Bevallen januari-februari 2016

[Elise2008]

Elize, blij je te lezen!
Tuurlijk is iedereen al op de hoogte. Kon het niet lang verborgen houden want ik voelde me vreselijk. Nu pas een klein beetje aan het beteren. Morgen zijn we 15 weken ver. het gaat precies rapper dan de 1e x.
volgende vrijdag de 16 weken echo, op net geen 16 weken. Ik hoop zo dat ze het geslacht kan zien.
Ik hoop dat jullie evenveel geluk hebben bij een 2e poging als wij
Heb je nog cryo's? ah nee, dat was IUI zeker van jullie?

Ik heb nog 4 rietjes over, wat ik wel spannend vind eigenlijk... Vier kansen...

[lieze81]

@Eline: zwangerschap gaat eigenlijk redelijk goed, behalve de normale ongemakken: beetje meer moe, rusteloze benen 's nachts, nog niet alles van eten smaakt, enz... maar ca va eigenlijk.
Ik begon er net wat meer in te geloven, en dan lees ik zo'n slecht nieuws in het topic 'bevallen september - oktober' Een mens staat direct weer met zijn beide voetjes op de grond (Weetje is bevallen op 20 weken, dus het kindje heeft het niet gehaald )
Maar hier gaat voorlopig dus alles goed. Afgelopen vrijdag was onze spruit 15 cm groot en woog het al 150 gr.
Wij krijgen waarschijnlijk een meisje... maar 100% zeker was de gyn niet, omdat de navelstreng tussen de beentjes zat... dus nog een maandje geduld eer we zekerheid hebben.

sterkte met het overlijden van je grootvader!
Hoe gaat het nu met Arthur? Zijn jullie al terug thuis?
En met jou? is de verkoudheid al wat beter?

Hier hebben we na een paar betere nachten er weer een hels nachtje op zitten. Elias gehuild van half 3 tot half 6. En hij begint vandaag ook al niet zo goed, dus ik vrees voor komende nacht.

Vraag me ook wel af hoe het met Ster, Sloebertje, Eva en Duupje is? En vooral met jullie kindjes uiteraard.

[Sloebertje]

Pff, wat een vreselijk nieuws van Weetje, ik krijg het er helemaal koud van. Dan moet je zolang strijden voor een kindje en moet zoiets je overkomen..

Elise, sterkte met het verlies van je opa. Hoe gaat het ondertussen met jou? En met Arthur?

Lieze, spannende tijden voor jullie. Fijn dat je niet te veel kwaaltjes hebt!

Hier heb ik de eerste nacht sinds lang kunnen doorslapen. Ofwel huilt Fiona 's avonds een uur of twee, ofwel 's nachts, maar afgelopen nacht was het stil. Hemels

Ze stelt het goed bij de onthaalmama, oef! Ze maakt nu ook zo snel vorderingen: ze eet zelfstandig, ze trekt zich op, ze verzet haar voetjes een beetje, wow.. het gaat zo snel. Mijn kleine baby is een flinke peuter geworden
Ondertussen kruipt ze ook zeer vlot en is niks meer veilig in huis. We hebben al veel verhuis naar veiliger oorden: planten, krukjes, ...

Ik moet vandaag een bloedonderzoek laten uitvoeren, mogelijks zit ik in de overgang
Symptomen: opvliegers, nachtzweten, dun en uitvallend haar, onregelmatige menstruatie, hoofdpijn, missellijk, afbrekende nagels, slecht in- en doorslapen, ... Hoera Het kan ook een hormonale dip zijn door het afgelopen zware jaar, hope so..

Ster, Duupje, Eva, hoe gaat het met jullie?

[Duupje]

Hallo iedereen!

Fijn dat hier af en toe nog geschreven wordt! (Ik volg het nog steeds. Ik kan hier geen afscheid nemen.)

