Het wachten is op mijn menstruatie voor ik met de pil kan beginnen en daarmee te starten met onze eerste ICSI behandeling. De neusspray, de spuiten, de bijbehorende klachten...daar zie ik nog niet zo tegen op. Maar die Pick up!!!!!! Toen ik bij de intake hoorde hoe dat ging schoot ik wel even in de stress en kan het ook niet loslaten die angst. Natuurlijk doe je het en weet je WAAROM je het doet...maar is er iemand die mij ook gerust kan stellen of is het ECHT zo vreselijk pijnlijk!
Groetjes
Pick up heel erg pijnlijk?
-
lynn1209
- Berichten: 477
- Lid geworden op: 4 mei 2009, 22:55
hey carmen,
k heb vrijdag mijn eerste pick-up gehad. Deze was wel onder volledige verdoving. Dit verschilt van centrum tot centrum, maar in ghb waar wij onder behandeling zijn, is dit zo goed als standaard.
Ik heb totaal niets gevoeld. Om 14u pick-up en om 14u15 was ik al terug op de kamer. K ben dus een klein kwartiertje van de wereld geweest. Die verdoving was wel goed spul, want pas tegen 21u s avonds kreeg ik last. Rond 23u dan toch een pijnstiller genomen en mijn bedje in, want lopen, zitten en liggen alles deed pijn. Die nacht niet echt goed geslapen want vond niet echt een goede posistie, maar tegen zaterdagmorgen was de grootste last verdwenen.
De hele dag op trot geweest (tja geen zittend gat) en dan zaterdagavond toch weer wat last gekregen. Maar terug braaf in men bedje gekropen, goed geslapen en vandaag juist wat krampjes te vergelijken met menstruatiepijnen.
De pijn tijdens pick-up is sterk afhankelijk van de verdoving en ook van de hoeveelheid follikels.
K kan niet zeggen dat het volledig pijnloos was (behalve de pick-up zelf) maar het is echt doenbaar en 2 dagen later ben je alles al zo goed als vergeten.
Neem maar alles zoals het komt. Eerlijk gezegt was ik na 15 dagen spuiten (we hadden eerst geen reactie op de hormonen) blij dat de pick-up in zicht kwam want ik was het opgeblazen gevoel, het spuiten en de echo's beu.
Veel succes.
k heb vrijdag mijn eerste pick-up gehad. Deze was wel onder volledige verdoving. Dit verschilt van centrum tot centrum, maar in ghb waar wij onder behandeling zijn, is dit zo goed als standaard.
Ik heb totaal niets gevoeld. Om 14u pick-up en om 14u15 was ik al terug op de kamer. K ben dus een klein kwartiertje van de wereld geweest. Die verdoving was wel goed spul, want pas tegen 21u s avonds kreeg ik last. Rond 23u dan toch een pijnstiller genomen en mijn bedje in, want lopen, zitten en liggen alles deed pijn. Die nacht niet echt goed geslapen want vond niet echt een goede posistie, maar tegen zaterdagmorgen was de grootste last verdwenen.
De hele dag op trot geweest (tja geen zittend gat) en dan zaterdagavond toch weer wat last gekregen. Maar terug braaf in men bedje gekropen, goed geslapen en vandaag juist wat krampjes te vergelijken met menstruatiepijnen.
De pijn tijdens pick-up is sterk afhankelijk van de verdoving en ook van de hoeveelheid follikels.
K kan niet zeggen dat het volledig pijnloos was (behalve de pick-up zelf) maar het is echt doenbaar en 2 dagen later ben je alles al zo goed als vergeten.
Neem maar alles zoals het komt. Eerlijk gezegt was ik na 15 dagen spuiten (we hadden eerst geen reactie op de hormonen) blij dat de pick-up in zicht kwam want ik was het opgeblazen gevoel, het spuiten en de echo's beu.
Veel succes.
-
CarmenICSI
- Berichten: 23
- Lid geworden op: 11 december 2009, 21:56
Hoihoi,
Wat bedoel jij met volledige verdoving? Bedoel je echt onder narcose? Of bedoel je de spuiten als verdoving. Die ga ik ook krijgen. Wet alleen niet hoe sterk natuurlijk. Je leest zoveel enge verhalen daarover. Arts gaf ook aan dat als er bepaald spul in de bloedbaan terecht komt, je erg duizelig kan worden enzo.... ben er erg van geschrokken.
De na pijn thuis vind ik niet zo erg. Ben zo bang voor het moment zelf. Die spuiten erin en dacht dat ik er wel een uur zou liggen om het weg te prikken. Maar dat valt dus mee.
Nou ja...we gaan ervoor. Hoop dat het allemaal meevalt.
Erg bedankt voor je antwoord en enorm veel succes! Voor jou al spannend of het nu een embryo gaat vormen zeker. De terugplaatsing zal dan morgen zijn ofzo voor je? Spannend zeg. Heel erg veel succes he!
