Ik weet niet of ik in naam van alle dames mag spreken, maar het heeft mij persoonlijk altijd goed gedaan om succesverhalen te lezen. Hoewel ik zelf nog niet tot de gelukkigen behoor, is het fijn te weten dat het inderdaad kan. Daarom zou ik hier graag succesverhaaltjes lezen waaraan we ons kunnen optrekken in tijden waar we het wat minder zien zitten.
Zijn er dus dames die hier hun succesverhaaltjes willen neerschrijven na ICSI / IVF?
Thanks!!
Verder hoop ik dat ik de dames die deze verhalen misschien liever niet lezen niet voor de borst stoot of kwets.
Succes aan iedereen!!
Het Boost Forum!
-
Bjorn en Kim
- Berichten: 4308
- Lid geworden op: 24 augustus 2007, 10:56
Hey,
ik wil met veel plezier mijn succesverhaaltje uitschrijven.
Ik ben in januari 2006 gestopt met de pil maar werd niet zwanger. Na onderzoek bleek mijn man te weinig (0.2 milj) sperma te hebben dus onmiddellijk ICSI en een operatie voor hem.
In maart 2008 mochten we van start gaan met de ICSI. Ik had maar 4 follikels dus de teleurstelling was groot.
Bij de PU heeft men 7 eicellen kunnen oprapen waaronder, zoals verwacht, 4 goede.
Ze werden alle 4 bevrucht maar jammergenoeg maar 1 top emmy'ke...
dit werd teruggeplaatst 14 april 2008. ik rekende er niet op want ik had echt het gevoel mijn regels te moeten krijgen en dacht echt dat ik niet zwanger was.
Groot was mijn verbazing toen ik telefoon kreeg met de bevestiging van mijn zwangerschap!
21 december is mijn kleine pruts geboren na een succesvolle behandeling. In oktober gaan we op intakegespek voor ene broer of een zusje... Hopen op evenveel succes want er zitten er geen meer in de vriezer aangezien de andere niet kwalitatief genoeg zijn.
Ik kan dus enkel zeggen hou de moed erin want het kan!
ik wil met veel plezier mijn succesverhaaltje uitschrijven.
Ik ben in januari 2006 gestopt met de pil maar werd niet zwanger. Na onderzoek bleek mijn man te weinig (0.2 milj) sperma te hebben dus onmiddellijk ICSI en een operatie voor hem.
In maart 2008 mochten we van start gaan met de ICSI. Ik had maar 4 follikels dus de teleurstelling was groot.
Bij de PU heeft men 7 eicellen kunnen oprapen waaronder, zoals verwacht, 4 goede.
Ze werden alle 4 bevrucht maar jammergenoeg maar 1 top emmy'ke...
dit werd teruggeplaatst 14 april 2008. ik rekende er niet op want ik had echt het gevoel mijn regels te moeten krijgen en dacht echt dat ik niet zwanger was.
Groot was mijn verbazing toen ik telefoon kreeg met de bevestiging van mijn zwangerschap!
21 december is mijn kleine pruts geboren na een succesvolle behandeling. In oktober gaan we op intakegespek voor ene broer of een zusje... Hopen op evenveel succes want er zitten er geen meer in de vriezer aangezien de andere niet kwalitatief genoeg zijn.
Ik kan dus enkel zeggen hou de moed erin want het kan!
-
MA
- Berichten: 3546
- Lid geworden op: 27 oktober 2008, 17:29
Dieke,
Als het jou kan helpen....
Ik heb 4 miskramen en 1 doodgeboorte achter de rug. 2 miskramen en de doodgeboorte van Renéetje zijn te wijten aan chromosoomafwijkingen. Vandaar dat wij nu geopteerd hebben voor IVF met PGD.
Het was onze eerste poging omdat bij ons niet echt zwanger worden het probleem is maar zwanger blijven.
Bij de PU bleek dat er maar 6 eicellen opgehaald konden worden, waarvan slechts 3 bruikbaar. Ik kreeg toen te horen dat ik gezien mijn leeftijd - 39 jaar - waarschijnlijk aan het einde van mijn vruchtbare periode zat en er waarschijnlijk niets anders opzat dan eiceldonatie. Uiteindelijk is er toch een van de 3 eicellen bevrucht geraakt en het bleek een topembryo. Normaal gezien zouden ze er 3 moeten terugplaatsen hebben, maar gezien niet voorradig, is het bij dat ene embytje gebleven. Tot grote verbazing van de gyn, was ik wel zwanger. Intussen ben ik 14 weken en verloopt alles goed. Vorig jaar wist ik toen al dat er mogelijks iets mis was met mijn dochtertje Renéetje en hebben we nog een 3maanden durende lijdensweg met allerhande testen gehad alvorens de zwangerschap op 24 weken te moeten beëindigen.
