Hey allemaal,
Ik heb vanmorgen transfer gehad. Wat is nu de bedoeling? Ik heb ma en di nog ziekteverlof gekregen om het rustig aan te doen. Maar wat is het rustig aan doen?? Ik lig nu op de zetel. Maar wat mag je wel en niet? Mag ik uit eten gaan straks? of blijf ik best op de zetel rusten? Mag ik boodschappen gaan doen? Mag ik es gaan wandelen? Mag ik dinsdag bv al poetsen? Want dat lijkt me nu zelf niet slim als ik dat meteen na de transfer zou doen.
Ik wil het zeker alle kansen geven, maar ik weet niet goed wat wel en niet raadzaam is. 4 dagen liggen is wel erg eentonig.
wat na terugplaatsing
-
K'tje
- Berichten: 1104
- Lid geworden op: 7 april 2008, 15:46
Hey Sunshine,
ik krijg enkel een briefje voor de dag van de transfer hoor...
Ik had woensdag TP, om 10u, en tegen 13u zat ik al terug op het werk.
Oké, ik doe een bureaujob dus fysiek niet lastig, maar echt rusten doe ik eigenlijk niet hoor...
Meestal heb ik na de punctie wel wat rust nodig, dan voel ik me ook niet zo denderend omdat ik altijd last heb van overstimulatie. Maar na de TP, en zeker als je die op zaterdag krijgt, zou ik persoonlijk niet weten waarom ik thuis zou blijven.
Maar hé, je hebt de dagen, dus maak er gebruik van zou ik zeggen.
Volgens mij mag je zonder problemen uiteten gaan, wandelen, boodschappen doen (misschien niet met zware bakken enzo sleuren)eigenlijk alles wat je gewoonlijk doet.
Tenzij je last hebt natuurlijk, dat is iets anders.
Dit is natuurlijk mijn persoonlijke mening en ervaring.
Maar zoals bij veel dingen: volg je hart, als jij je beter voelt door 4 dagen in je zetel te liggen, dan moet je dat doen!
Succes alvast, we kunnen samen aftellen, want er zitten maar drie dagen tussen!
ik krijg enkel een briefje voor de dag van de transfer hoor...
Ik had woensdag TP, om 10u, en tegen 13u zat ik al terug op het werk.
Oké, ik doe een bureaujob dus fysiek niet lastig, maar echt rusten doe ik eigenlijk niet hoor...
Meestal heb ik na de punctie wel wat rust nodig, dan voel ik me ook niet zo denderend omdat ik altijd last heb van overstimulatie. Maar na de TP, en zeker als je die op zaterdag krijgt, zou ik persoonlijk niet weten waarom ik thuis zou blijven.
Maar hé, je hebt de dagen, dus maak er gebruik van zou ik zeggen.
Volgens mij mag je zonder problemen uiteten gaan, wandelen, boodschappen doen (misschien niet met zware bakken enzo sleuren)eigenlijk alles wat je gewoonlijk doet.
Tenzij je last hebt natuurlijk, dat is iets anders.
Dit is natuurlijk mijn persoonlijke mening en ervaring.
Maar zoals bij veel dingen: volg je hart, als jij je beter voelt door 4 dagen in je zetel te liggen, dan moet je dat doen!
Succes alvast, we kunnen samen aftellen, want er zitten maar drie dagen tussen!
-
lisa marie
- Berichten: 2449
- Lid geworden op: 20 mei 2009, 19:17
Inderdaad straf dat je nog twee dagen ziekteverlof krijgt !!! Zowel in Genk als in Jette was het na de TP gedaan !! In Genk kreeg ik zelfs niets voor tussen de PU en de TP. In Jette kreeg ik wel een briefje tot aan de TP, maar ik maakte weinig eicellen aan, had dus ook nooit last van overstimulatie en ging de dag na de PU weer werken.
De dag van de TP zelf ben ik ook meteen op de zetel gaan liggen (onder het waakzame oog van ventje). De dagen erop heb ik erop gelet niets zwaar te tillen, niet hoog te reiken. En het gewoon rustig aan gedaan.
