Eerste stapjes bij ICSI

ICSI Forum
Plaats reactie
BB81
Berichten: 59
Lid geworden op: 8 maart 2017, 20:02

Re: Eerste stapjes bij ICSI

Bericht door BB81 » 18 maart 2017, 11:38

@nr3 : we zullen met zn allen massaal kaarsjes branden opdat die 3 kleintjes nog flink meegroeien :)
Zullen wel een paar goeie tussenzitten! met een beetje geluk heb je er maar eentje nodig.
Het is niet altijd makkelijk om positief te blijven, dat weet ik ook wel...
CLomid en Pregnyl vond ik echt niet fijn!!

Ik heb nu maar anderhalve spuit moeten zetten verdeeld over 5 dagen. Waren altijd redelijk lage dosissen.
Mijn follikels mochten niet te groot zijn.
Wat krijgen jullie daarvan terugbetaald?
Mijn spuiten ben ik telkens in de apotheek van het ziekenhuis mogen gaan halen , op formulier stond dat die 162€ per spuit kosten maar gaat volledig via mutualiteit. *oef*

onzewens7374
Berichten: 216
Lid geworden op: 22 januari 2016, 18:53

Re: Eerste stapjes bij ICSI

Bericht door onzewens7374 » 18 maart 2017, 12:11

Ik heb daarnet het resultaat van de poging te horen gekregen en ben toch een beetje teleurgesteld. Er was 13 follikels, maar er was eentje leeg, dus ik had 12 eitjes. Daarvan bleken er echter een aantal onrijp, waardoor er nog slechts 7 over waren om ICSI op toe te passen en vandaag blijken er daarvan ook slechts 3 bevrucht.

Anderzijds... zoals hier ook al gezegd werd: eentje is genoeg om zwanger te worden en straks kunnen er dus normaal 3 teruggeplaatst worden, dus dat geeft me eigenlijk genoeg kansen. Een cryo (ingevroren embryo) zit er dit keer wel niet echt in, dus als de poging niet lukt, zijn we straks weer zo'n 3000 euro armer en moeten we door naar poging 10.

Maar... voorlopig houden we de moed er in (positief denken en niet te veel stressen schijnt veel te helpen om zwanger te worden) en gaan we eerst nog volop voor deze poging. Op 1 april weet ik wat het geworden is... dus tot dan gaan we heel hard duimen, hé! :) Ik duim alleszins ook mee voor jullie, hoor!

MAYA123
Berichten: 37
Lid geworden op: 9 februari 2017, 16:45

Re: Eerste stapjes bij ICSI

Bericht door MAYA123 » 18 maart 2017, 14:10

Hallo iedereen

Hannelore.. nogmaals bewijs dat het aantal eicellen niet zoveel zegt. Van mijn 10 waren er 9 rijp. Fijn dat jij wel heel goed nieuws gekregen hebt!

En van die 9 zijn er 3 bevrucht... 1tje is nog een twijfelgeval.. de rest was allemaal abnormaal. Vrouw aan telefoon wist ook niet waaraan het lag.

Normaal bellen ze niemand op zondag, maar ze ging mij morgen voormiddag nog eens bellen voor een update. Dan weet ze mss ietsje meer over de kwaliteit van die 3..
Een eventuele terugplaatsing zou dan maandag om half 2 zijn.

Ik zit er ff helemaal door.. op dit moment zelfs zo erg dat ik niet weet of ik dit kan volhouden. Die constante stress, hoop en teleurstelling.

Sorry voor mijn negatieve gedachtes.. ik weet gwn even niet meer hoe of wat.

Xxx
januari 2016: pilstop
januari 2017: slechte zaadkwaliteit vastgesteld
maart 2017: ICSI 1: negatief, geen cryo's

18/04 gesprek met gynaecoloog, poging 2 zal begin mei starten!

"Difficult roads often lead to beautiful destinations"

Nr3
Berichten: 221
Lid geworden op: 4 maart 2017, 19:27

Re: Eerste stapjes bij ICSI

Bericht door Nr3 » 18 maart 2017, 14:20

BB81 zo lief! dank je! :-)
Wel medicatie heb ik nog niets moeten betalen, maar nog geen idee eigenlijk... Ben benieuwd wat de rekeningen nog gaan zijn...

