te klein vruchtje op eerste echo na TP cryo

[Vrouw]

Goede morgen,

Duyck, het spijt me te lezen dat je ook een miskraam hebt, ik wist niet welke impact dat kon hebben dus ik wens je veel sterkte. Hoewel ik het pas sinds gisteren officieel weet, was ik me sinds maandag aan het voorbereiden en ondertussen moet ik zeggen dat ik me er wat wat meer kan bij neerleggen. de eerste dag kan en wil je dat niet maar nu probeer ik me vast te houden aan de woorden dat het vruchtje niet gezond was.
ik hoop dat dit je wat moed kan geven?

En inderdaad 38% kans is de moeite. Maar dat is als je 2 cryo's laat terugplaatsen. bij 1 is dat ongeveer gelijk als een verse poging nl zo'n 30%. Tenminste, dat zei de gyn me.

wat het opnieuw starten betreft, heb zal opnieuw een cryo worden want ik heb er nog 3. Bij mij is dat in een kunstmatige cyclus, wellicht omdat ik in Brugge ga. ik heb me laten vertellen dat ze dat daar altijd zo doen. Waar ben jij in behandeling als ik vragen mag?
veel sterkte nog!


Carinho, het is ook zo dat je nog maar pril zwanger bent dus dan kàn je eigenlijk niet zoveel voelen. ik ging een beetje af op de reactie van mn lichaam bij het krijgen van de pregnylspuit (van bij mn eerste poging). das puur zwangerschapshormoon in hoge dosis en ik voelde toen ook helemaal niets. niets, noppes, rien de knots dus vond ik het ook niet abnormaal dat ik niet zoveel voelde toen ik zélf hcg aanmaakte. ik duim alvast!

ik probeer positief te blijven dat het louter toeval was maar de schrik zit er toch dik in hoor. wat als het de volgende keer wéér gebeurt? en bij een volgende cryo-poging ... tzal moeilijk zijn om realistisch te blijven want ja, nu was het gelukt dus in mijn hoofd MOET het de volgende keer wel lukken ... pfff tzal nog zwaar worden ...

straks mag ik bellen naar de dokter, misschien dat ze mij die pilletjes voorschrijft ... ben benieuwd ...

dames,
liefs,
V

[imme]

V,

jammer heel jammer voor jou, maar de kogel is nu door de kerk, geen twijfels meer maar toch moet het nog hard aankomen ? Zo'n wandeling kan idd deugddoend zijn. Ik hoop dat je niet te veel pijn hebt?

Je moet je vasthouden aan het feit dat je zwanger was , dat het dus zeker kan!! de volgende keer zal het hopelijk een sterk vruchtje zijn! Laten we gaan voor super cryo's in augustus!!

dat wat je zegt ' je lijf terug krijgen' ik had niet gedacht dat het zo lang zou duren en zo ingrijpend zou zijn. Dat zinnetje klinkt zo herkenbaar. wat doen ze allemaal met ons lijf denk ik soms, kan dat wel gezond zijn?

Die schrik zit er bij iedereen hier in denk ik. het doemscenario dat het nooit zal lukken, of dat je geen moed meer hebt.

sowieso zal ik nooit meer dezelfde zijn van voor heel dit verhaal, het tekent je wel, bij mij toch! Ik hoop alleen dat ooit een stralende baby of liefst baby's al die pijn zal wegnemen. dat wens ik iedereen hier toe!!

Morgen dus bij de gyne, even alles op een rijtje zetten.

V veel sterkte! Ik denk aan je !!

[Vrouw]

Dag Imme,

Vandaag heb je je afspraak niet? ik hoop dat alles goed verloopt!

Ben idd opgelucht dat ik het nu weet, maar gisteren had ik het echt heel zwaar. Toen ik even op terras zat, had ik een kriek besteld. want ja, tijdens een zwangerschap mag je niet drinken dus ging ik me eens volledig laten gaan. mensenlief dat voelde als verraad, als gif, dit mocht niet!!! de tranen stroomden gewoon! echt heel bizar. kheb er één slok van genomen en de rest laten staan. we zijn dan maar vertrokken

wat de pijn betreft ... mijn onderbuik doet wel pijn. een zware ongesteldheidspijn zeg maar. en het is sinds gisteren al wat begonnen maar het zet niet echt door. khoop dus toch dat ik gauw écht ga beginnen vloeien en niet heel het weekend met het mossel-noch-vis-gedoe zit. Maandag hoop ik niets meer te zien van het vruchtje ...

en wat jij zegt "wat doen ze allemaal met ons lijf en kan dat wel gezond zijn" dat is voor mij dan enorm herkenbaar. bij elke snuif suprefact dat ik neem denk ik "dit kàn niet goed zijn!!" maar tis jammergenoeg onze enige manier op een kindje ...

