Uitgerekend april 2021

[Eldiso]

Lieve dames,

Het heeft even geduurd vooraleer ik de moed heb gevonden om mijn verhaal hier af te ronden. Een aantal helse weken zijn verlopen nadat de NIPT een afwijking voor Down aangaf en deze bevestigd werd via een vruchtwaterpunctie. We hebben vele dokters bezocht en bijna wekelijks een echo gekregen van onze prachtige dochter. Jammer genoeg werden op de echo's ook meer problemen zichtbaar zoals grotere niertjes en de verkeerde hartkamer die groter was, maar ook de darmpjes gaven een afwijkend beeld op de echo. De arts van de Down kliniek heeft ons een realistisch beeld meegegeven en zei ook dat kindjes die een hartafwijking hadden meestal ook mentaal meer achterstand hadden.

Ik heb echt gestreden voor dit kleine meisje, mij proberen voor te stellen hoe we een Down kindje konden groot brengen. Familie ingelicht en gezocht waar we hulp konden vinden eenmaal ons kindje er zou zijn. Uiteindelijk besefte ik dat we wel een Down kindje konden groot brengen, maar dat we absoluut niet konden garanderen dat ons meisje gelukkig ging zijn en geen pijn ging hebben. Doordat er telkens meer problemen werden gevonden bij elke nieuwe echo, hebben we dan ook de hartverscheurende beslissing genomen om ons meisje te vrijwaren van pijn, waardoor we zelf de pijn moeten dragen omdat we haar daardoor verliezen.

Ons klein meisje, onze lieve Noor is geboren op 30.10.2020 en heeft van ons ouders gemaakt. We hebben enorm veel geluk gehad dat we werden omringd door een prachtteam van vroedvrouwen, gynaecoloog en sociale werksters. Alles is heel sereen verlopen, desondanks ik zo boos, verdrietig en bang was. We zijn twee dagen mogen blijven in het ziekenhuis, zodat we haar konden knuffelen, koesteren, bekijken en kusjes geven. Nu nog kunnen we haar gaan bezoeken in het ziekenhuis, wanneer we dat willen. Binnenkort gaan we haar laten cremeren en zo zal ze definitief naar ons hartje verhuizen en daar groot worden.

Bedankt om dit met ons te delen.
Ik wens jullie heel veel sterkte toe

[YDV]

Lieve dames,

Het heeft even geduurd vooraleer ik de moed heb gevonden om mijn verhaal hier af te ronden. Een aantal helse weken zijn verlopen nadat de NIPT een afwijking voor Down aangaf en deze bevestigd werd via een vruchtwaterpunctie. We hebben vele dokters bezocht en bijna wekelijks een echo gekregen van onze prachtige dochter. Jammer genoeg werden op de echo's ook meer problemen zichtbaar zoals grotere niertjes en de verkeerde hartkamer die groter was, maar ook de darmpjes gaven een afwijkend beeld op de echo. De arts van de Down kliniek heeft ons een realistisch beeld meegegeven en zei ook dat kindjes die een hartafwijking hadden meestal ook mentaal meer achterstand hadden.

Ik heb echt gestreden voor dit kleine meisje, mij proberen voor te stellen hoe we een Down kindje konden groot brengen. Familie ingelicht en gezocht waar we hulp konden vinden eenmaal ons kindje er zou zijn. Uiteindelijk besefte ik dat we wel een Down kindje konden groot brengen, maar dat we absoluut niet konden garanderen dat ons meisje gelukkig ging zijn en geen pijn ging hebben. Doordat er telkens meer problemen werden gevonden bij elke nieuwe echo, hebben we dan ook de hartverscheurende beslissing genomen om ons meisje te vrijwaren van pijn, waardoor we zelf de pijn moeten dragen omdat we haar daardoor verliezen.

Ons klein meisje, onze lieve Noor is geboren op 30.10.2020 en heeft van ons ouders gemaakt. We hebben enorm veel geluk gehad dat we werden omringd door een prachtteam van vroedvrouwen, gynaecoloog en sociale werksters. Alles is heel sereen verlopen, desondanks ik zo boos, verdrietig en bang was. We zijn twee dagen mogen blijven in het ziekenhuis, zodat we haar konden knuffelen, koesteren, bekijken en kusjes geven. Nu nog kunnen we haar gaan bezoeken in het ziekenhuis, wanneer we dat willen. Binnenkort gaan we haar laten cremeren en zo zal ze definitief naar ons hartje verhuizen en daar groot worden.

