Opvoeden

[Loeki]

Mies, hier bij ons gaat de BV ook geweldig goed hoor naar sommige familieleden toe... Vreselijk die commentaar anders! In het begin vertelden we gewoon de waarheid, maar nu... Vooral de schoonmoeder, pfff.

Audrey jou is alles gegund meid. Geniet met volle teugen van dit kleintje! Alles mag hoor. Laat die principes maar sneuvelen, "te moe" is trouwens een geweldig excuus.

Ik dacht al wel dat je dat bedoelde Bokje, maar idd effe verwarrend. Ach, mama-hormonen hé...

Yveske kijkt nu ook ineens veel vaker rond de laatste dagen... Leuk hé! Vandaar heeft hij nog niks geclusterd... Hopelijk is dit geen voorbode van een slechte nacht.

[mies]

Audrey, voor alle zekerheid: ik bedoelde dat dus niet verkeerd he! Ik schaamde me juist voor die flits van een gedachte, want 1. 't is gewoon een hatelijke gedachte, en 2. Renéetje is er ook natuurlijk!

En inderdaad, "te moe" is een geweldig excuus voor alles!!

[mies]

Ik weet niet wat er in dat koppeke van mini-mies is gekropen, maar ze slaapt nu al een drietal dagen zonder morren in haar bedje. De draagmand moest ze niet hebben, ze wil blijkbaar nog een beetje rondkijken (idem met de draagdoek).
De eerste nachtelijke slaap laten we haar er ook slapen, maar voor de tweede, derde (en soms vierde) slaap pak ik haar nog steeds bij mij. Enerzijds omdat ik haar mis (softie mama), en anderzijds omdat zij na een voeding nogal vaak zich begint te verslikken in de melk die terugkomt. Dus dan hou ik haar zowiezo nog 20 minuten bij mij, en vaak vallen we dan zo samen in slaap in het grote bed.

Mijn volgend vraagje gaat ook over in slaap vallen: kan je de comfort-zuigreflex afleren? Of is dat iets dat altijd zowiezo bevredigd moet worden?
Nu is het zo dat mini-mies vaak aan de borst in slaap valt, al zabberend, en ik laat haar doen want voor mij is dat gemakkelijk.
Als ik haar weghaal van de borst, begint ze op haar handjes of vingers te sabbelen. Wat ik niet wil omdat ik schrik heb dat ik een duimzuiger zal creëren. Dus dan is het continu haar handjes weghalen, waardoor ze wakkerder wordt, en begint te wenen... en dan heeft ze weer meer actieve aandacht nodig om haar te sussen en begint het hele spel opnieuw.
De tut hebben we nog altijd niet geïntroduceerd, maar ik begin serieus te twijfelen. Als het mogelijk zou zijn dat mini-mies nu op deze leeftijd zelf zou leren in slaap te vallen zonder ergens op te moeten zuigen, zou dat ideaal zijn. Liefst nu, voordat ze naar de crèche gaat (waar er niemand haar handje continu uit haar mond zal halen veronderstel ik). En ik verkies nog steeds de tut boven de duim...
Dus ja: kan je de wens om te zuigen gewoon afleren op jonge leeftijd, of moet je zowiezo aanvaarden dat ze altijd ergens op zal willen zuigen??

[pelkie]

ik denk niet dat je dat kan afleren, mies. t is een reflex he.
hier is die behoefte vanzelf over gegaan, maar volgens mij is dat uitzonderlijk, want ze gebruikt geen tut of duim...ze sabbert soms wat op haar laken of knuffelbeer, meer niet.

proficiat met het bedje he!!!

[Vereltje]

Hey Mies, babies hebben nood aan "sabbelen", ze spenderen er een bepaald deel van hun dag aan en worden lastig als ze dat niet kunnen. Ik denk dat je dus best wel met een tutje begint, ze heeft dat gewoon nodig.

[Loeki]

Yveske valt vaak in slaap in bed terwijl hij op m'n vinger zuigt. Veel handiger dan een tut, die je dan overal verliest waardoor hij terug wakker wordt.

Hoera voor mini-Mies, zo'n grote meid! Ik snap perfect dat je haar mist hoor... Kslaap eigenlijk ook best heel graag met m'n kleine vent in bed. Grote vent slaapt toch apart dus ja.

Tot de leeftijd van 5 maanden dacht ik hebben ze idd een heel grote zuigbehoefte. Lang leve de vinger van mama! (of de Tut)

[wat is er mis?]