Dus ondanks herhaalde miskramen, chromosoomafwijkingen, het einde van de vruchtbare periode, ziet het er nu heel rooskleurig uit...
Ik duim alvast voor jou ! Audrey
PS ik zie hier intussen dat mijn verhaal niet echt een ICSI verhaal is, en verder ook wel afwijkend, maar ik was eigenlijk bij de hopeloze gevallen gecatagoliseerd dus...vandaar dat ik het toch maar neer heb gepend.
Als het jou kan helpen....
Ik heb 4 miskramen en 1 doodgeboorte achter de rug. 2 miskramen en de doodgeboorte van Renéetje zijn te wijten aan chromosoomafwijkingen. Vandaar dat wij nu geopteerd hebben voor IVF met PGD.
Het was onze eerste poging omdat bij ons niet echt zwanger worden het probleem is maar zwanger blijven.
Bij de PU bleek dat er maar 6 eicellen opgehaald konden worden, waarvan slechts 3 bruikbaar. Ik kreeg toen te horen dat ik gezien mijn leeftijd - 39 jaar - waarschijnlijk aan het einde van mijn vruchtbare periode zat en er waarschijnlijk niets anders opzat dan eiceldonatie. Uiteindelijk is er toch een van de 3 eicellen bevrucht geraakt en het bleek een topembryo. Normaal gezien zouden ze er 3 moeten terugplaatsen hebben, maar gezien niet voorradig, is het bij dat ene embytje gebleven. Tot grote verbazing van de gyn, was ik wel zwanger. Intussen ben ik 14 weken en verloopt alles goed. Vorig jaar wist ik toen al dat er mogelijks iets mis was met mijn dochtertje Renéetje en hebben we nog een 3maanden durende lijdensweg met allerhande testen gehad alvorens de zwangerschap op 24 weken te moeten beëindigen.
Dus ondanks herhaalde miskramen, chromosoomafwijkingen, het einde van de vruchtbare periode, ziet het er nu heel rooskleurig uit...
Ik duim alvast voor jou ! Audrey
PS ik zie hier intussen dat mijn verhaal niet echt een ICSI verhaal is, en verder ook wel afwijkend, maar ik was eigenlijk bij de hopeloze gevallen gecatagoliseerd dus...vandaar dat ik het toch maar neer heb gepend.
-
Katleentje
- Berichten: 371
- Lid geworden op: 28 augustus 2009, 19:00
Ik zal de mensen hier ook eens komen hoop geven zie!
Wij zijn in 2004 naar fertiliteit gestapt na 2 jaar proberen voor ons eerste kindje. Spermakwaliteit van mijn man was echt slecht, en volgens de prof in GHB was icsi de enige oplossing. Hij leek er tamelijk gerust in, maar omdat ik al zoveel verhalen gelezen had, vond ik hun 30% slaagkans per cyclus nog te optimistisch klinken.
Mooie regelmatige stimulatie, 8 goeie eicellen, vier bevrucht, en 1 topembryo teruggeplaatst. Helaas geen die goed genoeg waren om in te vriezen.
Omdat ik al vrij snel het gevoel kreeg dat mijn maandstonden er gingen doorkomen, zag ik het nogal somber in. Maar uiteindelijk kon ik (een paar dagen voor de bloedtest) mijn nieuwsgierigheid toch niet bedwingen. Ik dacht in al mijn pessimisme dat ik liever op voorhand zou weten dat het negatief was, zodat ik me er mentaal op kon voorbereiden, en niet in tranen moest uitbarsten aan de telefoon op mijn werk. Deed dus thuis een test, en ja hoor, een licht streepje. Wat dacht ik? Ah ja, dat zal nog van de pregnyl zijn.
Toen ik uiteindelijk telefoon kreeg na mijn bloedtest, ben ik toch in tranen uitgebarsten, van blijdschap! Onze eerste poging was dus wel degelijk op goede weg. Tweede bloedtest ook positief, echo op 8 weken was goed. Nog harder gehuild toen ik dat kloppend hartje op die echo zag...
In november 2005 is onze dochter geboren!
