Uitgerekend april 2021

[YDV]

Ik had gisteren bloedafname op 12 weken voor de nipt test. Alvast een deugddoende mijlpaal die 12 weken!
Geen echo omdat ik op 11 weken ging en ook volgende weken op 13 weken. Volgende week weet ik resultaat en inderdaad het geslacht... . We willen het absoluut weten. Ik heb sinds een dag of 2 ook weer bandenpijn? Precies of ik heb 2 dagen buikspieroefeningen gedaan. Voelde vandaag ook van die vaginale venijnige steekjes. Zal wel normaal zijn denk ik?
YDV: moet idd lastig zijn... de meeste van onze vrienden en familie weten het hier wel (tussen 8.5 en 12 weken verteld) al voel ik me nog niet 100% zeker. Maar dat zal wel voor iedereen van ons gelden... in het begin van de positieve bloedafname zei ik ook dat ik weer mijn maandstonden had. Kwestie van toch wat privacy te hebben he . Inprosub en amelgen ken ik niet... gelijkaardig met utrogestan?

Amelgen is zoals utrogestan maar een hogere dosis (400mg per capsule) dus dat moet maar 2x/d en is wel minder een boeltje dan de utrogestan. Inprosub is ook progesteron maar dat is via injecties dat je dat moet toedienen.
Is de eerste keer dat ik beide heb gebruikt. Daarvoor altijd enkel utrogestan.

[irisbloem]

Amai 12weken Hoop88! Bijna je NIPT dan?
Ik mag morgen de laatste spuit inprosub zetten en dan stoppen en enkel de amelgen nog verder doen. Vind dat nog vrij snel.

Hoop dat wij ook snel aan de 12w zijn! Ik heb het enorm lastig met zwijgen. Enkel onze ouders zijn op de hoogte omdat zij nauw betrokken zijn bij het traject, maar vrienden die ook op de hoogte zijn van ons traject hebben we gewoon gezegd dat het weer niet gelukt is. Voel mij daar wel schuldig over! Maar willen eerst meer zekerheid dat ons babytje goed verder ontwikkeld en gezond is!
Wij willen sowieso het geslacht weten, maar eerst zover geraken!

Sinds gisteren heb ik af en toe vaginale steken. Is er iemand die dit ook gehad heeft? Zou dit van mijn baarmoeder komen?

Ik heb al 3 weken regelmatig steken allerhande, ook in mijn vagina, ik zie dat als positief, een teken dat het daar binnen allemaal groeit

[zonnetje75]

Ik had gisteren bloedafname op 12 weken voor de nipt test. Alvast een deugddoende mijlpaal die 12 weken!
Geen echo omdat ik op 11 weken ging en ook volgende weken op 13 weken. Volgende week weet ik resultaat en inderdaad het geslacht... . We willen het absoluut weten. Ik heb sinds een dag of 2 ook weer bandenpijn? Precies of ik heb 2 dagen buikspieroefeningen gedaan. Voelde vandaag ook van die vaginale venijnige steekjes. Zal wel normaal zijn denk ik?
YDV: moet idd lastig zijn... de meeste van onze vrienden en familie weten het hier wel (tussen 8.5 en 12 weken verteld) al voel ik me nog niet 100% zeker. Maar dat zal wel voor iedereen van ons gelden... in het begin van de positieve bloedafname zei ik ook dat ik weer mijn maandstonden had. Kwestie van toch wat privacy te hebben he . Inprosub en amelgen ken ik niet... gelijkaardig met utrogestan?