Boodschappen doen ? Alleen als je niets zwaars tilt. Wandelen, geen probleem. Poetsen kan je dinsdag zeker !!! Maar niet als een bezetene hè !
Ik heb bij onze vijfde en geslaagde poging op donderdag mijn TP gehad. Ben vrijdagnamiddag met de fiets gaan werken (3 km) en heb 's zondags nog een flink fietstochtje gemaakt met mijn man ! Het kon allemaal geen kwaad, ondertussen ben ik bijna 18 weken zwanger !
In ieder geval véél succees !
De dag van de TP zelf ben ik ook meteen op de zetel gaan liggen (onder het waakzame oog van ventje). De dagen erop heb ik erop gelet niets zwaar te tillen, niet hoog te reiken. En het gewoon rustig aan gedaan.
Boodschappen doen ? Alleen als je niets zwaars tilt. Wandelen, geen probleem. Poetsen kan je dinsdag zeker !!! Maar niet als een bezetene hè !
Ik heb bij onze vijfde en geslaagde poging op donderdag mijn TP gehad. Ben vrijdagnamiddag met de fiets gaan werken (3 km) en heb 's zondags nog een flink fietstochtje gemaakt met mijn man ! Het kon allemaal geen kwaad, ondertussen ben ik bijna 18 weken zwanger !
In ieder geval véél succees !
-
ibbeke
- Berichten: 19
- Lid geworden op: 9 januari 2009, 9:10
Het is zo dat je alles mag doen (dat binnen het normale ligt, dus niet Benji-springen of zo) behalve vrijen in de eerste dagen.
Ik heb bij mijn eerste terugplaatsing echt niets gedaan, hele tijd gerust: resultaat: biochemische zwangerschap dus misgelopen.
Bij 2de terugplaatsing zaten wij toevallig in verhuis, heb dan echt wel veel gedaan en constant rondgelopen. Heb ook dozen versleurd, natuurlijk niet de keizware mannendozen maar toch wel dozen van serieus gewicht.
Na 10 dagen kreeg ik resultaat: zwanger en dat is nu mijn gezonde zoon!
Daarna nog een x zwanger geworden (ook toevallig tijdens superdrukke periode met heel weinig ontzien), ook alles gedaan wat je voor mogelijk houdt. Toen ging ik 1 keertje winkelen, terwijl ik met winkelkar reed en zoontje voorin zat reed ik tegen een steen (op de parking). De kar bleef prompt staan en ik kreeg echt met een serieuze kracht de kar en de voeten van mijn zoontje in mijn buik. Had totaal geen hoop meer, had dagen spierpijn ervan en toch ... toch was ik zwanger (en geloof me, heb heel veel stampen van mijn toen zoontje in mijn buik gekregen achteraf, telkens bij verwisselen van pampertje, soms zo hard dat ik er niet goed van werd):roll:
Onze gyn raadt ons zelfs aan, nu we voor een derde bezig zijn, om na de terugplaatsing een goede wandeling van enkele kilometers te gaan doen om te ontspannen en ik moet zeggen, het was weer gelukt. Helaas 2 weken gelden miskraam maar dat heeft daar natuurlijk niets mee te maken.
Weet dat ik onmiddellijk na terugplaatsing terug ga werken, het 4 uren blijven liggen nadien (wat ik nog voor de eerste moest) moet nu zelfs al niet meer. En je ziet, ik was ook wel zwanger dus ...
Mijn eigen ervaring is dat je echt beter in een ontspannen sfeer veel te veel doet dan helemaal niks in een gestresseerde sfeer van "mag ik dit wel? Mag ik dat wel!?" Is echt waar meid, geniet nu van je emmietje in je buik, het ligt echt aan hem/haar of je poging slaagt of niet. Echt waar, het is heel jammer maar nu kan jij niets meer doen dan afwachten, en dat is net het frustrerende.
Ik duim voor je, het moet gewoon goed gaan!!
Ik heb bij mijn eerste terugplaatsing echt niets gedaan, hele tijd gerust: resultaat: biochemische zwangerschap dus misgelopen.
Bij 2de terugplaatsing zaten wij toevallig in verhuis, heb dan echt wel veel gedaan en constant rondgelopen. Heb ook dozen versleurd, natuurlijk niet de keizware mannendozen maar toch wel dozen van serieus gewicht.
