PU
-
Leonie
- Berichten: 92
- Lid geworden op: 9 april 2008, 0:12
Hey,
Hier 't zelfde slechte nieuws...
We moeten ons ook voorbereiden op slecht nieuws. Mijn hcg stond gisteren op 35 en dat is niet slecht genoeg om nu met zekerheid te zeggen dat 't mislukt is, maar da's dan ook het enige. Tegen mij heeft de verpleegster aan de telefoon gezegd dat 't gemiddelde 50 is.
Ik was er al een klein beetje op voorbereid, want sinds eergisterenavond heb ik heel felle buikpijn, precies zoals van mijn regels. Ik weet nu wel dat je ook soms een soort van menstruatiepijn kunt voelen bij de innesteling, maar dit is het niet, dat VOEL ik gewoon. Heb ook al wat gelige afscheiding en dat kondigt altijd mijn regels aan. Eergisteren dus al een heel slechte avond gehad, nog voor we de resultaten gehoord hadden; 't was gisteren dus niet meer zo'n grote verrassing. 't Enige wat ik nu superfrustrerend vind, is dat we nog een week moeten doorgaan met alle hormonen, voor alle zekerheid, terwijl ik gewoon wéét dat ik niet zwanger ben. Daardoor vind ik dat nu zo'n zinloze week en zie ik enorm op tegen de laatste spuiten en die utrogestan-drek. Ik wil nu gewoon weer vooruit kunnen kijken en deze poging achter me laten en dat kan nu dus nog niet.
Willen jullie aub niet schrijven dat 't misschien toch nog kan, want dat is echt niet zo. Dat statistisch waterkansje dat er nog zou zijn in combinatie met al die dingen die ik voel en zie, dat zegt me genoeg.
Vandaag ga ik nog even terugbellen naar Brugge, want je zult het altijd zien, een ongeluk komt nooit alleen, gisteren was de machine stuk in het labo waar mijn bloed onderzocht wordt, dus hebben ze alleen mijn hcg kunnen doorgeven. De andere waarden gingen ze pas vandaag hebben en als die ook superlaag zouden zijn, mag ik toch nog stoppen met alles. Eigenlijk hoop ik daar een beetje op...
Dit klinkt misschien allemaal heel hard, maar ik wil nu gewoon zo weinig mogelijk achteruit kijken en zo snel mogelijk weer nieuwe vooruitzichten hebben. Gisterenavond goed kunnen uithuilen en dat zal de komende dagen nog wel eens gebeuren, maar ik voel dat ik nu gewoon nood heb aan vooruitgaan en niet ter plaatse blijven trappelen.
Lente12, zoals je merkt hier dus ook geen vrolijke tijden hé meid. Dat je je regels nu al hebt is misschien heel confronterend, maar dat wil wel zeggen dat je geen week meer moet aanmodderen, probeer het misschien zo te zien. Die gevoelens van wanhoop en de schrik dat het nooit gaat lukken, voel ik hier nu ook de kop opsteken, maar ik probeer ze zoveel mogelijk weg te duwen, want we hebben nog zoveel kansen voor ons. En ik besef maar al te goed dat het opschrijven veel makkelijker is dan er zelf van overtuigd blijven. Tot een paar dagen geleden had ik echt het gevoel dat we nu wel snel zwanger zouden zijn, terwijl ik nu alweer scenario's zie waarin we volgend jaar nog geen stap verder staan. Ik denk dat jij maar al te goed zult snappen wat ik bedoel.
Sorry dames voor deze ellenlange klaagzang, maar het moet er gewoon allemaal eens uit.
Leonie
Hier 't zelfde slechte nieuws...
We moeten ons ook voorbereiden op slecht nieuws. Mijn hcg stond gisteren op 35 en dat is niet slecht genoeg om nu met zekerheid te zeggen dat 't mislukt is, maar da's dan ook het enige. Tegen mij heeft de verpleegster aan de telefoon gezegd dat 't gemiddelde 50 is.
Ik was er al een klein beetje op voorbereid, want sinds eergisterenavond heb ik heel felle buikpijn, precies zoals van mijn regels. Ik weet nu wel dat je ook soms een soort van menstruatiepijn kunt voelen bij de innesteling, maar dit is het niet, dat VOEL ik gewoon. Heb ook al wat gelige afscheiding en dat kondigt altijd mijn regels aan. Eergisteren dus al een heel slechte avond gehad, nog voor we de resultaten gehoord hadden; 't was gisteren dus niet meer zo'n grote verrassing. 't Enige wat ik nu superfrustrerend vind, is dat we nog een week moeten doorgaan met alle hormonen, voor alle zekerheid, terwijl ik gewoon wéét dat ik niet zwanger ben. Daardoor vind ik dat nu zo'n zinloze week en zie ik enorm op tegen de laatste spuiten en die utrogestan-drek. Ik wil nu gewoon weer vooruit kunnen kijken en deze poging achter me laten en dat kan nu dus nog niet.
Willen jullie aub niet schrijven dat 't misschien toch nog kan, want dat is echt niet zo. Dat statistisch waterkansje dat er nog zou zijn in combinatie met al die dingen die ik voel en zie, dat zegt me genoeg.
Vandaag ga ik nog even terugbellen naar Brugge, want je zult het altijd zien, een ongeluk komt nooit alleen, gisteren was de machine stuk in het labo waar mijn bloed onderzocht wordt, dus hebben ze alleen mijn hcg kunnen doorgeven. De andere waarden gingen ze pas vandaag hebben en als die ook superlaag zouden zijn, mag ik toch nog stoppen met alles. Eigenlijk hoop ik daar een beetje op...
Dit klinkt misschien allemaal heel hard, maar ik wil nu gewoon zo weinig mogelijk achteruit kijken en zo snel mogelijk weer nieuwe vooruitzichten hebben. Gisterenavond goed kunnen uithuilen en dat zal de komende dagen nog wel eens gebeuren, maar ik voel dat ik nu gewoon nood heb aan vooruitgaan en niet ter plaatse blijven trappelen.
