ICSI 2017 oktober/november/december

[Mimo]

Ik hoop echt dat je zwanger bent
Ik duim voor jou !!
Al veel goeds gelezen hier van dokter decleer dus komt zeker goed
En van al die hormonen zwelt de buik nogal hè alle bij mij toch ? Of wel eet ik te veel uit frustraties

[Deborah88]

Ik hoop echt dat je zwanger bent
Ik duim voor jou !!
Al veel goeds gelezen hier van dokter decleer dus komt zeker goed
En van al die hormonen zwelt de buik nogal hè alle bij mij toch ? Of wel eet ik te veel uit frustraties

Ja inderdaad uw buik zwelt. Bij de laatste terugplaatsing zei de dokter dat mijn buikje leek op die van een zwangere. Vooral eentje die al 5-6 maand zwanger is. Veel water en sportdrank drinken is de tip die ik telkens kreeg.
Leidde natuurlijk ook wel tot frustraties. Want mensen uit mijn omgeving die niet weten wat ik onderging, dachten dat ik zwanger was. Ik sta voor de klas en mijn leerlingen vroegen soms of ik zwanger was. En dat is uiteraard wel confronterend.

[Mimo]

Ja dat is hè de mensen zien dan u buikje en dan ja zwanger neenee of zo van aja zeker bij gekomen das niet leuk eh.dank u voor de tips hè. ..
Ja en ook om gans de procedure te combineren met werk niet simpel hè. ..

[SCL]

@waterlelie we hebben midden december al een afspraak om dan concreet te kunnen afspreken wanneer mijn volgende punctie is. Deze zal zodra ze weer puncties mogen uitvoeren in januari vallen. Ik zou dan 1 van de eerste zijn. Maar toch maakt het dat we weer een maand moeten wachten... ik ben gewoon het wachten in het algemeen beu.
De vorige punctie moest ik al 225 menopur inspuiten en nu zouden we omschakelen naar gonal F.

@SCL dank u voor de info! Ik ga er toch eens heel goed over nadenken want ik ben alleszins geïnteresseerd. Ook eens een babbel met mensen die in hetzelfde traject zitten zou wel eens deugd doen want soms voel ik me toch heel alleen. Ik ben over het algemeen wel tevreden, de laatste tijd hebben we vooral Van Renterghem. Ik vind haar echt een super sympathieke vrouw en voel me daar allesbehalve een nummer. Maar als poging 3 niet lukt staat het al vast dat ik eens ten rade ga in Jette. Zoals gezegd gaan we dan eens gonal F proberen, dus ik ben al blij dat we iets anders gaan proberen want zag het niet zitten om opnieuw hetzelfde met de menopur te ondergaan.

Hey TDL

Inderdaad. Daarom ga ik ook eens gaan.. ik wil eens wat mensen ontmoeten die in dezelfde situatie zitten want op den duur ben je echt alleen he. Of toch het gevoel.. ik ga na poging 2 nu een ten rade in Jette. Ik ben nog niet echt overgestapt maar ik ga wel eens horen voor een 2de opinie. Bij mij zei Dokter Meire van we kunnen nu wel de 3de poging eens een ander medicament geven. Ik zei van ja ik kan niet medicatie blyven proberen he. Want ja onze pogingen zijn beperkt hé.. daarom da ik eerst myn andere optie is wel doorlopen voor ik opnieuw start. Ik heb nog maar 4 keer he. Da lijkt zo weinig. Ale da is gewoon weinig.

[SCL]

Hey iedereen

Ben er even tussenuit geweest. Het werd me allemaal wat veel. Zowel lichamelijk als mentaal begon ik heel wat hinder te ondervinden. Ondanks we beslist hadden in mei om een rustpauze van 6 maanden in te lassen en terug te starten in november, hebben we deze maand beslist om toch nog even te wachten.

