Weer positief, nu hopen dat het blijft zitten!

IUI Forum
Plaats reactie
inge8165
Berichten: 15
Lid geworden op: 18 november 2009, 2:07

Weer positief, nu hopen dat het blijft zitten!

Bericht door inge8165 » 23 mei 2010, 18:04

Na mijn laatste miskraam ben ik weer zwanger, heel pril nog, sterker nog mijn NOD moet nog komen! Ben bang, straks blijft dezen ook niet zitten.

Ze zijn opnieuw begonnen met tellen. Blijkt dus dat als je zwanger wordt na IUI ze weer opnieuw gaan tellen, na 4 keer negatief krijg je pas IVF, ik zit weer op 1 dus (raak)De vorige was nummer 3 raak.
Het vreemde is eigenlijk dat ik niks voel... ben niet blij, voel me onzeker en rot..... Kan pas gelukkig zijn als het de eerste 3 maaanden er nog is.

Groetjes Inge

muisinie
Berichten: 722
Lid geworden op: 6 april 2010, 20:52

Bericht door muisinie » 25 mei 2010, 17:00

hey dag meid,

ik kan me heel goed voorstellen dat je niet goed weet hoe je je moet voelen. Langs ene kant héél blij omdat je weer zwanger bent, maar langs de andere kant ook héél onzeker omdat je altijd wel ergens die vrees zal hebben dat het weer mislukt.
Ik heb er zelf geen ervaring mee dus kan niet zeggen hoe ik me zou voelen maar ik weet ook dat als ik zwanger wordt met IUI (gaan er dezecyclus mee beginnen)dat ik ook heel ongerust zal zijn van loopt alles wel oké.

ik kan alleen maar zeggen blijf positief denken en de natuur zal uitwijzen hoe het verder verloopt! ik hoop echt voor jou dat dit het begin is van een mooie zwangerschap!

tiens ik wist niet dat ze dan weer van 0 beginnen tellen. Maar is toch een bewijs dat de IUI helpt hé bij jou.

veel sterkte in elk geval en laat nog es iets weten!
groetjes muis

inge8165
Berichten: 15
Lid geworden op: 18 november 2009, 2:07

Bericht door inge8165 » 27 mei 2010, 19:16

Helaas, net weer een miskraam gehad. Ik ben op, ik kan niet meer. Weet niet niet meer wat ik nu nog moet doen.

Inge

rainbow
Berichten: 731
Lid geworden op: 17 februari 2010, 14:31

Bericht door rainbow » 27 mei 2010, 19:31

ha nee Inge... :( :( :(
kan me met moeite voorstellen hoe je je moet voelen.. (ik wacht ook al heel lang op een kindje maar ik ben nog nooit zwanger geweest.)
Wat erg dat je dat alweer voor hebt..
Ik wens je heel veel sterkte in deze moeilijke periode..
kom maar af en toe je hart luchten..

liefs

muisinie
Berichten: 722
Lid geworden op: 6 april 2010, 20:52

Bericht door muisinie » 27 mei 2010, 21:06

hey dag inge,

vind het zoooo spijtig voor je! dikke knuffel !!!!!
ik hoop voor jou dat je de kracht en moed vind om dit te verwerken en moed te hebben om verder te gaan.

Hebben de dokters gezegd waarom het is misgelopen? Ligt het probleem bij de innesteling of zo?

kom hier maar je hartje luchten als je het nodig hebt!!

knuf! muis

aardebeitje
Berichten: 254
Lid geworden op: 3 februari 2010, 15:28

Bericht door aardebeitje » 28 mei 2010, 7:17

Dag Inge,

Vind het zo erg voor je dat je het opnieuw moet meemaken, ik kan me moeilijk voorstellen hoe je je moet voelen( ben nog nooit zwanger geweest in al die jaren!)
Ik hoop dat je het met tijd een plaatsje kan geven samen met je ventje,ik wens jullie heel veel sterkte in deze moeilijke periode toe!

Weet dat we er zijn voor u!

Dikke knuffel meid!

