nood aan goed nieuws!

[louki]

Hallo iedereen,

Ik ben hier nieuw en wou even mijn verhaal kwijt. Eind 2008 gestopt met de pil. Sinds november 2009 neem ik clomid en pregnyl. December 2009: eerste IUI poging. Mislukt. Januari 2010: 2e IUI poging, ook mislukt. In februari heb ik een HSG onderzoek gedaan, resultaat was goed. Maart 2010 terug, clomid, pregnyl en utrogestan, 3e poging IUI terug mislukt...
Ik wou even weten of er nog meisjes zijn in mijn situatie en hoe jullie de kracht vinden om door te gaan...

Bedankt
Louki

[Bellerose]

Dag Louki

als je hier even het forum doorleest, zal je wel merken dat er velen zijn waarbij zwanger worden niet zo evident is als het soms wel allemaal lijkt. Ik ben in jan/09 gestopt met pil, onmiddellijk problemen met cyclus (geen maandstonden eerste maanden) en dan begonnen met clomid ergens in april'09, enkele keren natuurlijk geprobeerd met clomid en pregnyl, zonder resultaat, 1x overlevingstest zaadcellen gedaan, bleek niet goed, dus over naar IUI in september '09, intussen problemen met reactie clomid en dan door hogere dosissen te dun baarmoederslijmvlies,... dus overgeschakeld op menopur voor 2e IUI poging na 1e IUI zonder resultaat. 2e IUI ook negatief, telkens zeer vroeg na IUI maandstonden, 8 à 9 dagen max. Gynea zei niets dus maakte ik me geen zorgen. 3e IUI dec '09, foutieve inschattting gynea en dus verkeerde tijdstip IUI (eitjes niet genoeg gegroeid), vertrouwen kwijt en overgestapt naar UZ Gent, daar 4e IUI eind januari, zonder resultaat en opnieuw zeer snel . Nu op 12/03 5e IUI na bijna maand menopur (op 1 ampulle geen reactie na 17 dagen, dus 1,5 gespoten 9 dagen extra). Wacht dus nu op resultaat.

Belangrijk is om de moed niet te verliezen en goed te onthouden dat je als koppel elkaar graag ziet en niet alleen samen bent om kinderen op de wereld te zetten. Mijn man en ik herrinneren onszelf daar regelmatig eens aan en dat helpt wel, er zijn nog andere zaken in het leven die ook belangrijk zijn he.

Maar is het juist, niet altijd even gemakkelijk!

Laat je IUI doen bij gewone Gyneo of fertiliteitscentrum?

Veel succes verder

Bellerose

[rainbow]

hey louki,

die titel kon van mij zijn! Het is inderdaad heel moeilijk, en zoals bellerose zegt, iedereen hier heeft haar verhaal met problemen. Het hier regelmatig eens kwijt kunnen en steun terug krijgen, doet mij momenteel het meest deugd. Verder probeer ik met series kijken en lezen mijn gedachten te verzetten en mijn job zo goed mogelijk te doen.
Om even mijn situatie te schetsen: bijna 5 jaar geleden was ik stilaan toe aan kindjes, maar mijn ventje wou dat nog niet. Pas in november 2007 met de pil gestopt.in juni 09 werd mijn overeenkomst op het werk opgezegd (op zelfst basis, we probeerden toen al 1,5 jaar om zwanger te worden.) Omdat ik geen werk had, behandeling nog maar even uitgesteld. In september vervangingscontract gevonden, loopt jammer genoeg af eind deze maand. Er was kans dat ik mocht blijven, maar door omstandigheden dus toch niet.
Omdat ik vóór deze job vooral als zelfstandige heb gewerkt, krijg ik geen uitkering. Geen werkloosheidsuitkering of geen werk, betekent ook geen uitkering van de ziekenkas als ik beval. Morgen vindt mijn 2e IUI plaats. Weet niet of ik blij kan zijn, of ik nu zwanger word of niet. In die jaren sinds mijn kinderwens, heb ik al zoveel collega's, vriendinnen en kennissen weten zwanger worden, pff. Ik heb dus ook dringend nood aan goed nieuws!!
Sorry als het te veel over mij ging, maar voel me momenteel ook niet zo super..

veel succes in ieder geval!
Je kan altijd aansluiten in ons IUI-clubje. Zoals gezegd, heb ik daar heel veel aan.
groetjes

[PRUTS.ke]

Hallo iedereen,

Ik ben zoals jullie ook op zoek naar goed nieuws. Ik ben sinds begin 2008 bezig om opnieuw zwanger te worden (ik heb al 2 kindjes), maar mijn leeftijd (40 j.) en de verminderde zaadkwaliteit van mijn man gooien roet in het eten. Vorig jaar ben ik 2 maal zwanger geweest, maar het is 2 maal uitgedraaid op een miskraam. Nu heb ik deze week mijn eerste IUI gehad, maar ik geloof er niet in echt in. Ze zijn nogal amateuristisch te werk gegaan omdat er verschillende fouten zijn gemaakt bij de follikelmeting en het plaatsen van Pregnyl.
Vandaag heb ik vernomen dat de mama van een vriendinnetje van mijn oudste dochter zwanger is. Ze heeft een slechte gezondheid (heeft enkele jaren geleden een niertransplantatie gehad) en de dokters hebben haar afgeraden om terug zwanger te worden omdat ze zware medicatie neemt tegen afstotingsverschunselen en er risico's zijn voor de baby. Maar zij is blijkbaar zonder moeite zwanger geraakt. Ik gun haar die baby wel, maar ik vind het toch moeilijk om te aanvaarden. Vooral omdat ik weet dat het mijn allicht niet meer gegund zal zijn om een derde baby in de armen te kunnen houden.
Sorry, als ik wat negatief overkom.
Ik wens iedereen die in behandeling alvast het beste toe en hoop dat jullie behandeling succesvol is.
Groetjes
PRUTS.ke

