Ik ben een beetje wanhopig aan het worden

[Hopefull1988]

Ik heb al wat rondgekeken op het forum en zie dat er veel in hetzelfde schuitje zitten ( ik keek daar nogal van op)
Ik ga mijn verhaal eens doen omdat ik daar nood aan heb op dit moment, ben heel wanhopig aan het worden en ik heb het gevoel dat de buitenwereld het niet snapt, dus lotgenoten waarschijnlijk wel.
Hier gaan we:
Ik heb al sedert mijn 20 jaar een heel uitgesproken kinderwens. Ik was toen samen met iemand, maar die was er nog niet klaar voor. Dus hebben we een hele tijd gewacht. Onze relatie heeft ook veel downs gekend waardoor het uitgesteld bleef. Begin 2017 wilde ik niet langer meer wachten en heb ik mijn toenmalige vriend overtuigd om aan kinderen te beginnen. Na 3 maanden was het raak. Ik was in de wolken. Tot we na een paar weken te weten kwamen dat het een buitenbaarmoederlijke zwangerschap was. Deze kon gelukkig door medicatie weggehaald worden. Maar 3 maand niet zwanger mogen worden. Uiteindelijk bleek dat ook de druppel te zijn om onze relatie te doen mislukken. Zomer van 2017 leerde ik mijn huidige man kennen. Hij heeft al een zoontje die ter wereld is gekomen via icsi, dit wist ik maar achteraf. Mijn man heeft trage zaadcellen waardoor natuurlijk zwanger worden heel moeilijk is. Door zijn verleden en door mijn verleden zijn we direct doorverwezen naar een specialist voor ICSI. We zijn bijna onmiddellijk kunnen starten. Ondertussen heb ik 2 puncties en 5 terugplaatsingen achter de rug. Die laatste terugplaatsing is nu ook mislukt, ik heb mijn maandstonden van gisteren.
Nu ben ik dus overtuigd dat er met mij ook iets scheelt, normaal zou dit anders toch al moeten gelukt zijn? De laatste terugplaatsing werd gedaan in een heel natuurlijke cyclus, timing was perfect en embryo was heel goed. Ik heb nu zelf besloten om een cyclus over te slaan vooraleer ik mezelf opnieuw volpomp met hormonen om opnieuw de punctie te ondergaan en na de punctie opnieuw een cyclus te wachten zodat mijn lichaam weer eerst tot rust kan komen.
Wat is jullie idee hierover?

Ik ben zoooo bang dat ik nooit geen mama zal kunnen zijn... ik heb een pracht van een stiefzoontje die ik even graag zie als het de mijne zou zijn, maar toch kijk ik uit naar een kleintje die mama zal zeggen tegen mij. Ik ben 30jaar en mijn biologische klok begint te tikken

[Sarahke82]

Hoi meid,

Ik snap dat je die twijfels hebt, maar zwanger worden is geen exacte wetenschap. Bij de ene lukt het direct en bij de andere duurt het wat langer.
Ik was zelf na 2 puncties zwanger, maar er zijn genoeg lotgenoten die er langer over gedaan hebben.
Dus zeker nog niet wanhopen.

Succes nog!

[TitisWens]

Lieve Hopefull,
Ik vind het heel herkenbaar dat je het soms moeilijk vindt om de hoop te houden op een goede afloop. En ik denk dat ik niet de enige ben op dit forum.
Ze hebben mij altijd gezegd dat hetzelfde doen en een andere uitkomst verwachten niet realistisch is.
En ik ben erg rationeel dus na een paar keer hetzelfde zonder resultaat twijfel ik dat het ooit resultaat zal geven.
Zoals Sarah schrijft is een fertiliteitstraject inderdaad jammer genoeg geen exacte wetenschap en al helemaal niet rationeel.
Ik weet niet of je nog een consultatie hebt na je rustcyclus vooraleer de volgende op te starten?
Ik zou mijn twijfels eens uitspreken en vragen of er eventueel verdere testen kunnen gebeuren?
Al is het maar voor uw gemoedsrust...
Hopelijk vind je nieuwe moed/hoop/geloof voor de volgende poging en krijg je gauw positief nieuws.
Ik duim.
Liefs
Titi

[Spruitje]

Dag hopefull,

Heel herkenbaar je twijfels en je angst dat het nooit gaat lukken! Hier een vergelijkbaar verhaal: 5j geleden snel zwanger maar ook een BBZ. Daarna opnieuw zwanger van IUI nr 5, maar weer BBZ. En daarna 5 Icsi-pogingen (met 4 terugplaatsingen)... maar sinds 3 maanden de trotse mama van een prachtige dochter die hier nu aan de borst ligt te drinken!

