Icsi 2017 april-mei-juni

[Lien2]

Proficiat Cecile en doorzetter!

Hopelijk mogen we met veel snel volgen...

[doorzetter]

Ik hoop het. Het zou tof zijn om allemaal in het topic te kunnen zitten op het "zwanger" subforum.

[secondwish85]

OOh proficiat Cecile! En doorzetter ook natuurlijk, wordt de streep nog steeds duidelijker of vandaag geen testje gedaan?
Hoop idd dat we met veel mogen volgen deze maand! Voor mezelf vrees ik er een beetje voor, voel totaal niets. Durf ook niet testen, wil de teleurstelling nog wat voor me uit schuiven, zolang je niet getest hebt, kan het ergens nog hé denk het op dag 9 negen te doen, zoals jij cecile, dan zou het toch al duidelijk moeten zijn hé.

[BeertjeN]

Proficiat cecile!

Doorzetter nog eens zelf getest? En mag je morgen bloed laten trekken?

Lien en secondwish, hoe is het met de zenuwen? Ik maak mezelf gek. Aangezien ik nog tot september thuis zit met ouderschapsverlof /zorgverlof en mijn zoontje door de dag nog goed slaapt, heb ik door de dag veel tijd om na te denken en dingen 'te voelen'. De avonden staan gelukkig goed volgepland zodat ik wat afleiding heb. Hoe traag een dag voorbij kan gaan he.

[BeertjeN]

Secondwish, het is toch niet omdat je niets voelt dat er niets is. Positief blijven! Voelde je de vorige keer wel al iets zo vroeg?

[Emmy2]

Beertjen, morgen is het bn, maar deze ochtend terug negatief getest. Dus helaas.. Het is een goede maand voor velen, maar niet voor mij dus, veel succes aan de rest, maar kan niet goed volgen wie wanneer test enzo..
Dit was de 5e punktie (tp 1 embryo) en heb nog 2 cryo's.
Ter info: Mn zoontje is er gekomen bij de 1e iui, na 1 jaar proberen en geen oorzaak te vinden van onvruchtbaarheid! Hoeveel geluk we toen gehad hebben, amai..een wonder..Toen hij nog geen 8 maanden was, zijn we terug begonnen aan iui, 6x, waarvan de 2e keer een biochemische, voor de rest negatief. De 6 pogingen gedaan omdat we dachten dat het echt zou lukken gezien de eerste keer. Niet dus.
Dan isci begonnen, 1e keer tp van 2 embryos en geen cryos, 2e keer, tp van 2 embryos en 3 cryos (tp van 2 en 1), alles negatief.
Dan punktie 3: tp van 2 embryos en biochemische. Erna tp vd enige cryo en zwanger (was vorig jaar eind juni), maar mk op net geen 7 weken. Punktie 4: tp van 2 embryos en zwanger, eerst van beiden, maar toch vanishing twin op 8 weken en op 10 weken missed abortion. 1 cryo, tp begin dit jaar, en terug zwanger, maar missed abortion op 9 weken..
1 mk was down, dat is onderzocht bij de curettage, de andere weet ik niet, maar niks erfelijks, en ook stolling ok.. moet nu wel clexane spuiten, maar kijk het heeft bij de 5e poging ook niks opgebracht..
dus ben bijna een jaar lang altijd zwanger geworden maar niet gebleven en nu lukt het zwanger worden niet eens meer.. En nu dus terug embryo's van dag 3, waar ik dus niet echt in geloof, mijn zwangerschappen waren bij embryos van dag 5, juist 1 biochemische bij embryo dag 3. En ondertussen al 2.5 jaar bezig, nooit gedacht dat het zo lang zou duren voor een 2e en wellicht zal het niet meer lukken, er zijn niet veel kansen meer he, heb er al meer gehad dan dat ik er nog krijg.. de kans op terug een mk lijkt me ook heel groot. Maar het begin in terug zwanger worden en dat lukt ook niet meer

[BeertjeN]

Pfff wat een verhaal. En zo raar dat het bij de eerste iui lukt en dan plots niet meer. Weet niet goed wat ik moet zeggen. De standaard zinnetjes 'alles komt wel goed' 'positief blijven' ' het is al eens gelukt ' daar word ik al heel boos van. Dus jij hebt daar helemaal niets aan!

Veel sterkte in ieder geval en ik hoop echt dat het toch nog gaat lukken voor een broertje of zusje voor je zoontje!

[Cecile]

Dank je

Heb vandaag niet getest, ik denk dat ik nu zal wachten tot maandag, de bloedafname.

[Emmy2]

Dank je beertjen!
Positief blijven wordt echt wel moeilijk, en "het is al eens gelukt" ja, maar dat is ook alweer 4 jaar geleden dat ik zwanger werd (dus mn lichaam is 4 jaar ouder en dus 4 jaar "achteruit" en kan het grootste verschil zijn)
Toch heel blij al een zoontje te hebben hoor, maar dat maakt het soms allemaal nog erger.

