kansen cryo-tje???

[Lissa]

Hallo allemaal,

heeft er iemand een idee hoeveel slaagkansen een cryotje heeft??? Binnen een 10 dagen krijgen we er twee teruggesplaatst, als ze de ontdooing overleven. Onze doc sprak over gemiddeld 10% kans; hoewel het blastokes zijn van superkwaliteit. Ik vind dit bedroevend weinig.

[Naudtske]

Dag Lissa,
Mij hebben ze een slaagkans van 15% gezegd.
Helaas zijn onze cryo's niet goed ontdooid en hebben we niks teruggeplaatst gekregen.
Een domper op de feestvreugde in december.
Ik hoop dat er voor jou beter nieuws is en dat je die statistieken een poepje kan laten ruiken.
Ik duim voor je!

[Lissa]

Thanx voor reactie;

heb ook een beetje schrik dat het allemaal voor niets zal zijn. Heb momenteel 4 cryo's zitten; zijn blastocystes. Duimen maar hé

[malou]

Dag Lisa,

Mijn dochtertje van anderhalf is een cryotje! ze was het eerste dat ze ontdooit hadden en ik was meteen zwanger.

Ik heb in november een mislukte poging gehad voor een tweede kindje. Alweer met het eerste cryootje dat ze ontdooit hadden, goed ontdooit, maar helaas niet zwanger.
Ik ben nu bezig voor een nieuwe poging, normaal moet de TP ergens 7,8 of 9 februari zijn. We hebben nog 3 cryootjes in de vriezer.

Ik geloof dus echt wel in de kansen van een cryootje!

[Lissa]

Hei Malou,

Fantastisch om te horen dat het echt wel kan. Spijtig genoeg heb ik met een verse poging een miskraam gehad vorige maand, was 6 weken zwanger. En dan denk ik nu waarom een cryo-tje wel zou lukken als een verse het niet doet. Maar zulke positieve verhalen zijn maken dat ik er toch weer in geloof. En dat moet hé, anders lukt het zeker niet...

Denk dat ik rond zelfde datum tp zal hebben; hopelijk een goede dosis 'sjans' voor ons allemaal hé.

Nog heel veel succes,
Groetjes Lisse

[malou]

Hei Lissa,

Ik had net hetzelfde gevoel hoor!

Mijn verse poging was ook gelukt, maar dan een miskraam op 7 weken.
Toen dacht ik ook, wat zou een cryo-poging lukken als het met een verse niet gaat.
Maar toch, twas meteen raak.

Bovendien tellen die cryo-pogingen mee voor je terugbetaalde verse poging. Je maakt er dus echt beter gebruik van.

[Lissa]

Hei Malou,

Enorm fijn om te horen. Iemand vertelde me als je tijdens een behandeling de 'sjans' hebt om zwanger te worden is het bijna statistisch onmogelijk om de keer nadien met een cryo nog eens zoveel 'sjans' te hebben.
Dus meisje, BEDANKT!!!!!!!!!! Je verhaal geeft me weer vleugels.
Alles is dus echt wel mogelijk....

Mijn terugplaatsing zal rond 9 a 10 februari zijn... Laat me weten hoe het verder gaat met je, ik duim alleszins mee;

Duimduimduimduimduimduim

[Bjorn en Kim]

Hoi iedereen,

ik moet ook al mijn kansen op een cryotje zetten.

heb wel te horen gekregen dat wij een cyclus moeten overslaan vraag me af waarom dit nodig is maar soit...

we hebben er 2 in de vriezer, ontdooien ze die alle 2 of is dat 1 per 1?

[Lissa]

Hei Kim,

In brussel 1 per 1...

Succes Kim; zoals gezegd; we zullen die statistieken eens iets laten zien sé

Thanx voor alle steun

[Lissa]

Hei Naudtske,

Hoeveel cryos had je??? Als ik het goed begrijp heb je er geen meer over; dat is balen zeg. Heb al gehoord dat een transfer soms op het laatste moment in 't water valt, nadat je al bent opgeroepen en in de kliniek bent, omdat de embiekes toch nog gestorven zijn. Dit moet een verschrikkelijke ervaring zijn. Ben je effe blij dat het doorgaat en dan...poef...weg hoop. Ben je al lang bezig, en ga je voor een nieuwe poging?

Nog veel succes meid

[Naudtske]

Dag Lissa,
Wij hadden 2 cryo's en die zijn alletwee dood!
Terug naar af en terug een verse poging nummer 4 wagen hé.
Wanneer? Momenteel een heel goede vraag want dat ligt in discussie met ventje op dit ogenblik.
Als hij me niet steunt begin ik er niet aan. Dit moet je met twee doorstaan en niet alleen! Dus mogelijk niets meer! Ben echt furieus om dingen die hij heeft gezegd!! Voel me wat alleen op de wereld op dit ogenblik. Ik kan veel verdragen van m'n ventje, maar er zijn limieten!