Ik heb tijdens het traject ook vaak gewanhoopt en getwijfeld, maar er is hoop! De aanhouder wint (vaak)!
Je bent goed bezig met af en toe wat pauze te nemen, dat had ik ook af en toe nodig! Luister maar goed je lichaam!

Ik duim keihard voor jou op een goede afloop!

[michka2205]

beste spruitje

wij hebben telkens weinig embryos maar wel goede bevruchtingen, 1 e icsi 1 embryo over vd 7 wel direct zwanger maar water gebroken op 14 weken en zwangerschap moeten beeindigen...2e icsi maar 5 eicellen 4 vruchtbare en 4 bevrucht maar geen enkel over voor teruplaatsing.. ik zie dat je naar jette gegaan bent, wat is je ervaring met jette?
alvast bedankt

[wens2020]

Als ik jou was zou ik de laatste poging(en) in een ander fertiliteitscentrum doen. Je hoort het regelmatig dat het dan ineens wel resultaat geeft.
Ik heb 4 pick-ups gehad met als enige resultaat een bbz.
De 5e poging overgestapt en naar Jette gegaan. Terug vertrouwen gekregen hier en in plaats van 1 embryo over had ik er nu 4 goede over.
De eerste 2 terugplaatsingen hiervan een laag hcg, toch iets.
De 3e terugplaatsing een hoog hcg en ondertussen meer dan 15 weken zwanger

[michka2205]

merci voor de goeie raad!! ik neem contact met Jette en
vraag voor een afspraak,
groetjes

[Ekita]

Hey iedereen!

Ik ben ook wanhopig aan het worden, of ik ben het al.
Ik ben net 38 jaar, heb een laag amh (0,4) en mijn FSH is vaak aan de hoge kant (11 tot 15). We zijn al 4 jaar aan het proberen, waarvan 2,5 jaar met medische hulp. Na 4 icsi-pogingen en 5 terugplaatsingen van goede tot uitstekende embryo's is alles nog steeds negatief.
We zijn nu van Jette naar Dr. Platteau overgestapt. Maar zowel mijn arts in Jette als Dr. Platteau hebben ons eigenlijk al afgeschreven. Wij begrijpen niet waarom. De leeftijd zeggen ze, en die amh.
Maar op het forum lees ik toch verhalen van vrouwen van mijn leeftijd of ouder die al veel langer bezig zijn, een lagere amh en hogere fsh hebben en na een (al dan niet lang) traject toch zwanger werden, of tenminste niet al afgeschreven zijn.

Door die negativiteit ben ik de moed helemaal kwijt. Mijn vriend wordt daar strijdlustiger van, maar ik geraak totaal gedemotiveerd. Ik vertel het ook al bijna niet meer aan mensen want er vraagt ook nog nauwelijks iemand hoe het ermee gaat, het lijkt of we voor de hele wereld afgeschreven zijn op dat vlak

Sorry voor het geklaag maar ik hoop/weet dat er hier dames tussen zitten die mij begrijpen...

[4lotje]

Hey iedereen!

Ik ben ook wanhopig aan het worden, of ik ben het al.
Ik ben net 38 jaar, heb een laag amh (0,4) en mijn FSH is vaak aan de hoge kant (11 tot 15). We zijn al 4 jaar aan het proberen, waarvan 2,5 jaar met medische hulp. Na 4 icsi-pogingen en 5 terugplaatsingen van goede tot uitstekende embryo's is alles nog steeds negatief.
We zijn nu van Jette naar Dr. Platteau overgestapt. Maar zowel mijn arts in Jette als Dr. Platteau hebben ons eigenlijk al afgeschreven. Wij begrijpen niet waarom. De leeftijd zeggen ze, en die amh.
Maar op het forum lees ik toch verhalen van vrouwen van mijn leeftijd of ouder die al veel langer bezig zijn, een lagere amh en hogere fsh hebben en na een (al dan niet lang) traject toch zwanger werden, of tenminste niet al afgeschreven zijn.

Door die negativiteit ben ik de moed helemaal kwijt. Mijn vriend wordt daar strijdlustiger van, maar ik geraak totaal gedemotiveerd. Ik vertel het ook al bijna niet meer aan mensen want er vraagt ook nog nauwelijks iemand hoe het ermee gaat, het lijkt of we voor de hele wereld afgeschreven zijn op dat vlak

Sorry voor het geklaag maar ik hoop/weet dat er hier dames tussen zitten die mij begrijpen...

