Hey iedereen,
Mama8, goed dat je IUI is kunnen doorgaan, ondanks de emotionele beslissing van de dag ervoor. Zal wel zwaar geweest zijn voor je gezin. Het staaltje op tijd kunnen produceren is idd lastig, en wij hebben dan nog geeneens kinderen om rekening mee te houden. Mijn vriend vond ook dat het precies nogal weinig was, ik vond het zelf goed meevallen qua hoeveelheid
Maar in ieder geval, zowel op het lab als bij de gyn is er niks van gezegd. Ik denk dat niet zozeer de "grootte" van het staaltje telt, maar wel de kwaliteit van de zaadcellen die ze er kunnen uithalen en terug inbrengen.
Bij onze IUI heeft dokter Pelckmans niks gezegd over het staaltje zelf, ze had de gegevens daarover nog niet ontvangen. Weet niet of ze toen al met dat nieuw systeem bezig waren. Ik neem aan dat ik het de volgende keer wel zal horen zeker. Nuja, ik zou het op de moment van de IUI liever precies toch ook niet weten, stel dat het dan niet zo denderend is, dan heb je helemaal niks meer om op voort te gaan en om op te hopen. En dat moet je toch een beetje kunnen hé.
Molly, dat is inderdaad goed nieuws bij dokter Vets! Mijn vriend is er van de zomer ook op afspraak gemoeten. Hij had toen eerst een staaltje moeten binnendoen en daaruit bleek dat zowel de snelheid als de beweeglijkheid heel okee waren, alleen de morfologie niet. Die was "verminderd zonder dramatisch te zijn", maarja, wat is dat hé. Dokter Vets moest kijken of er een bepaalde oorzaak was voor die verminderde morfologie, idd met een bloedonderzoek en een echo, maar er was - gelukkig - geen probleem. Ik ben toen met mijn vriend meegeweest naar dokter Vets, als morele steun want hij gaat ook altijd met mij mee als er "grote" dingen zijn. Het onderzoek, tsja, dat is even verstand op nul zetten. Maar ik vond Vets wel heel vriendelijk, hij legde al de verschillende procedures heel begrijpelijk uit. Op dat moment moest er voor ons nog beslist worden wat het zou worden, en op basis van dat onderzoek bij Vets is het dan IUI geworden.
Da's zo begrijpelijk dat je na zo'n nieuws weer opnieuw begint te hopen en te dromen! 't Is daar dat we onze moed uit putten hé, uit het idee dat het ook voor ons wel eens moet lukken, en als de dokter dan zegt dat er voor je man geen tegenindicaties zijn, dat is een hele opluchting! En dan is het nu gewoon uitkijken naar je ms en de start van Menopur. En dan ben je eindelijk vertrokken voor een heel avontuur!
Ga je die spuitjes eigenlijk zelf zetten of is er iemand die dat komt doen?
Jo'tje, da's bijzonder frustrerend, een eerste negatieve test en maar geen ms, dan zou je verdorie opnieuw weer wat gaan hopen, misschien tegen beter weten in, maja. Tot een tweede test je met beide voeten op de grond zet. Laat die ms nu maar snel komen, want die onzekerheid, dat zal toch ook wel aan je vreten. Alleszins is het een pluspunt dat je man zaadjes heeft kunnen laten invriezen, dan kan je toch voort de komende weken.
Zelf nog steeds geen tekens van ms en ook niet van iets anders. Nog 1 Utrogestan en dan begint voor mij ook het wachten. Ik zou liegen als ik zeg dat er geen klein beetje hoop is dat er goed nieuws zal volgen, maar ik durf niet echt hard hopen. Iedereen heeft het hier al opgemerkt, de IUI's op dit forum deze maand zijn geen bijster groot succes geweest. Aan de andere kant denk ik dat IUI toch ook wel voldoende bewezen successen moet opleveren, want anders zouden ze die techniek toch niet toepassen? Maja.
Ik ben niet van plan om snel te testen als mijn ms de eerste dagen er niet door zouden komen, ik heb veel te veel schrik voor een negatief resultaat en de bijhorende dip. Ik weet dat er veel mensen zijn die niet kunnen wachten en al dagen voor hun NOD testen, en ik begrijp dat ook wel, maar ik zou het gewoon niet kunnen. Wat komt, dat komt, en we zullen het wel snel genoeg weten zeker...
Aan iedereen alleszins nog veel goeie moed, dat kunnen we wel gebruiken, denk ik zo.
Kathleen