Lente12, zoals je merkt hier dus ook geen vrolijke tijden hé meid. Dat je je regels nu al hebt is misschien heel confronterend, maar dat wil wel zeggen dat je geen week meer moet aanmodderen, probeer het misschien zo te zien. Die gevoelens van wanhoop en de schrik dat het nooit gaat lukken, voel ik hier nu ook de kop opsteken, maar ik probeer ze zoveel mogelijk weg te duwen, want we hebben nog zoveel kansen voor ons. En ik besef maar al te goed dat het opschrijven veel makkelijker is dan er zelf van overtuigd blijven. Tot een paar dagen geleden had ik echt het gevoel dat we nu wel snel zwanger zouden zijn, terwijl ik nu alweer scenario's zie waarin we volgend jaar nog geen stap verder staan. Ik denk dat jij maar al te goed zult snappen wat ik bedoel.
Sorry dames voor deze ellenlange klaagzang, maar het moet er gewoon allemaal eens uit.
Leonie
-
mimi
- Berichten: 149
- Lid geworden op: 18 juli 2008, 9:25
Hallo iedereen
En hier is de volgende 'positieve' boodschap:
Ik heb zonet te horen gekregen dat onze cryopoging mislukt is. Ik had het eigenlijk wel verwacht, ik had een slecht voorgevoel, maar zolang je niet gebeld hebt, heb je nog hoop. En nu is die hoop ook weg. Nu is het eventjes heel lastig emotioneel. Het voelt alsof je van een ladder plots naar beneden tuimelt en terug moet opklimmen. Maar, ik denk dat ieder van ons wel weet hoe het voelt, niet? Nu zit ik met veel vragen waarvan de belangrijkste is: wanneer zal het ooit lukken?
Lente12 en Leonie. Ook bij jullie dus slecht nieuws. Het is enorm frustrerend, maar we kunnen er niets aan doen hé. Ook hier wordt er een potje geweend en proberen aan de volgende poging te starten met goede moed. Toch blijft het naar mijn idee wel moeilijk om die moed hoog te houden. Maar we doen ons best hé, we hebben geen keuze…
Babske. Hoe gaat het met jou?
Groetjes
En hier is de volgende 'positieve' boodschap:
Ik heb zonet te horen gekregen dat onze cryopoging mislukt is. Ik had het eigenlijk wel verwacht, ik had een slecht voorgevoel, maar zolang je niet gebeld hebt, heb je nog hoop. En nu is die hoop ook weg. Nu is het eventjes heel lastig emotioneel. Het voelt alsof je van een ladder plots naar beneden tuimelt en terug moet opklimmen. Maar, ik denk dat ieder van ons wel weet hoe het voelt, niet? Nu zit ik met veel vragen waarvan de belangrijkste is: wanneer zal het ooit lukken?
Lente12 en Leonie. Ook bij jullie dus slecht nieuws. Het is enorm frustrerend, maar we kunnen er niets aan doen hé. Ook hier wordt er een potje geweend en proberen aan de volgende poging te starten met goede moed. Toch blijft het naar mijn idee wel moeilijk om die moed hoog te houden. Maar we doen ons best hé, we hebben geen keuze…
Babske. Hoe gaat het met jou?
Groetjes
-
Lente12
- Berichten: 65
- Lid geworden op: 12 juli 2008, 9:41
PU
Leonie en mimi,
Verschrikkelijk! Ik hoopte vandaag wat positief nieuws te horen van jullie. Ik weet gewoon niet wat te zeggen, er zijn gewoon geen woorden voor.....
Ik had gisterenavond mij ook voorgenomen om vandaag naar Brugge te bellen om te vragen hoe het verder moet. Gisteren had ik de moed niet meer.
Ik had gisterenavond bloedverlies en deze morgen zag ik bruinverlies. Toen ik het vertelde aan de verpeegster van de regels zei ze dat het nog niet kon rekening houdende met mijn waarden. En dat ik toch nog een klein klein beetje hoop mocht hebben, een waterkansje dat het lukt. Ik ben nu weer helemaal verward. Gisteren was de boodschap helemaal anders.
Ze vertelde me dat de volgende behandeling niet zo intensief is. 21 dagen na de eerste dag van de regels, de neusspray en dan ook pilletjes. Er mogen twee embryo's worden teruggeplaatst.
Verschrikkelijk! Ik hoopte vandaag wat positief nieuws te horen van jullie. Ik weet gewoon niet wat te zeggen, er zijn gewoon geen woorden voor.....
Ik had gisterenavond mij ook voorgenomen om vandaag naar Brugge te bellen om te vragen hoe het verder moet. Gisteren had ik de moed niet meer.
Ik had gisterenavond bloedverlies en deze morgen zag ik bruinverlies. Toen ik het vertelde aan de verpeegster van de regels zei ze dat het nog niet kon rekening houdende met mijn waarden. En dat ik toch nog een klein klein beetje hoop mocht hebben, een waterkansje dat het lukt. Ik ben nu weer helemaal verward. Gisteren was de boodschap helemaal anders.
Ze vertelde me dat de volgende behandeling niet zo intensief is. 21 dagen na de eerste dag van de regels, de neusspray en dan ook pilletjes. Er mogen twee embryo's worden teruggeplaatst.
-
mimi
- Berichten: 149
- Lid geworden op: 18 juli 2008, 9:25
Lente12. Misschien is dat bij jou inderdaad wel geen slecht teken. Als ik jou zou zijn, zou ik toch eens bellen naar Brugge. Volgens mij kunnen ze je daar nog een iets gerichter antwoord geven. Misschien moet je inderdaad wel nog wat hoop vasthouden.
