Ben al een tijdje bezig met mij te "amuseren" om ook zwanger te worden.
Eerst een jaartje gewoon clomid, dan kwam er pregnyl bij.. toen gingen ze mijn man eens testen en zo kwamen we bij iui terecht.
Doen ze genetische testen vlak tevoren, ondertussen wat iuikes ..en ja hoor na de tweede iui zwanger! Wauw tof , om abrupt te eindigen in miskraam. Tijdens zwangerschap hoor ik dat er een genetische afwijking is gevonden bij mij.
Geweldig na miskraam (niets te maken met die genetische afwijking, gewoon "pech")mag ik dus proefkonijn gaan zijn voor genetica. Na maanden testen komen ze tot de conclusie dat alles okidoki is maar kan het wel doorgeven aan een eventueel kindje.
We doen derde poging, vierde poging, biochemisch.
Vijfde poging, hoera terug zwanger; twee weken na het nieuws is het weer finaal gedaan.
Zesde poging, olé wel positief maar té weinig om goed te zijn dus een zekere kwijstpeling van het vruchtje. Je kunt het nog geeneens miskraam noemen, het was gewoon even positief.
En dan ga je op gesprek. Om toch wat antwoorden te krijgen. Tussendoor start je terug met een volgende poging. En wat krijg je als antwoord?
Juist na drie pogingen iui minderen je kansen zo dat je nog maar 6% hebt bij je zevende poging én dat clomid (dat ik reeds gedurende jaren dus aan 't slikken ben) je baarmoederslijmvlies laat krimpen. Oh kijk vandaar de laatste mk en het vals positieve. En dus met dat slaagpercentage is het niet onlogisch dat ik vandaag dus weet dat ook die zevende poging een flop (toch nog biochemisch) is.
Nou goed, we wisten waar we aan toe waren dus hebben vlak na dat gesprek nog wat genetische testen af gaan leggen om dan zo over te kunnen schakelen naar icsi.
Wat is er nou buiten dat negatief resultaat van die zevende poging nog naar buiten gekomen vandaag? Juist, heb nog ergens een genetisch defect zitten dat ik dus ook kan overdragen naar een eventueel kindje.
Kan dus terug proefkonijn gaan spelen voor dienst genetica.
Vraag me af waarom ik het momenteel eventjes heel beu ben alles MAAR vanaf januari volgend jaar starten we wel met icsi. Ben dus best wel optimistisch
Moest het gewoon eventjes kwijt.
succes aan iedereen en aan de gelukkigen (zwangeren dus) onder ons: gewoon GENIETEN