Wij hebben zodanig veel stress door de omgeving, het werk, familie als de schrik van opnieuw een teleurstelling.
Daardoor wou ik nog even wachten.
Dit is ook de reden waarom ik niet meer op dit forum kwam. Ik wou alles even loslaten.
Om mijn hoofd leeg te maken ben ik begonnen aan boek omtrent onze problematiek. Weet niet of ik dit ooit wil uitgeven, maar het helpt me wel om een aantal zaken los te laten en te verwerken.

Ik ben trouwens al enkele dagen overtijd. Maar ik denk dat dit eerder te maken heeft met de stress en de lichamelijke klachten van de laatste weken.

Ik vroeg me eigenlijk af hoe jullie de balans zoeken en/of vinden? Hoe gaan jullie om met onze problematiek? Hoe verwerken jullie alles?
Wij hopen om in december alsnog van start te kunnen gaan. Hopelijk heeft mijn lichaam terug de kracht gevonden om door te gaan.

Hey Deborah88,

Wij nemen nu een pauze van 2 maand. Tis inderdaad eens niet slecht voor efkes te pauzeren he. Ik ben met net hetzelfde als u bezig. Ik ben ons volledige traject aan het neerschrijven in een boek. Weet ook niet of ik ooit ga uitgeven maar doet deugd. Je kan ergens met je frustraties weg hé.

Ik ga niet starten in December. Sowieso pas Januari. Want ik wil niet de stress en zeuwen met de feestdagen. Ik vind het zeer moeilijk om een balans te vinden maar ik drijft my iets. Ik kan het niet loslaten, niet bij stilstaan. Ik blijf maar doorgaan en heb het gevoel dat dit ook nier ideaal is. Maar het is zeker niet gemakkelijk te combineren. Het traject vergt heel veel. Werk ook. Het huishouden. Er wordt ook zoveel verwacht de dag van vandaag.

Gelukkig hebben we elkaars steun.
Knuffels SCL

[Chrisje8]

Loslaten blijft moeilijk vindt ik persoonlijk. Het van je afschrijven lijkt me al een goede manier om alles te plaatsen. Ik ga voor onze poging in december zorgen dat ik een tijdje ziekenverlof kan krijgen. Ik blijf het verwerken moeilijk vinden en ik denk dat dat al veel stress zijn al wegnemen. Ik hoop net dat de feestdagen mijn gedachten zullen verzetten. Het minste wat met baby's te maken heeft duwt me van mijn voetstuk af.

Heeft er iemand al ervaring gehad rond een inseminatie of ivf poging waarbij het misliep? Ik bedoel dan waar je ziek van werd of een ontsteking kreeg aan de baarmoeder of eierstokken. Hier heb ik toch wel bang voor bij de ivf poging.

[Salve86]

Pfff. Ik moet het hier effe van me afschrijven. Ik heb vrijdag bloedname en heb sinds gisteren wat bloedverlies. Niet super veel, want in mn bandje ligt niks, maar telkens bij het vegen hangt er wel wat aan. Deze ochtend zelfs een hele donkere sliert .
Hier op het werk loopt er één rond met een dikke buik die op dezelfde periode is uitgerekend dan dat ik normaal moest bevallen. En vorige week heb ik gehoord dat er hier een nieuw koppel opt werk is. Nogmaar van begin juli samen en zei is nu al 11 weken zwanger...

Ik word gek van die onzekerheden! Dat het maar rap vrijdag is. .

Zijn er hier nog aant aftellen zijn? Hoe komen jullie de wachtweken door?

[Deborah88]

Hey Knuffels SCL

Ik heb nog steeds mijn maandstonden niet (normaal tussen 12 en 15) dus ik weet niet exact wanneer ik zou starten.
Zeker deze maand nog niet. Want ik voel me niet zo goed in mijn vel.
Met de feestdagen is het voor ons minder druk dus zou het de uitgelezen kans zijn. We zien wel.

Inderdaad een boek schrijven of anders gezegd jouw verhaal eens neerpennen doet deugd.
Misschien moeten we samenwerken

Mijn huishouden loopt ook minder stroef maar alle geluk heb ik veel hulp van mijn vriend.

