Niets van aantrekken Loeki. Wees jij maar lekker fier op je buik. En als je moeilijk zwanger wordt ben je al lang blij dat je een baby krijgt. Het geslacht is dan van ondergeschikt belang. Vind ik toch.
Eigenlijk vind ik het ook raar dat mensen me dan nog eens proficiat wensen als ze weten dat het een zoon wordt. Ik had die proficiat vast ook gekregen voor een dochter. Dus daarom vond ik dat een beetje vreemd. Maar iedereen bedoelt het goed en ik zeg het ook hoor "proficiat met je zoon / dochter".
Dit weekend moesten wij op babybezoek. Samen met mijn broer en schoonzus. Mijn schoonzus krijgt de baby in haar handen en hij had net gegeten en gedronken, dus tijd om te slapen. Dus baby valt bij haar in slaap. Zegt ze tegen mij "ge ziet als je wil dat jullie baby slaapt, dan moet je mij maar roepen hé". Ik dacht echt van "denk je nu dat ik mijn baby zelf niet in slaap zal krijgen en als me dat niet lukt dat jij dat wel zal kunnen
". Ze bedoelde het vast niet zo, maar kwas er toch ook nie mee opgezet. Ik heb dan ook gewoon geantwoord: "Het zal wel lukken zonder u ook". Kweet het nie lief, maar mijn moedergevoel stak al op.µ
En vorige week is mijn moeder ook beginnen "moeien". Ze sprak ook van kleertjes. En dat ze nog kleertjes had van als wij klein waren. Ik dacht ook "ze denkt toch niet dat ik mijn baby die kleertjes ga aandoen". Hoe meer ik erover nadenk hoe belangrijker ik het zelfs begin te vinden dat ik mijn baby mooie kleertjes wil aandoen. Ik dacht vroeger dat ik dat niet belangrijk ging vinden. Maar hoe dichter hoe komt, hoe meer ik ervan overtuigd geraak dat ik mijn zoontje niets wil aantrekken dat ik zelf niet mooi vind. Dus oude kleertjes vanuit de jaren stillekes, no thanks.
Liefs,
Bokje
Als ie maar geen hand komt geven! 
Kben ook zo verwend geweest hé vorige week door beebje.