Enorm moedig van jou om dit met ons te delen. Heel veel stekte!

[Babske84]

Lieve dames,

Het heeft even geduurd vooraleer ik de moed heb gevonden om mijn verhaal hier af te ronden. Een aantal helse weken zijn verlopen nadat de NIPT een afwijking voor Down aangaf en deze bevestigd werd via een vruchtwaterpunctie. We hebben vele dokters bezocht en bijna wekelijks een echo gekregen van onze prachtige dochter. Jammer genoeg werden op de echo's ook meer problemen zichtbaar zoals grotere niertjes en de verkeerde hartkamer die groter was, maar ook de darmpjes gaven een afwijkend beeld op de echo. De arts van de Down kliniek heeft ons een realistisch beeld meegegeven en zei ook dat kindjes die een hartafwijking hadden meestal ook mentaal meer achterstand hadden.

Ik heb echt gestreden voor dit kleine meisje, mij proberen voor te stellen hoe we een Down kindje konden groot brengen. Familie ingelicht en gezocht waar we hulp konden vinden eenmaal ons kindje er zou zijn. Uiteindelijk besefte ik dat we wel een Down kindje konden groot brengen, maar dat we absoluut niet konden garanderen dat ons meisje gelukkig ging zijn en geen pijn ging hebben. Doordat er telkens meer problemen werden gevonden bij elke nieuwe echo, hebben we dan ook de hartverscheurende beslissing genomen om ons meisje te vrijwaren van pijn, waardoor we zelf de pijn moeten dragen omdat we haar daardoor verliezen.

Ons klein meisje, onze lieve Noor is geboren op 30.10.2020 en heeft van ons ouders gemaakt. We hebben enorm veel geluk gehad dat we werden omringd door een prachtteam van vroedvrouwen, gynaecoloog en sociale werksters. Alles is heel sereen verlopen, desondanks ik zo boos, verdrietig en bang was. We zijn twee dagen mogen blijven in het ziekenhuis, zodat we haar konden knuffelen, koesteren, bekijken en kusjes geven. Nu nog kunnen we haar gaan bezoeken in het ziekenhuis, wanneer we dat willen. Binnenkort gaan we haar laten cremeren en zo zal ze definitief naar ons hartje verhuizen en daar groot worden.

Wat een heftig verhaal. Zo moedig van jou om dit hier neer te schrijven. Ik wens je veel sterkte en kracht de komende periode. Zorg goed voor elkaar 🤍

[irisbloem]

Lieve dames,

Het heeft even geduurd vooraleer ik de moed heb gevonden om mijn verhaal hier af te ronden. Een aantal helse weken zijn verlopen nadat de NIPT een afwijking voor Down aangaf en deze bevestigd werd via een vruchtwaterpunctie. We hebben vele dokters bezocht en bijna wekelijks een echo gekregen van onze prachtige dochter. Jammer genoeg werden op de echo's ook meer problemen zichtbaar zoals grotere niertjes en de verkeerde hartkamer die groter was, maar ook de darmpjes gaven een afwijkend beeld op de echo. De arts van de Down kliniek heeft ons een realistisch beeld meegegeven en zei ook dat kindjes die een hartafwijking hadden meestal ook mentaal meer achterstand hadden.

Ik heb echt gestreden voor dit kleine meisje, mij proberen voor te stellen hoe we een Down kindje konden groot brengen. Familie ingelicht en gezocht waar we hulp konden vinden eenmaal ons kindje er zou zijn. Uiteindelijk besefte ik dat we wel een Down kindje konden groot brengen, maar dat we absoluut niet konden garanderen dat ons meisje gelukkig ging zijn en geen pijn ging hebben. Doordat er telkens meer problemen werden gevonden bij elke nieuwe echo, hebben we dan ook de hartverscheurende beslissing genomen om ons meisje te vrijwaren van pijn, waardoor we zelf de pijn moeten dragen omdat we haar daardoor verliezen.

Ons klein meisje, onze lieve Noor is geboren op 30.10.2020 en heeft van ons ouders gemaakt. We hebben enorm veel geluk gehad dat we werden omringd door een prachtteam van vroedvrouwen, gynaecoloog en sociale werksters. Alles is heel sereen verlopen, desondanks ik zo boos, verdrietig en bang was. We zijn twee dagen mogen blijven in het ziekenhuis, zodat we haar konden knuffelen, koesteren, bekijken en kusjes geven. Nu nog kunnen we haar gaan bezoeken in het ziekenhuis, wanneer we dat willen. Binnenkort gaan we haar laten cremeren en zo zal ze definitief naar ons hartje verhuizen en daar groot worden.

