Iedereen heeft inderdaad zijn verhaal en soms zie je zelfs maar een tipje van de ijsberg - ook bij mensen bij wie het ogenschijnlijk goed lijkt te gaan.mich75 schreef: ↑14 april 2021, 13:16Iedereen heeft zijn verhaal, toen onze dochter 5 maanden was heeft mijn man een operatie ondergaan die totaal onverwacht enorme complicaties heeft opgeleverd. De artsen vinden het nog steeds een wonder dat hij dit overleefd heeft.
Op zich is er natuurlijk wel een beetje jaloezie to mensen waarbij het vanzelf lukt, maar niet bij iedereen, het zijn vooral de klagers die me storen, mensen waarbij het zogezegd niet lukt en de hoop opgeven, maar dan wel bevallen als ze amper een jaar samen zijn.
De beste ivf/icsi kandidaten zijn koppels zoals jullie Nvroosje, waar het natuurlijk kan/kon, maar waar er nu een "technisch" probleem is, hier heb ik ook geen moeite mee.
Als je me vraagt of het allemaal waard was, dan ben ik ergens verplicht om ja te zeggen, maar zo voelt het niet.
Het doorzetten was het waard, maar het parcours staat in ons geval niet in evenredigheid.
Zou ik het opnieuw doen? Niet op de manier hoe het bij ons gelopen is. Dit is de reden waarom ik hier actief blijf en in mijn ogen goede raad geef, om te voorkomen dat iemand anders dit ook moet meemaken.
Heel fijn dat je je goede raad kan doorgeven - het is een heel zwaar traject en het is altijd fijner om iemand te horen doe weet wat het inhoudt..
Zelf heb ik het PGD traject moeten doorstaan - ook een heel andere situatie omdat zwanger worden geen "probleem" bij ons was maar dag de "slechte" embryo's eruit gefilterd moesten worden.
Een zware stimulatie altijd met weinig kansen op het einde...
Maar het resultaat : twee prachtige dochters en een derde ? Op komst..
Is het heel het traject waard? Het was zo ontzettend zwaar en belastend voor mijn lichaam dus soms heb ik ook gedacht - genoeg is genoeg...

positief ❤



pruts wordt verwacht 