Zinloos, of is er nog hoop?

[phedre1982]

Ik ben nieuw op dit forum. Sinds kort zijn mijn man en ik overgestapt van IUI (3 mislukte pogingen en twee keer een gemiste eisprong) naar IVF/ICSI. Ik heb een laag AMH (0.26), ben 38 jaar en helaas een poor responder. We hebben onze eerste IVF poging in Maastricht gedaan, maar toen groeide er maar 1 follikel... Helaas is die poging gecanceld. We zijn toen (mede door het lezen van positieve berichten hier op dit forum!) overgestapt naar Viva Neo in Düsseldorf. Andere hormonen gekregen, maar helaas...er groeit weer maar 1 follikel. Toch willen ze de punctie gelukkig wel uitvoeren. We gaan trouwens voor ICSI in plaats van IVF dit keer, want mijn man heeft net iets te veel trage zwemmers. Ze willen het zekere voor het onzekere nemen.

Maar nu vraag ik me af: heeft dit zin met maar ZO weinig kans??? Is het iemand überhaupt weleens gelukt om zwanger te worden via IVF of ICSI met maar 1 follikel om te kunnen oogsten?

Ik heb het gevoel dat ik echt totaal kansloos ben in dit proces....het maakt me zo wanhopig af en toe.

[mich75]

Het cliché zegt dat je er maar eentje moet hebben, maar het moet het goede zijn. Hou ouder je wordt hoe lager je kansen en als er dan maar eentje hebt....kan het wel wat pogingen duren eer het lukt, maar soms is die eerste ook de goede.

Misschien eens horen of ze MNC doen. Dit is ivf/icsi in natuurlijke cyclus, dus zonder medicatie of een heel klein beetje. Dit is eigenlijk bedoeld voor dames die niet reageren op medicatie. Ze noemen het ook wel eens 2 for 1, omdat ze 2 pu's doen en dit als 1 poging rekenen.

[phedre1982]

Daar had ik nog nooit van gehoord...bedankt voor de tip! Het lijkt me heerlijk om minder te hoeven spuiten en ik vraag me nu ook steeds af 'waarom doe ik dit eigenlijk nog, als het toch niet werk?' Ik ga de arts er naar vragen.

Ik houd me inderdaad maar een beetje vast aan die uitspraak dat je maar 1 goed eitje hoeft te hebben... Maar als ik nadenk over waar het allemaal mis kan gaan bij de verschillende fases van het traject, dan geeft 1 follikel me niet heel veel hoop! Ik ben wel erg benieuwd hoe ver we gaat komen... In ieder geval zal het me nieuwe informatie opleveren. Dat is al iets.

[Britt00]

Hallo phedre,

Ik wil jou graag een hart onder de riem proberen te steken door mijn positieve ervaring met een lage AMH-waarde te delen. Ik was 35 jaar toen mijn AMH-waarde bepaald werd: 0,02. Ik had last van zware endometriose en na twee operaties hiervoor in uz leuven ben ik op mijn 36 jaar direct in het ivf-traject gerold. Ook ik was een low responder: ik heb 2 keer een ivf-poging opgestart en 2 keer heb ik de poging moeten afbreken omdat er geen enkele follikel groeide. Mijn lichaam wou niet meer mee. Na het stoppen met de hormonenspuiten kwam mijn natuurlijke cyclus gelukkig opnieuw op gang.

Erna heb ik nog 2 pogingen in uz leuven ondergaan van ivf in natuurlijke cyclus. Die zijn telkens de mist in gegaan omdat die ene follikel telkens juist gesprongen was. Het is blijkbaar niet zo gemakkelijk om de timing van de eisprong met een minimum aan hormonen goed onder controle te houden.