Hey Ekita,
Ik heb net zoals jou mijn leeftijd niet mee, ik ben er 39. Dat vermindert de kansen enorm hé! Ze zeiden tegen mij dat slechts 1/3 van de bevruchte eitjes het zullen halen tot volwaardig embryo, gewoon door mijn leeftijd. Ik heb na 2 ICSI's nog maar 1 keer een terugplaatsing gehad en uiteraard geen cryo's. We hebben sowieso minder kans door onze leeftijd en ik heb het daar ook erg moeilijk mee, niet alleen door de verminderde kans, ook doordat onze biologische klok tikt gelijk geen ander hé!
Voor de rest is bij mij alles in orde, maar bij mijn man niet. Ik heb soms ook het gevoel dat we een afgeschreven zaak zijn. Dat het toch nooit zal lukken. Hoe positief ik hier aan begon, zo onzeker ben ik nu. Ik dacht ook, dit zal voor ons de oplossing zijn en ik heb collega' en vriendinnen bij wie het van de 1ste IVF poging al prijs was. Ik wou ook zo graag geloven dat we enkel maar zo'n klein duwtje nodig hadden. Maar blijkbaar hebben we een grote duw nodig en ik had dat echt niet verwacht. Diezelfde collega of vriendin vraagt nu inderdaad al niet meer hoe het is, zoals bij jou. Mensen zijn even betrokken, maar hé, het moet snel prijs zijn want zo lang blijft hun aandacht nu ook weer niet bij een probleem dat niet het hunne is.

Ik begrijp je dus jammer genoeg heel goed. Ik kocht zonet een cadeautje van de geboortelijst voor een nichtje en ja, spontaan kwamen de tranen opzetten.

Veel moed en succes nog.

[Sophie1982]

Hier ook binnenkort 38 jaar en ondertussen 3 iui achter de rug, mijn eerste icsi is ook mislukt ( dit weet ik sinds maandag)

In begin hebben ze me ook gezegd dat mijn eicelreserve niet zo groot meer is, dus ik verwachte ook niet super veel eitjes maar was wel gelukt eentje te bevruchten maar tja is toch niet gelukt om zwanger te worden.
Voor mezelf is dit een emotionele rollercoaster zoals voor jullie allemaal.
We hebben 3 december een nieuw gesprek in ziekenhuis, maar tja heb er zelf eigenlijk geen hoop meer op ( de leeftijd tegen en vriend trage zwemmers)

[Ekita]

Hier ook binnenkort 38 jaar en ondertussen 3 iui achter de rug, mijn eerste icsi is ook mislukt ( dit weet ik sinds maandag)

In begin hebben ze me ook gezegd dat mijn eicelreserve niet zo groot meer is, dus ik verwachte ook niet super veel eitjes maar was wel gelukt eentje te bevruchten maar tja is toch niet gelukt om zwanger te worden.
Voor mezelf is dit een emotionele rollercoaster zoals voor jullie allemaal.
We hebben 3 december een nieuw gesprek in ziekenhuis, maar tja heb er zelf eigenlijk geen hoop meer op ( de leeftijd tegen en vriend trage zwemmers)

Hoe was het gesprek?

[Billy78]

Niet opgeven dames ! Anderhalf jaar geleden ben ik (na 6j miserie) op mijn 40e bevallen en nu opnieuw zwanger en zal ik bevallen op mijn 42e ! Niet opgeven !!!
Ik krijg wel soms gemene reacties zoals "moet ge nu nog aan kinderen beginnen op uwe leeftijd", maar hey, je hebt het nu eenmaal niet om te kiezen snel zwanger te worden of niet he.

Veel succes en de moed niet verliezen !!!

[michka2205]

hoi

inderdaad, niet opgeven hoe moeilijk het ook is...bij mij was het ook raak bij 1e icsi van 7 bevruchte eicellen, maar1 goede over, wel vliezen gebroken op 14 weken door bacterie, kindje was perfect gezond ...nu 2e icsi van 5 eicellen maar op 5e dag ging laatste embryo stuk...wat zou de reden zijn dat ik veel bevruchtingen heb (altijd 100 %) maar geen embryos over?? als ik veel lees dat sommige vrouwen bv ouder zijn en toch meer embryos over hebben, waar zou dit aan liggen? ik zit in uz gent daar doen ze enkel op dag 5 terugplaatsing, is het niet beter om wat vroeger terug te plaatsen? alvast bedankt xxx

[Billy78]

Troost je, ik heb de eerste 5 ICSI beurten telkens 10 à 13 eicellen gehad die bijna allemaal bevrucht geraakten, maar er schoten er telkens maar 2 à 3 embryo's over. ICSI 6 had ik slechts 5 eicellen, ook allemaal bevrucht, maar bleven er eveneens 2 embryo's over.
In Jette plaatsen ze op dag 5 terug als je op dag 3 minimaal 4 goede embryo's hebt (ze hebben me dit weliswaar niet zo willen bevestigen, maar dit is toch mijn ervaring geweest). Zoniet dus dag 3.

[michka2205]

Hoi,
Dus bij de laatste poging kreeg je dus een terugplaatsing op dag 3 in jette? En dus zwanger?
Merci