Zo werkt een dooicyclus inderdaad. Iedereen zegt altijd, het houdt zoveel niet in, maar eerlijk gezegd vind ik zo'n dooicyclus behoorlijk lastig vooral qua timing. Je moet eerst je regels krijgen, dan 21 dagen niets, dan 2 weken suprefact en dan ook nog pilletjes nemen gedurende een grote week. Voor ons wordt dat dus eind augustus beginnen met suprefact en oktober pas het resultaat. Momenteel lijkt mij dat nog enorm ver weg en vind ik dat enorm frustrerend. Dat is altijd wat mij mottig maakt: de tijd. Maar je hebt wel geen PU, dat is ook al een groot verschil. Aan alles 'voor-' en nadelen hé.
Groetjes
Zo werkt een dooicyclus inderdaad. Iedereen zegt altijd, het houdt zoveel niet in, maar eerlijk gezegd vind ik zo'n dooicyclus behoorlijk lastig vooral qua timing. Je moet eerst je regels krijgen, dan 21 dagen niets, dan 2 weken suprefact en dan ook nog pilletjes nemen gedurende een grote week. Voor ons wordt dat dus eind augustus beginnen met suprefact en oktober pas het resultaat. Momenteel lijkt mij dat nog enorm ver weg en vind ik dat enorm frustrerend. Dat is altijd wat mij mottig maakt: de tijd. Maar je hebt wel geen PU, dat is ook al een groot verschil. Aan alles 'voor-' en nadelen hé.
Groetjes
-
rika
- Berichten: 79
- Lid geworden op: 30 maart 2008, 17:03
Hoi allemaal,
Als je 2 embryo's laat terugplaatsen heb je niet dubbel zoveel kans om zwanger te worden. Het blijft tussen de 20% en de 33%. Ik heb er al eens 3 laten terugplaatsen en de slaagkans was dan 35% (en het was noppes bij mij). Ik denk dat de kwaliteit van de embryo's en de dikte van het baarmoederslijmvlies belangrijker zijn dan het aantal. En het allerbelangrijkste is de factor geluk. Voorlopig laat die het afweten voor ons allemaal. Kop op, dames, niet opgeven.
Als je 2 embryo's laat terugplaatsen heb je niet dubbel zoveel kans om zwanger te worden. Het blijft tussen de 20% en de 33%. Ik heb er al eens 3 laten terugplaatsen en de slaagkans was dan 35% (en het was noppes bij mij). Ik denk dat de kwaliteit van de embryo's en de dikte van het baarmoederslijmvlies belangrijker zijn dan het aantal. En het allerbelangrijkste is de factor geluk. Voorlopig laat die het afweten voor ons allemaal. Kop op, dames, niet opgeven.
-
babske
- Berichten: 360
- Lid geworden op: 8 april 2008, 11:17
DIKKE KNUFFEL VOOR LENTE12, LEONIE EN VOOR MIMI!!!!
Ik vind het heel erg voor jullie allemaal... Ik weet hoe jullie je voelen... Huilen kan echt eens goed doen eh!!!
Eigenlijk kloppen de statistieken langs geen kanten eh... Ze zeggen 30% kans op zwangerschap met IVF of ICSI. We zijn met vieren, en geen enkel van ons is zwanger....
Ik wens jullie allemaal heel veel sterkte!!!!
Mimi, tja met mij gaat het terug wat beter. Ik heb de grootste klap terug een beetje een plaats kunnen geven. We proberen ook vooruit te kijken en uit te kijken naar onze volgende behandeling eh.... Wij moeten weer van voorafaan starten met PU en de hele reutemeteut erbij.
Lente12, nee meid, acupunctuur doet geen pijn hoor. Af en toe voel je zo'n naaldje wel, maar dat valt reuze mee. Die naaldjes zijn zo dun zodat je de prik bijna niet voelt. Ik voel me altijd heel kalm, rustig als ik terug kom van zo'n sessie. Ik voel me er beter bij. Maar je ziet, het heeft ook niet geholpen eh. Maar ik blijf er toch mee verder doen!!
Leonie, ik weet wat je wil zeggen dat je niet wil dat andere zeggen dat het misschien toch nog de innesteling kan zijn (oef wat een zin!). Als ik al lichtjes verlies heb of buikpijn, krijg ik ook van ik weet niet hoeveel mensen te horen dat het misschien de innesteling is. Maar je ken je eigen lichaam het beste eh en je weet gewoon wat je voelt... Ik kan daar ook niet goed tegen als mensen dat tegen me zeggen. Natuurlijk hoop ik wel altijd dat ze gelijk hebben maar ik wéét dat dat niet zo is.
Voor jullie allen......KOP OP EH MEIDEN, WE GAAN ER OPNIEUW TEGEN AAN MET ONS ALLEN!!!
LIefs Babske
Ik vind het heel erg voor jullie allemaal... Ik weet hoe jullie je voelen... Huilen kan echt eens goed doen eh!!!
Eigenlijk kloppen de statistieken langs geen kanten eh... Ze zeggen 30% kans op zwangerschap met IVF of ICSI. We zijn met vieren, en geen enkel van ons is zwanger....
Ik wens jullie allemaal heel veel sterkte!!!!
Mimi, tja met mij gaat het terug wat beter. Ik heb de grootste klap terug een beetje een plaats kunnen geven. We proberen ook vooruit te kijken en uit te kijken naar onze volgende behandeling eh.... Wij moeten weer van voorafaan starten met PU en de hele reutemeteut erbij.
Lente12, nee meid, acupunctuur doet geen pijn hoor. Af en toe voel je zo'n naaldje wel, maar dat valt reuze mee. Die naaldjes zijn zo dun zodat je de prik bijna niet voelt. Ik voel me altijd heel kalm, rustig als ik terug kom van zo'n sessie. Ik voel me er beter bij. Maar je ziet, het heeft ook niet geholpen eh. Maar ik blijf er toch mee verder doen!!