[mineke]

Kom hier beetje binnen vallen, maar volg hier en daar wat topics, maar wou hier even reageren.

Emmy2, ik voel je frustratie/angst zo mee. Hier wel een ander traject, maar hetzelfde probleem; bij een tweede zwangerschap wil het maar niet lukken! Eerste - 5 jaar geleden - was een tweeling, gekomen na 2e TP van 2 embryo's (die dan zelfs niet eens twee toppers waren!) uit ICSI 2. Wat nu blijkt, een mirakel, een dubbel mirakel! Hadden dan ook lang genoeg tijd gelaten om aan nr 3 te beginnen, exact een jaar geleden (ook om manlief te overtuigen die toch wat meer tijd nodig had om aan het idee te wennen) want zo lang zou het wel niet duren... Niets was/is minder waar. 9 TP's (3 verse pogingen) later nog steeds geen resultaat. Wel steeds maar van 1 embryo laten terugplaatsen (hadden we onder ons 2 zo afgesproken om kans op een tweeling te minimaliseren). Maar niets, zelf niet voor eventjes. Niets. Noppes. Nu ook nog 1 cryo en 1 betaalde poging over. De kansen slinken, dus ik begin net zoals jou te denken dat het er nooit meer van zal komen, ook al blijft de dokter hoopvol. Maar ja, een glazen bol heeft ie niet, hé. Na de laatste teleurstelling vorige week hebben we dan ook besloten even alles on hold te zetten, eerst mezelf wat rust te gunnen want het maakt je dagdagelijkse leven soms zo ondraaglijk. Altijd er mee bezig te zijn, ofwel te hopen ofwel verdriet te hebben. We zouden stoppen tot en met juli (op vakantie enzo). Ze zeggen mij dat pauze nemen deugd zal doen, maar ik weet niet of ik het echt ga kunnen loslaten. Het klinkt vreemd maar het is nu precies alsof ik het mis dat ik nu dat doel en die hoop mag koesteren. Het is alsof ik mijn tijd aan het verkwisten ben... Ik weet ook wel dat dat niet waar is, dat een mens soms op een pauzeknop moet durven duwen. Misschien moet ik wat meer geduld hebben om het volledig eens te kunnen loslaten. Ik weet het niet.

Proficiat aan al diegenen voor wie de meimaand wel heel vruchtbaar is geworden! En veel succes, alle andere dames!

[doorzetter]

Second wish: nog niet wanhopen he. Je hebt maandag tp gehad toch. Ik voelde ook niets. In mijn geval is dat een goed teken. Is natuurlijk voor iedereen anders, wil feen valse hoop geven maar alles kan nog.

Emmy2: weet geen andere woorden : wat rot!
Een wens naar een 2de kan even groot zijn als naar een eerste. Dus het verdriet ook.
Wat is nu de volgende stap?

Mineke: ook al een heel parcour afgelegt. Of het voor de eerste vlot ging, betekend precies niet dzt dat voorbern volgend ook zo gaat zijn. Was ook altijd mijn vrees.
Veel moed.

BeertjeN: moeilijk om er niet aan te denken he, zeker als je er veel tijd voor hebt.

Hier was de test meer positief als de voorbije dagen maar nog net niet genoeg naar mijn zin. Al begin ik wel sptolen te krijgen die ik van xander herken, zelfs heftiger. Vooral mijn maag, honger hebben en dan iets pakken en er 1 hap van nemen en dan steekt het tegen. Extreem moe en begin ook van die steken te krijgen in mijn borsten en ze zijn wat gevoeliger. En natuurlijk blauw aders en zwaarder.

Heb nog niet gebeld voor eerdere bloedtest, misschien ga ik bellen dat ik maandag ofzo mag gaan.

[doorzetter]

Deze test is van vanmorgen, voor dag 6 na tp vind ik het al vrij goed. Streepje is in t echt nog wat meer zichtbaar.

http://boktimg.nl/img/m/sPLzqH.jpg

[BeertjeN]

Doorzetter, er is toch een goed steepje te zien.

Ik heb het momenteel moeilijk. Zeer emotioneel, kan beginnen wenen om alles. En beetje depri, had juist zelfs geen zin om mijn zoontje op te pakken. Waar ik me dan heel schuldig over voelde en nog emotioneler werd. Zou dat van de progynova kunnen komen? Vorige keren heb ik dat nooit gebruikt. En heb ik me nooit zo gevoeld.

[doorzetter]

K heb geen ervaring daarmee maar zou niet verbaasd zijn als dat en bijwerking zou zijn.
Misschien kan je is bellen naar de monitoring? Dan weet je toch iets.

Mijn duimen draaien voor iedereen hier nog op volle toeren.

[BeertjeN]

Ok, toch al blij dat ik niet de enige ben. Is idd wel beangstigend. Echt niet fijn om zo down te voelen.