Hier gaat het eindelijk weer wat beter wat het slapen betreft: onze Freek heeft zo van die periodes gehad dat hij na enkele uren heel goed te slapen wenend wakker werd, ontroostbaar, soms 2 of 3 uur aan een stuk... Dat put je dus volledig uit.
Begin vorige week hadden we weer 3 slechte nachten na elkaar. Ik ben dan naar een kruidenwinkeltje hier in het dorp gegaan en heb er mijn verhaal gedaan. Ze stelde meteen voor om bachbloesems te nemen, 4 verschillende. We zouden er snel resultaat van zien. En inderdaad, Freekje heeft nog maar 1 slechte nacht gehad. Meer nog, hij slaapt nu zelfs vaak volledig door! Wat een heerlijkheid!
Ik weet het, het is gevaarlijk om dat hier zo neer te schrijven, want 9 kans op 10 hangen we er vannacht terug aan. Maar de goeie nachten die we hadden, pakken ze ons niet meer af! Wat een verschil om met een uitgerust gevoel de dag te kunnen beginnen!
Misschien een aanrader voor de kindjes die ook zo slecht slapen?

Freekje stapt ondertussen heel flink! Zo schattig!
Maar overdag is hij of heel rustig en gelukkig of heel zeurderig en ambetant. En het is vaak het laatste... Dat is best vermoeiend... Hij kan zo precies nooit gewoon content zijn... En dat maakt het wel vermoeiend overdag.
Aan tafel is hij vaak ook niet te genieten: hij wil zelfstandig eten, maar eigenlijk kan hij dat nog niet goed. Hij zit dan bijvoorbeeld met zijn 2 handen in de soep. En we mogen hem niet helpen, waardoor hij vaak niet goed eet... Of hij wil niet eten wat er op zijn bord ligt, maar zit de hele tijd te roepen en te wijzen naar wat er op mijn bord ligt.

Maar we zien hem toch zo graag!

Wat ik de laatste tijd wel regelmatig merk is dat ik de 5 jaar van proberen zwanger worden met de daarbijhorende IUI- en IVF-behandelingen niet echt verwerkt heb...
Onlangs kreeg ik te horen dat een vriendin (die ik niet zo heel vaak zie) zwanger is van haar 3e kindje. Toen wij meer dan een jaar aan het proberen waren om opnieuw zwanger te worden, weet ik nog dat haar vriend niet klaar was voor kinderen. Ze vertelde toen dat ze hem voor de keuze stelde: omdat zij zo graag een kindje wilde en hij niet, zou ze zelfs kiezen voor een relatiebreuk. Enkele maanden later was ze zwanger. Net op het moment dat ik mijn miskraam had. Ze hebben in de tijd dat wij probeerden zwanger te geraken uiteindelijk 2 kindjes gekregen en nu is nummertje 3 dus op komst.
Ik vind het zelf heel raar, maar dat zijn dingen die mij raken, waar ik het moeilijk mee heb, terwijl ik het hen echt wel gun, hoor!
Of als ik zwangere vrouwen zie. Soms bekruipt mij het gevoel dat ik dat "spontaan zwanger worden" niet heb mogen meemaken de 2e keer.
Ik besef maar al te goed dat ik heel gelukkig mag zijn met onze 2 kinderen. Ik kan er niet aan doen, maar dat zijn dingen waarmee ik het soms moeilijk heb.
Hebben jullie dat gevoel soms ook?

Veel groetjes

[lieze81]

Duupje, je hoeft helemaal nog geen afscheid van ons te nemen.. we zijn er nog... (ik waarschijnlijk wel het meest aangezien ik ook nog mee schrijf in een ander groepje dat aftelt )
Zo leuk als ze stappen é! Hier is Elias er ook vollebak mee weg. Toch zolang het niet buiten op de oprit/voetpad is. Daar gaat hij in de 'draag me maar' modus
Het zeurderig zijn en 'slecht eten' herken ik hier ook. Denk dan de hele tijd 'het is een fase' Alhoewel, ik denk dat hier 'een doorkomend tandje' de oorzaak is. En het eten wilt hij zelf doen, maar dat lukt nog langs geen kanten... maar het komt er op neer dat hij op 1 dag minstens 2 kledingsetjes aan heeft.

