ICSI januari 2010
-
bereke
- Berichten: 293
- Lid geworden op: 13 augustus 2009, 21:07
-
Bjorn en Kim
- Berichten: 4308
- Lid geworden op: 24 augustus 2007, 10:56
Ja zwanger zijn is niet altijd even romantisch als je denkt maar er zijn zoveel mooie momenten...
Ik ben ook mega ongeduldig en ik moet nog twee weken wachten...
Ik krijg wel normaal al tp 3dagen na de pu. Allez da was bij Tibo toch zo. Die dag durfde ik geen stap te zetten, ik heb de ganse dag in de zetel gelegen en naar tv gekeken. Ben van plan min of meer hetzelfde te doen natuurlijk heb ik nu een kleine sprinkaan bij mij he dus zo kalm zal het niet meer kunnen zijn!
Oeioei bereke dat zal wel dat je schrikt, alle gevaar toch uitgesloten?
Ik krijg wel normaal al tp 3dagen na de pu. Allez da was bij Tibo toch zo. Die dag durfde ik geen stap te zetten, ik heb de ganse dag in de zetel gelegen en naar tv gekeken. Ben van plan min of meer hetzelfde te doen natuurlijk heb ik nu een kleine sprinkaan bij mij he dus zo kalm zal het niet meer kunnen zijn!
Oeioei bereke dat zal wel dat je schrikt, alle gevaar toch uitgesloten?
-
Cassyke
- Berichten: 2046
- Lid geworden op: 1 oktober 2009, 13:19
@bereke: oeps, ja met zo'n weer kan dat wel eens gevaarlijk zijn, al die kachels dat aanstaan... Hopelijk is het nu in orde!
@Kim: ik vond dat die dagen dat ik moest spuiten snel voorbijgingen omdat je het ziet vooruit gaan
het zal wel snel zover zijn!
ik heb hier ook een sprinkhaan in huis, onze mickey (hond)
maar je hebt wel gelijk op te letten!
Greetz
Cassyke
http://onvervuldewens.blogspot.com/
@Kim: ik vond dat die dagen dat ik moest spuiten snel voorbijgingen omdat je het ziet vooruit gaan
Greetz
Cassyke
http://onvervuldewens.blogspot.com/
-
Cassyke
- Berichten: 2046
- Lid geworden op: 1 oktober 2009, 13:19
@bereke: oeps, ja met zo'n weer kan dat wel eens gevaarlijk zijn, al die kachels dat aanstaan... Hopelijk is het nu in orde!
@Kim: ik vond dat die dagen dat ik moest spuiten snel voorbij gingen omdat je het ziet vooruit gaan
het zal wel snel zover zijn!
ik heb hier ook een sprinkhaan in huis, onze mickey (hond)
maar je hebt wel gelijk op te letten!
Greetz
Cassyke
http://onvervuldewens.blogspot.com/
@Kim: ik vond dat die dagen dat ik moest spuiten snel voorbij gingen omdat je het ziet vooruit gaan
Greetz
Cassyke
http://onvervuldewens.blogspot.com/
-
bereke
- Berichten: 293
- Lid geworden op: 13 augustus 2009, 21:07
Ik denk het maar ben er toch nog niet 100% gerust in. Zal blij zijn als mijn man thuis is en ook de ronde eens kan doen.
Tja, ik denk idd dat ik wel een geromantiseerd idee heb van zwanger zijn. Maar dat zal dan vanzelf werd bijgesteld worden
.
Heb het gisteren en vandaag ook heel rustig aan gedaan. Veel stillekes op de zetel gezeten en tv gekeken of wat op internet. Je weet maar nooit dat het helpt...
Tja, ik denk idd dat ik wel een geromantiseerd idee heb van zwanger zijn. Maar dat zal dan vanzelf werd bijgesteld worden
Heb het gisteren en vandaag ook heel rustig aan gedaan. Veel stillekes op de zetel gezeten en tv gekeken of wat op internet. Je weet maar nooit dat het helpt...
-
Druif
- Berichten: 3
- Lid geworden op: 4 januari 2010, 10:52
Verhaal
Hallo iedereen,
Ik ben in behandeling in UZ Brussel, kliniek te Jette. Ik ben ontzettend tevreden van de steun en de tijd die ze nemen voor je behandeling, je vragen, je twijfels,...
Het is onze eerste ICSI, maar we hebben al twee IUI's achter de rug. Eigenlijk waren die twee pogingen een beetje overbodig, gezien de kwaliteit en het aantal van de zaadcellen bij mijn man, maar ze wilden toch eerst even checken of het niet op die manier kon. We waren dan ook heel erg blij dat we niet lang moesten wachten om over te gaan voor onze eerste poging ICSI. Ondanks het goede nieuws over de start en de goede moed bij het prikken van de Puregon en de Orgalutran, was ik toch best wel zenuwachtig voor de pick-up en de terugplaatsing. Uiteindelijk viel alles best mee. Ik had een hele lieve dokter, wat misschien ook wel meespeelde.