Heel veel sterkte!!!!

[zoemers]

Lieve dames,

Het heeft even geduurd vooraleer ik de moed heb gevonden om mijn verhaal hier af te ronden. Een aantal helse weken zijn verlopen nadat de NIPT een afwijking voor Down aangaf en deze bevestigd werd via een vruchtwaterpunctie. We hebben vele dokters bezocht en bijna wekelijks een echo gekregen van onze prachtige dochter. Jammer genoeg werden op de echo's ook meer problemen zichtbaar zoals grotere niertjes en de verkeerde hartkamer die groter was, maar ook de darmpjes gaven een afwijkend beeld op de echo. De arts van de Down kliniek heeft ons een realistisch beeld meegegeven en zei ook dat kindjes die een hartafwijking hadden meestal ook mentaal meer achterstand hadden.

Ik heb echt gestreden voor dit kleine meisje, mij proberen voor te stellen hoe we een Down kindje konden groot brengen. Familie ingelicht en gezocht waar we hulp konden vinden eenmaal ons kindje er zou zijn. Uiteindelijk besefte ik dat we wel een Down kindje konden groot brengen, maar dat we absoluut niet konden garanderen dat ons meisje gelukkig ging zijn en geen pijn ging hebben. Doordat er telkens meer problemen werden gevonden bij elke nieuwe echo, hebben we dan ook de hartverscheurende beslissing genomen om ons meisje te vrijwaren van pijn, waardoor we zelf de pijn moeten dragen omdat we haar daardoor verliezen.

Ons klein meisje, onze lieve Noor is geboren op 30.10.2020 en heeft van ons ouders gemaakt. We hebben enorm veel geluk gehad dat we werden omringd door een prachtteam van vroedvrouwen, gynaecoloog en sociale werksters. Alles is heel sereen verlopen, desondanks ik zo boos, verdrietig en bang was. We zijn twee dagen mogen blijven in het ziekenhuis, zodat we haar konden knuffelen, koesteren, bekijken en kusjes geven. Nu nog kunnen we haar gaan bezoeken in het ziekenhuis, wanneer we dat willen. Binnenkort gaan we haar laten cremeren en zo zal ze definitief naar ons hartje verhuizen en daar groot worden.

Veel sterkte. Ik denk aan jullie.

[zonnetje75]

Lieve dames,

Het heeft even geduurd vooraleer ik de moed heb gevonden om mijn verhaal hier af te ronden. Een aantal helse weken zijn verlopen nadat de NIPT een afwijking voor Down aangaf en deze bevestigd werd via een vruchtwaterpunctie. We hebben vele dokters bezocht en bijna wekelijks een echo gekregen van onze prachtige dochter. Jammer genoeg werden op de echo's ook meer problemen zichtbaar zoals grotere niertjes en de verkeerde hartkamer die groter was, maar ook de darmpjes gaven een afwijkend beeld op de echo. De arts van de Down kliniek heeft ons een realistisch beeld meegegeven en zei ook dat kindjes die een hartafwijking hadden meestal ook mentaal meer achterstand hadden.

Ik heb echt gestreden voor dit kleine meisje, mij proberen voor te stellen hoe we een Down kindje konden groot brengen. Familie ingelicht en gezocht waar we hulp konden vinden eenmaal ons kindje er zou zijn. Uiteindelijk besefte ik dat we wel een Down kindje konden groot brengen, maar dat we absoluut niet konden garanderen dat ons meisje gelukkig ging zijn en geen pijn ging hebben. Doordat er telkens meer problemen werden gevonden bij elke nieuwe echo, hebben we dan ook de hartverscheurende beslissing genomen om ons meisje te vrijwaren van pijn, waardoor we zelf de pijn moeten dragen omdat we haar daardoor verliezen.