Veel liefs, aardbeitje!

inge8165
Berichten: 15
Lid geworden op: 18 november 2009, 2:07

Bericht door inge8165 » 31 mei 2010, 23:16

Ik was vandaag bij de gyn met de grote vraag waarom? Hij weet het niet, hij gaat wel 14 dagen na de volgende inseminatie bloed trekken, maar hier verwacht hij weinig van. Als het een afstootprobleem is kan hij niks doen, zo zegt hij. Ik moet dus gewoon geduldig wachten tot het wel eens blijft zitten...

Ik moet jullie eerlijk zeggen dat ik niet meer kan, ik ga morgen de huisarts opbellen om te vragen of ik antidepri-pillen mag hebben. Ik ben zo ongelukkig, ik huil de hele dag. Het lijkt alsof het kleinste beetje geluk uit me is gezogen.... Ik heb geen vrienden (ben net verhuist vanuit belgië naar nederland), ik heb een stomme baan, geen geld en kan niet een een kind krijgen, wij zijn afgewezen voor adoptie (leeftijdsgrens). Al 8 jaar lang wordt ik geleefd door die kinderwens, hormonen en artsen(zou willen dat ik geen kinderen wilde.)Hoe moet ik nu verder???? Ik heb geen toekomstbeeld meer.... Ik hoop dat ik wat pillen krijg, dat ik mezelf weer kan herpakken, want zo kan ik niet verder. Ik zie gewoon even geen uitweg meer!

Inge

skiwi
Berichten: 223
Lid geworden op: 10 mei 2009, 19:38

Bericht door skiwi » 4 juni 2010, 18:31

inge8165 schreef:Ik was vandaag bij de gyn met de grote vraag waarom? Hij weet het niet, hij gaat wel 14 dagen na de volgende inseminatie bloed trekken, maar hier verwacht hij weinig van. Als het een afstootprobleem is kan hij niks doen, zo zegt hij. Ik moet dus gewoon geduldig wachten tot het wel eens blijft zitten...
ik zou voorstellen om eerst langs een accupuncturist te passeren. Medisch kunnen ze op gebied van embryo en bevruchting heeeeeeel veel doen, maar de innesteling moet nog steeds vanuit je eigen lichaam komen ... en dat is iets waar de medische wereld geen vat op heeft. Maar accupunctuur kan heir WEL bij helpen.
Ik kan nog niet uit ervaring spreken, maar ik geloof er toch wel in als je de cijfers bekijkt...

Ik moet jullie eerlijk zeggen dat ik niet meer kan, ik ga morgen de huisarts opbellen om te vragen of ik antidepri-pillen mag hebben. Ik ben zo ongelukkig, ik huil de hele dag. Het lijkt alsof het kleinste beetje geluk uit me is gezogen....
Sorry voor het misschien harde antwoord .. maar 'k hoop dat je hierdoor even wordt wakkergeschud.
Denk je nu echt dat van die stomme antidepressivapillen gaan helpen???? Ik heb al meerdere mensen gehoord datdat zelf nog verergert (lees: zelfmoordneigingen etc).
Probeer te aanvaarden dat een leven zonder kinderen ook een leven is ...

Ikhebzelf heb ook al 2 miskramen achter de rug allebei op 6 weken .. maar het heeft wel steeds 2jaar geduurd vooraleer het eens lukte ...
Maar ik laat me er niet door kennen ... Ik geniet van mijn leven, ook al is het zonder kinderen.

zoals ik je bezig hoor:
Ik heb geen vrienden (ben net verhuist vanuit belgië naar nederland), ik heb een stomme baan, geen geld en kan niet een een kind krijgen, wij zijn afgewezen voor adoptie (leeftijdsgrens).
Geloof me, hoe minder gelukkig je jezelf voelt, hoe minder kans je hebt om zwanger te worden. stomme job = verander van job (heb ik ook gedaan recent omdat ik totaal ongelukkig was in m'n job); geen geld ... dan zou ik toch even nadenken voor je een kind op de wereld zet ....een kind kost geld en als je al problemen hebt om zelf rond te komen, zie ik niet in hoe dat kind jouw een gelukkigere toekomst kan geven (ze zeggen wel: 'geld is niet gelukkig', maar je hebt toch een minimum nodig om WEL gelukkig te zijn .. )

Nogmaals sorry .. maar heel je leven door de niet vervulde kinderwens laten lijden ... probeer het leven eens vanuit een andere hoek te zien....