Toch jammer dat wij er zoveel moeten voor doorstaan en dat andere er maar moeten overnadenken.
Mijn zus heeft me medegedeeld dat ze alweer per ongeluk zwanger is.

Hey iedereen

Ben er even tussenuit geweest. Het werd me allemaal wat veel. Zowel lichamelijk als mentaal begon ik heel wat hinder te ondervinden. Ondanks we beslist hadden in mei om een rustpauze van 6 maanden in te lassen en terug te starten in november, hebben we deze maand beslist om toch nog even te wachten.

Wij hebben zodanig veel stress door de omgeving, het werk, familie als de schrik van opnieuw een teleurstelling.
Daardoor wou ik nog even wachten.
Dit is ook de reden waarom ik niet meer op dit forum kwam. Ik wou alles even loslaten.
Om mijn hoofd leeg te maken ben ik begonnen aan boek omtrent onze problematiek. Weet niet of ik dit ooit wil uitgeven, maar het helpt me wel om een aantal zaken los te laten en te verwerken.

Ik ben trouwens al enkele dagen overtijd. Maar ik denk dat dit eerder te maken heeft met de stress en de lichamelijke klachten van de laatste weken.

Ik vroeg me eigenlijk af hoe jullie de balans zoeken en/of vinden? Hoe gaan jullie om met onze problematiek? Hoe verwerken jullie alles?
Wij hopen om in december alsnog van start te kunnen gaan. Hopelijk heeft mijn lichaam terug de kracht gevonden om door te gaan.

Hey Deborah88,

Wij nemen nu een pauze van 2 maand. Tis inderdaad eens niet slecht voor efkes te pauzeren he. Ik ben met net hetzelfde als u bezig. Ik ben ons volledige traject aan het neerschrijven in een boek. Weet ook niet of ik ooit ga uitgeven maar doet deugd. Je kan ergens met je frustraties weg hé.

Ik ga niet starten in December. Sowieso pas Januari. Want ik wil niet de stress en zeuwen met de feestdagen. Ik vind het zeer moeilijk om een balans te vinden maar ik drijft my iets. Ik kan het niet loslaten, niet bij stilstaan. Ik blijf maar doorgaan en heb het gevoel dat dit ook nier ideaal is. Maar het is zeker niet gemakkelijk te combineren. Het traject vergt heel veel. Werk ook. Het huishouden. Er wordt ook zoveel verwacht de dag van vandaag.

Gelukkig hebben we elkaars steun.
Knuffels SCL

[TDL]

@SCL ik heb me ook ingeschreven voor het infomoment volgende week. Dus we zullen elkaar daar hopelijk treffen. Na een zwaar dipje gehad te hebben kan ik zo’n infomoment wel gebruiken zodat ik me wat minder alleen voel.

@deborah88 ik versta je frustraties! Mijn grootste schrik is dat mijn schoonzus voor mij zwanger zal zijn. We zijn al bijna even lang in behandeling als dat zij samen is met haar verloofde.. Ookal geeft ze aan dat ze toch nog even zal wachten, toch heb ik het gevoel dat ze nog voor mij gaat zijn en dat het bij haar dan wel super vlot zal gaan. Ik gun haar dat wel hoor maar toch dat zou me wel zeer doen.

[JufkeK]

In november gestart met ICSi poging 4.
Inspuitingen sinds 11 november, 's morgens en 's avonds.
Vandaag eerste echo gehad voor de follikelmeting. Dokter zag er een stuk of 6, maar ze moeten nog wat groeien, dus woensdag opnieuw follikelmeting. Sinds deze namiddag heb ik wel wat bloedverlies en buikpijn. Precies of mijn regels gaan beginnen ... zo raar ... ik snap het niet. Ik heb mijn regels nog maar gehad op 9/11. Heeft iemand dit nog al gehad?
Ik ga morgen zeker mijn dokter eens bellen. Lijkt me echt niet normaal ...