Groetjes Carmen
Groetjes Ca
Wat bedoel jij met volledige verdoving? Bedoel je echt onder narcose? Of bedoel je de spuiten als verdoving. Die ga ik ook krijgen. Wet alleen niet hoe sterk natuurlijk. Je leest zoveel enge verhalen daarover. Arts gaf ook aan dat als er bepaald spul in de bloedbaan terecht komt, je erg duizelig kan worden enzo.... ben er erg van geschrokken.
De na pijn thuis vind ik niet zo erg. Ben zo bang voor het moment zelf. Die spuiten erin en dacht dat ik er wel een uur zou liggen om het weg te prikken. Maar dat valt dus mee.
Nou ja...we gaan ervoor. Hoop dat het allemaal meevalt.
Erg bedankt voor je antwoord en enorm veel succes! Voor jou al spannend of het nu een embryo gaat vormen zeker. De terugplaatsing zal dan morgen zijn ofzo voor je? Spannend zeg. Heel erg veel succes he!
Groetjes Carmen
Groetjes Ca
-
Loeki
- Berichten: 12951
- Lid geworden op: 8 mei 2008, 9:30
Ik heb twee PU's gehad in Gasthuisberg, met de lokale verdoving, dus de spuitjes. Je krijgt dan een daphalgan forte, iets om te ontspannen (roze pillekes... 
), en een spuit met verdoving en preventief iets tegen de misselijkheid (die je kan hebben van die verdoving).
Het klopte bij mij wel dat als ze die spuit zetten, je je daarna zo'n beetje "woezig" voelt effe. Maar das een paar tellen en dan ebt dat weg. Je mag bv na de spuit en net voor de PU nog gaan plassen, tis echt niet zo dat je dan omvalt. Je voelt je hoogstens wat wiebelig op je benen. Je krijgt die spuit al liggend, doe gewoon je ogen toe en laat 't over je heen komen. Echt, een paar tellen en dat betert.
De eerste keer had ik vier follikels, en die was zo goed als pijnloos. De tweede keer had ik tien follikels, en ja, je voelt die prikken, maar ik vond het echt heel goed te doen.
De prikken zijn soms wat venijnig, maar het is echt maar een prik, dus das even pijn, en tussen de prikken door had ik geen pijn. Ze prikken (dat voel je), en zuigen ze de follikel leeg, kijken of er een eitje inzit, als ze geen eitje hebben spoelen ze de follikel een keertje, zuigen ze die terug leeg, en kijken ze nog eens. Dat alles doet geen pijn. Dus je hebt niet constant pijn. Dat scheelt veel. Plus ze praten met je, en al bij al duurt het tien minuutjes ofzo, zeker geen uur!
De pijn thuis vond ik ook heel goed te doen. Wel rusten hé. Verder een kersenpitkussentje (in GHB krijg je er trouwens ook eentje mee tijdens de PU, heerlijk, druk die maar lekker tegen je buik, dat verlicht de pijn van 't prikken) en een daphalganneke en 't komt wel goed!
Er zijn mensen die erg afzien bij de PU, maar das echt niet de regel hoor.
Succes!!!
), en een spuit met verdoving en preventief iets tegen de misselijkheid (die je kan hebben van die verdoving).Het klopte bij mij wel dat als ze die spuit zetten, je je daarna zo'n beetje "woezig" voelt effe. Maar das een paar tellen en dan ebt dat weg. Je mag bv na de spuit en net voor de PU nog gaan plassen, tis echt niet zo dat je dan omvalt. Je voelt je hoogstens wat wiebelig op je benen. Je krijgt die spuit al liggend, doe gewoon je ogen toe en laat 't over je heen komen. Echt, een paar tellen en dat betert.
De eerste keer had ik vier follikels, en die was zo goed als pijnloos. De tweede keer had ik tien follikels, en ja, je voelt die prikken, maar ik vond het echt heel goed te doen.
De prikken zijn soms wat venijnig, maar het is echt maar een prik, dus das even pijn, en tussen de prikken door had ik geen pijn. Ze prikken (dat voel je), en zuigen ze de follikel leeg, kijken of er een eitje inzit, als ze geen eitje hebben spoelen ze de follikel een keertje, zuigen ze die terug leeg, en kijken ze nog eens. Dat alles doet geen pijn. Dus je hebt niet constant pijn. Dat scheelt veel. Plus ze praten met je, en al bij al duurt het tien minuutjes ofzo, zeker geen uur!
De pijn thuis vond ik ook heel goed te doen. Wel rusten hé. Verder een kersenpitkussentje (in GHB krijg je er trouwens ook eentje mee tijdens de PU, heerlijk, druk die maar lekker tegen je buik, dat verlicht de pijn van 't prikken) en een daphalganneke en 't komt wel goed!
Er zijn mensen die erg afzien bij de PU, maar das echt niet de regel hoor.
Succes!!!
-
CarmenICSI
- Berichten: 23
- Lid geworden op: 11 december 2009, 21:56
-
Cassyke
- Berichten: 2046
- Lid geworden op: 1 oktober 2009, 13:19
Hey iedereen,
Ik start binnenkort met spuitjes Puregon en Orgalutran. D.w.z. dat ik in januari mijn PU zal hebben. En zoals Carmen vrees ik voor deze ingreep. Men zusje heeft me al proberen gerust te stellen maar die angst blijft maar in men gedachten rondspoken
Enfin als ik dat hier zo lees valt het allemaal redelijk goed mee... Ik ben normaal niet echt kleinzerig dus zal het wel meevallen denk ik...