Hier zijn er toch ook al wat mensen op de hoogte. We hebben spijtig genoeg reeds een aantal miskramen doorgemaakt. Uiteindelijk heb ik er toen nog het meest van afgezien dat ik er met niemand kon over praten. Zowiezo zien we met heel dat corona-gedoe minder mensen, dus zijn het toch vooral de mensen (nabije familie en vrienden) waarmee we een nauwere band hebben. En die zijn ook allemaal op de hoogte van het traject dat we al doorgemaakt hebben.
Maar dan nog zijn er toch nog vaak situaties waar ik er wel iets van zou willen zeggen maar mij dan moet inhouden. Nog even volhouden! Als de 12-weken echo goed is gaan we er toch al iets vlotter over kunnen praten. Zelf hebben we beslist dat we voor de grote aankondigingen nog zouden wachten tem de 20-weken echo (of dat is toch het plan )

Wat kwaaltjes betreft, heb ik ook sinds een paar dagen terug wat bandenpijn. Vanmorgen moest ik bij het opstaan plots niezen en met als gevolg dat precies al mijn buikspieren in kramp schoten. Voorlopig geen venijnige steekjes in de vagina?
Vroeg me wel af (vraagje vooral voor @Hoop dan), of jullie jullie al minder moe te voelen? Ik zou graag terug wat meer energie te hebben (al neem ik het er momenteel nog allemaal graag bij). Vroeg me gewoon af vanaf wanneer dat wat zou terugkomen?

En nog een vraagje voor jullie: zijn jullie van plan het geslacht voor jullie te houden of delen jullie dit met familie, vrienden?

[irisbloem]

Hier weet mijn moeder het en enkele vrienden die ook van mijn traject op de hoogte zijn Ik heb het wel al tegen mijn zin moeten zeggen tegen mensen waar ik mee samenwerk, ik wil niet liegen tegen hen De rest zal het wel horen op zijn tijd als alles goed mag gaan We weten wel nog niet wanneer we het aan mijn schoonouders gaan vertellen en heb wel angst voor hun reactie Ze weten niets af van ons traject, ook niet van onze wens In het verleden zijn er veel problemen geweest, ik ben al 10 jaar niet meer welkom bij hen thuis, de laatste jaren is de verstandhouding verbetert, ze komen regelmatig eens op bezoek in onze horecazaak en kreeg vorig jaar voor de eerste keer weer een cadeau van hen Ik hoop dat ze positief gaan reageren en dat er weer niet meer miserie zal zijn
Ik moet regelmatig rusten door vermoeidheid en misselijkheid, mijn werk lijdt eronder en mijn man en moeder moeten soms de dingen helpen recht houden dus ik hoop binnenkort ook weer wat meer energie te hebben
En wat het geslacht betreft zeggen wij het als we het zelf weten, ik vind er persoonlijk niets aan om dit geheim te houden

[Hoop88]

Ik ben eigenlijk al niet meer gaan werken sinds juli, omdat ik opvoedster ben en direct gestopt ben in augustus (risico op cmv virus en dan nog eens corona). Dat zorgde er ook voor dat onze familie en vrienden het iets rapper wisten (als er al 100 man op je werk is die het weet). Dus op zich een hele grote luxe dat ik alle tijd heb van de wereld en dus ook tijd heb om moe of misselijk te zijn. Ik ben eigenlijk nog altijd moe en misselijkheid is nog niet helemaal weg, waardoor ik nog niet durfde overschakelen van foliumzuur naar omnibionta (zou vre op de maag liggen).
Vandaag lengtes gaan zwemmen en deed wel goed, al heb ik er na wel een uurtje geslapen .
Wij gingen het geslacht ook zeggen, maar omdat ik een beetje zot word van mijn ma haar suggesties voor namen (hebben nog geen jongensnaam) ben ik aan het veranderen van idee. Ik heb wel het gevoel dat mijn buik redelijk dik/opgezwollen is. Ik loop al 3 weken met zwangerschapsbroeken voor het comfort. Zou dit van de utro zijn?

@ zonnetje: amai wachten tot aan 20 weken... sterk .
@ irisbloem: ze zullen toch wel blij zijn neem ik aan? Als dat geen goed nieuws is... wel lastig als je daar niets kan van zeggen.

