ICSI 2018: januari

[Tiske]

Ik had 7cryo's bij icsi 1... daar zijn er nu nog 2van in de diepvries.
Als die mislukken zouden we voor icsi 2 misschien willen overstappen naar Jette. Onze gyn zit nu in antwerpen/augustinus en de tp gebeurt telkens in leuven.
Ik heb gelezen dat in jette ook enkel de pu en tp gebeurt, maar waar gebeuren dan de echo's/bloednames. Wij wonen tussen Sint-niklaas en Antwerpen.

[Oregano]

Je kan de bn en echo bij je eigen (ferti)gyn laten doen en tp en pu in jette. Maar bn en echo kan ook in jette hoor, zelf doe ik dat, ookal wonen wij niet in brussel. We werken daar wel allebei en daardoor is het praktisch om alles in jette te doen. Ik vind het ook wel relaxter dat ik weet dat alles op 1 plaats wordt opgevolgd, geen problemen met tijdig doorsturen van resultaten ed, maar dat is heel persoonlijk he.

[onzewens7374]

Haha dank je wel als het een meisje is, dan noem haar maar Stephanie (naar mij) of Romy, dat is ons wondertje geworden uit ons icsi verhaal, ondertussen is ze 7weken oud. Weet je iets of je hcg waarde hoog genoeg is zodat er meerdere embryo’s het mss gehaald hebben?
Het is idd een vervelend gevoel die eerste 3maand. Je hebt alleszinds de juiste instelling! Positief blijven! Chapeau voor je hele traject! En dat je het nu mooi mag afsluiten!!!

Romy vind ik een hele mooie naam! Zo leuk dat jij al zo'n snoezig babydochtertje hebt, nu! Ben wel een beetje jaloers!
Mijn HCG was bij de eerste meting 249, dus best wel hoog. En ik wil ook wel een tweeling, maar eentje zou ook al fantastisch zijn, hoor!
Soms heb ik wel het gevoel dat mijn symptomen aan het wegebben zijn en ik ben ook nog niet echt misselijk geweest (maar mijn mama was dat destijds ook niet tijdens haar zwangerschap, terwijl wij anders wel kotsertjes zijn ), maar ik kreeg daarnet weer een steek in mijn borst en dan denk ik bij mezelf: deze keer wordt ECHT de goeie! Dat zou zo'n droom zijn!!!

[HanneL]

Ik sluit mij helaas ook opnieuw aan bij dit groepje. Na het goede nieuws net voor kerst, kregen we net voor nieuwjaar te horen dat het een vroeg miskraam was geworden. Net als je begint te hopen...
Gelukkig mogen we onmiddellijk opnieuw starten, maar nu is er één van mijn follikels een stuk groter dan alle andere, waardoor ik nog meer moet bijspuiten en ik heel veel schrik heb om deze keer maar 1 eitje te hebben. Nog mensen die dit al hebben meegemaakt?

[mich75]

Ik sluit mij helaas ook opnieuw aan bij dit groepje. Na het goede nieuws net voor kerst, kregen we net voor nieuwjaar te horen dat het een vroeg miskraam was geworden. Net als je begint te hopen...
Gelukkig mogen we onmiddellijk opnieuw starten, maar nu is er één van mijn follikels een stuk groter dan alle andere, waardoor ik nog meer moet bijspuiten en ik heel veel schrik heb om deze keer maar 1 eitje te hebben. Nog mensen die dit al hebben meegemaakt?

Als je meerdere follikels hebt waarvan 1 grote dan laten ze normaal gezien die grote verloren gaan. Door bij te spuiten zullen ze allemaal wel groeien en als de grootste weg is heb je waarschijnlijk meerdere van de juiste grootte bij pu.
Succes.

[Deborah88]

Ik sluit mij helaas ook opnieuw aan bij dit groepje. Na het goede nieuws net voor kerst, kregen we net voor nieuwjaar te horen dat het een vroeg miskraam was geworden. Net als je begint te hopen...
Gelukkig mogen we onmiddellijk opnieuw starten, maar nu is er één van mijn follikels een stuk groter dan alle andere, waardoor ik nog meer moet bijspuiten en ik heel veel schrik heb om deze keer maar 1 eitje te hebben. Nog mensen die dit al hebben meegemaakt?

Ik heb dit bijna elke keer gehad, uitgezonderd de laatste keer.
Dus geen paniek. Je hebt gewoon wat extra tijd nodig om de andere te laten groeien.

[Deborah88]

@Lotusje

Jij hebt morgen bn zeker? Succes!

[HanneL]

@Mich75 en Deborah88, oef, toch een geruststelling. Nu hopen dat ze verder goed groeien dus. Toch stress van begin tot einde altijd...

