ben zo bang dat mijn man weer niet kan op comando

[inge8165]

Vandaag naar gyn geweest en we gaan nu na 8 jaar aanmodderen iui proberen. Ik kan nu niet slapen van de stress!!!

Even korte geschiedenis: 8 jaar geen pil gebruikt, 3 jaar proberen met ex-man, medicatie clomid, resultaat: 1 miskraam in 7e week.

Huidige man 5 jaar bezig, medicatie: clomid, menopuur, pregnyl. Resultaat: buitenbaarmoederlijke 7 wkn zwangerschap.

alletwee gezond, geen oorzaak van onvruchtbaarheid.

Alleen heeft mijn man de ziekte van La Peyronie (kromme penis wat gemeenschap moeilijk maakt.

En nu zitten we allebij in de stres omdat we bang zijn dat hij niet kan klaarkomen als het moet. Dit zal zeker niet de eerste keer zijn. Ik weet gewoon niet meer wat ik nou moet doen. Moet ik dan maar aan blijven modderen en de dokter er zelf achter laten komen dat het niet lukt. Ik heb het wel aan gegeven maar hij zei dat als mijn man geen zaad produceerd op hut juiste moment dat het dan ingewikkelder gaat worden. Verder geen info.


Ik kan nu al niet meer van de stres want ik weet dat het weer niet gaat lukken.


Weten jullie niet of er een mogelijkheid bestaat dat ze het gewoon invriezen. Hier lijken ze namelijk zo moeilijk over te doen. Dat scheeld zoveel stres en dan weet je van te voor dat er zaad is en je niet voor niks die hormonen en bijhorende kwalen heb genomen.

groetjes Inge

[Jo'tje]

Dag Inge,

wij hebben ook zaad in laten vriezen. Omdat mijn man zoveel in het buitenland zit, en de behandeling anders echt niet vooruit gaat.
Als dat om niet medische redenen is, moet je het wel zelf betalen. Wij hebben de rekening nog niet ontvangen, maar het gaat al zeker over 150 euro per twee jaar. Je kan het max 10 jaar laten zitten dacht ik, en om de twee jaar moet er betaald worden.
Het is met een heus contract.
Voordeel is: je kan de 'deposit' gaan doen wanneer je wil.
Mijn man deed dit op Gasthuisberg in Leuven, en hij was zeer te spreken over de aanpak daar.

Voor de rest: vooral niet stressen! Het is allemaal drie keer niks de IUI. Zie de eerste keer als een kennismaking, lukt het niet, dan lukt het niet. Jullie hebben dan toch beiden eens gezien hoe het allemaal in zijn werk gaat.
Op dit forum vind je ongetwijfeld nog vele antwoorden op verschillende vragen.

Welkom!

[Loeki]

De reaktie van die gyne is nu ook verre van ideaal. Wij zijn ook in Gasthuisberg geweest en daar zijn ze allemaal heel begripvol, ze weten ook wel dat die productie op commando niet simpel is.

Wat hielp voor mijn ventje is dat ik meeging (sommige mannen hebben liever net van niet, vraag hem wat hij 't liefste heeft), dat ik vooral niet stresste en hem wat opving op die manier als hij 't moeilijk had (anders stress je met twee), op tijd daar zijn, een psychologische boost (de mijne "dronk een colaatje om wakker te worden"), hem duidelijk zeggen dat als het niet lukte, het voor een ander keertje was, dat dat niet erg zou zijn (overtuig eerst jezelf dat al die hormonen nemen "voor niks" "niet erg" is), ... . 't Rustig doen met andere woorden.

De eerste keer zaten we daar samen in dat lokaaltje en hij kreeg eerst zelfs geen erectie, werd helemaal bleek en hij zag het helemaal niet meer zitten. Ik heb hem toen gewoon even naast mij op de bank gezet, een knuffel gegeven en gezegd dat het niet erg was, en toen ging 't in één keer wel...

Rustig blijven is de boodschap en er geen "spel" van maken. Als het echt niet lukt, gewoon zeggen tegen de mensen van het labo, je mag dan vast even iets gaan eten ofzo in de cafetaria en dan nog eens proberen, of anders een nieuwe afspraak maken. Hoe meer jullie jezelf ervan overtuigen dat het niet erg is als het niet moest lukken, hoe makkelijker het zal zijn.

Je schrijft dat gemeenschap moeilijk is, geldt hetzelfde voor masturbatie? Wat dat moet hij doen hé, op commando. Eventueel thuis een goede techniek uitproberen? Als het thuis beter gaat, misschien ook meer vertrouwen dat het zal lukken "op locatie"?

Invriezen zou ik eerder doen als backup. Er zijn betere resultaten met vers zaad denk ik. Maar gewoon "de wetenschap" dat je die backup hebt, kan al helpen om het te doen lukken...

[inge8165]

bedankt voor jullie advies!

We gaan het gewoon proberen. Stressen heeft idd geen zin. We worden in NL (Zwolle) geholpen en hij mag het gelukkig thuis produceren. In December zijn ze daar tijdens de feestdagen gesloten dus als het niet gaat lukken hebben we even een adempauze. Al moet ik toe geven dat ik mijn gevoel moeilijk kan weg schuiven.

Hoe doen jullie dat toch, zo positief blijven . Ik krijg het niet voor elkaar. Voor mijn omgeving wel maar als ik alleen ben, huil ik tranen met tuiten. Ik heb er zo'n verdriet van dat je me kunt opvegen.

[Jo'tje]

Inge,

ik heb heel weinig "last" van verdriet. Ben nogal rationeel en nuchter.
Maar probeer echt te focussen op wat je wel hebt. Een goeie relatie bijvoorbeeld. Een fijne familie, vrienden,...
Wij genieten bvb enorm van het feit dat wij elkaar uiteindelijk gevonden hebben!

Ik heb echter ook alle begrip voor mensen die het er veel moeilijker mee hebben dan ik. Iedereen is anders, beleeft dat anders, verwerkt dat anders.
En als je het er moeilijk mee hebt, is contact met "lotgenoten" zoals op dit forum, echt wel veel waard.

[inge8165]

Bedankt, dat doet me goed!

Ik zal zeker mijn best doen.