Wij zijn ondertussen ook sinds januari even uit de medische mallenmolen (normaal gingen we in mei IVF starten, maar was toen spontaan zwanger, helaas niet lang. Nu is het weer wachten tot september). Maar ik moet zeggen: ik heb me op andere dingen gefocused .. Zolang er geen kinderen zijn geniet ik van het leven zonder, weggaan, terrasjes doen 's avonds, ... dingen die m'n vrienden MET kinderen niet kunnen doen. En ik moet zeggen dat ik er de voorbije wekene zelf bijna niet meer aan gedacht heb.

En mocht het zo zijn dat we uiteindleijk toch geen kinderen zullen hebben .. soit het zij zo .. Maar mijn leven is me meer waard.

Mensen kijken naar me op omdat ik de dingen zo goed aanpak, misschien ben ik dan weer net iets TE weinig emotioneel, (hoewel) ...maar het is nu eenmaal zo en je kan er toch niets aan veranderen, dus moet je er je ook niet druk inmaken.

Komaan meid! laat je niet kennen, geef je leven een andere wending. Als je jezelf al gelukkig zou maken, zal de omgeving sowieso ook al sneller contact maken en ga je alles rondom je ook veel rooskleurig zien!!

(je mag me ook steeds mailen als je je hart eens helemaaal wil luchten, maar zo pessimistisch zien heeft geen nut ....)
cfr. als je ziek bent en je doet geen moeite om te vechten, ga je ook minder snel genezen.

mieke

inge8165
Berichten: 15
Lid geworden op: 18 november 2009, 2:07

Bericht door inge8165 » 5 juni 2010, 22:36

Dag Mieke,

Mijn nichtje heeft mij een aantal dagen ook al even flink duidelijk gemaakt dat ik het verkeerd aanpak. Ik voel me al veel beter. Was even de weg kwijt, heel erg kwijt. Ik ben te emotioneel... Ik ben wel even bij de huisarts geweest voor meer uitleg. Bij de accapunturist loop ik al een tijdje. Wij hebben nu een pauze genomen, even lekker niks, ben ik (mijn man ook) aan toe. Ik heb mijn oude hobby, inline skaten, weer opgepakt. Wat betreft mijn baan, dat moet ik nog even bekijken...
We hebben een stabiel inkomen van mijn man, geen vette pot, wel genoeg om te leven. We geven veel geld uit aan behandelingen, accapunctuur, Diethild-metode, bioresonaltie-therapie etc.
Maar ook mensen met een laag-inkomen hebben een kinderwens, en ook die mag vervuld worden.


Groetjes
Inge

inge8165
Berichten: 15
Lid geworden op: 18 november 2009, 2:07

Bericht door inge8165 » 5 juni 2010, 22:36

Dag Mieke,

Mijn nichtje heeft mij een aantal dagen ook al even flink duidelijk gemaakt dat ik het verkeerd aanpak. Ik voel me al veel beter. Was even de weg kwijt, heel erg kwijt. Ik ben te emotioneel... Ik ben wel even bij de huisarts geweest voor meer uitleg. Bij de accapunturist loop ik al een tijdje. Wij hebben nu een pauze genomen, even lekker niks, ben ik (mijn man ook) aan toe. Ik heb mijn oude hobby, inline skaten, weer opgepakt. Wat betreft mijn baan, dat moet ik nog even bekijken...
We hebben een stabiel inkomen van mijn man, geen vette pot, wel genoeg om te leven. We geven veel geld uit aan behandelingen, accapunctuur, Diethild-methode, bioresonaltie-therapie etc.
Maar ook mensen met een laag-inkomen hebben een kinderwens, en ook die mag vervuld worden.


Groetjes
Inge

Plaats reactie

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Bing [Bot] en 2 gasten