en dan wordt het opeens teveel.....

[bbfc]

Dit weekend was een weekend in een gehuurd huisje met familie, (nieuw samensgestelde familie) Opeens hebben we in de familie 4 kindjes bij, waaronder één baby en nog eentje op komst.
Ik ging er al niet met het meeste enthousiasme naar toe omdat dat voor mij zeer confronterend is. Maar enfin, iedereen was op de hoogte van ons probleem, dus ik dacht dat er toch enigzins wat rekening zou mee gehouden worden. Ik ben wel iemand die echt niet graag in geuren en kleuren aan iedereen alles vertel. Na 3 mislukt IUI, en ondertussen de 7de ICSI poging en vijf jaar verder wordt het steeds moeilijker om er mee om te gaan. Het middelpunt van de belangstelling was de baby, alles draaide errond. Als iemand naast mij zit en continue tegen het baby'tje bezig is en er werden honderden foto's van getrokken en nog steeds telkens over het baby'tje gesproken, hoe leuk dit toch is enz enz Ik kwam er echt hyper van maar ik kon niet weg. Mijn innerlijke schreeuwde, ik wilde alleen zijn en kon dat daar echt niet meer aan! Maar ik beet op mijn tanden. En opeens gebeurde dit: de baby zat wakker op de schoot en we waren met een paar te enthousiast aan het babbelen en de papa van de baby vloog uit dat we te luid bezig waren dat dat kind geen rust had. Waarop iemand onmiddellijk tegen mij zei: het is niet omdat jij geen kinderen hebt dat je er geen rekening moet mee houden.
Dan is de BOM ontploft!!! Ik vind het verschrikkelijk dat iemand die op de hoogte is dat durft te zeggen. Ik heb gezegd dat ik enorm veel spijt heb dat ik het ooit verteld heb en dat ze mij hier enorm mee gekwetst heeft! Haar antwoord was: 'spijt komt altijd te laat'
Dan werd mij nog kwalijk genomen dat ik niet altijd alles vertel van mijn behandelingen en dat ze het via via toch allemaal weten. Echt ik wordt er weer kwaad van. Nu ben ik de boeman, ik ben daar door het lint gegaan, en ik was razend kwaad. En ik had mijn verstand moeten gebruken volgens mijn papa.
De tranen rollen weer over mijn wangen, ik kan er niet meer tegen. Maanden leef ik van hoop naar wanhoop, sta ik constant onder stress en dan nog geen beetje begrip. Want ik kom nu over als de jaloerse die niets kan verdragen.

[Sanjacky]

Hey Bbfc...

Dikke dikke knuffel meid... ik vind het zo erg voor je dat ze zo tegen je gedaan hebben... mensen die niet met behandelen bezig zijn of het hebben meegemaakt hebben er totaal geen benul of begrip van wat dat doet met je leven en hoeveel pijn dat verlangen doet dat je zo graag een babytje wilt en het lukt niet... constant leven tussen hoop en vrees... en het ergste hier is natuurlijk dat het om familie gaat... en je familie daar kom je niet onderuit natuurlijk... ik begrijp dat ze de baby niet kunnen verstoppen voor u en ik denk dat je dat ook niet wilt maar een beetje rekening houden met je gevoelens zou fijn zijn en hartverwarmend... ik vind die opmerking van die ene persoon of waren het meer er totaal over en dat had niet gezegd mogen worden... ik kan begrijpen dat je boos en gekwetst zijt... je bent ook maar een mens he... dikke knuffel meid... je weet hier op Dvo vind je mensen die je echt begrijpen

[Beesje]

Hoi bbfc,

Wat een verschrikkelijke opmerking seg ... Dikke knuffel. Ik snap echt niet dat iemand die het weet zoiets nog maar durft te zeggen. Ik vind het wel goed dat je duidelijk hebt laten merken hebt dat die opmerking je kwetst. Wij zijn al twee jaar bezig, maar nog maar een viertal maand met behandelingen (KID). En bij mij doet het al zo'n pijn, zo van die confrontaties. Laat staat wat het bij jullie is! Sommige mensen kunnen toch echt dom zijn he. Wij moesten onlangs ook naar een schoolfeest, en daar heb ik toch ook vaak de krop in de keel gekregen. Al die fiere mama's die met hun kleintje staan te pronken, en natuurlijk ook veel aanstaande mama's. Dan natuurlijk mijn eigen familie waar een aantal kindjes zijn. Maar niemand die ooit snapt wat dat voor ons is en dat wij liever daar zo snel mogelijk weg zijn. Vriendinnen vinden het bv ook erg voor ons en ze duimen mee, maar 5 minuten later beginnen ze weer een uur uit te wijden over hoe leuk het toch wel niet is om zwanger te zijn, hoe de borstvoeding gaat, over hoe gezellig hun zwangerschapstest toch wel niet was, zo romantisch. Terwijl het bij hen allemaal van de eerste keer gelukt is, en wij ondertussen al een deel testen erop hebben zitten, gewoon smorgens voor het werk voor de bloedname, of al wachtend op een telefoontje van het ferticentrum. En dan merk je pas hoe alleen je bent met je probleem. En ik durf daar dan nooit veel van zeggen, als er in mijn ogen kwetsende opmerkingen gemaakt worden. Ik wil ook niet hun zwangerschapsplezier afpakken, maar het prikt toch serieus. Ik hou me soms te sterk denk ik, waardoor niemand goed beseft hoeveel we er eigenlijk wel van afzien.

