Prematuur kindjes

[luna1809]

Hallo ik ben Luna
Mama van Mya ons dochterke geboren op 24/10 met spoed keizersnede wegens een los gelaten placenta op 29 wk zwangerschap.
Zijn er nog mama's die met mij hun ervaring hun vreugde steun en angsten willen delen want ik weet niet zo goed waar ik heen kan nu

Aprecieer reactiets ook van alle andere zwangeren of mama's en alvast bedankt voor jullie steun.

Liefs luna xxx

[mies]

Mama Luna,

Hele dikke knuffel!!!!

Ik ben eventjes serieus geschrokken van je verhaal...
Ik zal hier alvast heel hard duimen voor Mya!!

Zelf heb ik geen ervaring met premature kindjes, ik ben nog zwanger op dit moment. Maar ik kan me wel voorstellen dat het enorm hard voor je moet zijn nu je op de materniteit ligt en niet weet waar je heen kan met al je vragen, terwijl je dochtertje ergens anders ligt te vechten.
Dus als wij iets kunnen doen, al is het maar een luisterend oor bieden, laat maar weten he. Je bent niet alleen, en Mya ook niet!

[MA]

Mama Luna,

Een dikke proficiat met je mooie meid en een dikke knuffel.

Ik ben net als Mies ook nog zwanger en aan zetel en bed gebonden omdat arts vreest voor het loskomen van de placenta, dus ook ik schrok even van je verhaal.

Moet moeilijk zijn dat je je kleine meid daar nu zo in andere handen moet geven en je niet ten volle kan genieten van je lieve schat. Gaat het verder goed met haar? Buiten dat ze natuurlijk nog zo ontzettend klein is.

Ik hoop dat ze flink aansterkt en je haar snel mee naar huis mag nemen. Verzorg jezelf ook nog maar goed, want zo'n vroege keizersnede is heel ingrijpend he. Hoop dat je zelf niet te veel pijn hebt.

Liefs Audrey

[mies]

O ja, ikzelf heb voortijdige weeën (ben nu 27 weken, reeds opgenomen geweest) en heb dus ook al heel wat opgezocht over overlevingskansen enzo. Ik dacht dat ze vanaf 28 weken 90% kans hadden ofzo om er heel goed door te komen. Daarnaast is het lichaamsgewicht ook belangrijk, en dat lijkt in Mya's geval toch ook goed in orde he.

Heb je eigenlijk nog tijd gekregen voor longrijping? Waarschijnlijk niet he. Maar nu ze de eerste 24u al goed heeft doorgebracht, zullen ze waarschijnlijk toch al een beter beeld hebben over hoe haar longetjes het doen. 't Is alvast heel goed dat ze zo'n vechtertje is.

Wat ik me in deze tijden ook voorhoud (al zit ik helemaal niet in jouw situatie), is dat je ALTIJD ALLES mag vragen aan het ziekenhuispersoneel. Er is geen vraag te veel. Je mag zo vaak je wil, midden in de nacht, naar de neonatologie bellen om te vragen hoe het gaat (heb ik toch gehoord). Dat zou ik ook doen mocht ik de behoefte hebben.

Weet ook dat je in Jette op één van de top-diensten voor neonatologie bent, dat is ook een heel bemoedigende factor he.

Ik duim voor jullie!!

[Triene]

Dag Luna,

Een goede vriending van mij was drie dagen voor mij uitgerekend. Ze liep echter een infectie op en hun zoontje werd al op 28 weken geboren. Vooral de eerste weken was het elke dag bang afwachten maar alles is goed geëvolueerd. Ondertussen gaan we vaak samen wandelen met onze jongens en je ziet geen verschil. Haar zoon weegt zelfs al een halve kilo meer als onze Elias. Natuurlijk worden ze wel strikter opgevolgd. De eerste weken dat hij thuis was, lag hij bvb. aan een monitor. Zijn weerstand is ook nog iets minder waardoor ze extra waakzaam zijn bij bvb. infecties van de luchtwegen.

Maar het is een echt vechterke en ik ben zeker dat jouw Mya dat ook is!