En Imme ... ook ik denk vaak dat ik nooit meer dezelfde zal zijn. het tekent je inderdaad enorm. alle naïviteit is verdwenen. plots is alles zo heel serieus geworden, je relatie, je lichaam, het "kindjesmaken", ... er hangt precies zo'n grijze wolk boven me.
Maar weet je wat me opviel? de moment dat de dokter zei dat ik zwanger was, was alles verdwenen en bijna vergeten. ik was gedurende een kleine 3 weken weer dé V. van voordien ... dat kan misschien een troost zijn?

alé, succes vandaag, ik hoop dat het meevalt!

liefs,
V

[carinho]

Hey,

ik wil jullie gewoon nog even het hart onder de riem steken.
Vanmorgen was mijn echo, Ik voelde me precies alsof ik naar een examen moest...
maar bij mij was alles goed... had het nooit gedacht of durven hopen, maar het hartje klopte. Hoe moeilijk het soms ook is, geef de moed niet op, want wonderen bestaan dus wel. Ik weet dat het nog pril is, maar we staan alweer een stap verder. En ik durf nu al een beetje hoopvol naar de toekomst kijken.
En toen ik vanmorgen die echo zag, was ik inderdaad op slag al de miserie voordien vergeten.

Ik weet niet of jullie openstaan voor alternatieve routes, maar misschien eens accupunctuur proberen. Ik heb bij deze poging verschillende malen langs geweest bij een accupuncturist.En ligt het nu daar aan of niet... maar baat het niet dan schaadt het niet.

Alvast heel veel sterkte en nieuwe moed...
groetjes

[Vrouw]

Dag Carinho,

Blij te horen dat alles goed is, vooral na je miskraam-verleden (sorry dat ik dit zo noem, ik weet niet goed hoe ik het moet verwoorden anders).

Dit maakt me iets minder bang nu want de schrik zit er goed in dat dit miskraam de eerste van de zovele zal zijn ...

bedankt voor je berichtje en geniet van je zwangerschap!

liefs,
V

[Vrouw]

PS wat de alternatieve routes betreffen ... ik heb al aan acupunctuur gedacht maar ben daar nogal sceptisch over ... het plan is om nu mn cryo's "op te gebruiken" en in januari misschien in het UZ Gent te proberen. Tis makkelijker bereikbaar voor ons en iedereen rondom mij raadt me dat toch aan ...

[imme]

Carinho,

super goed nieuws voor jou!! Geniet er zo hard van. Het doet deugd te horen dat het soms toch lukt!! proficiat.

V, alles wat je zegt is zo herkenbaar! Ik zie je al zitten met die kriek voor je neus! Ik reageerde ne hetzelfde, je wil uitspatten maar de energie en je gevoel wil niet mee. je kan ook nog niet genieten op dat moment van die dingen.

Net als van carinho doet het zo deugd dat dat ene nieuws alle pijn kan wegnemen. Ik hoop dat ik dat ooit kan voelen. Het gevoel om mama te worden zou me doen overlopen van geluk.

V het is net alsof je perfect aanvoelt wat ik denk en voel. laten we samen de moed vinden om door te gaan en na de zomervakantie hopelijk in andere toestand te zijn!

dikke knuffel

[Vrouw]

dag Imme,

het viel me ook al op dat jij de dingen schreef die ik ook denk

Laten we inderdaad samen de moed vinden om door te gaan. als ik opnieuw mag starten binnen een week of drie dan zal onze terugplaatsing ongeveer gelijk lopen denk ik. augustus of (in mijn geval) september ten laatste zullen supermaanden worden. het MOET gewoon!

hopelijk heb je het goed gesteld bij de dokter?

vandaag is "het vruchtje" trouwens afgekomen en dat was echt wel raar ... ik had verwacht dat dit luguber ging zijn maar toch was dat zo niet. natuurlijk ... wat DOE je daar dan mee?? het begraven in de tuin dat maakt het zo zwaar, nog zwaarder dan het al is. Maar gewoon doorsassen in toilet ... das dan ook raar ...
heel bizar. goh ja ... er zullen daar geen "regels" voor bestaan zeker?

wanneer mag je precies starten met je suprefact? heb je al een datum? ik hoop maandag meer nieuws te weten op dat front ... hopelijk is tegen dan "alles" weg.

Imme, het heeft me al deugd gedaan om steun bij je te vinden, bedankt!
Geniet van je weekend, tis stralend weer. ik ga dat ook doen!

liefs,
V

[qwint]

Vrouw veel sterkte. Spijtig dat het mis is gelopen.

