Ik denk dat ze dat wel uitgesloten hebben want dat kunnen ze eenvoudig traceren int bloed he. Denk niet dat het hoofd van fertiliteit me daarvoor zou opbellen...irisbloem schreef: ↑13 november 2020, 14:01Toen ze mij testten op cmv ben ik eens gaan kijken wat dat was en wat de gevolgen ervan konden zijn, wel doofheid en lichte mentale achterstand stond er, dus veel kans dat de moeder cmv doormaakte tijdens haar zwangerschap en het niets met de donor te maken heeft Ik ben ervan overtuigd dat je zonder zorgen kan genietenBabske84 schreef: ↑13 november 2020, 11:54Goh, wat het wachten betreft...na het telefoontje op 7 okt van dokter dat donor een doof kindje verwekt heeft, was ik ook in paniek...een dag of 2-3. Nadien heb ik me herpakt met de gedachte: “ik kan er niets aan doen en voor hetzelfde geld is het wel gezond”. Ik heb vorige week nog ns gebeld nr dokter om te horen of er al nieuws was van de onderzoeken nr de donor maar nog steeds geen nieuws na een dikke maand. Na het telefoontje vorige week heb ik het terug uit mn hoofd gezet. Stel dat het kindje doof is, dan zijn daar oplossingen voor en ik ga het even graag zien. Ik geniet te hard van de zwangerschap om me zorgen te maken. (Zeker na de goeie echo op 20w en nipt). Het is niet zo dat ik zoooo positief in het leven sta, maar ik wil me geen zorgen maken en piekeren over iets waar ik niet zeker van ben.zonnetje75 schreef: ↑12 november 2020, 11:43Amai Babske, jou hebben ze precies ook al een paar keer serieus laten schrikken.
@Mich, heb hier inderdaad al een dik medisch dossier liggen. Verschillende keren al op CMV gestest geweest, in verschillende labos ook al (wel nog niet in het UZ), maar telkens al negatief geweest. Vandaar dat ik mij ook niet veel zorgen maakte voor de bloedresultaten. De meeste kinderen in onze vriendenkring zijn al wat ouder en nu met corona zien we al helemaal bijna niemand meer, laat staan dat er eten of drank gedeeld wordt. Tot gisteren dus...
Het enige dat ik blijkbaar kan doen is afwachten tot de volgende bloedname binnen 2 weken... Een klein lichtpuntje is dat, als het effectief een beginnende infectie zou zijn, ik het eerst nog moet doormaken voor het aan de baby doorgegeven kan worden. En dan zijn we toch weer een paar weken verder en dus minder kans op de heel ernstige afwijkingen. Al vind ik de minder zware afwijkingen toch ook nog erg genoeg. Denk dat iedereen in de eerste plaats een gezond kindje op de wereld wil zetten...
Als iemand tips heeft om de volgende dagen/wachtperiode door te komen....
Als ik 1 tip mag geven: kijk NIET op dokter Google want dan slaag je in paniek. Jezelf de mantra inspreken: “mijn kindje is gezond en groeit goed daarbinnen” kan helpen
En voor de rest inderdaad bezig blijven, zeker niet aftellen nr binnen 2 weken want dan duurt het nog heel lang.
Take care meid en probeer ervan uit te gaan dat alles goed komt
In ieder geval, we zien wel en zoals gezegd maak ik me niet veel zorgen en denk ik er amper tot niet aan. Eind van de maand bel ik nog ns terug nr het centrum om te horen of ze al meer weten.
zo een opluchting, amai! 
ben nu net 15 weken Hoe staat het bij jullie?