Veel liefs,
Triene

[Wappie]

Hey Luna,

Heb op het andere topic al gereageerd
Ik ben op 26/06/2009 (ruim zes weken te vroeg) met een keizersnede bevallen van een gezonde jongenstweeling. Matthias en Alexander. Onze jongens hadden een uitstekend geboortegewicht!! 2,5Kg en 2,7Kg flinke jongens dus. Ik had dan ook niet meteen verwacht dat ze naar neonatale moesten. Maar ik was net geen 34weken en de longetjes waren niet voldoende ontwikkeld. Ze zijn dan 's nacht naar Antwerpen gebracht en hebben daar een dikke week doorgebracht tot ze zelfstandig konden ademen. Dan werden ze terug overgebracht naar Mechelen (waar ik bevallen ben) en daar hebben ze nog een 3weekjes gelegen. Dan hebben ze nog goed leren drinken, en terug wat bijkomen. Ze waren wel sterk afgevallen. Maar omdat ze al zo'n goede gewichtjes hadden viel het uiteindelijk mee.
HEt is niet te vergelijken met jouw verhaal, maar ik had het ook zeer moeilijk in die periode.
Ik vond het verschrikkellijk dat ik ze pas heb mogen zien na 3dagen! Ik miste het enorm dat ik ze niet bij mij op de kamer had. Ik lag dan ook nog in een ander ziekenhuis en dat was ook niet simpel.
Als ik ze naar huis mocht meepakken was dat de mooiste dag van mijn leven. Ik kon eindelijk 'mama zijn' Want al die emoties zijn niet te onderschatten. Je moet er voor zorgen dat je praat over je gevoelens. Niets opkroppen, laat maar eens een traantje lopen want het is een emotionele zware en verwarrende periode.
Jouw kleine pruts zal wel langer moeten blijven, maar weet dat ze daar de beste zorgen krijgt. Het is moeilijk om ze iedere keer achter te laten, dat wel, maar ik had een uitstekende band met het verplegend personeel en de kinderarts. Ze doen daar allemaal heel erg hun best. Hoe vind je de verzorging en communicatie bij je dochterje op neonatale?? Je moet daar zeker met je vragen en zorgen terechtkunnen.

[Nikita76]

jee Luna... dat verhaal doet me weer meteen heel rustig aandoen, daar ik wéét dat die kans bij mij ook bestaat door de lage placenta...

Toch wel blij dat je beebje het wel stelt en de overlevingskansen op 29w is inderdaad wel groot. Ikzelf ben prematuur te wereld gekomen op 7 maanden, mijn zusje op 6 maanden. En beiden hebben we 't goed doorstaan, dus wees er maar zeker van dat ruim 30 jaar later de technieken er op vooruit gegaan zijn en je dochter dus ook reuze kans maakt op gezond en wel erdoor te komen, zeker omdat t zo'n vechtertje is !

XXX

[Loeki]

Hey Luna,

Kom hier je zorgen maar ventileren, we zijn er voor je al maken we daarom niet precies hetzelfde mee.

Ik was ook wel geschrokken van je verhaal, onze "normale" bevallingsdata liggen heel dicht bij elkaar hé. Ik kan me compleet niet voorstellen dat ik nu al zou bevallen (ben dus net 30 weken)...

Ik kan me inbeelden dat het net is of de zwangerschap niet "af" is, naast alle zorgen die je natuurlijk hebt voor je kindje, komt dat er ook nog eens bij. Ik hoop dat je veel hebt kunnen genieten van je zwangerschap!

Bij m'n schoonmoeder lag ook een geboortekaartje op de tafel van een kindje, veeel te vroeg geboren, ongeveer hetzelfde als jij, en dat kindje is nu, maanden later, ook helemaal ok!

[mies]

Luna, even een berichtje om te laten weten dat ik heel hard aan het duimen ben voor de echo van Mya's hersenen.
Toi toi toi!!

[luna1809]

Hey meiden

Ze zijn mya nu aan het detuberen zodanig dat ze alleen kan ademen kom straks terug met meer uitleg en dan reageer ik ook terug op iedereen mercikes alvast voor heel jullie steun ik vind het super van jullie tot later

Liefs luna xxx

[Wappie]

Luna,

Ik heb je update gelezen op geboorteverhalen. Tof dat Mya het zo goed doet. Je moet nog een beetje geduld oefenen, maar elke dag extra is een stap in de goede richting.
Hopelijk lukt het emotioneel een beetje met jouw.
Als je hiet niet meer ziet zitten laat het dan weten. Dan zullen we je proberen een hart onder de riem te steken.
Nog veel sterkte meid en een zachte zoen voor kleine Mya.