Welke bachbloesems zijn dat? Ga er misschien ook es om gaan.. al heb ik een idee dat al zo'n middeltjes niet helpen bij Elias. Heb al zo calmomel siroop geprobeerd en lavendel druppels op zijn laken..

Sloebertje, in de overgang????? Amai, dat is vroeg! Ik hoop voor jou van niet hoor! Heb je al de uitslag?

Leuk te horen dat Fiona het goed stelt bij de OM, ik denk dat in de meeste gevallen de ouders het er moeilijker mee hebben dan de kindjes zelf. Op die leeftijd passen ze zich nog heel snel aan, aan nieuwe mensen en nieuwe situaties. Maar toch ben ik heel blij dat wij me de luxe zitten dat hij kan opgevangen worden door de grootouders.

Dat doorslapen klinkt ook zalig!
Al kan ik niet klagen, de afgelopen week heb ik ook al 3 nachten mogen door slapen (wel 2x na het steken van een tapje voor tandjespijn).
Het is nodig, want ik ben zoooooo MMMMOOOOOEEEE....
De afgelopen weken was het wat beter, maar de laatste dagen is het echt ERG. Na een nachtje van 9u slaap, rond 7-8u opstaan, en tegen de middag sleep ik me alweer vooruit. Niet zo handig als je op je werk bent.

Elise, ben jij of je vrouw zondagmorgen toevallig niet in de AH en daarna de JBC (Roeselare) geweest...?
Zag 2x toe dezelfde dame met jongetje beetje dezelfde leeftijd als Elias. En toen ik weg ging uit de jbc hoorde ik haar 'Arthur' roepen. Toeval? of niet?

[Eva M.]