[Lissa]

Ach nee Naudtske,

kan me voorstellen dat je je furieus voelt. Eerst die teleurstelling van de mislukte transfer, al drie pogingen achter de rug en nu dit.

Ik kan me niet voorstellen hoe ik zou reageren moest m'n ventje zeggen dat hij het niet meer ziet zitten; waarschijnlijk enorm teleurgesteld, boos en lichte paniek denk ik.

Als je zo verlangt naar een beebke kan je er effe niet bij denk ik.

Misschien heeft hij wat tijd nodig om het te verwerken.
Een indiscrete vraag, je moet niet antwoorden als je niet wil hoor; hoe oud ben je en hoe komt het dat jullie naar icsi zijn overgeschakeld?

Ik hoop echt voor jullie dat je eruitkomt meid want zo'n onvervulde kinderwens kan toch wel immens veel druk op een relatie uitoefenen denk ik.

Groetjes en veel sterkte

[Naudtske]

Ja Lissa, m'n ventje z'n zaad is niet oké en bij ons was ICSI het enige wat succes zou kunnen hebben.
Zelfs IVF kwam niet in aanmerking: te traag, te weinig en vorm ook niet goed.
Mogelijk zijn mijn eicellen ook niet meer van optimale kwaliteit (kunnen ze helaas niet checken). Ben bijna 34 jaar.
Ventje wil wel adopteren, maar ik wil graag eerst die 3 pogingen om een eigen bloedkindje te hebben afwerken en dan over andere mogelijkheden nadenken. Hij heeft duidelijk gezegd dat het bij ons toch niet zou lukken! Dus ja, ik sta met m'n rug tegen de muur dan hé! Waar moet ik m'n hoop en moed dan nog zoeken als m'n eigen vent me niet steunt en moed geeft om door te gaan. Ik laat me niet meer vernederen met al dat gepruts! Adoptie zie ik ook niet echt zitten omdat ik zelf een adoptiezus heb waar het volledig mee misgelopen is.
M'n vent is het wachten beu: al 3 jaar bezig om zwanger te worden, kan het niet meer aan om op tijd thuis te zijn, het vroege opstaan, m'n verandering van persoon door al dat gespuit, het "ping ping ping" geluid bij de pick-up, het weeral bang wachten om dan weer een slag in je gezicht te krijgen met de melding van het negatieve resultaat, ...
Ik begrijp hem wel hé, laat me duidelijk zijn. Ik ben het ook allemaal zo beu als koude pap, maar ik ben bang om over 10 jaar spijt te hebben dat we niet verder gedaan hebben. Je weet het niet hé. Mogelijk lukt het wel eens, maar mogelijk zijn we bij die pechvogels waar het nooit bij lukt. Maar dan weten we het wel!!!
Ventje heeft blijkbaar ook niet door dat die hele adoptieprocedure vreselijk slopend is en heel lang kan duren. Hij denkt dat dat allemaal rond is in een jaar tijd! Het kan, maar meestal gaat het over andere termijnen.
Verder dienen we ons voor te bereiden door cursus te volgen (een aantal dagen verlof nemen), ons te onderwerpen aan maatschappelijk onderzoek waar ze zich mengen in heel intieme zaken, ...
Ben er nog niet klaar voor!
Weet je wat hij gisteren ook nog gezegd heeft (we waren aan het kijken wanneer we zouden afspreken in maart met de pastoor voor ons kerkelijk huwelijk in september, en ik zei dat we moesten opletten want dat ik dan zou moeten spuiten en dat afspreken pas kon vanaf 20 uur 30) : Als ik daar ook nog rekening mee moet houden!!!!!!!!!!!!!
Nogal wat hé!! Da's durven hé! Ik moet maar spuiten hoor! En dan kwam het er uit: hij ziet het niet meer zitten! Awel ik ook niet meer! Ben razend!!!!!!!!!!

[Bjorn en Kim]

Naudtske wat jammer dat je voelt dat je er alleen voor staat.

Waarom starten jullie de adoptieprocedure nog niet zelf op? Het duurt naar het schijnt toch 2-3 jaar. Ondertussen kunnen jullie verderdoen met de eigen behandeling?

Misschien valt dan de stress wel weg?

Of willen jullie het maar bij 1 kindjes houden? Dan is dubbel werk een beetje risicovol....

Ik hoop dat je snel resultaat hebt!

[Orchidee]

Naudstke, hebben ze nog niet voorgesteld om met een spermadonor te werken? Dan is het toch half van jullie. Ik ben nog een stap verder, zowel eicel- als zaadceldonor (ben wel alleenstaand )

Als je er zo naar verlangt, laat het nu toch niet schieten, je zal inderdaad dan over een paar jaar kwaad zijn op jezelf. Ik heb ook mijn limiet al énorm verlegd hoor, en dit jaar is echt het allerlaatste

Veel succes iedereen

groetjes
orchidee