Leonie, ik weet wat je wil zeggen dat je niet wil dat andere zeggen dat het misschien toch nog de innesteling kan zijn (oef wat een zin!). Als ik al lichtjes verlies heb of buikpijn, krijg ik ook van ik weet niet hoeveel mensen te horen dat het misschien de innesteling is. Maar je ken je eigen lichaam het beste eh en je weet gewoon wat je voelt... Ik kan daar ook niet goed tegen als mensen dat tegen me zeggen. Natuurlijk hoop ik wel altijd dat ze gelijk hebben maar ik wéét dat dat niet zo is.
Voor jullie allen......KOP OP EH MEIDEN, WE GAAN ER OPNIEUW TEGEN AAN MET ONS ALLEN!!!
LIefs Babske
-
Leonie
- Berichten: 92
- Lid geworden op: 9 april 2008, 0:12
Hey,
Lente12, Mimi, Babske, er hangt de laatste tijd blijkbaar iets heel onvruchtbaars in de lucht... Ik hoop dat we hier een beetje steun kunnen blijven vinden bij mekaar. Het doet in elk geval al deugd om jullie net die dingen te zien schrijven die ik ook voel en denk.
Mimi, je slaat de nagel op de kop: wat het allemaal zo lastig maakt, is dat wachten, dat ellenlange aftellen, geduld moeten hebben dat al maanden/jaren is opgebruikt. Ik zie een volgende poging fysiek heel goed zitten, maar de tijd is er te veel aan.
Lente12, ik heb ook net teruggebeld naar Brugge. Ik had weer Inge aan de telefoon en dat is echt een schat van een verpleegster, ze maakt zoveel tijd om op alle vragen te antwoorden en ze is zo meelevend. Ook al blijft het slecht nieuws, het doet deugd om zo iemand aan de telefoon te hebben.
Hier blijft het dus hetzelfde hé, de kans dat 't gelukt is, is heel klein, maar we mogen nog niet opgeven, tja, erg moeilijk hé.
Mijn ondersteunende waarden zijn blijkbaar wel sterk gestegen. Voor alle duidelijkheid maakt dat de kans niet groter dat ik zwanger ben, maar ALS ik zwanger ben, zit het vruchtje nu in optimale omstandigheden. Ik vind dat allemaal heel ironisch... Wat heb je aan een knus nestje als er niemand is om erin te wonen.
Wat die tp van 2 emby'tjes betreft, ik ben blijkbaar de enige hier die daar niet zo enthousiast over is. Ik wil natuurlijk ook wel maximale kansen bij een volgende poging, maar ik zie een tweeling momenteel helemaal niet zitten. Ik heb er al ontzettend veel over nagedacht en 't is een heel dubbel gevoel, want als we kiezen voor tp van 1 emby'tje ga ik me mss schuldig voelen als 't weer niet lukt, maar ik mag er niet aan denken dat ik plots zwanger ben van 2. Dat klinkt mss hard voor sommigen, maar dat is gewoon een gevoel dat ik nu heb, sorry als ik daar iemand mee kwets. 'k Weet dat de kans op effectief een tweeling heel klein is (10% zeker), maar toch... Misschien verander ik nog wel van idee als we heel veel pogingen moeten doen. 'k Had eigenlijk vooral gehoopt dat we daar niet gingen moeten over nadenken...
Heel veel sterkte allemaal,
Leonie
Lente12, Mimi, Babske, er hangt de laatste tijd blijkbaar iets heel onvruchtbaars in de lucht... Ik hoop dat we hier een beetje steun kunnen blijven vinden bij mekaar. Het doet in elk geval al deugd om jullie net die dingen te zien schrijven die ik ook voel en denk.
Mimi, je slaat de nagel op de kop: wat het allemaal zo lastig maakt, is dat wachten, dat ellenlange aftellen, geduld moeten hebben dat al maanden/jaren is opgebruikt. Ik zie een volgende poging fysiek heel goed zitten, maar de tijd is er te veel aan.
Lente12, ik heb ook net teruggebeld naar Brugge. Ik had weer Inge aan de telefoon en dat is echt een schat van een verpleegster, ze maakt zoveel tijd om op alle vragen te antwoorden en ze is zo meelevend. Ook al blijft het slecht nieuws, het doet deugd om zo iemand aan de telefoon te hebben.
Hier blijft het dus hetzelfde hé, de kans dat 't gelukt is, is heel klein, maar we mogen nog niet opgeven, tja, erg moeilijk hé.
Mijn ondersteunende waarden zijn blijkbaar wel sterk gestegen. Voor alle duidelijkheid maakt dat de kans niet groter dat ik zwanger ben, maar ALS ik zwanger ben, zit het vruchtje nu in optimale omstandigheden. Ik vind dat allemaal heel ironisch... Wat heb je aan een knus nestje als er niemand is om erin te wonen.
Wat die tp van 2 emby'tjes betreft, ik ben blijkbaar de enige hier die daar niet zo enthousiast over is. Ik wil natuurlijk ook wel maximale kansen bij een volgende poging, maar ik zie een tweeling momenteel helemaal niet zitten. Ik heb er al ontzettend veel over nagedacht en 't is een heel dubbel gevoel, want als we kiezen voor tp van 1 emby'tje ga ik me mss schuldig voelen als 't weer niet lukt, maar ik mag er niet aan denken dat ik plots zwanger ben van 2. Dat klinkt mss hard voor sommigen, maar dat is gewoon een gevoel dat ik nu heb, sorry als ik daar iemand mee kwets. 'k Weet dat de kans op effectief een tweeling heel klein is (10% zeker), maar toch... Misschien verander ik nog wel van idee als we heel veel pogingen moeten doen. 'k Had eigenlijk vooral gehoopt dat we daar niet gingen moeten over nadenken...
Heel veel sterkte allemaal,
Leonie
-
mimi
- Berichten: 149
- Lid geworden op: 18 juli 2008, 9:25
Ik wil jullie hartelijk danken voor het medeleven. Zo eens een babbeltje doen tegen mensen die in hetzelfde verhaal zitten, lucht wel eens op.
