Al een paar keer iets gepost op dit forum en ben telkens geholpen geweest (waarvoor dank!) maar nu zit ik toch met iets en ik weet niet waaronder ik het plaatsen kan.
Misschien eerst even ons verhaal schetsen. tis kort, maar tis de essentie
Sinds december weten we onze enige opties: icsi of adoptie. dit kwam uiteraard héél hard aan maar we willen een kindje dus ben ik ondertussen icsi-procedure gestart in Brugge.
Kheb een HSG onderzoek gehad (viel nog mee) en sinds 4 februari neem ik suprefact (3xper dag). Komende maandag mag ik op controle om cystes uit te sluiten en als alles goed zit begin ik op 25/02 met de spuitjes.
De eerste week suprefacten voelde ik bijna niets. ik was wat moe maar dat was het ook. De woorden "piece of cake" zijn er geregeld uitgekomen
! Maar sinds afgelopen weekend is het verschrikkelijk. niet zozeer die warmtevlagen of die moeheid maar tzijn vooral die emo-momenten, het uitblijven van mn menstruatie 
, de pijnlijke borsten en het gevoel dat er alle momenten iets uit mijn buik kan "vallen" (herkennen jullie dit?????????) wegen letterlijk en figuurlijk zo zwaar. En JA, ik heb de steunende schouder van mijn partner maar hij weet ook niet wat normaal is en wat niet.Ok, je kan bellen naar het IVF-team maar wat kunnen ze zeggen? "tis bij elke vrouw anders?"
Als ik op het net surf naar "ervaringen" dan val ik ver achterover en mensen in mijn omgeving hebben geen ervaring met IVF dus zit ik wat met de handen in het haar.
Dus concreet: hoe doen jullie dat? hoe gaan jullie om met die veranderingen in je lichaam, met de paniek en de angst? Hoe kunnen jullie jezelf wat "sussen" als je pijn hebt en je weet niet of dat normaal is? IS mijn pijnlijke zware onderbuik eigenlijk normaal? Bellen jullie naar het IVF-team? of vertrouw je erop dat het alsnog goed komt allemaal?
wat is dit toch moelijk!!!
Iemand zin om te delen?
liefs,
V.