Ik begin even een nieuwe post omdat de vorige al heel wat pagina's beslaat en voor zij die nieuw zijn of in 2018 starten met nieuwe poging, is dit misschien wat overzichtelijker of meer instapbaar.
Aan degenen die de afgelopen weken zwanger werden: gefeliciteerd! Ik wens jullie een positieve zwangerschap toe die eindigt met een wolk van een baby in jullie armen.
Aan degenen die in hun wachtweken zitten: een goede portie geduld toegewenst!
Aan degenen die in de laatste week van 2017 hun PU of TP hebben: succes, goede moed, geduld!
Mijn excuses alvast voor de lange post, maar ik moet het even van mij afschrijven en ik geef graag alle info omdat ik zelf ook graag uitleg krijg over het hoe en waarom.
Ik heb eind september een 1ste IVF/ICSI-poging gehad, helaas zonder positief resultaat. Vandaag pas feedbackgesprek bij onze arts (Dr. De Baerdemaeker, UZ Gent). Afspraak lag al vast sinds 6/09. Ik mocht wel altijd bellen om te informeren of er annulaties waren, maar vandaag kwam goed uit met ons werk en ik vond die extra 'rustmaanden' langs een kant niet slecht. Want ook al ben je er relatief weinig mee bezig, wanneer je spuitjes moet zetten en de dagen tellen dan kan je niet anders dan er mee bezig zijn. Tot nu toe wel heel tevreden van arts en UZ Gent. Ik vind iedereen heel vriendelijk en we krijgen echt wel uitleg en begrip. Juist de wachttijden voor onze arts worden steeds langer. Waar er in het begin 2 maanden tussen zat, nu 4 maanden. Vandaag lag eerstvolgende mogelijk afspraak op begin mei. Maar ws ga ik met arts sneller kunnen afspreken na TP omdat ze beloofde dat er bij 2e poging sneller feedback zou komen.
Ons verhaal: bijna 3 jaar zonder anticonceptie. Na 1,5 jaar bij gynae in plaatselijk zh gestart met de eerste onderzoeken. Geen verklaring gevonden. Na 2 jaar 1ste consult in UZ Gent. Nog 1 bijkomend onderzoek om verdoken PCOS of vervroegde menopauze uit te sluiten. Voorlopige hypothese: Onverklaarbare subfertiliteit. Daar zaten we dan enigszins opgelucht dat ik bijvoorbeeld waarschijnlijk toch geen drager bleek te zijn van fragiel x-syndroom, maar anderzijds vol vragen want als ze de oorzaak niet weten, bestaat er dan een oplossing?
Gestart met IUI, maar na 3 pogingen stelde arts voor om over te stappen naar IVF/ICSI omdat deze methode ook enigszins diagnostisch is en ze het een te groot toeval vond dat we altijd aan de foute kant van de statistiek zouden vallen. Een zinnetje waar we onszelf sinds het begin van het medische fertiliteitstraject eigenlijk al lachend mee troosten: er moet iemand de andere kant van de statistiek opvullen.
1ste IVF/ICSI-poging: eerst aan de pil (omdat het zou uitkomen met hun planning van beschikbare bedden), dan decapeptyl om eigen cyclus stil te leggen, dan menopur (187,5). Ik reageerde goed op de inspuitingen. PU leverde 11 eicellen op waarvan 6 voor IFV, 5 voor ICSI (maar uiteindelijk bleken 2 al overrijp te zijn dus eigenlijk 3 ICSI). IVFI: 2 bevruchtingen, maar niet verder dan d3 geraakt. ICSI: 2 bevruchtingen, 3e beschadigd bij ICSI (de risico's van het vak), één blastocyst graad 1 op d5 teruggeplaatst. Maar dokter had toen al gezegd dat kans kleiner dan 10% was op positief resultaat. Andere eicel was ook gestopt met delen dus geen cryo. Na PU kreeg ik wel last van overstimulatie (OHSS) dus heb week plat gelegen tss PU en TP. Terwijl ik had gedacht om één dag na PU terug aan het werk te zijn. Kleine misrekening.
Vandaag nog iets uitgebreidere uitleg gekregen over de eicellen (startkwaliteit) en de bevruchtingen, maar ze kan nog geen conclusie trekken op basis van 1ste poging of er nu een mannelijke of vrouwelijke factor of beide meespeelt. ICSI lijkt succesvoller, maar kan ook toeval zijn en dat de betere eicellen deze keer gewoon in de ICSI-pot zaten.
Ik had 11 eicellen, maar wel 17-tal follikels wat ze positief vond, alsook de reactie van mijn lichaam (lees bloedwaarden) op de hormonen waren goed (beter dan verwacht obv AMH-waarde) en ik had niet echt last van neveneffecten behalve overstimulatie.
2e poging: eens volledig ICSI proberen, niet omdat ze denkt dat IVF niet werkt bij ons maar omdat doel uiteindelijk is om zo veel mogelijk blastocysten (liefst al in hogere graad) te hebben zodat kans op zwangerschap nu of in toekomst hoger is. Om overstimulatie te vermijden, krijg ik deze keer het antagonisten-schema in spontane cyclus (korte schema). En omdat ik vandaag op dag 3 zat en echo goed was, mocht ik vnvd al beginnen spuiten. Eerst menopur (150 ipv 187,5 om zachter te starten, opnieuw ifv vermijden overstimulatie), dan cetrotide (0,25). Dit had ik niet verwacht want ik dacht dat ik eerst cyclus ging moeten uitdoen, dan weer aan pil, enzovoort. Maar dus blij dat we niet bij de pakken blijven zitten.
Bij de 1ste poging ben ik eerst gestart met 3 weken de pil, dan decapeptyl, dan menopur (187,5). Dat is het agonisten-schema, kort schema.
Verschil tussen agonist en antagonist is min of meer heel simpel uitgelegd dat waar ze eerst volledige cyclus gaan stilleggen en dan eicelrijping stimuleren, ze bij antagonist eerst gaan stimuleren en dan op rem gaan staan voor eisprong. Het voornaamste voordeel is kleinere kans op overstimulatie omdat dokter dan iets meer de touwtjes in handen heeft. Aangezien ik 1ste keer goed op stimulatie reageerde wilde ze het nu zo proberen om mij achteraf pijn te besparen. Dus ik ben fan momenteel! Ik vroeg waarom opnieuw korte cyclus en bijvoorbeeld geen lange. Lange cyclus doen ze vooral bij vrouwen die last hebben van endometriose om alles langzaam op te bouwen.
04/01 moet ik voor 1st echo gaan. Indien nodig gaan ze dan Menopur opnieuw verhogen naar hoeveelheid 1ste poging. Dus vermoedelijk PU tss 06/01 en 14/01 en dan zijn we weer vertrokken.
Ik hoop dat jullie iets aan deze uitleg hebben en ik ben benieuwd met wie ik deze keer samen spuitjes moet zetten en dergelijke.
06/2019