Babske. Ik ben blij te lezen dat het al iets beter gaat met jou. Het heeft inderdaad wat tijd nodig. Weet jij al wanneer je terug mag starten? Jij hebt je gesprekje met de gynaecoloog al achter de rug, als ik het mij goed herinner, ben ik juist? Wellicht moet je een maand tussen laten, niet?
Lente12. Hoe gaat het met jou, al geïnformeerd in Brugge of ga je nog eventjes afwachten?
Leonie. Jij heb zeker en vast het recht om jouw eigen mening te hebben over tp van 1 of 2 embryo’s. Dat kan niemand jou kwalijk nemen. Wij hadden er (voor deze tp) nog 3 ingevroren. We hebben er 1 laten terugplaatsen omdat we jouw mening deelden, liever geen tweeling en het is tenslotte ‘nog maar’ onze eerste ISCI. Nu hebben we er dus nog 2 ingevroren. Ik heb nu deze morgen gevraagd hoe het zit in volgende situatie. Stel dat je nog ééntje ingevroren hebt, mag dat dan laten wachten en eerste een nieuwe cyclus doen met PU. Ze antwoordde mij duidelijk dat dit niet mogelijk is. Je moet alles eerst opgebruiken. Ik heb schrik dat ik al die medicatie moet nemen en die ‘hele leuke’ echo’s moet laten doen om dan een embryo te hebben die het niet overleefde. Dan lijkt mij alle moeite voor niets. Dat is wat ik wil vermijden. Daarom denk ik nu van te proberen de overige 2 terug te plaatsen. Snap je een beetje heel mijn relaas? Ik vind wel dat het goed is dat ze je de twijfel hebben meegedeeld aan de telefoon. Het is beter dan omgekeerd. Nu kan je meer rekening houden met slecht nieuws en kan je alleen maar beter nieuws krijgen dan je verwacht. Meid, ik wens je nog veel sterkte toe tijdens de volgende wachtweek. Er zijn er al 2 weg, nog 1 te gaan. Nu is het echt aftellen.
We moeten er allen samen door hé!!!
Babske. Ik ben blij te lezen dat het al iets beter gaat met jou. Het heeft inderdaad wat tijd nodig. Weet jij al wanneer je terug mag starten? Jij hebt je gesprekje met de gynaecoloog al achter de rug, als ik het mij goed herinner, ben ik juist? Wellicht moet je een maand tussen laten, niet?
Lente12. Hoe gaat het met jou, al geïnformeerd in Brugge of ga je nog eventjes afwachten?
Leonie. Jij heb zeker en vast het recht om jouw eigen mening te hebben over tp van 1 of 2 embryo’s. Dat kan niemand jou kwalijk nemen. Wij hadden er (voor deze tp) nog 3 ingevroren. We hebben er 1 laten terugplaatsen omdat we jouw mening deelden, liever geen tweeling en het is tenslotte ‘nog maar’ onze eerste ISCI. Nu hebben we er dus nog 2 ingevroren. Ik heb nu deze morgen gevraagd hoe het zit in volgende situatie. Stel dat je nog ééntje ingevroren hebt, mag dat dan laten wachten en eerste een nieuwe cyclus doen met PU. Ze antwoordde mij duidelijk dat dit niet mogelijk is. Je moet alles eerst opgebruiken. Ik heb schrik dat ik al die medicatie moet nemen en die ‘hele leuke’ echo’s moet laten doen om dan een embryo te hebben die het niet overleefde. Dan lijkt mij alle moeite voor niets. Dat is wat ik wil vermijden. Daarom denk ik nu van te proberen de overige 2 terug te plaatsen. Snap je een beetje heel mijn relaas? Ik vind wel dat het goed is dat ze je de twijfel hebben meegedeeld aan de telefoon. Het is beter dan omgekeerd. Nu kan je meer rekening houden met slecht nieuws en kan je alleen maar beter nieuws krijgen dan je verwacht. Meid, ik wens je nog veel sterkte toe tijdens de volgende wachtweek. Er zijn er al 2 weg, nog 1 te gaan. Nu is het echt aftellen.
We moeten er allen samen door hé!!!
-
Leonie
- Berichten: 92
- Lid geworden op: 9 april 2008, 0:12
Hey Mimi,
Bedankt voor je antwoordje. Ik begrijp heel goed wat je bedoelt met die 2 emby'tjes die nog overblijven. Ik heb dat ook al zitten bedenken dat we op een bepaald moment in die situatie kunnen komen en ik denk er net zo over als jij.
Misschien heb ik er de laatste dagen overgelezen, maar mogen jullie nu meteen starten met een nieuwe cryo-poging?
Ik heb het ondertussen ook eens gevraagd aan de telefoon en we mogen op dag 21 van de volgende cyclus weer beginnen met suprefact, dat zal dus ergens begin september zijn. Nog een hele lange maand wachten dus.
Jij bent hopelijk ietsje vroeger aan de beurt hé.
groetjes,
Leonie
Bedankt voor je antwoordje. Ik begrijp heel goed wat je bedoelt met die 2 emby'tjes die nog overblijven. Ik heb dat ook al zitten bedenken dat we op een bepaald moment in die situatie kunnen komen en ik denk er net zo over als jij.
Misschien heb ik er de laatste dagen overgelezen, maar mogen jullie nu meteen starten met een nieuwe cryo-poging?
Ik heb het ondertussen ook eens gevraagd aan de telefoon en we mogen op dag 21 van de volgende cyclus weer beginnen met suprefact, dat zal dus ergens begin september zijn. Nog een hele lange maand wachten dus.