Na 10 dagen kreeg ik resultaat: zwanger en dat is nu mijn gezonde zoon!
Daarna nog een x zwanger geworden (ook toevallig tijdens superdrukke periode met heel weinig ontzien), ook alles gedaan wat je voor mogelijk houdt. Toen ging ik 1 keertje winkelen, terwijl ik met winkelkar reed en zoontje voorin zat reed ik tegen een steen (op de parking). De kar bleef prompt staan en ik kreeg echt met een serieuze kracht de kar en de voeten van mijn zoontje in mijn buik. Had totaal geen hoop meer, had dagen spierpijn ervan en toch ... toch was ik zwanger (en geloof me, heb heel veel stampen van mijn toen zoontje in mijn buik gekregen achteraf, telkens bij verwisselen van pampertje, soms zo hard dat ik er niet goed van werd):roll:
Onze gyn raadt ons zelfs aan, nu we voor een derde bezig zijn, om na de terugplaatsing een goede wandeling van enkele kilometers te gaan doen om te ontspannen en ik moet zeggen, het was weer gelukt. Helaas 2 weken gelden miskraam maar dat heeft daar natuurlijk niets mee te maken.
Weet dat ik onmiddellijk na terugplaatsing terug ga werken, het 4 uren blijven liggen nadien (wat ik nog voor de eerste moest) moet nu zelfs al niet meer. En je ziet, ik was ook wel zwanger dus ...
Mijn eigen ervaring is dat je echt beter in een ontspannen sfeer veel te veel doet dan helemaal niks in een gestresseerde sfeer van "mag ik dit wel? Mag ik dat wel!?" Is echt waar meid, geniet nu van je emmietje in je buik, het ligt echt aan hem/haar of je poging slaagt of niet. Echt waar, het is heel jammer maar nu kan jij niets meer doen dan afwachten, en dat is net het frustrerende.
Ik duim voor je, het moet gewoon goed gaan!!
-
Noa
- Berichten: 1820
- Lid geworden op: 1 september 2008, 10:44
Hey,
Ik sluit me aan bij wat Ibbeke schrijft. Na mijn eerste TP leefde ik gewoon mijn leven verder (het was de eerste keer, ik had geen hoge verwachtingen en ik was een zotte doos die geen seconde stil kon zitten). Ik ging vrolijk weg met vriendinnen (wel geen alcohol), en wij hadden zelfs seks de dag na de tp (bij ons hadden ze daar niets over gezegd, maar ik daarna las ik wel op internet dat seks de eerste dagen niet goed is en het innestelen belemmert...). Maar zie, ik heb nu een pracht van een dochter.
Nu zijn we bezig voor een tweede. En ik ben niet meer die zotte doos van toen (wel nog gedeeltelijk hoor, maar het constante verantwoordelijkheidsgevoel heeft me toch veranderd). Mijn eerste poging is nu ook mislukt. Ik was zooo gefixeerd! Geen seks, geen koffie, geen alcohol, constant voorzichtig zijn... Ik heb mijn leven na de TP als het ware stil gelegd, in tegenstelling tot de vorige keer, en het heeft mij niets opgebracht. Volgende keer probeer ik het weer anders aan te pakken hoor, gewoon alles doen waar je je goed bij voelt en zoveel mogelijk bezig zijn (zodat je niet voortdurend zit te piekeren over elk steekje). Ik volg nu acupunctuur in de hoop zo mijn rust terug te vinden, en de behandeling te zien als iets extra's in mijn huidige leven, en niet meer omgekeerd. Dat wil ik NOOIT meer. Nu heb ik echt het gevoel dat ik een maand niet geleefd heb, niet genoten heb van mijn gezinnetje, van mijn vrienden... Mocht ik het embryootje geweest zijn, ik zou me ook niet genesteld hebben, in zulk een saaie, gefixeerde moeder!
Veel geluk!!