Hallo allemaal,

Eindelijk horen jullie van mij ook nog eens iets. Ik herken wat Elise schrijft, ik blijf maar aan het begin van het jaar denken in mijn hoofd en nu zijn we al mei! Ik kan ook geen afscheid nemen van het forum! Ik lees veel minder vaak en schrijf nog minder vaak maar ik blijf wel lezen en denken aan jullie en jullie kindjes!
Hier gaat alles goed. De voorbije maanden waren wel zwaar. Ten eerste omdat Maren continu oorontstekingen had en op den duur niet meer zonder antibiotica kon. Wijzelf ook heel vaak ziek geweest zijn en broer ook. In combinatie met heel veel werk en met partner die bijna elke avond en één weekend dag per week weg is voor opleiding en training voetbal (dus alle zorg bij mij + zelf gemiddeld twee avonden per week werken tot 22u.), maakten dat ik toch wel op het randje aan het balanceren was van overspannenheid . Nog een geluk dat de nachten bij ons nog redelijk goed zijn.
Maren is dan in de paasvakantie eindelijk geopereerd en heeft buisjes gekregen, wat een verlichting, het is een hemelsbreed verschil en wij zijn ondertussen ook niet meer ziek geweest. Het steken van de buisjes viel goed mee, ik vond het alleen heel eng dat ze onder narcose moest, maar Sloebertje en Ster jullie weten perfect wat dat is.
Sinds ze haar buisjes heeft is ze wel echt niet meer te houden, ze heeft gigantische sprongen vooruit gemaakt! Ze brabbelt er op los, heel de dag is het van "Was da?" "Was da?" en dan wijst ze met haar vingertje. Ze roept vaak keiluid: "Papaaaa" "Papaaa"
Bij de poezen en knuffels gaat het dan van: "Aaike""Aaike", en verder praat ze vooral Chinees . Ze stapt flink sinds een week of twee, ze kruipt op haar autootje en kevertje om de living rond de rijden, ze kruipt heel de tijd de trap op (staat in onze living en is heel moeilijk af te schermen, ze vindt altijd een gaatje om er ergens tussen te kruipen). Ze duwt schuiven open, ze loopt stiekem naar de wc en dan pakt ze de borstel en wil de wc poetsen, ze gooit al haar speelgoed in het rond, ze wil ook alleen eten en krijst en brult als we haar lepeltje terug willen afnemen om het haar te geven, ze smeert haar eten in haar haar en al wat ze niet lust gooit ze op de grond met zo'n blik van: "Neh, ik doe dat lekker toch." en het woordje "Nee" kent ze hier thuis niet of ze doet alsof want naar de oma en opa luistert ze naar het schijnt wel?
Aja ze heeft ondertussen 12 tanden (8 snijtandjes en 4 kiezen) en ze kan heel goed bijten tegenwoordig. Ze stopt niet veel meer in haar mondje, ze onderzoekt tegenwoordig alles met haar handjes. Blokjes stapelen doet ze niet graag maar torentjes omver gooien des te liever!
Het slapen gaat redelijk, ze slaapt sinds een paar weken veel minder, overdag nog maar een dutje van 1,5 uur en 's nachts van 19.30u tot 7u. 's morgens. Maar ze heeft de voorbije tijd wat slechte nachten gehad, vaak wakker en ook vaak wenen. Ik denk dat het van de inentingen van kind en gezin kwam, want nu is het weer beter.
Kortom: ze is zo schattig, ik zou ze soms opeten, het is geweldig om ze bezig te zien maar ze is ook zo vermoeiend voor het moment......en dan voel ik wel heel duidelijk dat ik wat ouder ben (ivm toen mijn zoontje zo oud was) die 8 jaar schelen wel een pak. Dus het is dubbel, ik probeer zo veel mogelijk te genieten en met haar en broer natuurlijk ook bezig te zijn, langs de andere kant doe je geen sikkepit in het huishouden zo en denk ik soms, waren we al maar een zestal maanden verder dan ging het wat makkelijker...

Duupje wat je schrijft kan ik perfect verstaan tegenwoordig. Ik heb fel last van vermoeidheid en rationeel wil ik absoluut geen kindje meer maar als ik haar en broer zo samen zie dan heb ik wel ergens spijt...voor het eerst in mijn leven kan ik snappen dat je aan een derde kindje begint en mijn partner voelt dat ook zo en dat doet wel wat pijn zo, alhoewel ik heel erg blij ben met mijn twee kindjes, is er ergens wel de spijt dat zelfs de keuze voor een derde ons niet gegund is door alle gedoe van de laatste jaren: vruchtbaarheidsproblemen, behandelingen, op 40 pas terug zwanger, heel zware zwangerschap,...dus het kan gewoon niet en die cryo' tjes zijn nog daar in het ziekenhuis, nog 4 en wie weet zit daar nog een kindje bij (zo denk ik dan, alhoewel veel mensen dat niet goed begrijpen dat ik dat zo zie) en dat doet me wel eens een beetje pijn soms...dus ik begrijp je zeker en vast!
Fijn dat Freekje nu zo goed loopt en beter slaapt, ik duim mee voor jou dat het blijft duren!

Proficiat Lieze met je zwangerschap, al 16 weken of ondertussen meer, dat is toch wel echt super! Spijtig van je poes die overleden is! En hopelijk worden de nachten bij Elias ook wat beter nog.
Elise, hopelijk is Arthur genezen en jij ook! Innige deelneming met het overlijden van je grootvader.
Sloebertje, fijn dat Fiona het zo gewoon wordt bij de onthaalmoeder, het is inderdaad zo dat kindjes het vaak minder erg vinden dan jijzelf als mama, ik weet nog dat ik letterlijk ziek werd toen ik mijn zoontje aan de créche moest achterlaten. Hijzelf heeft amper een traan gelaten heel die periode en ons Maren van hetzelfde, die vindt dat allemaal geweldig. Nu niet meer maar er is een periode bij beide geweest dat ik vreesde dat ze de begeleidsters van de créche eerder als hun mama zagen dan ik zelf, gezien de vijf dagen per week dat ze er moeten zijn. Natuurlijk herkent Maren ons nu wel goed en de eerste dag na de paasvakantie stonden er toch traantjes in haar oogjes toen we ze afzetten, dan breekt je hart natuurlijk maar ondertussen is dat weer voorbij.

