effe update: zaterdag dus toch maar langs geweest om de ruzie nie te zeer laten escaleren
. Waren dus beter niet geweest.
Op alles maar dan ook op alles commentaar van schoonvader. Zeg ik wit, zegt hij zwart ook al is dat zo belachelijk als iets.
Zo heel subtiel werden we gewoon in alles wat we zegden en deden voor schut gezet. Ventje dus achteraf kwaad op mij want ik had hem overgehaald om toch te gaan; Maar zeg, het blijven toch zijn ouders hé. ik wil absoluut vermijden dat het tot een breuk komt en dat hij me achteraf zegt dat het mijn fout is. Nu heb ik mijn goe hart
laten zien en beseft hij dat het aan hen ligt.
Verder ligt mijn vader momenteel niet in een betere schuif. Want die kondigde doodleuk aan dat hij zo kort na mama's dood al iemand anders heeft. Ben er kapot van.
Nu wil hij in de vakantie met die andere een paar dagen op de kids passen. Maar neen hoor, het zijn en blijven mama's kleinkinderen en daar komt die ander niet aan. vooral naar onze jongen toe, heb ik een heel beschermend gevoel. De meisjes hebben moeke gekend, weten dat ze de allerbeste moeke op de wereld is ( schrijf heel bewust 'is' en niet 'was') en dat die ander zelfs met ontzettend hard haar best te doen nog niet aan moekes enkels komt. Maar onze jongen heeft moeke nooit gekend
Zo moeilijk, vooral omdat ik er bijna zeker van ben dat hij mama destijds met die ander bedrogen heeft. Mama heeft zichzelf kapotgewerkt, niets was goed voor hem, ... En nu zit die ander als een koningin in het huis waar mama zo hard voor gewerkt heeft.
En verwacht hij dat ik die ander mee uitnodig op feestjes. En mijn pa kennende, eersteklas egoïst dat hij is, is hij in staat om zelfs al zeg ik vlakaf dat ik het niet aankan, haar toch mee te brengen. Ik ben nu al kapot dat die ander er zal bij zijn op de eerste verjaardag van onze jongen terwijl ons mama op het kerkhof ligt. Binnenkort zijn we 10 jaar getrouwd, wou grote bbq geven maar denk eraan om alles te cancelen want wil haar er echt niet bij.
Wat vinden jullie, kan ik zeggen dat ik haar er (voorlopig en die voorlopig zal wel heel lang duren) niet bijwil op feestjes bij ons thuis?
Als ik dat zeg zal ik dat wel duizend keer moeten herhalen want voor het bij hem doordringt.
Nog iets : omdat ons mama op mijn dochtertjes paste en daar geen geld voor wou, kocht ik haar altijd luxueuze cadeau's met verjaardag en kerst. Zo heb ik haar ooit een pracht van een portemonnee van Delvaux gegeven. Vinden jullie dat ik die kan terugvragen? De gsm die ik haar vlak voor haar dood cadeau gegeven had, heeft hij ondertussen aan die ander haar zoon gegeven. Ik wil vermijden dat die Delvaux cadeau's ook bij haar belanden ( ook nog klein portemonneetje, sleutelhanger en sjaal)?? Of ben ik hier nu de grote egoïst?
cinne
Al goed dat je het gekund hebt om gewoon zelf boodschappen te gaan doen. Voor hetzelfde geld voelde je je nog verplicht ook om hen te entertainen. Dus da's al een hele goeie stap in de goeie richting!!
en op de koop toe met je eigen vader ook nog.
'k had echt weer zo een gevoel van: ze komt even kijken naar een beestje in de dierentuin...
) zo lang ze niet overdrijft. 
Toch echt wel een zotte mus. 
Ik vraag me wel af hoe 't gaat zijn als Amber groter is. "Mamaaah, oma staat daar weer gekke bekken te trekken".
