Ik herken jouw gevoelens helemaal. Iedereen lijkt in 1 wip zwanger en wij moeten zoveel doorstaan. De behandelingen op zich vallen altijd mee, maar die wachtweken en die teleurstellingen vallen zwaar op de duur. Pffft, het is gewoon niet eerlijk, en we kunnen niets meer doen dan niet opgeven en blijven hopen. Vorig weekend ook, een vriendin startte doodleuk de discussie waarom er zo weinig gezinnen nog voor 3 of 4 kinderen gaan. Ik ontplofte gewoon... Wij in het ivf/icsi bootje mogen al content zijn als het 1x lukt. Grrr.
Laat het even bezinken, en voor het moment klinkt het ongelooflijk stom waarschijnlijk, maar straks gaat het echt weer beter en kun je een volgende poging weer met volle moed starten. De hoeveelste was dit? Och ja, of het nu de eerste of de vierde is, het is gewoon loodzwaar om te verwerken. Kom hier maar jouw hart luchten, wij begrijpen allemaal perfect hoe je je nu voelt en wat er door je hoofd spookt.