Maar nu komt de happy end: ik ben onverwacht op natuurlijke wijze dan toch zwanger geraakt en ben op mijn 38 jaar mama geworden van een prachtige dochter Die is nu bijna 1 jaar oud en nu willen we toch nog voor een tweede wonder proberen. We gaan wel van ziekenhuis veranderen: we gaan nu naar een gynaecoloog die met uz jette verbonden is. De eerste consultatie is achter de rug en er wordt opnieuw voor ivf in natuurlijke cyclus geopteerd. We gaan nog niet onmiddellijk starten, we hopen nog ergens stiekem dat het op natuurlijke wijze lukt en willen het nog enkele maanden een kans geven. De piste van eiceldonatie is ons ook al opnieuw voorgelegd maar dat traject zien we persoonlijk niet zitten.

In uz jette is het zo dat je 2 pogingen voor 1 terugbetaalde poging krijgt maar dat is niet overal zo. In uz leuven is dat bij mijn weten niet het geval. Dit vraag je dus best goed bij je ziekenhuis na.

Ik wens je heel veel succes en hoop dat je snel zwanger geraakt!

[phedre1982]

Hallo Britt,

Dankjewel voor de bemoedigende woorden!

Wat fijn om te horen dat het jou toch gelukt is om zwanger te worden, ondanks een nog lagere AMH dan de mijne! Wow, wat een geluk zeg! En nog wel op de natuurlijke manier ook. Als ik zoiets lees dan hoop ik heel erg dat ik misschien ook zo veel geluk mag hebben, maar ik ben ook bang om gewoon maar af te wachten....misschien heb ik geen geluk en gebeurt het nooit spontaan. Dus ik blijf het toch maar via het ICSI traject proberen. Ik wil niet straks met lege handen staan. Eiceldonatie is voor mij ook niet mijn eerste keuze, maar helemaal geen kind krijgen daar moet ik niet aan denken...

Ik heb wat meer gelezen over IVF in de natuurlijke cyclus, maar ik zie overal staan dat ze dit eigenlijk alleen (in Nederland) bij patiënten onder de 35 jaar uitvoeren. Ik weet niet precies waarom. Het klinkt wel als een veel fijner traject, met minder hormonen. Ik ga het er in Düsseldorf eens over hebben. Ben benieuwd wat ze erover gaan zeggen!

Ik wens je heel veel succes en hoop dat je een tweede wondertje mag verwelkomen!

[phedre1982]

Update:

Vanochtend zou ik de punctie van mijn ene eicel hebben in Düsseldorf. Ik had al een roesje gekregen en was er helemaal klaar voor. Opeens buigt de arts zich naar me toe (ik was heel versufd, dus ik herinner me vrijwel niets van daarvoor) en zegt ze 'sorry, we hebben geen punctie kunnen doen. Het eitje lijkt al te zijn gesprongen want er is niets meer te zien'. Ik schrok vreselijk, want ik wist niet eens dat dit kon gebeuren! Ik had al zo weinig hoop, maar ik had net al mijn moed verzameld om te vertrouwen op dit ene eitje...en nu was er opeens niets meer! Ik heb heel hard gehuild en ben er nog steeds kapot van. Weer een gecancelde IVF poging....kan er dan helemaal niets goed gaan bij mij??? Er werd me ook nog verteld dat zoiets heel zeldzaam is.

Ik heb wat zitten Googlen en het blijkt dat dit verschijnsel waarschijnlijk ook te wijten is aan mijn lage eicelvoorraad.

Bah....wat een domper weer.

Maandag hoop ik meer te horen van mijn behandelend arts over de vervolgstappen. Ik vraag me af of ik ooit ook maar een echte IVF poging mag gaan wagen...

[phedre1982]

Heeft iemand ervaring met een te vroege eisprong? Is het te voorkomen een volgende keer?

[mich75]

Ik heb het 1 keer meegemaakt dat de pu wel doorging, maar er werden geen eicellen gevonden.
Ik lag op een kamer van 4 en er waren minstens 2 andere dames waarbij dit ook zo was. Wij hebben hier nooit een echte verklaring voor gekregen, maar ik zie het als een fout van het zh of de dr.