[Mitte]

X

[irisbloem]

Ik heb gisteren mijn kleintje nog eens mogen zien. (Ik was gisteren 10w) Ik was weer zo angstig, de nachtmerries waren ook weer volop aanwezig en zo levensecht..
Maar mijn gevoel is gelukkig altijd fout, het was opeens een baby . Met armpjes, beentjes, een ruggengraat.. ze heeft ook 3d beelden gemaakt en die zijn echt extreem schattig. Echt een klein minimensje. Het was de laatste keer bij de fertiliteitsarts, heel raar, voor mij toch een grote stap om naar iemand nieuw te gaan. Ik heb wat tijd nodig voor ik iemand vertrouw. Maar ik ben ook superblij dat alles nog steeds goed gaat en hopelijk krijg ik zo stilaan wat meer vertrouwen. Ze heeft me ook aangeraden om het toch nu al tegen mijn oma te vertellen, toen ik haar zei dat het de laatste weken niet zo goed met haar gaat “en ik hoop dat ze nog 2 weken blijft leven”. Dus dat ga ik deze voormiddag doen. Ook een beetje spannend, ik weet niet hoe ze zal reageren op het feit dat ik het alleen doe maar over het algemeen leeft ze wel altijd op als het over baby’tjes gaat.

Trouwens blij te lezen dat het hier met al jullie baby’tjes goed lijkt te gaan!
Ik was afgelopen week vooral ontzettend ontzettend moe maar als ik zie wat mijn baby de laatste week gepresteerd heeft geloof ik wel dat dat veel energie heeft gekost

Amai Mitte dat moet prachtig zijn om al een echt minikindje te kunnen zien. Mijn laatste echo was op 8 weken 4 dagen en ik zal als alles goed gaat de volgende pas hebben op 10 weken en 5 dagen dus ik hoop dat ik dan ook 2 mooie mini's zal kunnen zien.
Ik ben er zeker van dat jouw oma heel blij zal zijn

[irisbloem]

Ik ben eigenlijk al niet meer gaan werken sinds juli, omdat ik opvoedster ben en direct gestopt ben in augustus (risico op cmv virus en dan nog eens corona). Dat zorgde er ook voor dat onze familie en vrienden het iets rapper wisten (als er al 100 man op je werk is die het weet). Dus op zich een hele grote luxe dat ik alle tijd heb van de wereld en dus ook tijd heb om moe of misselijk te zijn. Ik ben eigenlijk nog altijd moe en misselijkheid is nog niet helemaal weg, waardoor ik nog niet durfde overschakelen van foliumzuur naar omnibionta (zou vre op de maag liggen).
Vandaag lengtes gaan zwemmen en deed wel goed, al heb ik er na wel een uurtje geslapen .
Wij gingen het geslacht ook zeggen, maar omdat ik een beetje zot word van mijn ma haar suggesties voor namen (hebben nog geen jongensnaam) ben ik aan het veranderen van idee. Ik heb wel het gevoel dat mijn buik redelijk dik/opgezwollen is. Ik loop al 3 weken met zwangerschapsbroeken voor het comfort. Zou dit van de utro zijn?

@ zonnetje: amai wachten tot aan 20 weken... sterk .
@ irisbloem: ze zullen toch wel blij zijn neem ik aan? Als dat geen goed nieuws is... wel lastig als je daar niets kan van zeggen.

Blij? ik hoop het. Toen we hen vertelden dat we gingen trouwen was hun reactie dat als ze het over konden doen zij zelf niet meer zouden trouwen, leuke reactie hé

[YDV]

Ik heb gisteren mijn kleintje nog eens mogen zien. (Ik was gisteren 10w) Ik was weer zo angstig, de nachtmerries waren ook weer volop aanwezig en zo levensecht..
Maar mijn gevoel is gelukkig altijd fout, het was opeens een baby . Met armpjes, beentjes, een ruggengraat.. ze heeft ook 3d beelden gemaakt en die zijn echt extreem schattig. Echt een klein minimensje. Het was de laatste keer bij de fertiliteitsarts, heel raar, voor mij toch een grote stap om naar iemand nieuw te gaan. Ik heb wat tijd nodig voor ik iemand vertrouw. Maar ik ben ook superblij dat alles nog steeds goed gaat en hopelijk krijg ik zo stilaan wat meer vertrouwen. Ze heeft me ook aangeraden om het toch nu al tegen mijn oma te vertellen, toen ik haar zei dat het de laatste weken niet zo goed met haar gaat “en ik hoop dat ze nog 2 weken blijft leven”. Dus dat ga ik deze voormiddag doen. Ook een beetje spannend, ik weet niet hoe ze zal reageren op het feit dat ik het alleen doe maar over het algemeen leeft ze wel altijd op als het over baby’tjes gaat.

