!! Nu ben ik mee.. ik had te rap gelezen, op mn telefoon en op't werk.. sorry! Mijn man heeft er ook al 2, we zitten in hetzelfde schuitje.. hij heeft ook 2 operaties ondergaan om terug te herstellen, eertse keer mislukt en tweede keer 100% terug goed sperma etc.. maar dit is heel rap gaan dalen (nog voor we met de pil stopten, achteraf heel veel spijt van dat we niet meteen begonnen zijn, maar we waren toen nog zo lang niet samen en toen dachten we niet dat het zo rap ging gaan -) vanaf we samen waren gewoon gekeken om te herstellen, toen was zijn operatie nog maar 3 jaar geleden wat grote kans heeft op volledig herstel. Ik las hier iemand die 3 kindjes heeft, man sterilisatie en toch nog beslist om voor een 4de te gaan, vandaar dat ik het nu ook zo op had bij jou...

Het is dus inderdaad zoals T&L zegt.. Allemaal zo afhankelijk van vanalles.. Het is heel zwaar (zeker als het na een paar keren niet lukt) en argh, je denkt er constant aan, maar als jullie een kindje willne, zal het ook de enige oplossing zijn, en zal je er door moeten. Als je het niet doet, denk ik dat je er nog aan zult denken. Het is allemaal zo relatief, het gaat zo traag maar ook allemaal zo rap, je kan het niet goed uitleggen soms, zoals T&L ook al zei..
Als het niet lukt en je bent gezwollen, is dit ook echt heeel tijdelijk! Het is niet dat die kilo's (ALS het al kilo's zouden zijn laat staan een kilo) er blijven aanplakken, de follikels = een soort holtes gevuld met vocht waarin al dan niet een eicel zit, daardoor zwellen je eierstokken en bijgevolg je buik, het is echt geen vet of water ofzo dat je ophoudt, het is van voorbijgaande aard . Als ik van jou was, zou ik dit als allerlaatste waar je moet mee inzitten nemen.. En die moodswings, tjah.. ook zo relatief.. Ne keer pissig rondlopen, maar dat kan je evengoed hebben van moe zijn, kater;-), of weet ik veel, het is ook niet constant en ook niet iedereen heeft er last van. Het is waarschijnlijk ook door het hele gedoe dat je niet altijd happy bent, en niet per sé door de hormonen. .Je steekt al rap vanalles op die hormonen op die manier maar ook niet laten door afschrikken..!
Je leeftijd is inderdaad ok, ik ben er 29 dus van mij zeggen ze ook heel goed etc.. Maar toch ook al 4de keer nu.. Tja. Ik weet niet hoe het komt, volgens mij puur geluk, en dat is zeker niet weggelegd voor ons soms zou je het echt zo gaan denken..

[Sloebertje]

@Amarillo: véél succes, ik duim!
@Pukkie: je kan echt niet op voorhand voorspellen hoe je lichaam zal reageren. Ik ben nog geen gram aangekomen (waarvoor ik uiteraard content ben), maar ik heb best wel last van andere kwaaltjes, ook al moet ik meestal maar twee dagen hormonen spuiten. De gynaecoloog zegt dat het afhankelijk is van lichaam tot lichaam hoe je reageert. Ik spuit dus twee dagen 75E menopur. Ze zegt dat er mensen zijn die 300 E spuiten en daar niks van merken.
Ik ben 's avonds gewoon uitgeput. Overdag kan ik de wereld aan, 's avonds ben ik een hoopje ellende. Maar laat je niet ontmoedigen door andere verhalen, je weet echt niet op voorhand hoe je lichaam gaat reageren op al die brol (zo noemde mijn gynae het
De eerste dagen moest ik me wat moed inspreken om de spuitjes zelf te zetten, maar nu is het bijna op automatische piloot
Veel succes en hopelijk hoef je het maar één keer mee te maken.