Echo!

[MA]

Ja ik ook wel, maar in het verleden was ik altijd te positief en werd ik steeds weer op mijn plaats gezet. Nu doe ik het iets voorzichtiger aan

Ik had vooral gezever met uitbetalingen...

Virtuele chococake wil ik met hopen doorsturen, zolang ik het zelf maar niet moet opeten
Dus bij deze Bokje, stuur ik er ineens 2...zou niet willen dat Bassie honger lijdt

[Loeki]

Morgen Bokje +17 kg... Waarvan 50 grammekes voor Bassie.

[MA]

En uw streefgewicht dus ook in een keer verdubbeld Loeki

[Loeki]

Ieks!

Mijn streefgewicht was +12, intussen bijgesteld naar +15...

Dus nog niet verdubbeld hé.

[Nikita76]

Audrey , super nieuws dat alles goed was en ik kan me voorstellen dat je er nog steeds niet voor de volle 100% gerust in bent, zeker niet na al die ervaringen... denk je nu niet een beetje vaker aan Reneetje, nu je die (voor jou toch) nog enkele "kritieke" weken tegemoet gaat? Mij kennende zou ik de muren oplopen

En goed dat die bloedklonter al een beetje ingekrompen is, is een goed teken

Hier inmiddels de kiné gehad, enkele oefeningen voor de rug meegekregen maar kan ze nog niet allemaal uitvoeren wegens nog te belastend...

mmmm appelcake.. mjamjam... ik had 2 weken geleden een lekkere franchipane-taart gebakken, en smullen dat iedereen deed.. tjah, wafels bakken, taarten bakken, wat kokerellen, wat n mens allemaal niet kan om de tijd te doorbreken eh.. En vooral "bakken" doe ik graag. Zeker omdat t hier allemaal zoetebekken zijn, inclusief ikke en beebje hihi
Maar ik let wel op dat ik niet overdrijf, want mijn max streefgewicht ligt tussen 10 en 12 kg Maar ik vrees da k er zal overgaan. Is nu 4kg bij in de 20ste week en t moet nog maar beginnen

[Vereltje]

Joepie!! Ik heb vandaag mijn eerste echo gehad! Ok, er was amper iets te zien, maar toch genoeg om me er weer iets meer in te doen geloven!
Over drie weken mag ik terug, en dan zal er al heel wat meer te zien zijn. Nogmaals: Joepie!!!

[MA]

He Nikita,

Ik denk sowieso veel aan Renéetje, maar meestal in termen van m'n dochtertje en mijn liefde voor haar. Of dat ik naar haar grafje wil maar niet kan. Meestal lukt het mij vrij goed om niet de parallellen te trekken (hoewel het qua datum 1 week maar scheelt). Maar als ik naar de gyn ga, dan is het iedere keer weer moeilijk en komt het wel weer terug boven. En nadien ben ik meestal heel blij omdat alles goed gaat met beebje en tegelijk heel verdrietig omdat dat de vorige keer niet mocht zijn. Ik voel me soms ontzettend schuldig omdat ik het gevoel heb dat ik mijn ene kind voortrek op mijn andere, door het meer levenskansen te geven.Al weet ik ook wel dat ik dat zelf niet in de hand heb.

Mmm zo goed kunnen bakken is wel leuk, ik kan dat vooral goed opeten Heb vandaag van mijn collega's een grote fruitmand gekregen, lekkers waar ik niet te dik van word (want nu ik stil moest zitten...ja ja dat hebben zij er bij gezegd he

Voorzichtig nog met die rug he !!

Vereltje, geweldig he die eerste echo, maakt het direct zo veel tastbaarder

[wat is er mis?]

Audrey, tuurlijk denk je vaak aan Renéetje. En ja deze zwangerschap zal het nog extra in de verf zetten. Maar voel je aub niet schuldig. Het is niet jouw fout hé meid. Je hebt het beste gedaan voor je kindje. Je hebt ze rust gegeven. Je hebt ze ellende bespaart. Het leven, ook al was het niet lang, dat je ze wel gegeven hebt was rustig. Probeer het zo te bekijken.
Je geeft beide kinderen de kansen die het verdient. De kansen die het beste zijn voor hen. Zo zie ik dat.

Vereltje, proficiat meid! Hop naar de volgende echo, waarbij iets te zien en te horen zal zijn!

Liefs,

Bokje

[MA]

Bokje, zo ziet mijn verstand dat ook, maar mijn moedergevoel durft het daar wel eens oneens mee zijn...

[wat is er mis?]

Kan ik best snappen hoor Audrey. Ik heb gemakkelijk praten en kan het gemakkelijk "nuchter" zien hé. Maar jij hebt zeker je gevoel erbij! Ik zou waarschijnlijk net hetzelfde denken als jij.
Maar kop op hé. Denk aan het nieuwe leven in je met nieuwe kansen!

Liefs,

Bokje

[Loeki]

Denken en voelen zijn twee verschillende dingen hé... Vaak "weet" je het wel met je verstand maar zegt je gevoel toch iets anders.
Je doet 't vast prima Audrey. Je komt er wel! En je beebje ook, en Reneetje zal ook haar plaatsje in je hart hebben, waar ze thuishoort.

Super Vereltje! De eerste echte echo! Wat vond je er zelf van? Magic of toch nog een beetje raar? Kon je 't mini-beebje goed zien en onderscheiden van "de rest"?

En "maar" drie weekjes tot de volgende echo... Aftellen maar! Dan ben je de "gevaarlijkste" periode alweer voorbij. 't Gaat snel gaan!

[Vereltje]

Ik vond het wel magisch hoor, hoewel het echt maar een stip in een vruchtzakje was. Vooral ook de smile van de gynaecoloog sprak boekdelen! Hij was duidelijk fier op zijn werk!
Maar het was heel snel voorbij, snel 1 foto'tje afgeprint en hup, weer van de tafel af. Volgende keer zal wel helemaal anders zijn, als we ook een hartje gaan horen! Oooooooh ik kan al niet meer wachten!

[MA]

Ah Vereltje, onze gyn stond daar toen ook zo te glunderen...en met het hartje erbij is het helemaal magie.

Ja Loekie, ik denk ook wel dat we er komen...ons beebje heeft deze nacht ook weer een schoon showke gegeven maar enkel voor de mama...tegen de papa wil ze geen schopjes geven.

[MA]

Ah Vereltje, onze gyn stond daar toen ook zo te glunderen...en met het hartje erbij is het helemaal magie.

Ja Loekie, ik denk ook wel dat we er komen...ons beebje heeft deze nacht ook weer een schoon showke gegeven maar enkel voor de mama...tegen de papa wil ze geen schopjes geven.

[Loeki]

Papa komt ook nog wel aan de beurt Audrey. Ze zijn allemaal een beetje verlegen in het begin...

En ja, hoe traag het ook soms lijkt te gaan, uiteindelijk gaat de tijd altijd vooruit hé, nooit achteruit. Zo kom je er vanzelf.

Vereltje, we tellen mee af naar die volgende echo!