wiegedoodtest?

[mies]

Hoe staan jullie tegenover een wiegedoodtest niet op medische indicatie? Is dat volgens jullie anders dan bij ouders die wel vlot kinderen kregen?

Ik weet niet eens of mijn kinderarts het eigenlijk wel "toestaat" als het louter uit ongerustheid is... maar toch... de leeftijd van 6 weken waarop de test gedaan wordt nadert... en ja, ik zou het me nooit vergeven mocht het zich voordoen bij mini-mies en ik nooit op de test had aangedrongen...

Kunnen jullie nu wél berusten in de natuur?

[Sterretje]

Mies,

niemand (van professionele aard) heeft mij dit ooit voorgesteld, of zelfs maar over het risico op wiegedood gesproken.
Ikzelf was en ben nog altijd ongerust als Amber slaapt. Bij ons is er geen risico in de familie of zo. Maar ik ga regelmatig naar haar kijken als ze slaapt en heb nog nooit iets gemerkt dat ze bijv. te vast slaapt of zo. Bij een vriendin die wel een risico kindje had, kon haar kindje soms zo vast in slaap zijn dat ze het dikwijls door elkaar moest schudden om te doen ademen eigenlijk...
De angst neemt af, en ik berust er nu meer in dan in het begin. Ik heb geen spijt dat ik de test niet gedaan heb, maar ja, ik wist er dan ook niet van.
ik doe gewoon al het nodige om de veilige nacht- en dagrust van m'n kindje te garanderen en vertrouw verder dus wel op de natuur....

[wat is er mis?]

Mies,

Ik heb de test heel bewust niet gedaan. Ik geloof er niet in. Het gft voor mij een vals gevoel van veiligheid of onveiligheid. Het is namelijk niet zo een betrouwbare test. Trouwens na de 6wkn kan je nog steeds de test doen hoor.
Er is van professionelen mij ook nooit gesproken over de wiegedoodtest.
En ik denk echt dat Kaan niet een hoog risico hft want die slaapt echt niet vast. Hij is van het minste wakker. Dus ik ben er wel gerust in dat hij niet zal sterven aan wiegedood.
Ik lap ook een aantal regels aan mijn laars, zoals bijv niet op de zij. Ik leg Kaan altijd op zijn zij. Hij slaapt dan iets beter. Hij is wel nog nooit op zijn buik gerold. Ik gebruik handdoekrolletjes om hem te "stutten".

Liefs,

Bokje en Kaan

[Sterretje]

Hier overdag soms wel buik- en zijslaper.

[Loeki]

Ik heb uiteindelijk toch zo'n babysense gekocht. Zo van die matjes. Het aantal keer dat Yveske al in zijn bedje geslapen heeft kan ik op één hand tellen, maar als hij in z'n bedje ligt, zet ik het op en vind ik het wel een hele geruststelling, dat groene lichtje. Anderzijds neem ik hem nu bijna altijd in het grote bed, zonder babysense, en ik sta er weinig bij stil.

Moest er toch iets gebeuren, dan zou ik het mezelf nooit vergeven dat ik hem niet in bed heb laten slapen...

Over een test is er nog niet gesproken. Ik heb zelfs geen kinderarts...

[MA]

Ik zou eerder een respire kopen. Klein kastje dat je vastmaakt aan pamper. Als kindje stopt met ademen, dan geeft dat een sterke trilling waardoor ademhaling terug in gang zou schieten. En ook alarm. Kan je overal aandoen wat ik een voordeel vind, nadeel is dat beebje niet meer naar alle kanten kan draaien. Maar is handbaarder dan Angelcare.

[mies]

Dat is de vraag natuurlijk: in hoeverre is die test eigenlijk wel betrouwbaar??

Maar ja, ik die me had voorgenomen om mijn voorzorgen te nemen, hou me ook niet aan de regels van K&G... jaja, hier een aerosleep én een angelcare, maar mini-mies wil niet in haar bed slapen, geen 1 keer is het gelukt Voorlopig slaapt ze dus bij ons in bed, wat naar het schijnt heel gevaarlijk is. Maar wat moet ik doen, haar de hele nacht laten krijsen? Dan komt ze nooit bij )
Ik weet het dus ook niet meer...

(is die respisense voor aan de pamper niet veel te groot in het begin? Ik heb er ook naar zitten kijken, maar ben ergens "blij" dat ik toch voor de matjes heb gekozen nu mini-mies zo'n kleintje is. Al zou die respisense natuurlijk wel bij ons mee in bed kunnen, of op verplaatsing etc)

[Loeki]

Zo'n dingetje voor aan de pamper is naar het schijnt niet zo betrouwbaar als een matrasje. Maar je kan 't idd wel overal gebruiken.