[SCL]

Hey Knuffels SCL

Ik heb nog steeds mijn maandstonden niet (normaal tussen 12 en 15) dus ik weet niet exact wanneer ik zou starten.
Zeker deze maand nog niet. Want ik voel me niet zo goed in mijn vel.
Met de feestdagen is het voor ons minder druk dus zou het de uitgelezen kans zijn. We zien wel.

Inderdaad een boek schrijven of anders gezegd jouw verhaal eens neerpennen doet deugd.
Misschien moeten we samenwerken

Mijn huishouden loopt ook minder stroef maar alle geluk heb ik veel hulp van mijn vriend.

Toch jammer dat wij er zoveel moeten voor doorstaan en dat andere er maar moeten overnadenken.
Mijn zus heeft me medegedeeld dat ze alweer per ongeluk zwanger is.

Hey iedereen

Ben er even tussenuit geweest. Het werd me allemaal wat veel. Zowel lichamelijk als mentaal begon ik heel wat hinder te ondervinden. Ondanks we beslist hadden in mei om een rustpauze van 6 maanden in te lassen en terug te starten in november, hebben we deze maand beslist om toch nog even te wachten.

Wij hebben zodanig veel stress door de omgeving, het werk, familie als de schrik van opnieuw een teleurstelling.
Daardoor wou ik nog even wachten.
Dit is ook de reden waarom ik niet meer op dit forum kwam. Ik wou alles even loslaten.
Om mijn hoofd leeg te maken ben ik begonnen aan boek omtrent onze problematiek. Weet niet of ik dit ooit wil uitgeven, maar het helpt me wel om een aantal zaken los te laten en te verwerken.

Ik ben trouwens al enkele dagen overtijd. Maar ik denk dat dit eerder te maken heeft met de stress en de lichamelijke klachten van de laatste weken.

Ik vroeg me eigenlijk af hoe jullie de balans zoeken en/of vinden? Hoe gaan jullie om met onze problematiek? Hoe verwerken jullie alles?
Wij hopen om in december alsnog van start te kunnen gaan. Hopelijk heeft mijn lichaam terug de kracht gevonden om door te gaan.

Hey Deborah88,

Wij nemen nu een pauze van 2 maand. Tis inderdaad eens niet slecht voor efkes te pauzeren he. Ik ben met net hetzelfde als u bezig. Ik ben ons volledige traject aan het neerschrijven in een boek. Weet ook niet of ik ooit ga uitgeven maar doet deugd. Je kan ergens met je frustraties weg hé.

Ik ga niet starten in December. Sowieso pas Januari. Want ik wil niet de stress en zeuwen met de feestdagen. Ik vind het zeer moeilijk om een balans te vinden maar ik drijft my iets. Ik kan het niet loslaten, niet bij stilstaan. Ik blijf maar doorgaan en heb het gevoel dat dit ook nier ideaal is. Maar het is zeker niet gemakkelijk te combineren. Het traject vergt heel veel. Werk ook. Het huishouden. Er wordt ook zoveel verwacht de dag van vandaag.

Gelukkig hebben we elkaars steun.
Knuffels SCL

Oh tis allemaal niet gemakkelijk hé. Ik kreeg overlaatst ook nieuws van iemand die zwanger was. Ik heb gehuild! Zeker achteraf als ik te horen kreeg dat het perongeluk was. Jezus! Da wil ik nooit meer horen. En wij die allemaal zo moete vechten!!

Samenwerken lijkt me een tof plan. De mijne is al 25 pagina’s

[SCL]

@SCL ik heb me ook ingeschreven voor het infomoment volgende week. Dus we zullen elkaar daar hopelijk treffen. Na een zwaar dipje gehad te hebben kan ik zo’n infomoment wel gebruiken zodat ik me wat minder alleen voel.