Saluut, veel groetjes ook nog aan Ster! Hopelijk met jou en je gezin ook alles goed?
Tot later!

[Elise2008]

Lieze, Gelukkig moesten we maar 3 dagen blijven. Morgen op controle met Arthur... Hij is sinds gisteren weer begonnen met hoesten, dus ik vrees dat hij zijn puffers nog even zal moeten nemen... Ik ben verlost van mijn (hardnekkige) kopvalling! Neen we zijn dit weekend niet gaan winkelen... helaas het waren wij niet

Sloebertje, het is een geruststelling hé als je kindje het goed doet in de creche? Arthur gaat ook zo graag... Dat doet deugd aan mijn moederhart! Er komt misschien nog een andere tijd.. wie weet. Ze leren en zien ook zoveel van elkaar!
Ik hoop voor jou dat het een hormonale dip is, weet je al iets meer?

Duupje, Ik vind het ook spijtig dat het niet op de gewone manier kan gaan. Dat er nooit eens een 'ongelukje' kan gebeuren. Arthur heeft ook zo'n periodes. Hij krijgt een serieus willetje en er dan gepast op reageren vind ik niet altijd gemakkelijk. Tijdens het eten geef ik hem een kindervorkje in de hand en prik daar voedsel op, trots dat hij is als hij het in zijn mond steekt en tussendoor geef ik hem eten met de lepel. Dat zorgt lijk voor de minste frustraties bij beide. Zijn stukjes fruit mag hij met zijn handen eten en een banaan eet hij zo uit de schil, schattig! En het zeuren overdag... Ik heb het gevoel dat hij zich soms verveelt, dus heb ik nu drie verschillende dozen met speelgoed gemaakt en wissel die af. Ik heb het gevoel dat het wel helpt op zijn gemoedstoestand. Hij stapt ook heel erg flink, met zijn handen in de lucht!

Eva, Wat leuk om jouw verhaal te lezen! Maren lijkt me een echte kapoen! Niet leuk hé als ze zoveel ziek zijn. Arthur heeft ook al te veel antibiotica gehad naar mijn goesting dat laatste tijd! Arthur zegt de hele dag door mamamama, maar ik weet niet of het al bewust is..

Nog een vraagje. Arthur kan soms slaan en knijpen.. Ik vroeg me af of jullie kindjes dat ook soms doen? Van ons zal hij het niet te zien krijgen, want wij zijn tegen de pedagogische tik. Hij knijpt soms zo hard dat het echt wel pijn doet, vooral als hij mijn blote armen ziet doet hij het. Soms slaat hij onze brillen van ons hoofd. Ik weet dat dit niet met opzet is en het is om te kwetsen, maar ik vraag me toch af vanwaar het komt. Ik zeg dan auw en leg uit dat dit pijn doet, maar hij blijft het doen...

14 maanden en zijn tweede tandje komt piepen!

[Sloebertje]

Elise, leuk dat jullie in de zomer ook starten met nummer 2! Ik hoop dat alles vlot verloopt!
Ik las vandaag in de online nieuwsbrief van Kind en Gezin dat kindjes soms bijten (slaan en nijpen zal daar ook wel bij zitten) omdat ze boos zijn en zichzelf nog niet verstaanbaar kunnen maken over het waarom. Blijven zeggen dat het niet mag, meer kan je niet doen, denk ik.