Toen die één jaar oud was, besloten we om een nieuwe poging te wagen. Icsi opgestart, en ik had er op één of andere manier echt geen zin in. Stimulatie verliep heel snel, na een dag of 5 was het al tijd voor pick-up. Die was heel pijnlijk, was er drie dagen misselijk van. Maar twee eitjes bevrucht, en er is een 5-cellig embryo teruggeplaatst. Nog voor de bloedname kreeg ik mijn maandstonden al. Ergens niet echt een verrassing, maar leuk is anders natuurlijk. Diezelfde dag nog bericht gehad van GHB dat de nieuwe voorschriften onderweg waren, van het ogenblik dat ik mijn eisprong voelen passeren had, mocht ik een afspraak maken voor een baseline echo. Ik ben zo regelmatig dat ik dat perfect op voorhand kon zeggen.
Dit was vlak na Nieuwjaar en met de drukte van die dagen was het een beetje uit mijn gedachten gegaan. Op 2 januari moest ik op echo, want op 31 december moest ik mijn maandstonden krijgen. Op 2 januari schiet ik wakker met het idee: verdorie, ik heb mijn regels niet! En ik moet naar die echo. Verdorie, waarom moet het weer lukken dat ik net nu ga onregelmatig worden??!!
Dus ik bel naar het centrum, en het eerste wat die vroedvrouw mij vraagt: 'heb je al getest?'
Huh? Wat zou ik moeten testen? Toen begon het te dagen, maar ik durfde echt het lot niet tarten. Ze heeft me gezegd da'k sowieso vrijdag mocht komen voor een bloedtest als mijn regels uitbleven, dan konden ze mijn hormonenpeil nakijken. En als ik de moed bijeen kon rapen om een test te halen, moest ik de uitslag ook doorbellen.
Dus een test gehaald in't kruidvat, en binnen de twee seconden stond daar een streep!!
Ik heb zeker een kwartier met die test in mijn handen door het huis geijsbeerd. Dit kon niet waar zijn, de dokters hadden ons 5% kans gegeven dat dit ooit zou lukken! Mijn man gebeld, die heeft op zijn werk alles laten vallen en is naar huis gekomen
Fertiliteit gebeld, die reageerden superenthousiast voor mij, mocht toch nog komen voor een bloedtest de dag erna, en die vroege echo kreeg ik ook.
Ben eerlijk gezegd geen dag gerust geweest tijdens die zwangerschap hoor, het leek mij te gemakkelijk...
Nu is mijn jongste dochter ook al twee, en van de gyne hebben we al gehoord dat zij een regelrecht mirakel geweest is, dat we niet mogen hopen op nog een spontane zwangerschap. Maar wat een cadeau hè!!!
Binnen 2 weken zitten we voor de volgende intake in Gasthuisberg!!
Ik hoop hiermee ook eens een positieve noot te kunnen brengen! Er is altijd nog wel een sprankeltje hoop dat het wél lukt! En dat mag je niet vergeten. De techniek staat stukken verder dan 10 jaar geleden, de medicatie is fel verbeterd, en het wordt allemaal stukken beter opgevolgd!
Succes aan iedereen die bezig is of er stilaan aan gaat beginnen!
Groetjes
Katleen
Wij zijn in 2004 naar fertiliteit gestapt na 2 jaar proberen voor ons eerste kindje. Spermakwaliteit van mijn man was echt slecht, en volgens de prof in GHB was icsi de enige oplossing. Hij leek er tamelijk gerust in, maar omdat ik al zoveel verhalen gelezen had, vond ik hun 30% slaagkans per cyclus nog te optimistisch klinken.
Mooie regelmatige stimulatie, 8 goeie eicellen, vier bevrucht, en 1 topembryo teruggeplaatst. Helaas geen die goed genoeg waren om in te vriezen.
Omdat ik al vrij snel het gevoel kreeg dat mijn maandstonden er gingen doorkomen, zag ik het nogal somber in. Maar uiteindelijk kon ik (een paar dagen voor de bloedtest) mijn nieuwsgierigheid toch niet bedwingen. Ik dacht in al mijn pessimisme dat ik liever op voorhand zou weten dat het negatief was, zodat ik me er mentaal op kon voorbereiden, en niet in tranen moest uitbarsten aan de telefoon op mijn werk. Deed dus thuis een test, en ja hoor, een licht streepje. Wat dacht ik? Ah ja, dat zal nog van de pregnyl zijn.
