Voor ons moet alles nog beginnen, angst & twijfels

[Amber]

Hey Paola,
Ondanks het feit dat wij al meer dan een jaar in behandeling zijn is het voor ons ook weer allemaal wat nieuw. Wij zijn in UZ Gent in behandeling en wij starten nu ook net met ICSI. Vanaf morgen moet ik mijn inspuitingen krijgen.
Ik ben ook enorm zenuwachtig en bang. Ik heb het gevoel dat ik ook steeds minder informatie krijg en de dokter en de prof spreken elkaar ook vaak tegen. Niet leuk.
Ik hoop voor jou dat het met je man nu beter gaat. Je zal hem zeker nodig hebben als steun en toeverlaat en bovenal catalysator van veel frustraties.
Oprecht veel succes gewenst

[emma.hanne]

Beste Paola,

Het kan hoor ! Ben ondertussen 14 wkn zwanger via icsi en donorsperma (komt ook uit diepvriezertje).

Succes

[paola]

Hoi hoi,

Amber bedankt voor je reactie en je succeswensen.
Ben nu al 12 dagen aant puffen (jij begint blijkbaar met spuitjes), tja ieder ziekenhuis heeft zo zijn eigen methode zeker. Moet zeggen dat ik me nog vrij goed voel, behalve wat meer vermoeid en last van lichte hoofdpijn, verloopt alles goed. Volgende woensdag mag ik gaan voor een eerste echo om te zien of ik mag beginnen met de stimulatiespuitjes. Ik hoop het dat alles goed mag verlopen.
Met mijn ventje is nu ook alles in orde, we hopen dat dit zo mag blijven, alhoewel die angst er altijd wel zal blijven inzitten, maar we gaan dat ons leven niet laten beheersen. We willen nu zo graag ouders worden en voelen dat we er meer dan klaar voor zijn. We kunnen nu alleen maar hopen dat het ons gegund is, zoals voor zovele koppels voor wie dit allemaal niet evident is.
Hoe voel jij je, je bent nu ook al een aantal dagen aan de spuitjes hé? Hopelijk valt het nog mee.
Heel veel geluk en laat weten hoe het verder verloopt hé.
Ben blij dat ik een paar dagen vrij heb om te rusten, want voel wel dat mijn lichaam het nodig heeft.

Emma.hanne voor jou alvast een heel dikke proficiat !! Geniet van je zwangerschap !!
Tot later,
Lieve groetjes - Paola

[Amber]

[quote="paola"]Hoe voel jij je, je bent nu ook al een aantal dagen aan de spuitjes hé? Hopelijk valt het nog mee.

Ik heb een opgeblazen gevoel. Mijn buik staat gezwollen. De eerste dagen was ik ook heel moe. Na de inspuiting kwam ik letterlijk mijn zetel niet meer uit. Het deed ook echt pijn. Ik ben ook toevallig enkele dagen thuis geweest en dat was nodig. Nu (dag 7 van de spuiten) is de pijn en de vermoeidheid veel minder. Ik ben wel nog steeds een ballonnetje. Dat is dan een goeie oefening voor als er een kindje in zit hé.
Donderderdag de volgende echo. Best wel spannend. Ik vermoed dat het is om te zien of ik voldoende eicellen aangemaakt heb. Daarna zal het normaal gezien Pregnyl spuiten zijn en dan de punctie.
Ben een beetje nerveus de laatste dagen maar mijn ventje steunt me.
Groetjes

[paola]

Hoi hoi

Ben nog altijd aan het puffen, spuitjes zijn misschien voor woensdag, dan moet ik gaan voor bloedafname en echo. Hopelijk ligt dan alles hier beneden stil, zodat ik kan beginnen met de menopur.
Ik heb lang weinig last gehad van de puffers maar nu begint het toch wel hoor, heb ook zo een opgezwollen gevoel in mijn buik. Maar ja, dat hoort er allemaal bij zeker. Het is voor "ons" doel, en daar doen we het allemaal voor hé.
Ik voel ook wel dat ik meer en meer vermoeid wordt, moet meer naar mijn lichaam luisteren en op tijd rusten.
Jij ook nog good luck voor donderdag!!
Groetjes - Paola

[Trieneke]