Trouwens blij te lezen dat het hier met al jullie baby’tjes goed lijkt te gaan!
Ik was afgelopen week vooral ontzettend ontzettend moe maar als ik zie wat mijn baby de laatste week gepresteerd heeft geloof ik wel dat dat veel energie heeft gekost

Ooh Mitte zo super dat alles goed gaat! En amai al een 3D echo ook gehad. Moet echt super zijn om te zien!
Die extreme vermoeidheid herken ik ook. Maar dat is idd normaal als je bedenkt dat er een klein mensje aan het groeien is in je buik he.
Wel maak ik mij een beetje zorgen om mijn gewicht. Ondertussen 3kg afgevallen. Nochtans eet ik wel goed maar grote hoeveelheden is moeilijk dus eet ik tussendoor ook kleine dingetjes. Maar tot nu toe gaat er alleen maar gewicht af ipv dat er bij komt..

[Hoop88]

YDV, zou ik me niet teveel zorgen over maken. Zal te maken hebben met de misselijkheid. Ik ben ook nog geen gram bij... En vandaag ook een paar 100gr minder. En tussendoor eten is zeker goed. Ik eet bergen fruit .

Mitte: super. Hou je echt maar vast aan de positieve momenten.

Irisbloem: ik denk dat je er dan best niet veel van verwacht? En voort doen met de positieve mensen rondom jou... :-/

Ik maak me momenteel meer zorgen over mijn aanhoudend hielspoor (begonnen in mei) dan over de baby :-/. Al 30 kine beurten gehad met shockwave en is nog steeds niet helemaal weg. Naast steunzolen en comfortschoenen. Een cortisone inspuiting in mijn voet is misschien de volgende stap (volgend jaar dan) en dat zie ik totaal niet zitten. Ben in voorbije 4 jaar al 4 keer geopereerd (voor verschillende dingen) en dat heeft me al redelijk afgeschrikt. Eigenlijk stom dat ik mij daar dan weer zorgen over maak.

[YDV]

YDV, zou ik me niet teveel zorgen over maken. Zal te maken hebben met de misselijkheid. Ik ben ook nog geen gram bij... En vandaag ook een paar 100gr minder. En tussendoor eten is zeker goed. Ik eet bergen fruit .

Mitte: super. Hou je echt maar vast aan de positieve momenten.

Irisbloem: ik denk dat je er dan best niet veel van verwacht? En voort doen met de positieve mensen rondom jou... :-/

Ik maak me momenteel meer zorgen over mijn aanhoudend hielspoor (begonnen in mei) dan over de baby :-/. Al 30 kine beurten gehad met shockwave en is nog steeds niet helemaal weg. Naast steunzolen en comfortschoenen. Een cortisone inspuiting in mijn voet is misschien de volgende stap (volgend jaar dan) en dat zie ik totaal niet zitten. Ben in voorbije 4 jaar al 4 keer geopereerd (voor verschillende dingen) en dat heeft me al redelijk afgeschrikt. Eigenlijk stom dat ik mij daar dan weer zorgen over maak.

Misselijk ben ik gelukkig niet. Eerder het gevoel van snel genoeg te hebben. Maar dan zal ik mij er idd nog niet teveel zorgen in maken. Je denkt gewoon ook als je zwanger bent dat je moet bijkomen he.
Ik hoop dat het in orde komt met je voet! Dat je gespaard mag blijven van een operatie!

[irisbloem]

YDV, zou ik me niet teveel zorgen over maken. Zal te maken hebben met de misselijkheid. Ik ben ook nog geen gram bij... En vandaag ook een paar 100gr minder. En tussendoor eten is zeker goed. Ik eet bergen fruit .