[Tiske]

Onzewens... bij mijn zoontje was ik pas misselijk vanaf 6weken... daar moet je nu niet rouwig om zijn als dat zou wegblijven hoor

[Kristeldp]

Gisteren 2e eicelpunctie gehad: deze keer 12 eicellen, waarvan 9 in aanmerking kwamen voor ICSI en 7 bevrucht raakten. Beter resultaat dan vorige keer: 11 eicellen (6IVF, 5ICSI). Nadien bleken toch nog 2 eicellen af te zijn gevallen, dus ook 9 eicellen en 4 bevruchtingen. En nu dus in spanning afwachten tot zaterdag: hoeveel gaan er uitgegroeid zijn tot blasto's, worden we geselecteerd voor studie rond PGS (indien computer ons selecteert en we hebben min. 2 cryo's dan gaan ze daarop PGS toepassen om chromosomenaantal na te gaan. Bij volgende tp's worden dan enkel de 'normaal' bevonden embryo's geselecteerd), krijg ik terug last van overstimulatie want 1ste symptoom steekt de kop op?
Ik ben meestal positief en hoopvol en redelijk rationeel. Uiteindelijk moet je het ondergaan en heb je weinig keuze, maar vandaag voel ik me toch maar klein en nietig en bang voor teleurstelling.

@HanneL: ik had bij 1ste echo vorige week ook 1 grote (zelfs ik zag dit op scherm meteen) en 8 tal van dezelfde grootte. Ze zeiden meteen dat ze die grote laten gaan en zich op de andere focussen. Bij 2e echo op zaterdag was die grote er natuurlijk nog, een 5 à 6 die mooi aan het groeien waren een 3-tal kleinere. Ik ging normaal 3e echo moeten hebben, maar toen belden ze zaterdag nm dat bloedwaarden aangaven dat het de moment was dus gisteren (maandag) punctie gehad. Na punctie bleken ze 12 eicellen gevonden te hebben. Bij 1ste punctie had ik 17 follikels en vonden ze 11 eicellen dus zo zie je maar... je kan niet altijd afgaan op de follikels.

[Tiske]

Pfff stond er vandaag op mijn werk een pot "tutter snoepjes" van mijn collega die pas verteld heeft dat ze zwanger is. Het alleen zeggen was precies niet genoeg... pfff dit kon er vandaag echt niet bij, de vorige mislukte poging blijft in mijn hoof zitten en ik kan de moed maar niet vinden om positief naar de volgende poging te kijken...
Alle pralines en koekjes die vandaag in het leraarslokaal stonden hebben er aan moeten geloven. Alleen die snoepjes... daar kon ik niet van eten...

[Deborah88]

Pfff stond er vandaag op mijn werk een pot "tutter snoepjes" van mijn collega die pas verteld heeft dat ze zwanger is. Het alleen zeggen was precies niet genoeg... pfff dit kon er vandaag echt niet bij, de vorige mislukte poging blijft in mijn hoof zitten en ik kan de moed maar niet vinden om positief naar de volgende poging te kijken...
Alle pralines en koekjes die vandaag in het leraarslokaal stonden hebben er aan moeten geloven. Alleen die snoepjes... daar kon ik niet van eten...

Herken het.... de groeiende buikjes in de leraarskamer steken de ogen uit.

[Kristeldp]

Ik herken het gevoel zeker. Sinds begin december tot nu 6 aankondigingen (werk, familie, kennis en één van mijn beste vriendinnen, de laatste zat er beetje mee in dat ze het mij moest zeggen omdat ze het mij ook van harte gunt). Al merk ik ook dat ik er precies beter tegen kan. Bij 5 v/d 6 aankondigingen geen traantjes.
Ik heb er geen probleem mee als ze snoepjes ofzo in de leraarskamer plaatsen, want ik begrijp hun blijheid wel. Hoe gaan of zouden we zelf zijn? Opmerkingen à la: wie gaat de volgende zijn?, gevolgd door blikken in mijn richting, vind ik lastiger of "amai, wat is het hier een vruchtbare omgeving."

Hoopvol blijven dat het ooit aan ons is meer kunnen we niet doen.

[Waterlelie]

@Lotusje0506: heb je al nieuws?

@Kristeldp: ik ken dat gevoel helemaal. Ik daarentegen, kan er slechter en slechter tegen. Het voelt zo onfair aan. Vooral als ze beginnen vertellen "dat het allemaal toch vlotter is gegaan dan gedacht". Mijn beste vriendin vertelde me vorige week dat ze net gestopt met was met de pil en al bezig is haar bevalling te plannen omdat ze toch binnen de 6 maanden zwanger zal zijn omdat ze gezond is... dan glimlach is lief en denk er het mijne van

[Miratje]

Heeft er iemand ervaring met aspirine bij de terug plaasing.
Na 2x maal zwanger te zijn en telkens een miskraam ben ik de hoop beginnen verliezen.