Ik sluit me aan bij wat Ibbeke schrijft. Na mijn eerste TP leefde ik gewoon mijn leven verder (het was de eerste keer, ik had geen hoge verwachtingen en ik was een zotte doos die geen seconde stil kon zitten). Ik ging vrolijk weg met vriendinnen (wel geen alcohol), en wij hadden zelfs seks de dag na de tp (bij ons hadden ze daar niets over gezegd, maar ik daarna las ik wel op internet dat seks de eerste dagen niet goed is en het innestelen belemmert...). Maar zie, ik heb nu een pracht van een dochter.
Nu zijn we bezig voor een tweede. En ik ben niet meer die zotte doos van toen (wel nog gedeeltelijk hoor, maar het constante verantwoordelijkheidsgevoel heeft me toch veranderd). Mijn eerste poging is nu ook mislukt. Ik was zooo gefixeerd! Geen seks, geen koffie, geen alcohol, constant voorzichtig zijn... Ik heb mijn leven na de TP als het ware stil gelegd, in tegenstelling tot de vorige keer, en het heeft mij niets opgebracht. Volgende keer probeer ik het weer anders aan te pakken hoor, gewoon alles doen waar je je goed bij voelt en zoveel mogelijk bezig zijn (zodat je niet voortdurend zit te piekeren over elk steekje). Ik volg nu acupunctuur in de hoop zo mijn rust terug te vinden, en de behandeling te zien als iets extra's in mijn huidige leven, en niet meer omgekeerd. Dat wil ik NOOIT meer. Nu heb ik echt het gevoel dat ik een maand niet geleefd heb, niet genoten heb van mijn gezinnetje, van mijn vrienden... Mocht ik het embryootje geweest zijn, ik zou me ook niet genesteld hebben, in zulk een saaie, gefixeerde moeder!
Veel geluk!!
-
ibbeke
- Berichten: 19
- Lid geworden op: 9 januari 2009, 9:10
Noa
Je schrijft het zo mooi, zo werkelijk. Vooral die laatste woorden...
Ja, dat van die seks na de tp zei onze arts omdat dit zorgt voor samentrekkingen van de bm en de innesteling kan belemmeren.
De raad volgen dames, leef jullie leven zo gewoon mogelijk verder. Stress (en dat is bewezen) is een negatieve bepalende factor. Natuurlijk hebben wij het nu allemaal gemakkelijker praten, we hebben al 1 (of 2) kindje(s) en dat maakt dat je er sowieso al minder mee bezig kan zijn, met het hele gedoe rond het zwanger worden. Ik merk dat de scherpe kantjes eraf zijn, maar toch denkt een mens er nog vaak aan hé...
Ik wens jullie allemaal zoveel geluk.
Je schrijft het zo mooi, zo werkelijk. Vooral die laatste woorden...
Ja, dat van die seks na de tp zei onze arts omdat dit zorgt voor samentrekkingen van de bm en de innesteling kan belemmeren.
De raad volgen dames, leef jullie leven zo gewoon mogelijk verder. Stress (en dat is bewezen) is een negatieve bepalende factor. Natuurlijk hebben wij het nu allemaal gemakkelijker praten, we hebben al 1 (of 2) kindje(s) en dat maakt dat je er sowieso al minder mee bezig kan zijn, met het hele gedoe rond het zwanger worden. Ik merk dat de scherpe kantjes eraf zijn, maar toch denkt een mens er nog vaak aan hé...
Ik wens jullie allemaal zoveel geluk.
-
camille
- Berichten: 403
- Lid geworden op: 22 juli 2008, 20:48
Hallo allemaal,
Ik heb zaterdag ook tp gehad en ziekteverlof gekregen tot de dag van de tp. Ik werk in een rusthuis en moet veel heffen en sleuren,ze hebben gezegd tegen mij in het zh let op met hete baden,sauna en heffen.Ik probeer op te letten op het werk maar is niet gemakkelijk.
Groetjes,
Camille
Ik heb zaterdag ook tp gehad en ziekteverlof gekregen tot de dag van de tp. Ik werk in een rusthuis en moet veel heffen en sleuren,ze hebben gezegd tegen mij in het zh let op met hete baden,sauna en heffen.Ik probeer op te letten op het werk maar is niet gemakkelijk.
Groetjes,
Camille
Wie is er online
Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 5 gasten