Onzewens 3is toch al top hé? Ga je ze alle drie laten terugplaatsen? Amai, ja, als je alles zelf moet bekostigen... Wij gaan dat niet kunnen, moet eerlijk zeggen dat we nu al gaan moeten zien met tussenkomst hoe we dat allemaal gaan doen... Maar bon, dat zien we dan ook wel weer... 1april! Grappig hé!!! :-)

Maya als je er nog drie hebt, dan heb je nog drie kansen hé?!? Of begrijp ik dat nu verkeerd... ok, je moet nog even wachten tot maandag, maar het klinkt toch al niet slecht? Het had beter geweest, moesten de anderen ook bevrucht geweest zijn en van goede kwaliteit, maar je hebt er drie...

Ik kan er hier ook niet aan doen, maar ben dus echt bang dat deze poging niets wordt... 4follikels is echt niets, als ik zo lees, kan het ook zijn dat er geen één een eicel bevat of bevrucht wordt... Echt zo rottig!!! en heb zo een druk op mijn buik... Dan denk ik echt van, stel je niet aan dat kan toch niet van 4maar heb echt zo een druk... Ben precies 4maanden zwanger...

xxx
( 3 x nat.v. 1ste keer zw.->mama v. 2dochters en 1*,6/7/2016 curettage op 9wkn) =>
AMH 0,76, FSH 11, 36jaar, Verstopte eileiders, traag beweeglijk zaad, icsi 1 start maart,12/4 bn

BB81
Berichten: 59
Lid geworden op: 8 maart 2017, 20:02

Re: Eerste stapjes bij ICSI

Bericht door BB81 » 18 maart 2017, 15:09

Lieve Jasmien :cry:
De hormonen gieren door ons lijf. ZO'n gevoelens horen er jammer genoeg bij.
Heb ook al vaak gehuild en medelijden met mezelf gehad. Je moet jezelf dat moment wel gunnen.
Maar proberen er niet in te blijven hangen. Hoe moeilijk ook, probeer de silver lining te zien.
Denk aan die vrouw waar je mee gewacht hebt. Die had maar 1 bevrucht eitje over en dat was dan nog eens direct raak!
Hoe onwaarschijnlijk ook, het zal wel eens meezitten ook zeker?

Dat probeer ik mezelf toch wijs te maken. TOen ik telefoontje kreeg van Jette met mededeling dat mn bloedname negatief was , was het alsof mijn hart even stopte. Was toen alleen en heb dan wel ff hysterisch liggen bleiten. En heb me een dagje in zelfmedelijden gewenteld, heel de namiddag in bed gelegen/geslapen en ' s avonds nog eens goed verder gesnotterd en gemokt en gejammerd. Maar de dagen erna vol goede moed. En soms knak ik terug en is er een huilbui. Dat kan denk ik moeilijk anders...
Ondertussen heb ik wel al veel teleurstellingen moeten verwerken , 6 pogingen met clomid waar je toch ook elke keer hoopt dat het 'prijs' zou zijn. Misschien daarmee dat ik er nu anders mee omga. In het begin had ik het daar veel moeilijker mee. Het beheerst sowieso je leven maar wil me er ook niet te hard in verliezen...

In elk geval veel liefs jouw kant uit en alle andere dames die het kunnen gebruiken!!

@nr 3 jij ook positief proberen blijven :) dat opgeblazen gevoel ken ik :) was enige 'goede' aan mislukte poging, paar dagen stoppen met al die oestrogel en utrogestan en terug platte buik. ondertussen weer moeten starten met oestrogel en daar is de ballonbuik weer.
Mijn lichaam is precies niet meer van mij. Sinds ik gestopt ben met mijn pil ben ik een 2 a 3 tal kilo bijgekomen en van een bescheiden B cup nu een 75D :roll: :roll: echt erover eigenlijk :shock:

