Oepsie, sorry, duyck, dat ik zo lang niets heb laten horen. zie dat het echt al lang geleden is dat ik gepost heb. Eigenlijk is het omdat ik moet toegeven dat ik er gelukkig niet zoveel meer mee bezig ben! Mentaal dan, want fysiek zijn we er helemaal ingevlogen!
Na die laatste cycmusoptimalisatie had ik het helemaal gehad met die stomme clomid-pillen. ik veranderde elke keer in een labiele trien

dat kon toch niet de bedoeling zijn. het was zo erg dat mijn ventje vond dat we eerst onze relatie op de rails moesten krijgen en dat we dus de kinderwens even uit ons gedachten moesten zetten.
we hebben er dan een maandje laten overgaan, zijn in mei eens op counseling geweest op 't 7de, enz. Begin juni kregen we van een bevriend koppel te horen dat ze eindelijk ook mama en papa werden en dat was hét moment om aan mijn man te vragen: "en, wat doen wij?" en toen stemde hij toe om toch al voor de zomer 1 ivf-poging te doen!!!!
een paar dagen later waren mijn ms daar (ik begon het de 10de in de gaten te krijgen dat de 11de dag 1 ging zijn), dus: 11 juni bloedname en mogen starten met gonal-f, de 21ste punctie, de 24ste transfer en nu dus nog een goei weekje wachten op het resultaat. ik had 9 eicellen, 7 bevrucht (4/4 van de IVF, 3/5 van de ICSI), 1 tp en 0 cryo's. als het nu niet lukt een rustmaandje in de zomer (labo is dan toch toe) en terug een verse poging in augustus of zo.
zo, dat was het zo een beetje. ik ben heel blij dat alles zo vlot verloopt. goed gereageerd op de spuitjes, voel me toppie, geen emotionele last, enfin, kan eigenlijk niet beter. ik weet dat de zenuwen voor het resultaat er binnen een dag of vier zullen zijn, maar aangezien je er toch niets kan aan doen, probeer ik me zo rustig mogelijk te houden, veel te slapen en veel water te drinken. en niet te vergeten: klokje zetten om al die pillen niet te vergeten!
alles is trouwens bij decleer in aalter gebeurd, behalve punctie en transfer. en ik vond dat hij zelfs na de transfer (wat toch ook bandwerk is) mooi de tijd nam voor een babbeltje.
ik heb het al eerder eens gezegd: niets dan lof voor die man. ook de manier waarop hij mijn ventje gerust kan stellen is goud waard. respect! ik kan me niet inbeelden dat ik naar iemand anders zou moeten gaan.
veel succes aan iedereen en hopelijk kan ik hier binnenkort eindelijk eens goed nieuws brengen.
dikke knuffels,
Boterham