Maar soms kan het ook anders. Door mijn ziekte (kanker) kan ik niet zomaar kinderen meer krijgen. Na veel pogingen, 2 jaar en hele rim ram eindelijk zwanger geworden via ICSI ook in Brugge. Daar ik lang pregnyl heb moeten bij spuiten, wisten we pas laat met zekerheid dat ik zwanger was. Op 8 juni mocht ik, op eerste echo. Was toen Dr. Scheirlinckx, alles was prima. Ik blij omdat het eindelijk zover was en alles ok was. Het CRG zat erop voor mij. Ik mocht voor verdere opvolging naar mijn eigen gyn. Dr. De Baene ook van het AZ-sint jan Brugge is al sinds lang mijn gyn. Altijd dik tevreden van geweest. Ik belde voor een eerste echo bij hem thuis. Mocht de vrijdag al gaan. Ik de vrijdag 11 juni naar daar. Hij zei alleen maar hmm... Ik vroeg wat hmmm??? Hij zei: ik zie iets, maar is te klein, dat is zeker niet ok! Ik, maar dat kan niet want dinsdag op CRG zeiden ze dat alles ok was. Je moet toch iets zien???? Ik moest me aankleden en 5 min later stond ik met een echo met niks op en een tel van de klini aan de omezijde op straat. Ik moest de maandag eens bellen naar de klini om daar een echo te laten maken. Dat kon een eindje duren, want was mega druk daar zei Dr. De Baene. Ik stond helemaal in paniek op straat en ik kon geen stap meer verzetten. De tranen bleven ma komen. Heb mijn man moeten bellen, want ik kon echt niet meer met de auto rijden. Hij is dan met zijn fiets van zijn werk gekomen. Heeft me de auto in gestopt en we zijn naar de spoed gereden. Ik kon die onwetenheid niet aan. In de spoed heel da verhaal gedaan. We moesten meteen naar het 7de. De vroedvrouw is gekomen en ik weer da verhaal. Zij heeft meteen naar het CRG gebeld. Was toen 13u, dus ze waren in pauze. Moest meteen naar het 2de. Er ging meteen een gyn komen. Het was terug Dr. Scheirlinckx en inge de verpleegster. Zij hebben meteen gekeken. Wat bleek! Met de baby was alles prima. Het was al 3 mm gegroeid en het hartje klopte mooi. Naar wat De Baene gekeken heeft, we weten het nog steeds niet, maar hij was mis. Ik kon niet meer naar De Baene, want had een grote schrik van hem gekregen. We zijn dan naar Dr. Loccefier gereden. Daar aangebeld en weer heel het verhaal gedaan. We moesten s'avonds meteen op dubbele controle. s'Avonds weer alles prima met de baby. Vandaag 2 weken later op 9 weken en 4 dagen moesten we terug. Alles is nog steeds inorde. Ons baby'ke is ondertussen al 2,5 cm, het hartje klopt mooi. Alles zit goed, het rug kon je zelfs al een beetje zien. Binnen 2 weken moet ik nu terug naar CRG voor nekplooimeting, daar Loccefier in verlof is. En op 2 aug, 2 weken later terug naar Loccefier thuis. De schrik zit er nog steeds een klein beetje in, door de vreselijke ervaring bij mijn oude gyn. Bij jullie is het spijtig genoeg verkeerd afgelopen, maar soms kunnen ze zich toch vergissen hoor. Dus zeker altijd een 2 mening vragen en je niet laten afschepen. Voor hetzelfde geld moesten wij een spoeling doen en hadden we onze baby vermoord.

[imme]

qwint, wat een verhaal zeg!! een geluk dat crg je verder heeft geholpen. Ik kan met voorstellen dat zoiets traumatische herinneringen nalaat. Ik hoop dat je snel kan genieten van je zwangerschap!!

V,


dat moet idd moeilijk zijn om ' het vruchtje te zien'. niet simple om daar mee om te gaan. Proberen niet als een vruchtje te zien zeker? maar dat is bijna een onmogelijke zaak! VOel je je al klaar om onmiddellijk door te gaan? Mijn ventje zegt altijd dat ik mijn tijd moet nemen, maar wachten zoals ik nu moet doen door mijn verlof periode vind ik nog lastiger! Ik had liever onmiddellijk verder gedaan. Dan heb je weer een doel. Dat wachten levert alleen maar gepieker op anders! Allé bij mij toch

vrijdag bij de Dr Claerhout geweest. Hij zag meteen dat mijn r borst groter was dan de andere en voelde ook die knobbel. Hij vermoedde ook net als ik dat eht gewoon klierweefsel was dat samengeklit was om dat het los van alles lag. Toch maar naar de echo zij hij voor de zekerheid! dus toch een beetje schrik, maar alles bleek ok. morgen mag ik naar hem nog eens bellen voor verdere uitleg. het komt doordat door overstimulatie die spanning niet wil zakken. k moet mij erop voorbereiden dat dit iedere keer zo zal zijn.

