Hoi dames,
Ik kom hier nog eens meeschrijven zie.
Het eerste Clomidje zit achter de kiezen, nog 4 tegaan. En dan maar hopen dat mijn eitjes doorhebben waarom ik die pilletjes neem. En hopelijk deze keer niet teveel bijwerkingen. Sahra, heb ik dat goed onthouden dat jij er niet zoveel last van had? Trouwens super dat je twee eitjes hebt! De percentages stijgen nu toch wel.
Ik heb het ook wel moeilijk met realistisch blijven zoals Beesje. Na heel die azoöspermie, TESE tegenslagen, vind ik dat het nu tijd is voor een portie geluk, een grote portie. Jammer genoeg kan niemand ons garanderen dat het van de eerste keer gaat lukken. Als het dan mislukt en je weet, OK, bij IUI6 lukt het, is het makkelijker om vol te houden... Dus Sahra, ik wel best geloven hoe moeilijk het voor jullie is geworden. Dat wens je inderdaad niemand toe!
Onze gyn zei de vorige keer: "na 3 cycli zie ik jullie terug, dan praat ik meestal al eens over de overstap naar IVF". Wij zaten daar met onze mond vol tanden "noooooo, wij willen helemaal nog niet denken aan ICSI-D, no no no". Ergens goed om te weten dat er nog een plan F is na plan E, maar dat was toch wel een beetje te vroeg.
Beesje, dat verwoordt je super hoe je man denkt over het KID gebeuren, dat duiveltje op de schouder. Hier gaat het er gelijkaardig aan toe, enerzijds popelend om papa te worden, anderzijds nog steeds gekwetst door het feit dat het genetisch gezien niet met hem verbonden zal zijn.
Binnenkort mijn verjaardag (nope, ik vertel niet wanneer juist), en dat maakt me toch ook wel een beetje triestig. Ik ging een jonge mama worden... Maar nog even en er is weer een jaartje voorbij en als kado geen kleintje, maar een hoop hormonen. Jeeuj. (Tam de utro staat hier ook op het programma

).
Veel succes meiden! Ik blijf nog steeds hopen dat jullie voor mij zwanger zullen zijn (tegen dan ben ik misschien zelf al zwanger maar weet ik he tnog niet

)