Elvira schreef: β2 december 2021, 2:18Hey dames, ik ben even afwezig geweest hier omdat de afgelopen week extreem zwaar was. We delen hier alles dus ik wil jullie laten weten dat de kanker bij mijn vrouw is uitgezaaid naar haar hersenvliezen. Dit is niet meer te genezen dus ons traject is volledig veranderdwe weten niet hoe veel tijd ze nog heeft maar de dokters focussen eerst op pijn management. Dan dienen ze nu ook al chemo toe om haar nog zo lang mogelijk bij ons te houden. Het is hier dus enorm emotioneel, onwerkelijk en intens verdrietig.
Oh lieve meid... Ben er even stil van
dacht al omdat we je even niet hoorden dat er ofwel heel positief ofwel heel negatief nieuws was gekomen mss.. Wat dramatisch is dit. Zo jong is je vrouw, net een dochtertje met jou en dan plots ongeneeslijk ziek.. Afschuwelijke ziekte die jullie gezinnetje is getroffen, wat oneerlijk
hebben ze idee van hoeveel tijd ze nog heeft, is dat jaren of nog minder? Vind t werkelijk hartverscheurend voor je meid, wat zou ik graag iets voor je doen om te helpen.. Vreselijk gewoon en niet te bevatten. Hoe is ze er zelf onder? Hebben jullie veel steun in je omgeving? Als er eender wat is watk voor je kan betekenen, laat t weten aub
Hopelijk is ze snel thuis uit t zh, bij jou en de baby en spendeer je elke minuut samen die er is.. Dit had helemaal anders moeten zijn natuurlijk
we weten niet hoe veel tijd ze nog heeft maar de dokters focussen eerst op pijn management. Dan dienen ze nu ook al chemo toe om haar nog zo lang mogelijk bij ons te houden. Het is hier dus enorm emotioneel, onwerkelijk en intens verdrietig.

wel goed om te horen dat dat duwen ook wel afgeraden wordt.. Voelde echt niet fijn
Alleen, nu heb ik als reactie op de antibiotica er "spruw" bij
rechter tepel gaan precies messen door af als ie drinkt.. Nu zelf daktarin smeren + in zijn mondje na elke voeding, minstens week lang. Komt wel weer goed.. Lijk wel soort slierten in de melk te zien nu 
m'n vriend laat t beetje afweten qua hulp soms. De eerste weken ging kei goed maar stilaan verwatert alles beetje, hh blijft liggen, is z'n eigen dingen ah doen.. Tis dat de hele voormiddag de kraamhulp me geweldig heeft geholpen want hij heeft gwn tot nu, 12u smiddags, geslapen....
Weet niet waar hij zo moe van is, tis al niet van snachts op te staan iig.. Irritaties beginnen wat op te bouwen soms 
! In de dag lukt het ook beter om haar weg te leggen, ze slaapt geen 3 uur, maar soms al 1u40 minuten, wat voor haar heel veel is, toch apart! Baby stapjes maar we komen er wel
mijn vrouw blijft er heel sterk onder, soms ook door de realiteit een beetje weg te steken of te negeren. Maar ze heeft dat soms nodig om positief te blijven. Zeker na al die pijn en de onzekerheid waar we nog steeds in leven. De dokters hebben nog geen uitspraak gedaan over hoe lang ze nog heeft, maar ik begrijp dat het eerder maanden zijn, en niet jaren 
blij dat je ouders en zus bij je zijn!
kei goed!!!! Hoe heb je dat ineens zover gekregen? 

! Nu wordt hij eindelijk gebruikt