Toen ik uiteindelijk telefoon kreeg na mijn bloedtest, ben ik toch in tranen uitgebarsten, van blijdschap! Onze eerste poging was dus wel degelijk op goede weg. Tweede bloedtest ook positief, echo op 8 weken was goed. Nog harder gehuild toen ik dat kloppend hartje op die echo zag...
In november 2005 is onze dochter geboren!
Toen die één jaar oud was, besloten we om een nieuwe poging te wagen. Icsi opgestart, en ik had er op één of andere manier echt geen zin in. Stimulatie verliep heel snel, na een dag of 5 was het al tijd voor pick-up. Die was heel pijnlijk, was er drie dagen misselijk van. Maar twee eitjes bevrucht, en er is een 5-cellig embryo teruggeplaatst. Nog voor de bloedname kreeg ik mijn maandstonden al. Ergens niet echt een verrassing, maar leuk is anders natuurlijk. Diezelfde dag nog bericht gehad van GHB dat de nieuwe voorschriften onderweg waren, van het ogenblik dat ik mijn eisprong voelen passeren had, mocht ik een afspraak maken voor een baseline echo. Ik ben zo regelmatig dat ik dat perfect op voorhand kon zeggen.
Dit was vlak na Nieuwjaar en met de drukte van die dagen was het een beetje uit mijn gedachten gegaan. Op 2 januari moest ik op echo, want op 31 december moest ik mijn maandstonden krijgen. Op 2 januari schiet ik wakker met het idee: verdorie, ik heb mijn regels niet! En ik moet naar die echo. Verdorie, waarom moet het weer lukken dat ik net nu ga onregelmatig worden??!!
Dus ik bel naar het centrum, en het eerste wat die vroedvrouw mij vraagt: 'heb je al getest?'
Huh? Wat zou ik moeten testen? Toen begon het te dagen, maar ik durfde echt het lot niet tarten. Ze heeft me gezegd da'k sowieso vrijdag mocht komen voor een bloedtest als mijn regels uitbleven, dan konden ze mijn hormonenpeil nakijken. En als ik de moed bijeen kon rapen om een test te halen, moest ik de uitslag ook doorbellen.
Dus een test gehaald in't kruidvat, en binnen de twee seconden stond daar een streep!!
Ik heb zeker een kwartier met die test in mijn handen door het huis geijsbeerd. Dit kon niet waar zijn, de dokters hadden ons 5% kans gegeven dat dit ooit zou lukken! Mijn man gebeld, die heeft op zijn werk alles laten vallen en is naar huis gekomen
Fertiliteit gebeld, die reageerden superenthousiast voor mij, mocht toch nog komen voor een bloedtest de dag erna, en die vroege echo kreeg ik ook.
Ben eerlijk gezegd geen dag gerust geweest tijdens die zwangerschap hoor, het leek mij te gemakkelijk...
Nu is mijn jongste dochter ook al twee, en van de gyne hebben we al gehoord dat zij een regelrecht mirakel geweest is, dat we niet mogen hopen op nog een spontane zwangerschap. Maar wat een cadeau hè!!!
Binnen 2 weken zitten we voor de volgende intake in Gasthuisberg!!
Ik hoop hiermee ook eens een positieve noot te kunnen brengen! Er is altijd nog wel een sprankeltje hoop dat het wél lukt! En dat mag je niet vergeten. De techniek staat stukken verder dan 10 jaar geleden, de medicatie is fel verbeterd, en het wordt allemaal stukken beter opgevolgd!
Succes aan iedereen die bezig is of er stilaan aan gaat beginnen!
Groetjes
Katleen
-
Dieke
- Berichten: 653
- Lid geworden op: 6 juli 2009, 13:02
-
bart
- Berichten: 17
- Lid geworden op: 27 juni 2008, 20:38
Ook hier een positief einde ....
In 2000 gestopt met de pil. Maar wegens te weinig zaadjes in het sperma (ben de getallen kwijt) lukte zwanger worden niet.
Daarna zijn we pas in 2005 gestart met de behandelingen, een operatie was niet nodig gelukkig.
De eerste poging hadden we 4 follikels waarvan 3 bevrucht waren. 2 top embryos en een van goede kwaliteit. Een top embryo werd teruggeplaatst. De uitslag was negatief en het andere embryotje was ook goed genoeg om in te vriezen.
Een paar maand later pas begonnen aan poging 2. Hier hadden we 16 follikels. Deze bevatten allemaal eicellen en 7 embryootjes de dag erna. Op de dag van de terugplaatsing was er maar 1 embryootje meer over van 'matige' kwaliteit. Gevolg is te raden, uitslag weer negatief.