Weet je hoeveel tijd er tussen Pregnyl en geplande pu zat? Bij sommige vrouwen is de eisprong wat vroeger dan de 36u waarover gesproken wordt.

Ik weet wel dat bij dames die richting menopauze gaan de eisprong soms erg onvoorspelbaar wordt en bv al op dag 9 gebeurt, maar dit is dan in natuurlijke cyclus.

Een collega van mijn man had enkele weken geleden haar 1e icsi poging. Bij de 1e echo heel wat follikels, maar nog niet groot genoeg, dus 2 of 3 dagen later terug echo en toen waren ze al gesprongen en zij heeft geen laag amh, ik denk zelfs eerder een hoog want ze voor de volgende poging komt er hele andere aanpak, ze gaan ivm doen, een techniek die ze doen bij pcos.

[Britt00]

Ik heb het zoals ik eerder al schreef ook 2 keer meegemaakt dat mijn enige follikel al gesprongen was, dit tweemaal met ivf in natuurlijke cyclus. De eerste keer was ik ook al onder sedatie gebracht toen men het constateerde, de tweede keer heb ik gevraagd om vooraleer me onder sedatie te brengen eerst met een echo te checken of de follikel er nog zat wat toen niet het geval was. Zo is me een onnodige sedatie bespaard gebleven. Nochtans werd de groei van de follikel telkens goed opgevolgd met regelmatige echo's en bloedafnames. ik snapte het niet goed waarom dit tweemaal op rij kon gebeuren en dan nog in een universitair ziekenhuis. Maar blijkbaar is de eisprong met de weinige hormonenspuiten moeilijk te controleren. Ik denk ook dat ivf in natuurlijke cyclus niet veel uitgevoerd wordt en er daarom nog niet veel ervaring hierin opgebouwd is.

Tweemaal heeft het ziekenhuis toen wel voorgesteld om onmiddellijk een escape-iui te doen waarmee we akkoord zijn gegaan. Zo voelde het niet helemaal als een verloren poging en kon ik er emotioneel beter mee omgaan. Zonder succes jammer genoeg.

Ik vind het zo jammer voor jou en begrijp dat zo'n nieuws een serieuze domper is Laat de moed niet zakken. Elke poging is een nieuwe kans.

[phedre1982]

Dankjewel voor je reactie!! Ik begon al te denken dat ik misschien de enige was die zoiets geks heeft meegemaakt. Bij mij was het alleen geen IVF in de natuurlijke cyclus, dus ik had verwacht dat de (super hoge dosis) hormonen mijn lichaam wel zou laten doen wat het moest doen. Maar helaas, zelfs dan kan het blijkbaar lastig zijn.... Ze zeiden tegen mij dat ik een escape IUI kon doen, maar dat dat dan wel betaald moest worden en dat het niet meer kans zou geven dan 'het gewoon op de natuurlijke manier proberen '. We hebben toen toch maar voor de laatste optie gekozen. Ik verwacht daar niks van, maar goed...je weet het natuurlijk nooit.

[Anqui]

Ik reageerde ook maar erg matig op de hormonale stimuleren en mijn eicellen deelde ook erg slecht. Uiteindelijk zijn we overgestapt naar Jette daar hebben ze een two for one gedaan omdat je dan toch meer beurten hebt. Na onze IVF pogingen zijn we terug overgestapt op IUI waarbij ik evenveel eicellen aanmaakte als bij IVF maar het is minder belastend voor mijn lichaam en de eicellen en goedkoper en mijn eicellen Uiteindelijk hebben we na vijf jaar proberen tussen twee IVF pogingen onze dochter gekregen en drie jaar later via IUI een tweede dochter gekregen. Wij waren erg tevreden over Jette uiteindelijk zijn ze niet voor niets wereldtop