miskraam

[kimeloe]

hoi iedereen. ik log me voor 't eerst aan bij jullie.
wilde even kwijt dat ik 7 weken zwanger was en vandaag van de gyn te horen kreeg dat er niks te zien was in het vruchtzakje. we zijn er al jaren mee bezig en hebben al verschillende tegenslagen moeten slikken.
hoe gaan jl ermee om ?
gr k*

[bieke01]

hoi k

amai das een slag in t gezicht ...
ikzelf ben nog nooit zw geraakt
om al die tegenslagen te verwerken kan je maar één ding doen denk ik en das er zijn voor mekaar, trek je op aan je partner
ik zei onlangs nog tegen mijn ma: gelukkig heb ik nog mijn ventje, want eigenlijk is t nog erger als je geen levensgezel hebt, een soulmate, ik denk dat ik ermee zou kunnen leren leven van geen kind te hebben, ik zou t veel erger vinden mijn man te verliezen
en dat helpt me erdoor, er zijn voor mekaar

is het met icsi van jou ? stel je anders eens voor in de algemene rubriek van t forum daar is een topic 'who is who', zo kunnen we een beetje meevolgen met jou en bovenal voor jezelf: het doet deugd het eens allemaal op te schrijven hoor !

ps er is ook een onderdeel op t forum (zie index) 'als de zwangerschap niet eindigt zoals verwacht'

sterkte
greets bieke01

[loesje]

hoi K

Ik kan me voorstellen dat dat een enorme klap in het gezicht moet zijn. Zelf heb ik nog nooit een miskraam gehad maar ik kan me voorstellen dat je nu door een moeilijke periode gaat.
Ik stel voor dat je het een plaatsje heeft in je hart. Misschien ergens een aandenken in huis plaatsen of een boom planten in de tuin of zo... Maar ik denk dat het het voornaamst is dat je er met je partner over kunt praten en jullie verdriet niet voor elkaar wegsteekt.

Groetjes

[DVO pixi]

dag kimeloe,

Ikzelf maakte ongeveer hetzelfde mee, het is een serieuze klap in je gezicht als je dat te horen krijgt hé. Al die jaren in behandeling en voor wat: voor 2 weekjes zwangerschap en geluk! Direct na mijn mk had ik zoiets van : tis heel spijtig, maar nu weten we dat het lukt om zwanger te worden, dus dat gaf ons even een extra boost. Maar toen een volgende inplanting weer negatief was sloeg dat optimisme bij ons om in angst : wat als ik dat nog eens moet meemaken!
Het is zoals Bieke zegt: neem je partner eens goed vast, want ook hij heeft verdriet. Samen kun je dit wel aan, blijf knuffelen en genieten van elkaar. Maar durf ook op tijd te praten, durf samen nadenken over 'wat als het niet zal lukken ooit', bepaal samen jullie grens.

nog veel moed en succes
gumi