emotionele belasting onderschat

[irene]

hallo allemaal,

Ik ben nieuw op dit forum, maar vond het tijd worden om wat steun te zoeken. Ik heb vorige week mijn 2e iui behandeling achter de rug en merk aan mijzelf dat ik zo ontzettend moe ben en emotioneel. Terwijl de behandelingen op zich niet veel voorstellen, heb ik alles toch wat onderschat denk ik. Herkennen jullie dit?
Ik ben overigens in juni 40 geworden, er is behalve een afgesloten eileider niets gevonden. Maar de hoop is momenteel ver te zoeken.
Ik hoor graag wat verhalen van jullie en uiteraard wat steun

[Loeki]

Hey Irene,

Hoezo de behandelingen niet veel voorstellen? Tis toch niet niks hé. Je hele hormoonhuishouding wordt in de war gestuurd en/ of aangezwengeld (je zou voor minder last hebben van humeurschommelingen). En de emotionele impact is toch heel erg zwaar. Je bent bezig met datgene wat je 't allerliefste wil, een kindje, maar je weet niet of je 't wel gaat kunnen krijgen, en nog veel minder wanneer. Das toch best "heavy"?

Kweet het hoor, je probeert je misschien sterk te houden door tegen jezelf te zeggen dat het toch niet zoveel voostelt, die paar hormoontjes, en dat je maar op je tanden moet bijten en zien "wat komt". Maar de realiteit is anders... Ik denk dat ik ook wel zo'n periode gehad heb. Dat ik tegen mezelf zei van "ale wat is er nu, stel u zo niet aan". Maar eenmaal ik doorhad dat ik wel mocht triestig zijn, teleurgesteld, ... ging het al veel beter.

Je kan hier altijd je ei kwijt, neem maar eens een kijken op 't moppertopic.

Veel succes met je tweede IUI!!!

[Martha]

x

[irene]

he loeki,

bedankt voor je berichtje,
tja misschien heb ik er toch te licht over gedacht
ik had geen idee wat dit allemaal teweeg zou brengen.
Hoe sta jij ervoor? En waar vind ik de moppertopic? haha klinkt grappig

groetjes irene

Hey Irene,

Hoezo de behandelingen niet veel voorstellen? Tis toch niet niks hé. Je hele hormoonhuishouding wordt in de war gestuurd en/ of aangezwengeld (je zou voor minder last hebben van humeurschommelingen). En de emotionele impact is toch heel erg zwaar. Je bent bezig met datgene wat je 't allerliefste wil, een kindje, maar je weet niet of je 't wel gaat kunnen krijgen, en nog veel minder wanneer. Das toch best "heavy"?

Kweet het hoor, je probeert je misschien sterk te houden door tegen jezelf te zeggen dat het toch niet zoveel voostelt, die paar hormoontjes, en dat je maar op je tanden moet bijten en zien "wat komt". Maar de realiteit is anders... Ik denk dat ik ook wel zo'n periode gehad heb. Dat ik tegen mezelf zei van "ale wat is er nu, stel u zo niet aan". Maar eenmaal ik doorhad dat ik wel mocht triestig zijn, teleurgesteld, ... ging het al veel beter.

Je kan hier altijd je ei kwijt, neem maar eens een kijken op 't moppertopic.

Veel succes met je tweede IUI!!!

[Loeki]

't Moppertopic staat onder algemeen. Misschien even naar beneden scrollen maar ver weg kan 't niet zitten.

Er is trouwens ook een happy topic maar dat wordt tegenwoordig niet meer zoveel gebruikt, vroeger wel, jammer.

Ik ben zw, na drie IUI's en twee IVF's/ICSI.

Soms gaat het beter met de emoties en soms gaat het niet hé, kheb aan het moppertopic toch altijd veel gehad.

[el]

Hallo,
Wij hebben net de 2de poging iui achter de rug met hormonen.
Helaas heb ik vandaag wat bloedverlies en vrees dus dat het weer niks is.
Normaal zou ik morgen op controle gaan wan het is nu 2 weken na de iui.
Ben ook blij dat er nog mensen zijn die een beetje ouder zijn .Ikzelf ben 36 jaar en heb een dochter van 11 maar uit een vorige relatie.11 jaar geleden heb ik ook clomid en pregnyl moeten nemen en is het zonder iui gelukt na de 4de keer.
Ik vind het toch veel ingrijpender dan 11 jaar geleden .Maar nu begint de tijd te dringen en toen had ik nog alle tijd.
Ik vind de 2 wachtweken het lastigste.
Ikzelf ben kleuterleidster en ben nu dus 2 maand thuis .Had gehoopt dat het toch in de vakantie zou lukken want als het terug school is,is het veel stresseerender omdat ik het steeds tegen de directie moet zeggen en de kleuters moeten dan ook verdeeld worden telkens ik op controle moet.Maar je kunt niet zelf kiezen wan .je zwanger wordt.

groetjes el

[skiwi]

hey

ik ken dat, heb dat ook beetje onderschat.

Wij hebben net 4 cycli achter de rug zonder hormonen waarvan 1 IUI (eerste keer), 2 cycli zonder gerijpt eitje en dus geen IUI mogelijk, en één natuurlijke doordat CRG in verlof was.

tot nu toe heeft dat dus niets opgeleverd en mag ik eindelijk met hormonen beginnen!

Hoewel ik tot nu toe ook nog niets van hormonen nam en eigeljik nog maar één IUI gehad heb wat ook niets voorstelt, heb ik het emotioneel toch ook wel onderschat ... telkens die teleurstelling en dan weer dat wachten .. grrr

Chance dat ze maar 3 pogingen zonder hormonen en 3 pogingen met hormonen doen ... dan kan je toch al vrij snel aftellen naar nieuwe hulpmiddelen die hopelijk meer succes geven.

Nu heb ik het vooruitzicht, als het tegen het eidne van het jaar nog niet gelukt is, zouden we normaal met IVF beginnen ... dus toch een vooruitzicht.

enfin, nu dus weer wachten tot als die regels er zijn