Jij bent hopelijk ietsje vroeger aan de beurt hé.
groetjes,
Leonie
-
mimi
- Berichten: 149
- Lid geworden op: 18 juli 2008, 9:25
Leonie
Ik heb het vandaag aan de telefoon gevraagd. Ik moet nu mijn regels afwachten (ik wou dat ik met mijn vingers kon knipperen en dat het begint) en dan ook op dag 21 met suprefact beginnen. Vorige cyclus duurde het bij mij 4 dagen voordat mijn regels kwamen. Dat is nu waar ik zit op te wachten. Ik vermoed dat ik dus mag starten eind augustus met suprefact. Dat kan kloppen hé, jij begin september aangezien je nu nog één wachtweek voor de boeg.
Als ik het mij goed herinner heb jij nog 6 cryo's. Dat vind ik alvast positief (ik had er maar 3). Dat is toch iets dat jou wellicht kan geruststellen. Je hebt nog iets achter de hand hé. Maar, wat zitten we nu te zeggen. Misschien is dat allemaal overbodig en moet je je daar niets meer van aantrekken.
Hoe gaat het verder met jou, meid, lukt het een beetje om met jouw gedachten om te gaan?
Groetjes
Ik heb het vandaag aan de telefoon gevraagd. Ik moet nu mijn regels afwachten (ik wou dat ik met mijn vingers kon knipperen en dat het begint) en dan ook op dag 21 met suprefact beginnen. Vorige cyclus duurde het bij mij 4 dagen voordat mijn regels kwamen. Dat is nu waar ik zit op te wachten. Ik vermoed dat ik dus mag starten eind augustus met suprefact. Dat kan kloppen hé, jij begin september aangezien je nu nog één wachtweek voor de boeg.
Als ik het mij goed herinner heb jij nog 6 cryo's. Dat vind ik alvast positief (ik had er maar 3). Dat is toch iets dat jou wellicht kan geruststellen. Je hebt nog iets achter de hand hé. Maar, wat zitten we nu te zeggen. Misschien is dat allemaal overbodig en moet je je daar niets meer van aantrekken.
Hoe gaat het verder met jou, meid, lukt het een beetje om met jouw gedachten om te gaan?
Groetjes
-
babske
- Berichten: 360
- Lid geworden op: 8 april 2008, 11:17
Leonie, jij hebt zeker het recht om te zeggen dat je op dit moment geen tweeling zou willen hebben! Dat maakt toch ieder voor zich uit en dat kan je zeker niemand kwalijk nemen...
Wij hebben besloten om de volgende keer twee emmykes te laten terugplaatsen (tenminste als we er twee zullen hebben). Want onze droom is om twee kindjes te krijgen en als het dan een tweeling is, is onze kinderwens vervuld. Want ik weet niet of ik het er nog eens allemaal voor over heb om evt voor een tweede kindje te gaan, moesten we er nu ééntje kunnen krijgen. Ik ben al lang blij à ls we een kindje kunnen krijgen. Is het er ééntje of zijn het er twee...dat maakt ons allemaal niks meer uit!
Maar nogmaals meid, jij hebt jouw gedachten en anderen hebben die te respecteren!
Mimi, wij gaan waarschijnlijk ergens einde september terug starten. Na de PU moeten we sowieso een maand wachten eh. En dan als ik de volgende keer mijn regels krijg, zijn we op vakantie. Vandaar dat we er nu twee maandjes gaan tussen laten. Ik wou ook liever eerder starten met de 3de icsi, maar dat gaat helaas niet
Ik heb zojuist ook te horen gekregen dat mijn broer die drie jaar jonger is dan mij ook aan 't proberen is voor kindjes... Ik heb hier zojuist alweer een goed potje geblèt!!! Als dat moet zijn dat mijn schoonzusje eerder zwanger gaat zijn dan mij, dan denk ik dat ik in een heel diepe put ga belanden!! Ik zou echt niet weten hoe ik daarmee zou moeten omgaan. Het is niet dat ik het hun niet gun, maar ik zou toch wel graag eerder zwanger willen zijn dan zij hoor! Want ik vrees dat ik dat psychisch niet ga aankunnen als zij eerder in blijde verwachting zullen zijn dan mij....
Dat klinkt misschien erg egoïstisch van mij, maar dat is gewoon mijn gevoel en ik kan er ook niet aan doen. Ik gun het iedereen om zwanger te worden. Maar wij zijn al zolang aan 't proberen. Het zou toch écht niet eerlijk zijn als zij nu eerder zwanger zou worden dan mij eh! Sorry, maar dat moest ik gewoon even kwijt....
Babske x
Wij hebben besloten om de volgende keer twee emmykes te laten terugplaatsen (tenminste als we er twee zullen hebben). Want onze droom is om twee kindjes te krijgen en als het dan een tweeling is, is onze kinderwens vervuld. Want ik weet niet of ik het er nog eens allemaal voor over heb om evt voor een tweede kindje te gaan, moesten we er nu ééntje kunnen krijgen. Ik ben al lang blij à ls we een kindje kunnen krijgen. Is het er ééntje of zijn het er twee...dat maakt ons allemaal niks meer uit!
Maar nogmaals meid, jij hebt jouw gedachten en anderen hebben die te respecteren!
Mimi, wij gaan waarschijnlijk ergens einde september terug starten. Na de PU moeten we sowieso een maand wachten eh. En dan als ik de volgende keer mijn regels krijg, zijn we op vakantie. Vandaar dat we er nu twee maandjes gaan tussen laten. Ik wou ook liever eerder starten met de 3de icsi, maar dat gaat helaas niet
Ik heb zojuist ook te horen gekregen dat mijn broer die drie jaar jonger is dan mij ook aan 't proberen is voor kindjes... Ik heb hier zojuist alweer een goed potje geblèt!!! Als dat moet zijn dat mijn schoonzusje eerder zwanger gaat zijn dan mij, dan denk ik dat ik in een heel diepe put ga belanden!! Ik zou echt niet weten hoe ik daarmee zou moeten omgaan. Het is niet dat ik het hun niet gun, maar ik zou toch wel graag eerder zwanger willen zijn dan zij hoor! Want ik vrees dat ik dat psychisch niet ga aankunnen als zij eerder in blijde verwachting zullen zijn dan mij....