Je wil zekerheid en daarom zoek je krampachtig naar goede raad op het internet, maar de zenuwen spelen je parten en je leest op den duur alleen maar het slechte nieuws, wat je uiteraard nog angstiger maakt. Nu zit ik in de 'wachtperiode' tot 14 januari. Ook hierover zocht ik advies op internet: je wil zo graag iets speciaals ervaren, de innesteling voelen, meteen op slag alle zwangerschapverschijnselen meemaken om er maar zeker van te zijn dat er iets in je buik groeit en dat het er ook nog blijft zitten ook. Ik heb zo'n zin om hem/haar een lesje innesteling te geven, zodat hij daar beneden niet zit te verdwalen.
Om de tien tellen kijk je nog eens naar de statistieken, sta je stil bij pijntjes waarvan je denkt dat ze er vroeger nog niet waren (waarschijnlijk wishful thinking). Je mag niet teveel hopen, maar je mag de moed ook niet laten zakken,... lastig hoor. Moest je dan nog weten dat het ooit eens zou lukken, dan weet je dat al die moeite niet voor niets is, en dan zou je bergen kunnen verzetten bij al die pogingen, maar je weet het helaas nooit...
Gisteren was er een feestje bij mijn schoonouders en de familie. Ik ben blij dat ik thuis kon 'rusten' na de terugplaatsing - je weet nooit dat het helpt
Ik had me zogezegd ziek opgegeven, zodat ik de pijnlijke 'En wanneer komt er eens een kindje bij jullie'-vraag te vermijden. Tss... We zijn in juni getrouwd en de vorige generatie denkt dan automatisch dat het meteen 'raak' zal zijn. Dat vind ik nog het ergste, dat mensen soms zo (onbedoeld weliswaar) bot kunnen zijn. Iedereen weet ondertussen toch al dat 1 op 6 koppels met vruchtbaarheidsproblemen kampen. Zou je denken...
Ik weiger echter de moed nu al op te geven, dat ongeboren kindje dat ergens nu nog tussen ons in zweeft mag dat gerust weten
Af en toe spreek ik er eens mee, en vreemd genoeg geeft me dat opnieuw wat moed. Ik hoop dat iedereen hier, als het wat moeilijk is, en het wachten te lang duurt, diezelfde kracht vindt.
Groetjes,
Druif
Ik ben in behandeling in UZ Brussel, kliniek te Jette. Ik ben ontzettend tevreden van de steun en de tijd die ze nemen voor je behandeling, je vragen, je twijfels,...
Het is onze eerste ICSI, maar we hebben al twee IUI's achter de rug. Eigenlijk waren die twee pogingen een beetje overbodig, gezien de kwaliteit en het aantal van de zaadcellen bij mijn man, maar ze wilden toch eerst even checken of het niet op die manier kon. We waren dan ook heel erg blij dat we niet lang moesten wachten om over te gaan voor onze eerste poging ICSI. Ondanks het goede nieuws over de start en de goede moed bij het prikken van de Puregon en de Orgalutran, was ik toch best wel zenuwachtig voor de pick-up en de terugplaatsing. Uiteindelijk viel alles best mee. Ik had een hele lieve dokter, wat misschien ook wel meespeelde.
Je wil zekerheid en daarom zoek je krampachtig naar goede raad op het internet, maar de zenuwen spelen je parten en je leest op den duur alleen maar het slechte nieuws, wat je uiteraard nog angstiger maakt. Nu zit ik in de 'wachtperiode' tot 14 januari. Ook hierover zocht ik advies op internet: je wil zo graag iets speciaals ervaren, de innesteling voelen, meteen op slag alle zwangerschapverschijnselen meemaken om er maar zeker van te zijn dat er iets in je buik groeit en dat het er ook nog blijft zitten ook. Ik heb zo'n zin om hem/haar een lesje innesteling te geven, zodat hij daar beneden niet zit te verdwalen.
Om de tien tellen kijk je nog eens naar de statistieken, sta je stil bij pijntjes waarvan je denkt dat ze er vroeger nog niet waren (waarschijnlijk wishful thinking). Je mag niet teveel hopen, maar je mag de moed ook niet laten zakken,... lastig hoor. Moest je dan nog weten dat het ooit eens zou lukken, dan weet je dat al die moeite niet voor niets is, en dan zou je bergen kunnen verzetten bij al die pogingen, maar je weet het helaas nooit...
