Hallo iedereen,
Aan Lindje2019, het is wel fijn om minder te spuiten, maar in men hoofd is het toch stiekem een beetje van, gaat het genoeg zijn. Afwachten dus, deze avond mag ik men laatste pil nemen en dan begint het stilaan weer.
Ik ben blij dat ons weekend kan doorgaan, de afleiding zal welkom zijn.
Bij de therapeut was het interessant en vermoeiend. Ik heb wel het geluk dat ik haar al ken, omdat ik ooit al in behandeling geweest ben voor een depressie en ik ben daar echt goed geholpen.
Ik vond het wel een moeilijk gesprek, je moet er bij stilstaan en dat doe ik eigenlijk liever zo weinig mogelijk.
Wat ik fijn vond om te horen voor mezelf is dat het gewoon zwaar is wat wij doen. Elke keer wachten en hopen op goed nieuws en als het niet lukt.. tijd nemen om daar verdrietig over te zijn is oké, want ik wil altijd denken aan de volgende stap. En ik ben een persoon die graag controle heeft en hier heb je natuurlijk geen controle over, dus ik probeer dan dingen te doen waar ik wel vat op heb, maar dat is dan meer 'vluchten'. Maar ik ben tevreden, ik kan hier enkel maar sterker en beter uitkomen.
Ik hoop dat je eitjes goed gegroeid zijn, daar duim ik voor, laat iets weten!
Hey Sanne, inderdaad Klopt.
Die Utrogestan eh

dat is toch echt iets vettig. Maar inderdaad, alles voor de goede zaak. Ik duim ook voor jou, ik heb ook al veel kaarsen gebrand

wanneer moest je nog eens terug gaan dan?
Hey Tiny22, die wachtweken overleef ik gewoon denk ik. Ik probeer persoonlijk nergens meer iets achter te zoeken want het is toch elke keer iets anders. Ik heb het geluk gehad om al een zoontje die hebben (6jaar) en bij hem voelde ik niets van mijn zwangerschap, enkel een beetje maagzuur, ik moest men buik zien groeien om te beseffen dat ik wel echt zwanger was. Proberen afleiding misschien te zoeken... succes in ieder geval, en wat fijn dat ze er nog kunnen invriezen.
Groetjes