Maar toch goed nieuws dus.

Ik moet stoppen op 1 aug met de pil, als ik dan MS krijg begin ik met suprefact voor twee weken, dus ik vermoed ergens vanaf 3 augustus, 17e op controle en beginnen met progynova. Vanaf dan afwachten, maar gyne vermoed door mijn snelle reactie op hormonen dat het voor laatste week is van augustus, ten laatste september zeker?

Ik wou dat ik al daar was. Ik ga mij in ieder geval een week na TP ziekteverlof nemen. Ik wil echt genoeg rust, vooral mentaal voor ik weer aan het werk ga.

We zullen dus goed gelijklopen denk ik? als jij op dag 21 mag beginnen met suprefact zoals ze normaal doen in CRG Brugge. zal het bijna hetzelfde zijn.

Veel succes morgen!

[Vrouw]

Dag Qwint, amai zeg, inderdaad, wàt een verhaal! Een tweed opinie was in jouw geval de beste beslissing ooit. ik hoop dat alles nog goed verloopt!

Dag Imme,
Ben blij te lezen dat de knobbel uiteindelijk niet heel ernstig is. Op zich is het wel vervelend natuurlijk dus ik duim dat het gauw betert want het doet je toch maar telkens denken aan de vorige poging hé.

Ik kom trouwens net terug van bij Dokter Claerhout en tis inderdaad zo dat het een héél andere man is dan Dokter Demeyere. Mijn vrees was wel dat Claerhout niet zoveel info zou kunnen geven omdat hij mijn behandelende arts niet was en die vrees was gegrond maar toch voelde ik me begrepen. Hij was erg meelevend en sprak me moed in voor een volgende poging.

Ook hij denkt dat ik wel snel zal mogen beginnen aan een nieuwe poging maar wanneer dat zal zijn, moet ik met mijn eigen dokter bespreken. Die is nu natuurlijk twee weken met verlof maar ik heb het zo geregeld dat ik alsnog op tijd bij hem kan gaan. als alles goed zit dan denk ik op 28 juli terug te starten ... maar we zullen dus zien. ik wil eerst toch wat meer info en zien of ik geen extra testen kan laten doen op de embryo's ...

Dokter Claerhout zei dat indien dit een natuurlijke zwangerschap had geweest, ik wel een maand zou moeten tussenlaten omdat de kans op opnieuw een miskraam reëel is, maar aangezien het IVF is, dierf hij zich daar niet helemaal over uitspreken. we zullen dus zien hé.

het goede nieuws ... aléja ... goed ... is dat ik geen curretage nodig heb. mijn baarmoederslijmvlies is nu nog zo'n 4 mm dik en al "de rest" is weg dus hij verwacht dat ik wel gauw niet meer ongesteld zal zijn. en dat HOOP ik ook.

wat het vruchtje betreft ... we hebben het toch begraven. in de vuilbak gooien vonden we zo erg respectloos. En wat het "klaar" voelen betreft ... enerzijds merk ik dat het eventjes zal duren vooraleer ik (en wij als koppel) weer onzen draai zullen gevonden hebben en dus weer klaar gaan zijn. Anderzijds wil ik zo gauw mogelijk beginnen want dan kan ik mij op dat concentreren. dan kan ik naar de toekomst kijken en niet naar het verleden.
Dus ik begrijp je heel hard als je zegt dat je liever onmiddellijk weer had begonnen ... nu tel je gewoon de weken af tegen je mag suprefacten hé ... gelukkig is het niet zooooo extreem lang meer!

Je schrijft dat je een weekje verlof gaat nemen naar de TP. ik heb ondervonden dat dit voor mij geen optie is. ik weet natuurlijk niet of je een zware job hebt of niet, maar ik werk op een bureau en nu weet ik, na de TP ga ik gewoon gaan werken. ik kwam nl zot! maar ja, dat is afhankelijk van persoon tot persoon hé. ieder beslist dit voor zichzelf.

Imme, ik ga een beetje van het forum blijven nu denk ik. zo kan ik het de komende weken wat achter mij laten maar ik beloof, eind juli ben ik terug. we schrijven elkaar dan terug?

veel liefs en geniet van je verlof hoor, moet je zeker doen!!
V.