@deborah88 ik versta je frustraties! Mijn grootste schrik is dat mijn schoonzus voor mij zwanger zal zijn. We zijn al bijna even lang in behandeling als dat zij samen is met haar verloofde.. Ookal geeft ze aan dat ze toch nog even zal wachten, toch heb ik het gevoel dat ze nog voor mij gaat zijn en dat het bij haar dan wel super vlot zal gaan. Ik gun haar dat wel hoor maar toch dat zou me wel zeer doen.

Hey TDL

Ik hoop idd dat we elkaar daar ontmoeten. Zou heel leuk zijn. Dan kan je er ineens een gezicht op plakken hé.

Oh ik had dat met de vriendin van mn neef. En 2 maand geleden vertelde die me dat ze zwanger was. Ik was er kapot van. Want voor iedereen is dit de normaalste zaak he, zwanger worden..

[SCL]

Ik ben deze middag op bespreking geweest in AZ Lucas. Ze zei da het er nie goed uitzag omda het al 2 keer op dag 3 eindigt. Ze zei van we kunnen nog is proberen maar zou sowieso bellen naar alle fertiliteitscentra voor op ne wachtlijst voor eiceldonatie. Zij werken samen met een ziekenhuis in Spanje voor eiceldonatie. Dus als we da via hun willen doen is da sowieso in Spanje (onbetaalbaar dus) 6.000€ minstens. We hebben deze middag een genetisch onderzoek laten doen (bloed trekken) en moete 10 tot 12 weken wachten voor het resultaat om dan poging 3 te doen raadde ze aan. Want ze zei als er iets mis is dan is poging 3 mss voor niets en hadden we op een andere manier poging 3 kunnen doen. Dus poging 3 is ten vroegste voor Februari. Maarja ze zei het ziet er niet rooskleurig uit. Want een eicel kunnen ze niet onderzoeken. Heb myn dossier wel volledig meegekregen voor naar andere ziekenhuizen te gaan. Dus 19/12 naar Jette en morgen bellen naar Vossen in sint-niklaas en dan zien of er nog andere fertiliteitscentra zijn die ons kunnen helpen.

Ik zie eiceldonatie echt niet zitten. Maar écht niet. Ik wil echt niet da ons verhaal eindigt . Ik kan niet leven zonder kinderen. Gans myn leven is erop gebaseerd. Pff sorry moest het even van me afschrijven..

SCL

[TDL]

@SCL misschien kunnen we ons herkenbaar maken op een bepaalde manier zodat we elkaar daar zeker ontmoeten.
Dat is echt trouwens geen leuk nieuws dat je hebt gekregen! Is er al een terugplaatsing geweest of nog niet? Was er voordien ook al een oorzaak gevonden waarom het niet lukt? Ik heb tijdens mijn vorige afspraak ook bloed laten trekken voor een genetisch onderzoek, bij mijn vriend hadden ze dit al gedaan. Mijn eicelkwaliteit blijkt ook minder dan verwacht waardoor ze ook al over eiceldonatie waren begonnen. Dus ik kan me wel voorstellen dat dit hard aankomt! Ik was al verschoten dat ze over deze mogelijkheid begon dus ik kan me wel voorstellen dat die mededeling jou hard trof!! Hopelijk krijg je in Jette nog een ander alternatief voorgesteld..

[florimon82]

Sorry dat ik even kom storen, maar ben in alle staten momenteel...

Gisteren terugplaatsing gehad van een cryo (in kunstmatige cyclus, dus gonapeptyl moeten spuiten + utrogestan en progynova).
Gisteren, na tp vroeg ik of ik de gonapeptyl verder moest spuiten....ik heb 3 verschillende scenario's gekregen, de arts konden ze niet bereiken, dus ja....niemand weet het. Vandaag terug gebeld: vanmiddag gaan ze me opbellen, maar ik vroeg me toch af of er hier op dit forum zijn die ook na de tp gona -of decapeptyl verder moeten spuiten tot aan de zwangerschapstest? Lijkt mij zo raar....heb ook al enkele blunders meegemaakt met artsen, dus ik ben op m'n hoede

Veel succes aan iedereen !