Dat klinkt misschien erg egoïstisch van mij, maar dat is gewoon mijn gevoel en ik kan er ook niet aan doen. Ik gun het iedereen om zwanger te worden. Maar wij zijn al zolang aan 't proberen. Het zou toch écht niet eerlijk zijn als zij nu eerder zwanger zou worden dan mij eh! Sorry, maar dat moest ik gewoon even kwijt....
Babske x
-
Leonie
- Berichten: 92
- Lid geworden op: 9 april 2008, 0:12
Hey Babske,
Je moet je helemaal niet schamen voor wat je voelt ivm je broer, ik denk dat heel veel mensen dat hier snappen.
Ik heb zelf ook een broer van drie jaar jonger die momenteel nog niet aan kindjes toe is, maar dat zal ook geen eeuwigheid meer duren. Een van mijn grootste angsten is ook dat hij eerder een kindje zal hebben dan wij.
Natuurlijk gun je iedereen een zwangerschap, maar er is ook nog één of ander 'rechtvaardigheidsgevoel' dat zegt dat 't eerst onze beurt is hé. Iemand die het niet begrijpt zal dat misschien egoïstisch vinden, hier snapt iedereen dat wel.
Ik duim mee dat je als eerste zwanger mag zijn, niet omdat 't bij je broer ook niet vlot gaat, maar omdat jij bij de volgende poging hopelijk eens chance hebt!
groetjes,
Leonie
Je moet je helemaal niet schamen voor wat je voelt ivm je broer, ik denk dat heel veel mensen dat hier snappen.
Ik heb zelf ook een broer van drie jaar jonger die momenteel nog niet aan kindjes toe is, maar dat zal ook geen eeuwigheid meer duren. Een van mijn grootste angsten is ook dat hij eerder een kindje zal hebben dan wij.
Natuurlijk gun je iedereen een zwangerschap, maar er is ook nog één of ander 'rechtvaardigheidsgevoel' dat zegt dat 't eerst onze beurt is hé. Iemand die het niet begrijpt zal dat misschien egoïstisch vinden, hier snapt iedereen dat wel.
Ik duim mee dat je als eerste zwanger mag zijn, niet omdat 't bij je broer ook niet vlot gaat, maar omdat jij bij de volgende poging hopelijk eens chance hebt!
groetjes,
Leonie
-
Lente12
- Berichten: 65
- Lid geworden op: 12 juli 2008, 9:41
PU
Leonie,
Toen ik eerder die dag je berichtje las, dacht ik, amaai, ze is wel hard. Maar je hebt verdomd gelijk. Door naar Brugge te bellen had ik terug een heel klein beetje hoop terwijl ik mijn eigen lichaam ook voelde en zeker was dat ik mijn regels ging krijgen. En vanavond toen ik naar het toilet ging zag ik helder bloedverlies! Nu is het helemaal verloren. Ze hebben zich ook nogal vergist in Brugge toen ze zei dat het niet kon dat het mijn regels waren. Bij mij kan het tellen weer beginnen. Morgen weeral naar Brugge bellen. Vanavond steek ik geen ustro meer op.
Rika,
Terugplaatsing van 1 of 2 embryo's: ik zal er nog eens goed moeten over nadenken hoor als de kans daarmee niet verdubbelt. Als ik eentje terugplaats heb ik nog 3 pogingen, anders 2.
Babske,
Dat is echt niet tof om te horen van je broer. Het is inderdaad zo dat jij eerst in blijde verwachting moet zijn hoor! Ik zou het ook niet kunnen verdragen. Mijn schoonzus wist dat ik bezig was met mijn behandeling en plots had ze goed nieuws: ze was zwanger! Het was totaal niet gepland. Ik vond het erg van mezelf maar ik heb geweend en geweend. Zij die ervan uit gaat dat ze niet meer zwanger zal zijn is het en ik die zit te sukkelen en te hopen wordt het dan niet. Hoe oneerlijk is het niet allemaal?
Mimi,
Het doet inderdaad eens deugd om erover te schrijven. Dan hebben we echt allemaal niet het gevoel dat we alleen zijn, al lijkt het soms zo als we rondom ons kijken.
Dit weekend ga ik naar Dranouter folkfestival. Ik zal mij echt proberen te amuseren, en niet teveel denken aan de miserie en blind zijn voor zwangere vrouwen.
En bij onze volgende poging zijn we misschien allemaal zwanger!! Het zou fantastisch zijn. De één na de andere die goed nieuws brengt....
Toen ik eerder die dag je berichtje las, dacht ik, amaai, ze is wel hard. Maar je hebt verdomd gelijk. Door naar Brugge te bellen had ik terug een heel klein beetje hoop terwijl ik mijn eigen lichaam ook voelde en zeker was dat ik mijn regels ging krijgen. En vanavond toen ik naar het toilet ging zag ik helder bloedverlies! Nu is het helemaal verloren. Ze hebben zich ook nogal vergist in Brugge toen ze zei dat het niet kon dat het mijn regels waren. Bij mij kan het tellen weer beginnen. Morgen weeral naar Brugge bellen. Vanavond steek ik geen ustro meer op.
Rika,
Terugplaatsing van 1 of 2 embryo's: ik zal er nog eens goed moeten over nadenken hoor als de kans daarmee niet verdubbelt. Als ik eentje terugplaats heb ik nog 3 pogingen, anders 2.
Babske,
Dat is echt niet tof om te horen van je broer. Het is inderdaad zo dat jij eerst in blijde verwachting moet zijn hoor! Ik zou het ook niet kunnen verdragen. Mijn schoonzus wist dat ik bezig was met mijn behandeling en plots had ze goed nieuws: ze was zwanger! Het was totaal niet gepland. Ik vond het erg van mezelf maar ik heb geweend en geweend. Zij die ervan uit gaat dat ze niet meer zwanger zal zijn is het en ik die zit te sukkelen en te hopen wordt het dan niet. Hoe oneerlijk is het niet allemaal?