XXX

[liezeke]

heej luna,

ben zelf (nog) niet zwanger maar ik lees soms wel eens mee bij de zwangerschapstopics.
ik heb een tijd als kinderkiné gewerkt op een neonatale afdeling en kan me best inleven in je situatie. vind het ongelooflijk moedig en sterk van je!
de neo was voor mij de eerste keer een overdondering, een 'star trek' , overal gepiep en alarmkes die afgaan, al die hyperontwikkelde apparatuur...
je kindje zien 'afhankelijk' zijn van al die apparatuur en tuubkes en buisjes moet overweldigend zijn om nog maar niet te spreken van het mega-angstmonster dat om de hoek loert. vind het een superprestatie van ouders om zoiets aan te kunnen.
heel goed dat het echootje goed was ook al is de 'gestatie-leeftijd' ( het aantal weken zwangerschap) van je kindje ook al goed (na 28 wken daalt de kans op hersenbeschadiging fenomenaal) daarvoor.
ik leef volledig met je mee, meid! ben er zeker van dat je kleine meid goed door de detubatie komt en rustig zelfstandig ademen lukt! en dan op naar zelfstandig drinken! en dan naar huis! alles met kleine stapjes...

liesje

[luna1809]

Hey meiden

Sorry voor de lange afwezigheid maar breng natuurlijk zoveel mogelijk tijd door bij ons spruit en heel wat op en af gerij naar jette.
Gelukkig mag ik bij haar 24/24 ze hebben ons zelf een parking badge gegeven en pasjes om door de spoed te kunnen door gaan na 20u 30.
Mijn vertrek naar huis de donderdag was een hel ik mis ons meisje ontzettend zelfs als ik ze heel veel mag en kan gaan zien, is het niet het zelfde als je ze mee thuis neemt maar ze is er in heel goede handen.
Haar detubernen woensdag was niet gelukt ze was nog te zwak om zelf te ademen en hebben ze du opnieuw moeten intuberen ze had een heel zware dag dus en was ook op daar zat geen leven in en ze liet zich door machine beademen maar dat mocht ook want ze moest serieus recupereren.
Donderdag ging het al wat beter met haar en ze ademde weer voor een heel goed stuk mee met de machine.
Vrijdag avond zei dan de verpleegster dat ze haar dan zaterdag opnieuw gingen detuberen ik al met een bang hart gevraagd of het niet te snel was maar blijkbaar dus niet.
De nacht was ontzettend moeilijk voor mij nog moeilijker dan de voorbije nachten en s' morgens vroeg was ik dan al bij haar zodanig dat ik ze mee kon verzorgen. Met een bang hartje en heel veel emoties dan vertrokken en de verpleegster ging bellen om mij op de hoogte te houden. Ik had al heel veel traantjes gelaten de voorbije dagen maar zaterdag waren heel mijn hormonen op hol geslagen met het piekeren erbij natuurlijk.
Maar goed nieuws rond een uur belden ze om te zeggen dat het gelukt was en dat ons vechtertje zelf aan het ademen was juist dat ze nog gewoon een buisje heeft die ze gemakkelijk kunnen eruit halen om haar wat extra zuurstof de geven dat ze zich niet te fel moet vermoeien en het tweede goed nieuws was dat ze al een 0,5ml moedermelk had gekregen en dat ze die goed verdroeg ze varen heel fietr op haar en ze was oooo zo flik zeiden ze.
En vandaag kon mijn dag niet stuk ik heb ze mogen pakken voor de eerste keer in mijn armen zo hebben we zalige 2 uur moeder dochter tijd gehad toen ze op mijn borst mocht liggen zalig slapen hoe goed dat ze dat toch voelen dat het mama is
S' avond natuurlijk nog eens haar mee gaan verzorgen en wat kan ons mie toch kwaad zijn zo heb ik haar dus ook voor de eerste keer horen wenen sinds dat ze haar stemekke nu terug heeft na de detubatie.

Vind het ontzettend lief jullie reacties en het helpt me erdoor wetende dat jullie er zijn

liefs luna xxx

[fluffie]

Luna

Super super super! Ben echt blij voor jullie dat jullie spruit al zelf ademt en zoveel vooruitgang maakt! Iedere dag een klein stapje vooruit! (of een grote stap voor zo'n kleintje )

Véro.
xx

[Bjorn en Kim]

Hey Luna,

elke keer ik iets meer van je lees krijg ik de tranen in m'n ogen en grijpt het me naar m'n keel.

ik kus m'n 2 handjes dat ik m'n zwangerschap kunnen uitdragen heb en hoop met het diepste van m'n hartje mee dat alles in orde komt met je kleine meisje!

dikke knuffel en dat alles snel goed mag komen met haar, ik brand 100 000 kaarsjes