Hoi Nina, bedankt voor de tips!
Veel daarvan doe ik eigenlijk al automatisch, zelfs al wacht ik niet op NOD.
Ik moet redelijk veel werken, volg nog een opleiding dus moet ik me ook vaak met die taken en examens bezighouden, ik volg twee uur per week dansles en ga 1uur naar de BBB, we gaan vaak eten bij familie en vrienden, of eens samen, ik spreek vaak af met vriendinnen, ... Ik sluit mezelf echt niet op ofzo. Maar het is gewoon die gedachten die ik niet kan uitschakelen terwijl ik één van die dingen doe.
Ik ben ook nog niet aan het doemdenken in de aard van "het zal ons toch nooit lukken", neen echt niet.. ik weet dat we in goede handen zijn en ik weet dat onze droom op een dag in vervulling zal gaan, maar had me de weg ernaartoe niet zo moeilijk voorgesteld. Ik ben anders wel een sterke om emoties te verwerken en alles een plaats te geven, maar dat wachten daar wordt ik gek van!
En ook, het legt nu al een druk op ons huwelijk en we zijn nog maar twee maand bezig met de behandelingen.. ben gewoon bang waar dit naartoe gaat als we langer moeten proberen (wat natuurlijk heel goed mogelijk is, dat realiseer ik me ook wel)...
Ondertussen voel ik de ms al aankomen.. al erge buikkrampen, borsten overgevoelig, ... Morgen zijn ze daar

.
Hoe zit het ondertussen bij de andere meiden hier?
Al enige verandering?
Succes iedereen!