Mimi,
Het doet inderdaad eens deugd om erover te schrijven. Dan hebben we echt allemaal niet het gevoel dat we alleen zijn, al lijkt het soms zo als we rondom ons kijken.
Dit weekend ga ik naar Dranouter folkfestival. Ik zal mij echt proberen te amuseren, en niet teveel denken aan de miserie en blind zijn voor zwangere vrouwen.
En bij onze volgende poging zijn we misschien allemaal zwanger!! Het zou fantastisch zijn. De één na de andere die goed nieuws brengt....
-
mimi
- Berichten: 149
- Lid geworden op: 18 juli 2008, 9:25
Babske
Ook bij ons is onze wens 2 kindjes. Ik ga inderdaad ook van jouw principe uit. Een tweeling vervult deze wens meteen. Ik heb gewoon wat schrik van eventuele problemen tijdens de zwangerschap of achteraf qua achterstand e.d. Het blijft naar mijn mening wel moeilijk qua beslissing: een tp van 1 of 2 embryo’s. Ik kan mij voorstellen dat het voor jou een klap zal geweest zijn toen je broer begon over kinderen. Jij hebt daarbij een volkomen normale reactie. Niemand van ons zou het leuk vinden om zo’n nieuws te horen. Ik zou er ook niet goed van zijn. Jij verdient het om de eerste te zijn! Ik duim enorm hard voor je mee dat jij de eerste bent.
Lente12
Voor jou is de hoop blijkbaar ook voorbij. Ik dacht ook wel dat die Utrogestan je regels tegenhouden, maar blijkbaar dus niet. Misschien is dat ook bij iedere mens anders hé. In ieder geval, ik vind het heel spijtig meid. Ik weet wat je nu doormaakt. Het is terug verwerken en proberen er terug bovenop te geraken. Ik ben benieuwd hoe het nu verder gaat. Wellicht zal jij nu een wachtmaand hebben, niet? Amuseer je in Dranouter!
En dat klinkt heel goed wat je zegt: ‘En bij onze volgende poging zijn we misschien allemaal zwanger!! Het zou fantastisch zijn. De één na de andere die goed nieuws brengt....’ Zou dat niet enorm prachtig zijn!!!
Leonie
Hoe gaat het met jou momenteel? Wat neem jij nu van medicatie?
Groetjes
Ook bij ons is onze wens 2 kindjes. Ik ga inderdaad ook van jouw principe uit. Een tweeling vervult deze wens meteen. Ik heb gewoon wat schrik van eventuele problemen tijdens de zwangerschap of achteraf qua achterstand e.d. Het blijft naar mijn mening wel moeilijk qua beslissing: een tp van 1 of 2 embryo’s. Ik kan mij voorstellen dat het voor jou een klap zal geweest zijn toen je broer begon over kinderen. Jij hebt daarbij een volkomen normale reactie. Niemand van ons zou het leuk vinden om zo’n nieuws te horen. Ik zou er ook niet goed van zijn. Jij verdient het om de eerste te zijn! Ik duim enorm hard voor je mee dat jij de eerste bent.
Lente12
Voor jou is de hoop blijkbaar ook voorbij. Ik dacht ook wel dat die Utrogestan je regels tegenhouden, maar blijkbaar dus niet. Misschien is dat ook bij iedere mens anders hé. In ieder geval, ik vind het heel spijtig meid. Ik weet wat je nu doormaakt. Het is terug verwerken en proberen er terug bovenop te geraken. Ik ben benieuwd hoe het nu verder gaat. Wellicht zal jij nu een wachtmaand hebben, niet? Amuseer je in Dranouter!
En dat klinkt heel goed wat je zegt: ‘En bij onze volgende poging zijn we misschien allemaal zwanger!! Het zou fantastisch zijn. De één na de andere die goed nieuws brengt....’ Zou dat niet enorm prachtig zijn!!!
Leonie
Hoe gaat het met jou momenteel? Wat neem jij nu van medicatie?
Groetjes
-
babske
- Berichten: 360
- Lid geworden op: 8 april 2008, 11:17
Dag Mimi, Lente12 en Leonie!!!
Ik wil gewoon even zeggen dat jullie prachtmeiden zijn en dat ik heel veel aan jullie heb!! Jullie begrijpen me tenminste! Jullie weten hoe ik mij voel! Merci hiervoor allemaal!!
Hoe gaat het ondertussen met jullie? Hebben jullie de klap al een beetje kunnen verwerken? Het is inderdaad allemaal niet eerlijk.... Maar dat kunnen we nog duizenden keren zeggen en dat zullen we waarschijnlijk ook doen, maar daar hebben we toch niks aan. We moeten vooruit...op naar de volgende behandeling....en hopelijk die keer met een beter resultaat eh! Ik duim voor jullie allen want jullie verdienen het hoor!
Liefs Babske
Ik wil gewoon even zeggen dat jullie prachtmeiden zijn en dat ik heel veel aan jullie heb!! Jullie begrijpen me tenminste! Jullie weten hoe ik mij voel! Merci hiervoor allemaal!!
Hoe gaat het ondertussen met jullie? Hebben jullie de klap al een beetje kunnen verwerken? Het is inderdaad allemaal niet eerlijk.... Maar dat kunnen we nog duizenden keren zeggen en dat zullen we waarschijnlijk ook doen, maar daar hebben we toch niks aan. We moeten vooruit...op naar de volgende behandeling....en hopelijk die keer met een beter resultaat eh! Ik duim voor jullie allen want jullie verdienen het hoor!
Liefs Babske
Wie is er online
Gebruikers op dit forum: Google [Bot] en 7 gasten