Opvoeden

[wat is er mis?]

Miepje, ik heb op neonatologie gewerkt. En we gaven daar geen tutje voor ons comfort hoor, maar voor het comfort van de baby's. Die kindjes zien daar al zoveel af; worden geprikt, krijgen een tube in de neus (soms), worden uit hun slaap gehaald voor één of ander onderzoek, .... Daarom is het bevredigen van die zuigbehoefte voor de baby's een vorm van troost.

Hier ben ik ten einde raad. Kaan was moe. Ik dacht hier gaan we weer met het opvoeden. Ik heb hem in zijn bedje gelegd om 14u. Muziekje aan. Dekentje erover. Tutje in de mond. Deurtje dicht. Binnen de minuut was hij aan het wenen. Binnen de twee minuten was hij aan het krijsen. Tien minuten heb ik hem laten krijsen. Ik ben hem gaan troosten. Althans dat was de bedoeling. Het lukt niet. Klopjes geven. Shhhh. Wiegen. Tutje. Ermee rondlopen. Niets hielp. Ik weigerde hem de borst te geven. Maar meneer bleef krijsen. In totaal 40 minuten. Ik kon het niet meer aanhoren. Ik heb toegegeven: de borst. Hij hft 5minuten gedronken al snikkend en slaapt nu al snikkend op mij. Wat vang ik hiermee aan? Hoe kan ik dit nu nog oplossen?

Liefs,

Wanhopig Bokje

[MA]

Heb je al geprobeerd om hem te slapen te leggen met en kledingsstuk dat naar jou ruikt erbij ? Kamer helemaal donker, alle speelgoed of afleiding weg, zo stil mogelijk ? kweet het ook niet hoor

[Wappie]

Ik heb ook al van het begin bij hun een doekje gelegd (zo een knuffeltje, enkel hoofd en dan doekje)
Ik leg dat op hun hoofdje, ze spelen er dan mee, trekken het over hun hoofdje en vallen zo in slaap.
Wat ik ook heb is een lichtje dat aan hun bedje hangt en dat schijnt dan tekeningen op het plafond, zet ik ook iedere avond aan.
Bokje...vind het zo erg voor u, wij kunnen natuurlijk alleen maar tips geven die hopelijk werken voor kleine Kaan.
Kaantje, gun de mama toch een beetje rust lieve schat. Slaap mooi in je bedje, dan heb je een blije, uitgeruste mama om mee te spelen!

[Wappie]

Lichtje is ook met muziek...

[Sterretje]

Ai bokje, heb met jullie te doen... Je hebt lang volgehouden, maar op de duur moet je toegeven hé, ze zijn dan zo overstuur...
Die lichtprojector heb ik ook. Werkt perfect als avondritueel bij ons.
Overdag in haar bedje gaan slapen lukt nog niet, maar overdag slaapt ze zowieso heel weinig.

Bokje, zag Kaan er op dat moment moe uit, mss wou hij helemaal niet slapen? Weet het natuurlijk niet...

Ik zet Amber overdag heel veel in de relax of op m'n arm en als ze begint te zeuren/huilen, geef ik haar tutje en valt ze soms al huilend in slaap.
Op dat gebied ken ik haar al en is ze vrij gemakkelijk.

Dikke knuf, maar ik weet ook niet veel raad...

[Miepje]

Hey Bokje,

ik bedoelde 'het comfort van de verpleging' niet negatief. Onze meisjes hebben in 2 ziekenhuizen gelegen. Op de NICU was het heel duidelijk dat ze tuutje kregen om de kindjes zelf te troosten (die van ons hadden daar toen geen interesse in). Op de andere afdeling waren de kindjes al veel sterker. daar had ik wel soms de indruk dat kindjes tuutjes kregen voor het comfort van de verpleging en natuurlijk voor eigen troost ook. Ik bedoelde gewoon dat verpleging onmogelijk met elk wenend kindje kan rondlopen, of elk kindje kan laten wenen en ze kunnen ze al helemaal niet aanleggen hé.