Maar meid, je kan hier altijd je hart komen luchten, en ik ben er zeker van dat iedereen hier jou volkomen begrijpt en gelijk geeft! Laat die anderen maar denken!!

liefs,
Beesje

[Noa09]

Lieve bbfc,

Wat 'n laag-bij-de-grondse opmerking van iemand die op de hoogte is zeg!!
Het is toch zeker niet omdat zij toevallig WEL het geluk hebben makkelijk kinderen te kunnen krijgen dat zij dan geen rekening moeten houden met jullie gevoelens??
Wij moeten precies altijd maar alles over ons heen laten komen en slikken, terwijl zij ons hart mogen verbrijzelen.
Lieve meid, mijn ouders zouden ook gezegd hebben dat ik me had moeten inhouden maar daar ben ik het dus absoluut niet mee eens.
Het is al onrechtvaardig genoeg dat kindjes krijgen zo moeilijk gaat, jullie moeten al zoveel verdragen (letterlijk en figuurlijk), dit hoefde je echt niet te slikken.
Weet dat je hier altijd op begrip gaat kunnen rekenen, en f*** de anderen - sorry, word pissig in jouw plaats!
Hele dikke knuf.
Ik hoop dat het een beetje gaat met je...

Noa09

[Mona Lisa]

hallo,

wat erg voor je ... wat een ontspannen weekendje zou kunnen worden ... is uitgedraaid op nog meer stress. van je familie zou je toch wat meer steun kunnen verwachten ...

wij zijn hier om naar je frustraties en verdriet te luisteren.
Ik denk dat ik gewoon in mijn wagen zou gestapt zijn en naar huis vertrokken. hoe de rest het zou interpreteren zou mij geen barst kunnen schelen ...
hopelijk kom je gauw weer op je pootjes terecht.

Zij begrijpen je nu niet, maar stel dat de anderen op een bepaald moment eens met een serieus probleem worden geconfronteerd, dan gaan ze je wel kunnen begrijpen. Waarschijnlijk gaan ze het op dat moment nog niet inzien ... maar de mensen die op deze manier reageren hebben nog geen echte problemen gekend. Gelukkig voor hen hé, maar dat betekent niet dat ze gevoelloos mogen omgaan en je dergelijke verwijten maken.

in onze vriendenkring wordt ook de ene baby na de andere geboren en dan gaan de gesprekken daar ook telkens over. ondertussen heb ik dit al een plaatsje kunnen geven. het is niet leuk, maar weten moeten door die fase hé.

hopelijk kan je bij je man terecht voor de nodige steun. succes

[qwint]

Maar alé, zo erg.

Dit vind ik echt niet kunnen. Ge moet je helemaal niet inhouden, voor niemand niet, zij doen dat toch ook niet. Ik vind toch wel dat ze zich mogen komen verontschuldigen en dat je ouders toch voor je hadden mogen opkomen. Mensen kun zo lomp en stom zijn. Ze moesten er zelf eens voor staan, ze zouden wel anders piepen.

Je hebt je nog goed gedragen, moest het bij mij zijn geweest, ik was het afgetrapt

Dikke knuf meid...

[mieke s]

ONGELOOFLIJK!!!!!!!!
ik kan niet begrijpen dat mensen die zo kort bij je staan, zo'n onbegrip kunnen tonen.
wat mij betreft heb je ALLE reden om hen dat héél kwalijk te nemen!
ik kreeg het deze morgen al op mijn zenuwen toen ik vertelde dat ik zo goed had uitgeslapen na het personeelsfeest, en als antwoord kreeg: "ja, jij kan wel uitslapen, ik moet er uit voor de kids!"
ze weten daar sinds twee weken dat we geen kinderen kunnen krijgen op natuurlijke wijze, en dan krijg je dat...
mijn antwoord was: ik zou alles geven om een kind te hebben om voor op te staan, je hebt geen enkele reden om jaloers te zijn!
het kan me geen bal schelen wat ze daar dan van vinden.
echt, ik kan geen enkel begrip vinden voor de reactie die jij hebt gekregen.
zelfs als er geen enkel probleem zou zijn om kinderen te krijgen, kunnen ze nog altijd beleefd vragen om stiller te zijn voor de baby. laat staan zo'n brutale, ongepaste en ongevoelige reactie!
veel sterkte

[Lie_29]

Mor enfin zeg... Ben effenaf geïrriteerd in jouw plaats. Wat een onbeschaamdheid zeg! En zeker als ze het weten. Pft. Wat een gemene lomperiken
In welke mate kan je dat soort mensen nog vrienden noemen?
Niet dat het dè oplossing is, maar ik pas daar al een 2-tal jaar voor. Vroeger gingen we ook regelmatig met vrienden naar de Ardennen of de zee op weekend, maar ik doe dat nu niet meer.
Mensen kunnen immers niet de hele tijd rekening met je houden als je er 2 dagen mee samenleeft en hun kinderen thuis laten is blijkbaar ook geen optie.
Alles wat me kan ergeren/kwetsen ga ik uit de weg en niemand heeft daar moeite mee. Ze vinden het jammer, maar begrijpen het wel. Als alternatief gaan we wel eens met de meiden alleen op stap zonder kinderen.

[grootgevaarke]

1 woord: oogkleppen!
Mensen zijn zo op zichzelf gekeerd. Is een beetje begrip nu echt te veel gevraagd?
Ik zou ook ontploft zijn.

[Tiny]

Hoe grof kan je zijn.

Mischien moet je maar eens een print maken van de reacties hier en hen die in een mooi envelopje bezorgen ....

Tiny