Mee in bed slapen is toch niet zo gevaarlijk Mies? Gewoon baby voldoende hoog leggen zodat ze niet onder het donsdeken sukkelen, voor de rest kan er niet zoveel gebeuren denk ik.

Ik denk ook wel dat als hij zou stoppen met ademen, we dat direct zouden merken... Moederinstinkt? We hebben ook vaak een vinger in z'n mond of een arm om hem heen, we voelen hem ademen. Kdenk dat je dan toch zelf fungeert als alarm, of ik hoop dat tenminste.

[mies]

Awel dat denk ik ook, Loeki.
Ze slaapt inderdaad aan mijn hoofd, halvelings op een soort kussen (geen zacht hoofdkussen) waardoor ze met haar hoofdje hoger ligt dan haar benen. Ikzelf heb er vaak een arm rond liggen. En inderdaad, het deken komt maximaal tot aan haar voeten (ze ligt ingebakerd, dus da's warm genoeg voor haar).
Vanaf ze een klein beetje begint te wroeten en geluidjes en smakjes te maken, ben ik al wakker. Vaak heb ik nog vóór haar door dat ze gevoed moet worden, het krijsen om eten is dus beperkt.
Ik weet niet of ik wakker zou worden mocht ze gewoon stoppen met ademen. Soms ben ik wel bang dat ik wakker word met een ijskoude mini-mies in mijn armen, maar die gedachten zijn gelukkig zeer beperkt.

Ik zei het gewoon omdat co-sleeping blijkbaar wel een risicofactor is voor wiegedood (natuurlijk door dekens, erop rollen als zat/slaapmedicatie enzovoort).

(ik hoop haar natuurlijk zo snel mogelijk zelfstandig te kunnen doen slapen. Nu ze haar geboortegewicht terug heeft, mogen we weer beginnen trainen. Eerst draagmand (kunnen matjes ook in), daarna hopelijk bedje!)

[wat is er mis?]

Op de borstvoedingswinkel hbb ze de co-sleeper. http://www.borstvoedingswinkel.nl/image ... gelakt.jpg
Het is een soort wiegje dat je aan je bed kan monteren en zo ligt het kindje in zijn bedje maar toch bij je in bed.
Had ik vroeger maar geweten dat dat bestond.

Liefs,

Bokje en Kaan

[pelkie]

Ik durf het bijna niet te schrijven, maar... ik denk dat je op een gegeven moment toch moet durven "loslaten". Ik wil mijzelf en zeker later mijn kind geen extra schrik aanjagen, omdat ik er nu eenmaal meer heb voor moeten doen. Hier dus zeer bewust geen wiegendood- spullen.

[Loeki]

Helemaal mee eens Pelkie, maar ik ben er voor de moment niet klaar voor denk ik, vandaar 't matrasje. Ik hoop wel dat 't beter gaat gaan in de toekomst, ik wil echt geen overbezorgde mama worden. Ik hoop het stilletjesaan af te leren.

Co-sleeper toen bewust niet gekocht, onder het motto "hij moet maar in zijn eigen bed leren slapen (volledig apart hé)".

Mies wij hadden ook zo'n anti oprispingskussen gekocht. Om het vervolgens te vergeten, wellicht op de parking van de winkel...

Ik twijfel vooral om Yveske in zijn eigen bed te leggen omdat het huid op huid contact zo belangrijk is voor ons nu naar het schijnt, wil ik hem ooit nog terug aan de borst krijgen. Ik denk dat misschien, als hij bij me slaapt, dat ook helpt. Ben beetje bang dat hij mij "vergeet", maar ik weet niet of dat terecht is.

[mies]

Ik ben het er ook mee eens pelkie, maar kan het ook nog niet loslaten. Ik ken dan ook iemand die een kindje aan wiegedood heeft verloren, die persoon is zelf arts... en ja dat doet wat met je als je dat hoort.

Loeki, wij hebben zo geen speciaal kussen gekocht hoor, wij gebruiken gewoon een hard kussen dat we al hadden.

Co-sleeper had ik ook op voorhand bestudeerd. Je hebt er ook heel goedkope op ebay. Maar ja, hier dus ook zo'n wannabe-harde-mama waar het anders bij uitgedraaid is
Ik kan je anderzijds wel helemaal volgen in je argumentatie!

[wat is er mis?]

Ik wed dat als ik vooraf had geweten van het bestaan van die co-sleeper, dat ik vast had gezegd: "alé wie koopt dat nu; het kind moet toch in zijn eigen bed slapen". Ja hier ook een wannabe-harde mama. En kijk nu hoe ik het doe (zie o.a. topic opvoeden).

Liefs,

Bokje en Kaan

[mies]

Och Bokje, jij doet dat juist heel goed!