Greetz
Cassyke
http://onvervuldewens.blogspot.com/
Ik start binnenkort met spuitjes Puregon en Orgalutran. D.w.z. dat ik in januari mijn PU zal hebben. En zoals Carmen vrees ik voor deze ingreep. Men zusje heeft me al proberen gerust te stellen maar die angst blijft maar in men gedachten rondspoken
Enfin als ik dat hier zo lees valt het allemaal redelijk goed mee... Ik ben normaal niet echt kleinzerig dus zal het wel meevallen denk ik...
Greetz
Cassyke
http://onvervuldewens.blogspot.com/
-
CarmenICSI
- Berichten: 23
- Lid geworden op: 11 december 2009, 21:56
Blij te horen dat er nog meer mensen opzien tegen dit. haha. Die spuiten en hormonen, dat zal allemaal wel...zal ik best last van krijgen, maar daar zie ik niet tegen op...maar die pick up...brrrrr. ( Ben ook angstig voor overgeven..dus dat misselijk worden staat me ook niet zo aan. ) Maar goed...hee, we hebben het er voor over, dus het is geen ramp ofzo...maar ach....dat je dit allemaal voor je lol doorgaat is natuurlijk weer de andere kant.
Succes allemaal!!!
) Maar goed...hee, we hebben het er voor over, dus het is geen ramp ofzo...maar ach....dat je dit allemaal voor je lol doorgaat is natuurlijk weer de andere kant.Succes allemaal!!!
-
Laure
- Berichten: 100
- Lid geworden op: 18 november 2009, 12:33
Hey Carmen
Ik had ook schrik van PU en 't minder erg dan dat ik had verwacht. Ik ga natuurlijk nie zeggen dat je niks voelt...In ieder geval van die lokale verdoving heb ik niets gevoeld, alleen het reinigen (ontsmetten denk ik) is bwèèèèk en het aanprikken van die eicellen is venijnig. Maar ik was wel serieus'stoned' van die kalmeringsspuit in infuus
Ik had ook schrik van PU en 't minder erg dan dat ik had verwacht. Ik ga natuurlijk nie zeggen dat je niks voelt...In ieder geval van die lokale verdoving heb ik niets gevoeld, alleen het reinigen (ontsmetten denk ik) is bwèèèèk en het aanprikken van die eicellen is venijnig. Maar ik was wel serieus'stoned' van die kalmeringsspuit in infuus
-
Marieke3
- Berichten: 25
- Lid geworden op: 23 november 2009, 18:27
Ik heb gisteren mijn eerste PU gehad en kan je garanderen dat ik net zo zenuwachtig was als jij. In het ziekenhuis heb ik wel 4x gevraagd of ze me goed konden verdoven zodat ik niets voelde 
Ik heb eerst een spuitje gekregen in mijn bil waardoor ik wat 'lichtjes' in mijn hoofd werd. Nadien heb ik een baxter gekregen met een pijnstiller. Dan was de eigenlijke PU en bij mij mocht mijn man erbij zijn wat op zich al een grote geruststelling was. Ze hebben me dan lokaal verdoofd wat even een venijnig prikje was en voorts viel het mee. Het enige wat bij mij 'pijn' deed waren gewoon de bewegingen die ze maakten om te kijken of ze alle eicellen hadden. Dat gaf een krampachtig gevoel. Nadien heb ik nog 1 voltaren supo gekregen voor de pijn en sindsdien heb ik geen pijnstiller meer moeten nemen. Ik heb me wel voorgenomen om de ganse week te rusten in het zeteltje zodat mijn lichaam rustig kan herstellen.
Ik had trouwens 15 follikels waarvan er 8 goede waren. Ze hebben er nu vier kunnen bevruchten en donderdag is de terugplaatsing.
Veel succes!
Ik heb eerst een spuitje gekregen in mijn bil waardoor ik wat 'lichtjes' in mijn hoofd werd. Nadien heb ik een baxter gekregen met een pijnstiller. Dan was de eigenlijke PU en bij mij mocht mijn man erbij zijn wat op zich al een grote geruststelling was. Ze hebben me dan lokaal verdoofd wat even een venijnig prikje was en voorts viel het mee. Het enige wat bij mij 'pijn' deed waren gewoon de bewegingen die ze maakten om te kijken of ze alle eicellen hadden. Dat gaf een krampachtig gevoel. Nadien heb ik nog 1 voltaren supo gekregen voor de pijn en sindsdien heb ik geen pijnstiller meer moeten nemen. Ik heb me wel voorgenomen om de ganse week te rusten in het zeteltje zodat mijn lichaam rustig kan herstellen.
Ik had trouwens 15 follikels waarvan er 8 goede waren. Ze hebben er nu vier kunnen bevruchten en donderdag is de terugplaatsing.
Veel succes!
Wie is er online
Gebruikers op dit forum: Bing [Bot] en 4 gasten