Hallo,

Het is de eerste keer dat ik inlog op deze site, het is nog wat zoeken...
Mijn man en ik waren 2 weken getrouwd toen we van de dokter het nieuws kregen dat is mijn man's sperma staal geen enkele zaadcel werd gevonden.
Onze wereld stortte in. Maar in Jette hebben ze ons hoop gegeven. We hebben ondertussen een operatie laten uitvoeren en jawel, er zijn hopen zaadcellen gevonden. Alleen kunnen ze niet naar buiten komen door een verstopping en een blocade. Al bij al goed nieuws. De prof vertelde dat hij icsi gaat uitvoeren bij ons. Daar konden we ons in vinden. Allen was ik teleurgesteld toen ik vernam dat er een wachtlijst was van 4 maand. In ons geval moeten we dus wachten tot april. En dat is nog zo lang. De ene moment dan denk ik, ja, weer een week verder, weer hoop.
Maar de dag nadien den denk ik, oh nee, nog maar januari...
Waarom moeten we toch altijd zolang wachten... Maar dan denk ik, dat wil zeggen dat er zoveel mensen zijn die een probleem hebben met het maken van een baby. En hier in Jette zitten we goed als er zo'n lange wachtlijst is, dat is toch een goed teken, niet?!
Ik weet op deze moment niet goed wat ik moet verwachten. Ik heb hier en daar al iets horen vertellen over icsi. Doet het pijn? Maar pijn is relatief als je bekijkt wat voor een wonder je in de plaats krijgt (als icsi lukt). Ik tel af naar april, naar onze eerste keer
Groetjes

[Ankie]

Hey Trieneke,

Ik heb deze topic een tijdje geleden geopend en lees hier nog regelmatig. Ook al is het bij ons snel gelukt, ik leef nog steeds heel erg mee met mijn lotgenoten.

Ik begrijp heel goed wat je voelt en welke angst je ervaart. Ik wil je daarom graag moed inspreken. Het is het inderdaad allemaal meer dan waard!

Omdat wij slechts 1 poging hebben moeten ondernemen, is de behandeling voor ons redelijk meegevallen. We hebben nooit een negatieve cyclus moeten ervaren.

ICSI is op zich niet anders dan IVF. Vooral het werk in het labo verschilt.
De ene ervaart het al beter dan de andere; het puffen, de spuitjes, de pick up, de dagen na de pick up; voor iedereen is het anders.

Voor mij waren de dagen na de pick up bijzonder pijnlijk. En het lange wachten op de uitslag zijn emotioneel wel zwaar.

Het is best alles van dag tot dag te ervaren. En ik hoop voor jou dat de komende maanden snel mogen vooruit gaan!
Ik wens jullie veel succes!

Groetjes
Anke

[pelkie]

Hey Trieneke,

De wachttijden in Jette zijn inderdaad verschrikkelijk lang. Wij stonden sinds oktober op de wachtlijst en nu in februari gaat't eindelijk weer zover zijn. Vooral dat je na elke negatieve cyclus weer op die wachtlijst terechtkomt vind ik zwaar om dragen.
Maar goed, als je de statistieken bekijkt is er echt wel hoop.
De pick up doet een beetje pijn, sommige vrouwen hebben last van hun buik hierna, maar dat valt allemaal echt wel mee. 't Is 't lange wachten waar we't allemaal zo moeilijk mee hebben.

groetjes en veel geluk in april!!!

elke

[gwenlinsey]

hallo allemaal
wij zijn anderhalf jaar getrouwd,en ook zelfde tijd aan het proberen om zwanger te geraken maar zonder resultaat!Na vele onderzoeken en van kastje naar de muur gestuurd worden,zijn we in Leuven terecht gekomen,uit hun tests blijkt alles niet zo te lopen bij mijn man zoals het hoort:icsi is het antwoord!
wij als leken opgezocht op het internet en veel gelezen zijn er nu helemaal klaar voor!vandaag eerste keer op consultatie geweest,spijtig genoeg gaan ze eerst alle onderzoeken nog ns specifieker herhalen..maar het is voor ons beste!
nu hopen dat alles in orde is,want de het moederklokje in mij,spreekt!
mvg

[Bjorn en Kim]

Hey,

Wij hebben identiek hetzelfde probleem. Mijn man heeft veel te weinig zaadcellen (> 400.000) en spataders in de balzak. Deze zijn nu weg maar of dit resultaat heeft weten we nog steeds niet. 3maand afwachten zeggen ze.

In maart mogen we met onze ICSI starten.

Ik kan me heel goed voorstellen in welke situatie jij nu zit en hoe je je moet voelen want ik maat identiek hetzelfde mee. De hoop op een kindje is zo groot, wij zijn al twee jaar aan het proberen voor een kindje en het wachten begint nu echt wel te wegen op mij, wetende dat er met mij niets mis is.

Gelukkig trouwen wij in september en heb ik toch een beetje afleiding maar de confrontatie met mijn schoonzus die eind feb. moet bevallen en dat er 4 collega's (!we werken er maar met 10) zwanger zijn maakt het echt niet makkelijk.

Gewoon voorhouden dat alles goed komt...

Groetjes,

Kim