Het jaar erop poging 3, hier hadden we 15 follikels en 13 eicellen, hiervan waren er 8 successvol bevrucht, maar helaas bleven er maar 2 over die zich tot embryo hadden gevormd. Bij de TP kregen we te horen dat er er eigenlijk 3 waren, maar van die ene wisten ze niet zeker of die het ging halen. Die keer hadden we 2 embryootjes laten terugplaatsen.
Na de WW kregen we dit keer goed nieuws! Na 3 pogingen hebben we nu een flinke zoon van een 3 weekjes.
Update:
Ondertussen slecht nieuws: onze relatie is ten einde. Dit omwille van meningsverschillen over nog een poging.
In 2000 gestopt met de pil. Maar wegens te weinig zaadjes in het sperma (ben de getallen kwijt) lukte zwanger worden niet.
Daarna zijn we pas in 2005 gestart met de behandelingen, een operatie was niet nodig gelukkig.
De eerste poging hadden we 4 follikels waarvan 3 bevrucht waren. 2 top embryos en een van goede kwaliteit. Een top embryo werd teruggeplaatst. De uitslag was negatief en het andere embryotje was ook goed genoeg om in te vriezen.
Een paar maand later pas begonnen aan poging 2. Hier hadden we 16 follikels. Deze bevatten allemaal eicellen en 7 embryootjes de dag erna. Op de dag van de terugplaatsing was er maar 1 embryootje meer over van 'matige' kwaliteit. Gevolg is te raden, uitslag weer negatief.
Het jaar erop poging 3, hier hadden we 15 follikels en 13 eicellen, hiervan waren er 8 successvol bevrucht, maar helaas bleven er maar 2 over die zich tot embryo hadden gevormd. Bij de TP kregen we te horen dat er er eigenlijk 3 waren, maar van die ene wisten ze niet zeker of die het ging halen. Die keer hadden we 2 embryootjes laten terugplaatsen.
Na de WW kregen we dit keer goed nieuws! Na 3 pogingen hebben we nu een flinke zoon van een 3 weekjes.
Update:
Ondertussen slecht nieuws: onze relatie is ten einde. Dit omwille van meningsverschillen over nog een poging.
Laatst gewijzigd door bart op 4 maart 2010, 8:43, 3 keer totaal gewijzigd.
-
Bjorn en Kim
- Berichten: 4308
- Lid geworden op: 24 augustus 2007, 10:56
-
Tracy
- Berichten: 11
- Lid geworden op: 13 maart 2008, 14:05
nog een positief verhaal.
op 02-01-2007 zijn we bevallen van een dochter Axelle dankzij de 2 de maal IUI.
Oktober 2007 zijn we terug begonnen met clomid na 4 mislukte IUI's zijn we in April 2008 begonnen met ICSI.
(Ik heb PCOS en mijn man weinig goeie zaadcellen)
23mei Pu - 25 mei Tp 8 juni uitslag !mislukt!
5 sept PU - 7 Sept TP
19 september HCG 175 Zwanger!!!!
Op 02 Juni 2009 (5dagen overtijd) ben ik bevallen van een prachtige dochter Amelien!!!!
Ons 2de prachtig wonder.
die ondertussen 4 maand en 18 dagen oud is.
Mijn zus weet donderdag of ze zwanger is van haar 2de ICSI .
ik hoop met heel mijn hart dat ze ook zoveel geluk als wij mag hebben !
erg veel succes aan iedereen!!!
grts Tracy
op 02-01-2007 zijn we bevallen van een dochter Axelle dankzij de 2 de maal IUI.
Oktober 2007 zijn we terug begonnen met clomid na 4 mislukte IUI's zijn we in April 2008 begonnen met ICSI.
(Ik heb PCOS en mijn man weinig goeie zaadcellen)
23mei Pu - 25 mei Tp 8 juni uitslag !mislukt!
5 sept PU - 7 Sept TP
19 september HCG 175 Zwanger!!!!
Op 02 Juni 2009 (5dagen overtijd) ben ik bevallen van een prachtige dochter Amelien!!!!
Ons 2de prachtig wonder.
die ondertussen 4 maand en 18 dagen oud is.
Mijn zus weet donderdag of ze zwanger is van haar 2de ICSI .
ik hoop met heel mijn hart dat ze ook zoveel geluk als wij mag hebben !
erg veel succes aan iedereen!!!
grts Tracy
Wie is er online
Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 6 gasten