Mies, ik zou toch die tut introduceren. Ik denk niet dat je de zuigbehoefte van een baby kan afleren. En ik word te vaak naar mijn goesting gebruikt als levende tut. Ik zou zo graag hbb dat Kaantje een echt tut wilde. Ik blijf ze er maar inproppen in de hoop dat hij ze eens deftig "aanvaardt". Nu pakt hij ze maar af en toe; en meer af dan toe .

Liefs,

Bokje

[Sterretje]

Goh, Amber gebruikt haar tutje hier als ze moe is en in slaap wil vallen. Van zodra ze slaapt floept die tut uit de mond.
Voor in de auto mee te rijden, protesteert ze soms in de maxi-cosi. Tutje geven, en ze zwijgt...
Verder tut ze echt niet veel.

Als ze aan de borst ligt te sabberen, haal ik haar er direct af. Ze jammert dan eens, maar dan leid ik haar af door met haar te spelen, wandelen of zingen... Borst vergeten

Ik denk wel dat je er hard moet in zijn als je het terug wil afleren die tut. Vanaf een bepaalde leeftijd zou ze hier toch niet meer mogen tutteren, al was het maar voor de tandjes en voor haar spraak...

[wat is er mis?]

Ja maar een tut kan je afnemen. Een duim niet. En daarom voor mij toch de tut zenne. Kaantje steekt nu zijn vingers in zijn mond en zuigt daarop. Hij begint ze allemaal te ontdekken.

Liefs,

Bokje

[MA]

Duimen is inderdaad heel moeilijk af te leren en ze trekken letterlijk hun tandjes scheeft. Ik zou zelf ook voor tut gaan, kan je inderdaad makkelijker afleren. Mama's duim of vinger vind ik wat moeilijker want lastig in wagen en niet mee te geven naar creche En in het begin hebben ze daar toch wel nood aan enig vertrouwd ding denk ik.

HAd er iemand al tut mee naar ziekenhuis. Kan je die daar laten steriliseren want als ik dat nu doe, heeft dat weinig zin denk ik.

[wat is er mis?]

Er zaten bij mij tutjes in de gratis dozen die je krijgt op de materniteit. En normaal kan je vragen die daar te steriliseren.

Liefs,

Bokje

[mies]

Wij hebben hier na rijp beraad besloten om De Tut dan toch de introduceren.
Mini-mies had weer haar avondlijke huiluurtjes en we wisten echt niet meer wat doen (geen honger (zabberde maar wat aan mijn tepel), geen vuile pamper, koliekhouding hielp niet, rondlopen hielp niet, tja...)
Dus ja: De Tut.
Was een onmiddellijk succes. Als ze dan bijna in slaap viel, haalde ik hem er zachtjes uit. Waarop ze weer wakker werd en protesteerde. Na 2 keer wist ze al precies op welk kastje ik De Tut had gelegd, en ze bleef ernaar kijken en wenen en kijken en wenen.
Dus heb ik De Tut dan maar in de mond gelaten tot ze helemaal sliep...
maar dat heb ik me toch beklaagd zenne!
Waar ik altijd voor gevreesd had, is uitgekomen: elke keer haar Tut uit haar mond viel, werd ze wakker en MOEST ik hem terug in haar mond steken. Hetgeen dus zorgde voor een quasi slapeloze nacht tot 3u voor ons beiden (met tussendoor nog voeding).
Ik was het zo kotsbeu, dat ik de Tut weer heb afgepakt, en haar weer heb ingebakerd. Binnen de 3 minuten sliep ze, weer netjes in blokken van 3u...

We zullen dus iets anders moeten vinden voor die avonden, want De Tut op die manier wil ik echt niet hoor!

[MA]

Moeilijk he, aan alles is iets percies..Als je iets goed vindt, laat me weten En een sabbeldoekje ?

[MA]

Moeilijk he, aan alles is iets percies..Als je iets goed vindt, laat me weten En een sabbeldoekje ?

[Miepje]

Hallo,

wat tutje betreft, ik kan niet echt advies geven daarvoor heb ik niet lang genoeg bv gegeven. maar ik heb (dankzij het feit dat ik twee kindjes heb) dat er ook gewoon sprake is van een natuurlijke aanleg en voorkeur. We hebben één dochter verslingerd aan haar tuut (kregen ze al op neonatologie-ik vermoed dat ze daar tuutjes geven voor het comfort van de verpleegsters) en één die toch op haar duim zuigt, ondanks het feit dat ik al 100den keren een tuut in haar mondje gestoken heb... Ik vind dat ook heel jammer want ik was zelf een duimzuiger en ik denk dat ik het eerste leerjaar al achter de rug had eer ik het had afgeleerd...
Om maar te zeggen, ik zou een tuutje proberen, maar je hoeft jezelf niets te verwijten als ze het niet neemt...

Miepje