Duupje, ik denk dat iedereen die niet op natuurlijke wijze zwanger werd wat moeite heeft met mensen waarbij het wel gemakkelijk(er) ging. Dat betekent inderdaad niet dat je het hen niet gunt, maar het steekt soms. Ergens hoop ik hier nog steeds op een miraculeuze spontane zwangerschap. Wel grappig, want als ik dan twee dagen overtijd ben dan begin ik helemaal te panikeren. Ik weet dus niet goed wat ik wil. Maar het is dus wel herkenbaar, je gevoel.

Lieze, hoe gaat het ondertussen? Zijn de nachten al wat beter? Amai, Elias lijkt me echt wel een flink baasje zeg, als hij al zo goed stapt.

Eva, goed dat Maren buisjes heeft en ze nu minder ziek is. Voor jezelf zorgen als je ziek bent is al lastig, als je dan nog voor twee kindjes moet zorgen. Dat slorpt tonnen energie.
Ik denk dat Maren en Fiona wat gewaagd zijn aan elkaar, ik herken in elk geval veel. Behalve van het stappen en zo, want daar is Fiona nog niet. Ze stapt sinds vorige week wel aan twee handjes!

We zijn een paar dagen weggeweest, naar de Loirestreek. De autorit was lastig, maar voor de rest is het goed meegevallen! Inslapen was moeilijk, maar dat is het hier thuis ook
Het was wel vermoeiend, misschien omdat het zo kort was (van woensdag tot zondag, dus drie dagen ter plekke), maar anders ben ik ook moe natuurlijk
Fiona heeft nu - voor zover we kunnen zien - negen tanden: acht snijtanden en één kies. Er zijn wel nog wat kiezen op komst.
Volgens mijn huisarts is de overgang nog niet begonnen. Ik ga eens horen bij de gynaecoloog, want ik vraag me toch af waar die klachten vandaan komen. Maar goed, ik ben blij, echt! Nu nog die vervelende klachten weg.

Sinds Fiona een jaar is geniet ik veel meer van haar aanwezigheid. Het is zo'n schattige peuter. Ze lacht naar iedereen en houdt er echt niet van als mensen haar geen aandacht geven.
Ze kan al zo veel: ze brabbelt de hele tijd (wel niet in de opvang), ze kruipt volop, ze trekt zich recht, ze gooit elke dag honderd keer haar herbruikbare luiers in het rond (die zitten in een wasmand onder haar verzorgingstafel), ... Ze houdt enorm van beestjes, van op de fiets zitten, ...
Ze houdt niet van slapen
Ik ben nog steeds doodsbang dat haar iets zou overkomen, dat ik haar zou vergeten van tafel te tillen, dat ik soep of thee over haar zou morsen, ... Grr, vermoeiend... Ik zie elke dag doemscenario's voor me Hebben jullie dat ook?

Ster, hopelijk laat je nog iets van je horen. We zijn zeer benieuwd hoe het met jullie gaat!

[lieze81]

ik ga misschien best hout vasthouden terwijl ik het zeg, maar voorlopig is 1/2 nachten 'goed'. Hij komt wel vaak wakker, huilt dan even in zijn slaap, dus wij zijn dan ook wakker. Maar je slaapt zo veel sneller terug in dan als je echt helemaal uit je bed moet om een fles of zo te geven.
maar hier zitten we vollop in de de 'er komt nog een tandje door' fase. Dunne, stinkende inhoud van de pamper, soms precies een ontplofte pamper , het ene moment een vrolijk mannetje, 2 seconden later een humeurig mannetje, enz.
Hier hebben we zo'n Ikea trolley waarin de pampers, tetradoeken , kousjes enz zitten... die worden ook minstens 10x per dag gereorganiseerd door Elias. Evenals onze potten en pannen.