[imme]

V

ik was net hetzelfde van plan! Afstand nemen van alles .
efkes niet 'forummen' of toch proberen.Ik ga mij op onze verbouwingen en mijn werk concentreren.

We 'horen' schrijven elkaar wel eind juni.

Probeer tijd te maken voor jezelf en voor elkaar want dat vind ik nu lastig, elkaar vinden in je verschillende emoties.Daar ga ik ook werk van maken! beetje gek doen samen doet altijd deugd.

ik wens je veel succes en tot binnenkort!

grtjs

[Vrouw]

Imme, het lijkt alsof je mij bent!
Ik ga me nl ook concentreren op de verbouwingen hier thuis en op mn werk. Ze komen overmorgen parket leveren dus ben ik de living nu aan het leegmaken ...
en tis waar, tis moeilijk om elkaar terug te vinden in die emoties. er is de laatste dagen, ondanks de grote verbintenis die we voelen, een ENORME afstand ontstaan tussen mn man en ik. Dit moet weer goed komen. Heb net een quiche in de oven gestoken voor hem en vanavond is het plan om wat quality time te hebben vooraleer we de vloer uitbreken. Voor jullie ook succes met de verbouwingen en het gek doen!!
liefs en inderdaad, tot gauw!
V

[imme]

V

zo grappig, leef je frustraties maar eens goed uit op die vloer!!

tot binnenkort!! dan zijn we er volledig klaar voor!! Succes met de quality time !

[zonnetje]

Hey iedereen,

Na toch bijna twee maanden van afwezigheid, als poging om alles beter van me af te kunnen zetten, hier toch weer even terug op het forum.

Waarom? Omdat alles weer zo herkenbaar is.
In oktober vorig jaar heb ik eerste PU gehad. Deze was voor mij onder volledige verdoving. Ik was zo bang, nooit eerder onder verdoving geweest. Ik werd wakker en dacht 'oh dit valt mee, als het dat maar is'
Tot we naar huis reden, eens ik thuis was flauwgevallen en zeer veel pijn gehad. Dag erna lag ik in het ziekenhuis. Bijna overstimulatie, 27 eicellen hadden ze weggeprikt.

Ik was zo moe en had zoveel pijn. Omdat ik lichamelijk te zwak was, mocht ik geen TP krijgen.
Mijn eerste TP was in januari. Van één cryo, resultaat negatief. Tweede TP in febr van twee cryo's , resultaat negatief. In maart derde TP van twee cryo's en jawel: proficiat mevrouw u bent zwanger! Die woorden zal ik nooit vergeten! Zo blij dat we waren.
Eindelijk konden we terug plannen, uitstappen doen, we moesten met heel die medische molen eens geen rekening meer houden. Te mooi om waar te zijn bleek later. Op 7 weken ging ik voor de eerste echo. Kloppend hartje gezien en gehoord, maar volgens gyn was het vruchtje te klein. Onze wereld stortte volledig in. We stonden weer op nul, helemaal terug opnieuw beginnen.
De dag dat we dit te horen kregen, zakte werkelijk de grond onder men voeten weg. Een week later bevestigde een echo dat de groei echt slecht was. Een paar dagen later klopte het hartje niet meer. Nu was het zeker al had ik me daar al lang op voorbereid. Een paar dagen later moest ik binnenkomen voor een currettage. Ik wou er zo snel mogelijk vanaf zijn, voor mezelf, verschrikkelijk vond ik het.
Half mei heb ik men miskraam gehad en in juni mocht ik van de gyn al verder. Maar daar was ik zelf niet klaar voor. Heb besloten van de zomer te genieten, niet alles op uur en tijd te moeten doen. Dit lukt soms, we gaan naar een trouwfeest, ik amuseer me geweldig, heel de avond gedanst, lekker wijntje gedronken. Maar eens thuis in bed, is er weer verdriet en blijven de tranen maar stromen. Ik heb het zo moeilijk om al die zwangere vrouwen te zien, waarom ik niet???

Maar er is maar één ding dat ik echt wil, zwanger zijn en een gezond kindje krijgen, NU en niet morgen! Zwangere vriendinnen, het doet me zo'n pijn. Gekwetst voel ik me, onbegrepen.Ik mijd zelfs contact.

Ik wil jullie allemaal een hart onder de riem steken, en wens ons allemaal zeer veel succes toe!

Mensen zeggen, ja je bent nu toch zwanger geweest, dus je weet dat het kan he! Wat een geruststelling seg, nu voel ik me goed. Ja dat is zo maar wanneer, volgende maand, over een jaar???


Veel liefs,
zonnetje