[louki]

Bedankt voor jullie reacties

@bellerose: Heb je al resultaat van je 5e IUI?
Wat is een overlevingstest van de zaadcellen? Heb daar nog nooit van gehoord. Je zei dat je een overreactie had gedaan op clomid en daarom een dun baarmoederslijmvlieshad, waardoor je bent overgeschakelt op menopur. Ik heb deze maand ook utrogestan moeten nemen voor dezelfde reden. Mss zou ik moeten vragen aan mijn gyne om nu naa mijn maandstonden ook menopur te gebruiken? Wat is precies menopur? Wordt dat oraal genomen? Heb je daar veel last van?
Je hebt gelijk als je zegt dat het belangrijkste is, is dat je als koppel mekaar graag ziet. Dat is ook zo!
IUI laat ik doen bij gewone gyne. Ben jij blij met UZgent? Hab daar mijn HSG gedaan en vond de verpleegsters allemaal zeer lief!
Hou mij op de hoogte van je 5e IUI

@rainbow: Natuurlijk dat je blij zal zijn indien je zwanger bent!! En wat je job betreft, kan ik me wel voorstellen dat het niet gemakkelijk is, maar verlies zeker de moed niet, je vindt wel iets!
Veel suvves alleszins.

@PRUTS.ke: Voor jou ook veel succes!

Ik duim voor jullie,
Groetjes,
Louki

[Noekie]

Hoi Louki,

Ook ik begrijp heel goed hoe je je nu voelt.
Ikzelf ben mama van een mirakeltje zonder med. hulp van bijna 4 jaar.
Sinds juni 2008 wilde we graag voor ons 2 mirakel gaan zorgen.En in januari2009 had k dan die positieve test in handen. Helaas bleek toen we voor de eerste echo gingen op 9 weken dat het misgelopen was en heb k een curretage gehad. Sindsdien nog niet het geluk gehad terug zwanger te worden en in oktober 2009 op aanraden van onze HA(huisarts) naar de fertiliteitsarts gestapt. Die stelde na onderzoek niets abnormaals vast dus gestart met het inspuiten van pregnyll om zo juist te weten wanneer ik het vruchtbaarst was.Na 3 pogingen zonder succes in januari dit jaar een transvaginale kijkoperatie gehad waaruit bleek dat echt alles wel ok is hierbinnen en ben ik dus om een medish onbekende reden onvruchtbaar verklaard. Dan zijn we gestart met iui en nu alweer onze 4e iui cyclus bezig.
Het is onze laatste iui. Want als ook deze niet lukt wordt er besproken wat we dan gaan doen.

Vind dat veel mensen het enorm onderschatten in onze omgeving. Het valt emotioneel heel zwaar vind ik. En idd je moet als koppel best wel sterk in je schoenen staan om telkens weer die tegenslag te boven te komen he.
Ik hoop dat jij (en ook de andere dames hier) snel dat langverwachte goede nieuws mogen ontvangen!!!

liefs xxx

[muisinie]

hallo meiden,

Ook ik heb net als alle andere meiden hier in de groep mijn verhaal, al heb ik er al gelezen die veel erger zijn dan de mijne - maar het werkt op je gemoed vandaar dat dit forum echt wel deugd doet.

ik ben in april 2008 gestopt met de pil. Mijn partner wilde al vroeger aan kindjes beginnen maar door mogelijke promotie op het werk bleef ik het uitstellen. in april ben ik dan eindelijk gestopt en ik had eerlijk gezegd gedacht dat ik vrij vlot zwanger ging geraken (mijn zus was zwanger na 3 maand van haar 1ste en na één maand van haar 2de). Toen na een jaar bleek dat ik nog altijd niet zwanger was zijn we naar de huisarts gestapt. Die stelde voor om eerst mijn partner te laten testen om te zien op zijn sperma goed genoeg was. Daarna zijn we al vrij snel in het UZ in Gent beland waar we nog 2 zaadtesten hebben laten doen want de kwaliteit was niet super goed, maar doenbaar. We zijn dan bij Prof. Gerris beland en die stelde een HSG-test voor om te zien of mijn eileiders doorgankelijk waren. ze vreesden dat er eentje was verstopt en stelden dus een kijkoperatie voor. OOk die ondergaan en bleek dat er behalve wat lichte verklevingen niks ernstigs te zien was. Hij raadde ons aan nog 6 maand verder te proberen want het zou 'zeker' lukken op natuurlijke wijze. we zijn nu ondertussen 2 jaar ver (deze maand) en nog altijd niet zwanger. Nu dus opnieuw een afspraak gemaakt en hopelijk mogen we binnenkort aan IUI beginnen en wordt ik hopelijk dit jaar zwanger.
De verpleegsters in het UZ zijn idd heel vriendelijk en behulpzaam. ze hebben mij daar met mijn benen in de lucht mogen leggen toen ik onwel werd na een bloedafname

ALs er één ding belangrijk is in al onze verhalen is het wel dat je als koppel heel sterk moet zijn en met elkaar moet kunnen praten want het is telkens weer een ontmoediging en je gaat op den duur de schuld op elkaar steken. Het wordt idd ook door heel veel mensen onderschat - ze zeggen dat het ze begrijpen - maar als je het zelf nie hebt meegemaakt weet je niet hoe het voelt als mensen, die zelf maar 3 maand moesten wachten, zeggen dat ze "lang" hebben meoten proberen. Soit, je moet optimistisch blijven hé!

Ben zeker dat er voor elk van ons een oplossing is en dat we binnenkort wel goed nieuws krijgen !!!!

groetjes muis