Voor de rest kunnen we eigenlijk niet klagen.. ik zelf voel me ook beter , nog wat moe, futloos, nog veel dingen die niet smaken, maar allé, het kon slechter

STER, WAAR BEN JE???

[lieze81]

Kleine update van mij:

Het is officieel : Elias krijgt een .... Zusje!

[Sloebertje]

Lieze, leuk dat het nu allemaal veel concreter is
Proficiat

[lieze81]

Hoe is het met iedereen?
Hebben de kindjes niet teveel last van de warmte? En jullie?
Hier is Elias sinds vrijdag aan het snotteren , niezen en hoesten. gisteren plots koorts 39.5° (ik was natuurlijk op het werk... zot aan het worden). Tegen 's avonds alweer gezakt naar 38.1°. Vandaag is het weer voorbij. Gelukkig maar.

STER, hoe is het nog met jou.... zolang al niet meer gehoord?
Ik hoop dat alles ok is met jullie, en in het bijzonder met Otis?

[Sloebertje]

Fiona heeft vandaag ook koorts, niet zo veel, rond de 38,5°. We vermoeden dat het van de tandjes komt, ze lijkt pijn te hebben, zit de hele tijd met haar vinger in haar mond en bijt op alles dat ze tegen komt. Ze is niet te genieten, ocharme. Slapen lukte niet, maar daarnet heeft ze toch haar middagdutje op mijn arm gedaan en na drie kwartier heb ik haar in bed gelegd en is ze verder blijven slapen.

Onze kinderarts zegt dat we iets tegen de koorts en pijn mogen geven als ze gaat slapen en meer dan 38,5° koorts heeft of oncomfortabel is. Dus hebben we haar dafalgansiroop gegeven, want ons prutsemieke heeft pijn. We smeren ook Gengigel op haar tandjes (er komen vijf kiezen door!!!!), maar weten niet of dit veel doet. Wat doen jullie bij tandpijn?

Voor de rest valt het nog mee met de warmte. 's Morgens komen we buiten, na haar middagslaapje niet meer, vanaf zes uur weer wel. Vandaag is het vooral erg doef, de zon schijnt niet, dus het is ook niet zo warm.

Voor de rest gaat alles goed. Fiona stelt het nog steeds goed bij de onthaalmoeder! Ze stapt supergraag achter haar babywalker aan (een kraamcadeau dat nu goed van pas komt ), een handig ding omdat je de achterste wielen op slot kunt zetten zodanig dat het niet te snel gaat.
Verder hebben we speeltafel gekocht van Hape en daar speelt ze supergraag mee. Ook met duplo, boekjes en houten stapelblokjes.

Waarmee spelen jullie kindjes graag?
Nog ideeën voor interessant / leerrijk speelgoed?
Ik vind het moeilijk om te weten wanneer haar speelgoed aan een update toe is.

[lieze81]

Hey Sloebertje,
ja, die tandjes, ze kunnen daar serieus van afzien é. En amai 5 in 1 keer. Zal wel zijn dat ze pijn heeft!
Hier ook af en toe een perdolan tapje als ik zie dat hij last heeft hoor.
Je moet ze niet geven omdat ze 'lastig' zijn, maar als je ziet dat ze pijn of koorts hebben mag dit wel é.
Voor de rest hebben we hier teegel en zelfs nog de zalf voor de eerste tandjes, maar heb niet het idee dat dit zoveel uithaalt..

Wat is hier een topper qua speelgoed?
de speelset 'ark van noah' van little people (diertjes in de boot steken en er terug uit halen), stapelbekers doen het ook nog steeds goed, voor de rest speelt hij met alles, en sommige dagen met niks.
wasspelden, mijn borstel en blik, de plumeau, de swiffer, ik heb een nieuwe man in huis!
en oh ja, het Ikea keukentje is hier ook een schot in de roos.

[lieze81]

HELP
er is een topic ' bevallen januari-februari 2018'!
wat gaat de tijd rap ...