Gisteren was er een feestje bij mijn schoonouders en de familie. Ik ben blij dat ik thuis kon 'rusten' na de terugplaatsing - je weet nooit dat het helpt
Ik weiger echter de moed nu al op te geven, dat ongeboren kindje dat ergens nu nog tussen ons in zweeft mag dat gerust weten
Groetjes,
Druif
-
beurtflight
- Berichten: 377
- Lid geworden op: 2 november 2008, 19:09
Bedankt voor jullie reacties. Het stelt me toch al iets of wat geruster. Ik moet Puregon en Orgalutran gaan plaatsen, maar ik heb een panische angst van naalden, dus zal ik normaal het wit geel kruis laten komen zodat zij me kunnen verderhelpen. Wij zijn in behandeling bij Life in Leuven. Na 4 IUI mochten we overschakelen op IVF/ICSI. Na de laatste poging in juli hebben we dan een pauze ingelast. Ik verwacht eigenlijk bitter weinig nog van de medische wereld en sta er tegenwoordig vrij sceptisch tegenover. Weet niet of dit goed of slecht is...
In ieder geval aan ieder veel succes.
In ieder geval aan ieder veel succes.
-
Noa09
- Berichten: 3484
- Lid geworden op: 5 mei 2009, 12:46
Hoi beurtflight,
Ik ben ook in behandeling bij Life.
Heb ook 4 IUI's gehad en daarna 1 verse IVF/ICSI en 1 cryopoging.
Sinds de laatste mislukte poging half november is de moed me in de schoenen gezakt, ik ben zó bang dat het nooit gaat lukken he...
Volgende week moet ik terug beginnen met Puregon en Orgalutran.
De Puregon ga ik zoals vorige keer zelf zetten, maar voor het andere laat ik ook een verpleegster komen.
Ik zie het momenteel niet zitten die spuitjes zelf te doen en de hulp is gratis, dus waarom zou ik het mezelf nóg moeilijker maken dan het al is denk ik ;0)
Ik zie er erg tegenop maar kijk er tegelijkertijd ook wel naar uit weer te mogen starten, 't is alleen dat ik niet (meer) zo hard durf te hopen zoals de laatste keer want ik ben er nog steeds niet helemaal overeen.
Veel succes!
Noa09
Ik ben ook in behandeling bij Life.
Heb ook 4 IUI's gehad en daarna 1 verse IVF/ICSI en 1 cryopoging.
Sinds de laatste mislukte poging half november is de moed me in de schoenen gezakt, ik ben zó bang dat het nooit gaat lukken he...
Volgende week moet ik terug beginnen met Puregon en Orgalutran.
De Puregon ga ik zoals vorige keer zelf zetten, maar voor het andere laat ik ook een verpleegster komen.
Ik zie het momenteel niet zitten die spuitjes zelf te doen en de hulp is gratis, dus waarom zou ik het mezelf nóg moeilijker maken dan het al is denk ik ;0)
Ik zie er erg tegenop maar kijk er tegelijkertijd ook wel naar uit weer te mogen starten, 't is alleen dat ik niet (meer) zo hard durf te hopen zoals de laatste keer want ik ben er nog steeds niet helemaal overeen.
Veel succes!
Noa09
-
bereke
- Berichten: 293
- Lid geworden op: 13 augustus 2009, 21:07
Druif, jouw verhaal klinkt bekend! Dat wachten en geduld en vertrouwen hebben is moeilijk hé... .
Hoe laat moest jij in Jette zijn op 28/12 en 02/01? Misschien hebben we elkaar wel gezien
.
Beurtflight, hopelijk lukt het met spuiten als de verpleegster dit komt doen. Moet enorm moeilijk voor je zijn als je zo bang bent!
Noa, zo'n teleurstelling verwerken moet ook immens moeilijk zijn. Wil daar echt niet aan denken gewoon...
Veel succes dames!
Hier is de rookgeur eindelijk weggetrokken. Oef..
Hoe laat moest jij in Jette zijn op 28/12 en 02/01? Misschien hebben we elkaar wel gezien
Beurtflight, hopelijk lukt het met spuiten als de verpleegster dit komt doen. Moet enorm moeilijk voor je zijn als je zo bang bent!
Noa, zo'n teleurstelling verwerken moet ook immens moeilijk zijn. Wil daar echt niet aan denken gewoon...
Veel succes dames!
Hier is de rookgeur eindelijk weggetrokken. Oef..
-
Bjorn en Kim
- Berichten: 4308
- Lid geworden op: 24 augustus 2007, 10:56
-
Druif
- Berichten: 3
- Lid geworden op: 4 januari 2010, 10:52
@ Bereke: Ik moest de 28e om 10.30 P.U. doen. Ik herinner me nog dat ik helemaal links lag in de 'voorbereidingsruimte'. Rechts naast me lag er iemand die, dacht ik Frans sprak, en nog daarnaast een meneer. Op de recovery lag ik naast een Afrikaanse mevrouw die eveneens Frans sprak. Ik denk dus dat ik je 'gemist' heb.
@iedereen: hoeveel ICSI-pogingen hebben jullie reeds gehad? En wie met positief resultaat? Geven ze ook uitleg wanneer het is 'misgelopen'?
@iedereen: hoeveel ICSI-pogingen hebben jullie reeds gehad? En wie met positief resultaat? Geven ze ook uitleg wanneer het is 'misgelopen'?
Wie is er online
Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 98 gasten