Ons klein meisje, onze lieve Noor is geboren op 30.10.2020 en heeft van ons ouders gemaakt. We hebben enorm veel geluk gehad dat we werden omringd door een prachtteam van vroedvrouwen, gynaecoloog en sociale werksters. Alles is heel sereen verlopen, desondanks ik zo boos, verdrietig en bang was. We zijn twee dagen mogen blijven in het ziekenhuis, zodat we haar konden knuffelen, koesteren, bekijken en kusjes geven. Nu nog kunnen we haar gaan bezoeken in het ziekenhuis, wanneer we dat willen. Binnenkort gaan we haar laten cremeren en zo zal ze definitief naar ons hartje verhuizen en daar groot worden.

Oprechte deelneming met het verlies van jullie dochter. Veel sterkte

[Hoop88]

Ik krijg er helemaal koud van. Zo verschrikkelijk om dit te moeten maken. Heel veel sterkte...

[irisbloem]

In mijn 13de week en nog altijd heel erg moe en ook nog steeds misselijk Zit hier alweer half te slapen in de zetel Wanneer werd dit bij jullie beter? Had gedacht dat ik nu toch beterschap zou moeten beginnen voelen

[irisbloem]

Hallo

De voorbije weken had ik last van schimmelinfectie door de Crinone (gelijkaardig aan utrogestan) Ik had ook al wat geelachtig slijmverlies gehad samen met de verdroogde Crinone die er terug uit kwam Nu heb ik geel vochtverlies, ik kan morgen naar gynaecoloog om te kijken wat er aan de hand is Herkennen mensen dit ? Op internet spreekt men over ontsteking dus misschien nog van die infectie door de crinone

[Melissa00]

Lieve dames,

Het heeft even geduurd vooraleer ik de moed heb gevonden om mijn verhaal hier af te ronden. Een aantal helse weken zijn verlopen nadat de NIPT een afwijking voor Down aangaf en deze bevestigd werd via een vruchtwaterpunctie. We hebben vele dokters bezocht en bijna wekelijks een echo gekregen van onze prachtige dochter. Jammer genoeg werden op de echo's ook meer problemen zichtbaar zoals grotere niertjes en de verkeerde hartkamer die groter was, maar ook de darmpjes gaven een afwijkend beeld op de echo. De arts van de Down kliniek heeft ons een realistisch beeld meegegeven en zei ook dat kindjes die een hartafwijking hadden meestal ook mentaal meer achterstand hadden.

Ik heb echt gestreden voor dit kleine meisje, mij proberen voor te stellen hoe we een Down kindje konden groot brengen. Familie ingelicht en gezocht waar we hulp konden vinden eenmaal ons kindje er zou zijn. Uiteindelijk besefte ik dat we wel een Down kindje konden groot brengen, maar dat we absoluut niet konden garanderen dat ons meisje gelukkig ging zijn en geen pijn ging hebben. Doordat er telkens meer problemen werden gevonden bij elke nieuwe echo, hebben we dan ook de hartverscheurende beslissing genomen om ons meisje te vrijwaren van pijn, waardoor we zelf de pijn moeten dragen omdat we haar daardoor verliezen.

Ons klein meisje, onze lieve Noor is geboren op 30.10.2020 en heeft van ons ouders gemaakt. We hebben enorm veel geluk gehad dat we werden omringd door een prachtteam van vroedvrouwen, gynaecoloog en sociale werksters. Alles is heel sereen verlopen, desondanks ik zo boos, verdrietig en bang was. We zijn twee dagen mogen blijven in het ziekenhuis, zodat we haar konden knuffelen, koesteren, bekijken en kusjes geven. Nu nog kunnen we haar gaan bezoeken in het ziekenhuis, wanneer we dat willen. Binnenkort gaan we haar laten cremeren en zo zal ze definitief naar ons hartje verhuizen en daar groot worden.

Hartverscheurend, maar dit was de juiste beslissing voor haar. Enorm veel sterkte gewenst!

[Melissa00]

Hallo

De voorbije weken had ik last van schimmelinfectie door de Crinone (gelijkaardig aan utrogestan) Ik had ook al wat geelachtig slijmverlies gehad samen met de verdroogde Crinone die er terug uit kwam Nu heb ik geel vochtverlies, ik kan morgen naar gynaecoloog om te kijken wat er aan de hand is Herkennen mensen dit ? Op internet spreekt men over ontsteking dus misschien nog van die infectie door de crinone

Ik heb tijdens het gebruik van utro en amelgen heel regelmatig schimmelinfecties gehad. Gestopt na 12w en nu niks meer. Soms was dat ook wel eens wat gelig, maar vraag best raad aan de gyn morgen .