Maar terug naar het 'opvoeden'. Het is verschrikkelijk hé als ze zo niet willen slapen, ondanks goede bedoelingen van de mama. Eerst en vooral, dat is niet jouw 'schuld', het ene kindje is zus en het andere zo. Het ene heeft veel slaap nodig, maar vindt slapen zelf overbodig, het ander heeft er minder nodig en vindt het toch OK om een uurtje in bed te liggen wachten op de slaap. Misschien een tip ten overvloede. Ik probeer te vermijden dat het neuten en wenen overgaan in krijsen omdat dat hier ook moeilijk te troosten is. Verder mogelijke tips: slapen in lodger (zal wel mogen van kind en gezin, maar ons meisjes is verzot op het slapen met haar hoofd in dat kapje), een hand op haar houden tot ze in slaap valt, tuutje betonneren in mond (of toch tegenhouden, schijbaar uren aan een stuk), muziekje, ... en jammergenoeg volharden. als het u kan troosten het ging in het begin heel moeilijk om in te slapen, maar nu gaat het vooral 's avonds als een fluitje van een cent. Het is soms zo erg dat mijn man en ik verdwaasd naar elkaar kijken zo van 'oei ze slaapt al'.
Veel succes, en als het een troost kan zijn er is geen een puber meer die alleen bij zijn moeder in slaap valt

Miepje

[Miepje]

Hey Bokje,

ik bedoelde 'het comfort van de verpleging' niet negatief. Onze meisjes hebben in 2 ziekenhuizen gelegen. Op de NICU was het heel duidelijk dat ze tuutje kregen om de kindjes zelf te troosten (die van ons hadden daar toen geen interesse in). Op de andere afdeling waren de kindjes al veel sterker. daar had ik wel soms de indruk dat kindjes tuutjes kregen voor het comfort van de verpleging en natuurlijk voor eigen troost ook. Ik bedoelde gewoon dat verpleging onmogelijk met elk wenend kindje kan rondlopen, of elk kindje kan laten wenen en ze kunnen ze al helemaal niet aanleggen hé.

Maar terug naar het 'opvoeden'. Het is verschrikkelijk hé als ze zo niet willen slapen, ondanks goede bedoelingen van de mama. Eerst en vooral, dat is niet jouw 'schuld', het ene kindje is zus en het andere zo. Het ene heeft veel slaap nodig, maar vindt slapen zelf overbodig, het ander heeft er minder nodig en vindt het toch OK om een uurtje in bed te liggen wachten op de slaap. Misschien een tip ten overvloede. Ik probeer te vermijden dat het neuten en wenen overgaan in krijsen omdat dat hier ook moeilijk te troosten is. Verder mogelijke tips: slapen in lodger (zal wel mogen van kind en gezin, maar ons meisjes is verzot op het slapen met haar hoofd in dat kapje), een hand op haar houden tot ze in slaap valt, tuutje betonneren in mond (of toch tegenhouden, schijbaar uren aan een stuk), muziekje, ... en jammergenoeg volharden. als het u kan troosten het ging in het begin heel moeilijk om in te slapen, maar nu gaat het vooral 's avonds als een fluitje van een cent. Het is soms zo erg dat mijn man en ik verdwaasd naar elkaar kijken zo van 'oei ze slaapt al'.
Veel succes, en als het een troost kan zijn er is geen een puber meer die alleen bij zijn moeder in slaap valt

Miepje

[Miepje]

PS en off topic: verpleging op neonatologie en NICU in bijzonder zouden een groot standbeeld moeten krijgen. Fantastisch hoeveel geduld en liefde zij kunnen opbrengen voor hun werk. Ik vond het 'vervelend' (om een understatement te gebruiken) dat onze meisjes op neo lagen, maar ik heb het nooit vervelend gevonden dat het die verpleegsters waren die voor onze meisjes zorgden.

[wat is er mis?]

Audrey, dat van dat kledingstuk had ik vroeger al eens geprobeerd en hielp niet. Maar nu net mijn hoofdkussen waar ik dus een hele tijd had tegengelegen in zijn bed gelegd en dan hij erop (toen hij wel al sliep). Hij hft 40 minuten geslapen.

Wappie, zo een knuffeldoekje heb ik ook. Kaan moet er ook niets van weten . En ergens heb ik ook wel wat schrik om hem dat 'aan te leren'. Naar het schijnt mag er id crecht sinds een nieuwe regeling geen enkele knuffel meer in bed. En zie dat hij dan niet meer zonder die knuffel kan slapen. Alé niet dat het nu beter is natuurlijk .
Die projector heb ik ook. Ik bedoelde ook dat muziekje. Maar niets interesseert hem dan. Hij wil alleen maar mij (en eens het op een krijsen is afgestevend - wat vrij snel is) alleen maar mijn borst.

Sterretje, ja hij was moe. Ik begin hem ook te kennen. Als hij begint te kreunen en mopperen dan is hij moe. Maar wil dus niet slapen. Ik kan hem toch niet altijd in slaap wiegen.
Een tutje wil hij eigenlijk niet echt. Dat is nog het meest vervelende. Als ik geluk heb zuigt hij er tien seconden op . En heel soms al wiegend in mijn armen zuigt hij er ook op en valt hij zo in slaap. Maar dat is ook al lang geleden.