Mitte: super. Hou je echt maar vast aan de positieve momenten.

Irisbloem: ik denk dat je er dan best niet veel van verwacht? En voort doen met de positieve mensen rondom jou... :-/

Ik maak me momenteel meer zorgen over mijn aanhoudend hielspoor (begonnen in mei) dan over de baby :-/. Al 30 kine beurten gehad met shockwave en is nog steeds niet helemaal weg. Naast steunzolen en comfortschoenen. Een cortisone inspuiting in mijn voet is misschien de volgende stap (volgend jaar dan) en dat zie ik totaal niet zitten. Ben in voorbije 4 jaar al 4 keer geopereerd (voor verschillende dingen) en dat heeft me al redelijk afgeschrikt. Eigenlijk stom dat ik mij daar dan weer zorgen over maak.

Ik ken iemand die ook lang last heeft gehad van hielspoor maar bij haar kwam het door haar steunzolen Ik zit ook met een probleemvoet Ik zit rechts met een verzakte voet en ik moet daar steunzolen voor dragen Maar aan die voet zit ik ook met een beginnende knut Plots kon ik niet meer op die voet staan, ik had een ontsteking ter hoogte van die knut door die steunzolen Dus draag ik geen steunzolen meer Bij momenten loop ik wel met pijn van die verzakte voet maar ik kan tenminste erop lopen Ik Loop ook altijd met platte schoenen aan, ik ben jaloers op die vrouwen die zo'n mooie schoenen met hoge hakken kunnen dragen maar als ik dat doe heb ik teveel pijn Ik draag enkel schoenen met een hak bij het stijldansen

[Hoop88]

En hoe is ze er van af geraakt? Hier ook doorgezakte voeten en mijn steunzolen waren teveel versleten. Ook hallux valgus. Maar ondanks nieuwe nu en kine blijft het aanslepen...
Dat belooft als ik dan nog eens een dikke buik heb met extra gewicht op mijn voet.
Ik denk wel dat je op termijn toch je steunzolen zal nodig hebben... Is die knust van hallux valgus? Dan draag je misschien ook beter wijdere schoenen. Hier ook constant met platte sneakers.

[irisbloem]

En hoe is ze er van af geraakt? Hier ook doorgezakte voeten en mijn steunzolen waren teveel versleten. Ook hallux valgus. Maar ondanks nieuwe nu en kine blijft het aanslepen...
Dat belooft als ik dan nog eens een dikke buik heb met extra gewicht op mijn voet.
Ik denk wel dat je op termijn toch je steunzolen zal nodig hebben... Is die knust van hallux valgus? Dan draag je misschien ook beter wijdere schoenen. Hier ook constant met platte sneakers.

Ik weet het niet, is onze lerares van de volksdans dus was lastig voor haar, zal het eens vragen Ja ook zo'n hallux valgus, af en toe heb ik er enkele dagen steken in maar gaat dan weer weg Mijn steunzolen waren nog maar een goed jaar oud en zeker niet versleten, als ik constant zou moeten veranderen amai, nee geen steunzolen want ik heb toen lang niet deftig kunnen lopen, ik kon geen schoen aan mijn voet verdragen Als kind had ik platvoeten en h3b tot mijn 12 jaar steunzolen gedragen en speciale schoenen Ik heb sowieso een brede voet en een hoge wreef dus ben beperkt in keuze schoenen Tijdens de lock down heb ik nog een tijd met erg versleten schoenen aan moeten lopen tot ik eindelijk naar de winkel kon Voor mijn man had ik er online besteld maar ik moest kunnen passen Ik denk dat ik als alles goed mag gaan vooral last zal hebben van mijn bekken en mijn knieën

[irisbloem]

Hallo iedereen,

Nog iemand last van constipatie en daar een goed middel voor?
Ik eet meer fruit (anders moet ik daar mee oppassen of mijn stoelgang gaat te vlot ) maar dat helpt niet zo goed als gehoopt. Ik weet dat bepaalde vettigheid kan helpen zoals chips edm maar dat durf ik nu niet eten voor mijn maag.
Iemand tips?