[Melissa00]

Was hier inderdaad een tijdje afwezig, kreeg geen meldingen meer . Alles loopt hier top. Ons meisje groeit goed en het buikje steekt al mooi vooruit.
Wij leggen ook onze geboortelijst bij de Kinderplaneet. Ben daar zeer tevreden en ze hebben inderdaad een gigantisch aanbod.
Op Zalando vind ik ook vaak mooie zwangerschapskledij, soms zelfs echte koopjes te doen. Had een jeans gepast in de zwangerschapswinkel, maar twijfelde over de maat. Andere maat besteld via Zalando en toevallig was er 50% korting. Altijd mooi meegenomen.

[Babske84]

Was hier inderdaad een tijdje afwezig, kreeg geen meldingen meer . Alles loopt hier top. Ons meisje groeit goed en het buikje steekt al mooi vooruit.
Wij leggen ook onze geboortelijst bij de Kinderplaneet. Ben daar zeer tevreden en ze hebben inderdaad een gigantisch aanbod.
Op Zalando vind ik ook vaak mooie zwangerschapskledij, soms zelfs echte koopjes te doen. Had een jeans gepast in de zwangerschapswinkel, maar twijfelde over de maat. Andere maat besteld via Zalando en toevallig was er 50% korting. Altijd mooi meegenomen.

Ik vind Zalando echt een irritante website. Helemaal niet gebruiksvriendelijk mr dat zal aan mij liggen. Voorlopig pas in nog in gewone kleren en moet in mn jeans zelfs nog een riem aandoen
Ik heb al een week hoofdpijn. Voor de zwangerschap had ik dit nooit....deze morgen heb ik zelfs een Dafalgan genomen (enigste dat ik mag nemen van mn dokter zonder haar te bellen), maar ik weet niet goed of het normaal is of ik toch een afspraak moet maken. Ik ben deze nacht ook meermaals wakker geworden van een tuut in mn oor. Strange allemaal...
Nog iemand met hoofdpijn die weet of het “normaal” is?

[YDV]

Dag dames! Hoe gaat het ondertussen met iedereen?
Ik heb dinsdag de 12 weken echo gehad (op 11w4d). Ons baby’tje doet het goed en zit nog steeds voor op schema, volgens echo 11w6d. Nekplooimeting was ook in orde (1mm) en heb dinsdag ook bloed mogen laten trekken voor de NIPT. Spannend afwachten nu!
Is echt al een mini mensje geworden, armpjes en beentjes met handjes en voetjes waren te zien. Zo zot hoe snel dat veranderd! 🥰
En aangezien mijn partner er niet bij mocht zijn heb ik alles mogen filmen. Dus nu hebben we wel een leuk filmpje om naar te kijken.
Dus als er nog dames binnenkort alleen moeten gaan naar een echo, zeker de moeite waard om te vragen!

[Melissa00]

Was hier inderdaad een tijdje afwezig, kreeg geen meldingen meer . Alles loopt hier top. Ons meisje groeit goed en het buikje steekt al mooi vooruit.
Wij leggen ook onze geboortelijst bij de Kinderplaneet. Ben daar zeer tevreden en ze hebben inderdaad een gigantisch aanbod.
Op Zalando vind ik ook vaak mooie zwangerschapskledij, soms zelfs echte koopjes te doen. Had een jeans gepast in de zwangerschapswinkel, maar twijfelde over de maat. Andere maat besteld via Zalando en toevallig was er 50% korting. Altijd mooi meegenomen.

Ik vind Zalando echt een irritante website. Helemaal niet gebruiksvriendelijk mr dat zal aan mij liggen. Voorlopig pas in nog in gewone kleren en moet in mn jeans zelfs nog een riem aandoen
Ik heb al een week hoofdpijn. Voor de zwangerschap had ik dit nooit....deze morgen heb ik zelfs een Dafalgan genomen (enigste dat ik mag nemen van mn dokter zonder haar te bellen), maar ik weet niet goed of het normaal is of ik toch een afspraak moet maken. Ik ben deze nacht ook meermaals wakker geworden van een tuut in mn oor. Strange allemaal...
Nog iemand met hoofdpijn die weet of het “normaal” is?

Jep, ik zit ook in de hoofdpijn-club Neem dan ook een Dafalgan maar soms blijft het toch wat op de achtergrond sluimeren. Beetje rust helpt dan wel.