Miepje, dank je voor het aanhalen dat het niet mijn schuld is. Ik heb het gevoel dat ik hem al verkeerd 'gekweekt' heb.
Jammer genoeg is het vermijden dat het wenen overgaat in krijsen hier gelijk aan "leg hem niet in zijn bed overdag". Maar ik wil niet dat hij alleen maar in mijn armen slaapt. Of alleen maar id maxi-cosi als we aan het rijden zijn. Dat is toch niet te doen. Hand op het hoofd ook al geprobeerd, maar miss moet ik het direct proberen vd moment dat ik hem in zijn bedje leg.

Merci allemaal voor de tips.

Liefs,

Bokje

[pelkie]

bokje,

't zo herkenbaar. Ik heb hier ook van die momenten gehad en op een gegeven moment kan je er gewoon niet meer tegen en geef je toe. Maar je zal zien, plots is er een moment dat hij er "klaar" voor is en dat't dan beter lukt.
Ik denk niet dat ze op die leeftijd al verslaafd kunnen geraken aan een knuffel. Nu pas, op 9 maanden is er de herkenning van een vaste knuffel. Maar in de creche heeft ze die inderdaad niet, dus daar moet't wel zonder.

[pelkie]

bokje,

't zo herkenbaar. Ik heb hier ook van die momenten gehad en op een gegeven moment kan je er gewoon niet meer tegen en geef je toe. Maar je zal zien, plots is er een moment dat hij er "klaar" voor is en dat't dan beter lukt.
Ik denk niet dat ze op die leeftijd al verslaafd kunnen geraken aan een knuffel. Nu pas, op 9 maanden is er de herkenning van een vaste knuffel. Maar in de creche heeft ze die inderdaad niet, dus daar moet't wel zonder.

[Loeki]

40 minuten volgehouden is toch al heel knap zenne Bokje. Goed gedaan! Misschien gaat het volgende keer beter?

Kan je ventje hem niet eens proberen te troosten? Mss denkt Kaan dan minder aan die borst. Een hand over de oogjes leggen helpt voor Yveske...

Je gaat vroeg of laat wel iets vinden! We duimen voor vroeg...

[Loeki]

40 minuten volgehouden is toch al heel knap zenne Bokje. Goed gedaan! Misschien gaat het volgende keer beter?

Kan je ventje hem niet eens proberen te troosten? Mss denkt Kaan dan minder aan die borst. Een hand over de oogjes leggen helpt voor Yveske...

Je gaat vroeg of laat wel iets vinden! We duimen voor vroeg...

[wat is er mis?]

Ik heb eens geprobeerd met de handoplegging. Hij bleef stil en zuigde ook op zijn tutje. Maar verder dan dat ging het niet. Hij viel niet in slaap. En na een eindje begon hij toch te wenen overgaand in bijna krijsen. Heb het deze keer niet zo ver laten komen.

Vandaag heb ik hem dan toch maar nog eens in slaap gewiegd op de arm nadien. En deze namiddag heb ik hem meegenomen naar de winkel. Dat is altijd een "risico" op een krijsconcert voor iedereen. Hij begon al te jengelen toen we pas aankwamen. Ik heb hem zijn tutje gegeven. En wonder boven wonder wilde hij ze. En is hij in slaap gevallen. Aan de kassa werd hij wel terug wakker en begon terug wat te wenen. Ja, ik betaal ook niet graag hé; hij lijkt op zijn moeder .

Loeki, ventje is gaan werken overdag. Dus ja die kan ik overdag niet inschakelen.
Maar deze avond hft hij zijn orders gekregen voor vannacht. We zll zien.

En ik heb het ook een beetje moeilijk. Grote vent hft bedje van klein ventje in zijn kamertje gezet. Dus ik ben mijn klein ventje bij me kwijt .

Liefs,

Bokje

[Loeki]

Jij overdag, ventje 's nachts? Kan je ventje hem goed troosten? De mijne kent het verschil nog niet tussen honger en krampjes.

Toch knap van Kaan, pas wenen aan de kassa. Had je zoveel gekocht?

Vorige nacht opvoedpoging nr 1. Ventje wilde nog eens bij ons slapen (hoera?), dus Yveske in het kleine bedje. Ventje had lief nog laat de "middernachtvoeding" gegeven, om 2u pas ging Yveske bed in. Geneut, gekerm en gehuil tot 4u15... Tutje in, Tutje uit, handoplegging (tussen de spijlen van het bedje door), niks. Dus hem om 4u15 maar weer tussen ons in genomen, omdat ik ook nog wat wilde slapen...

Klein bedje in een andere kamer, kmag er niet aan denken! Dat gaat nog wat worden...