@onzewens : ga jij er 3 laten terugzetten?!!!!! wat als die alle 3 blijven plakken??
en wow 3000€ :shock: :shock: :shock:
als ik door mijn betaalde pogingen zit stop ik er wss mee - met ivm heb ik er wel meer dan ivf/icsi (9)

dikke knuffels, positieve vibes en veel liefs xxx

Carootje
Berichten: 293
Lid geworden op: 15 juli 2015, 19:57

Re: Eerste stapjes bij ICSI

Bericht door Carootje » 18 maart 2017, 17:05

Liefste meiden hier, die eerste cyclus is echt gewoon stess van begin tot het einde, geloof me. Eerst de spanning of er follikels gaan groeien, daarna hoeveel, die pick-up waarbij je niet weet wat je te wachten staat. En dan begint de afvalrace, hoeveel rijp, hoeveel bevrucht, hoeveel goeie embryo's,.... En je hebt grote verwachtingen. De verhalen van de dames met 30 eicellen, die onthouden we precies allemaal. Maar de meerderheid van de dames die er aan tiental hebben, worden wat vergeten. Das heel normaal dat je het bij momenten, als die hoge verwachtingen niet helemaal ingelost worden, het echt niet meer ziet zitten en effe niet meer weet hoe je het allemaal moet volhouden. En jammer genoeg begint de vervelendste periode nog. Die helse wachtweken... Maar weet ook dat de meeste dames meer dan 1 poging nodig hebben om er te geraken, maar dat 90% na 3 pogingen wel zwanger is. En daar gaan jullie ook bij zijn. En die hoop zorgt ervoor dat je het volhoudt en telkens weer recht kruipt. Wij zijn hier stuk voor stuk sterke dames, wij komen er wel. xx
Azoospermie bij vriend bevestigd/ tese negatief UZA
02/16 start KID, 3 iui: 1 neg, 1 bioch., 1 Pos. Mk 7 weken, 08/16 start ivf, ivf 1 escape iui, ivf 1 bis: bioch., ivf 2 neg
12/16 overstap jette, tese positief!! Ivf 3: zwanger!!!

Hannelore89
Berichten: 45
Lid geworden op: 18 oktober 2016, 18:33

Re: Eerste stapjes bij ICSI

Bericht door Hannelore89 » 18 maart 2017, 17:12

Heey allemaal,

Ik weet dat het gek klinkt dat ik positief ga doen over het aantal eitjes bij iedereen, terwijl ik hier gisteren zelf zat te wenen over mijn 4 eicellen. Maar dit is nu eenmaal wat er met ons gebeurd omdat dit zo belangrijk voor ons is. Je hebt die emoties en gedachten gewoon absoluut niet in de hand. Het enige wat helpt zijn positieve woorden (hoewel je het vaak niet geloofd) van mensen die om je geven. En ook al lijkt dat soms alsof niemand je begrijpt, hier kan ik die positieve woorden soms wel aannemen. Omdat jullie gewoon echt weten hoe het is en waar het over gaat..

@nr 3: Ik begrijp dat je wat teleurgesteld bent. Bij mij slaat dat ook constant toe. En gewoon
het gedacht.."Wat als dit gebeurd of dat.." Maar ik hoop gewoon voor jou dat die kleine eitjes ook nog meegroeien! En anders heb je misschien gewoon 1 geweldig eitje!!! Meer is er niet nodig. :wink:

@onzewens: Zo sterk van jou dat je al 9 pogingen kan volhouden. Ik kan me niet inbeelden dat me dat (noch financieel, noch mentaal) zou lukken. Je doet er natuurlijk alles voor om een kleintje te hebben maar ik zou al die emotie gewoon mentaal niet aankunnen denk ik. Ik hoop mee met jou voor een goede afloop. Planten ze die 3 dan tegelijk in? Hoe komt het dat ze die niet invriezen? Ik heb daar geen idee van hoe ze beslissen of een eicel oké is om in te vriezen..

@Jasmien:
Ohnee Jasmien, ik leef zo met je mee. Ik vind het gewoon zo gek in dit gebeuren dat nooit iets loopt zoals je verwacht. Hebben ze dan gezegd dat die 3 die bevrucht zijn nog niet 100% zeker zijn? Of wat gaan ze morgen nog meer zien? Ik vind het wel goed dat ze u morgen bellen dan moet je toch al niet zolang wachten. En ik duim zo hard dat het goed nieuws is. Ik snap dat je het op zo'n moment even wil opgeven. Ik heb dat net hetzelfde, maar als je dan ook maar iets of wat positiever nieuws krijgt dan vergeet je dat weer even denk ik. Maar het verdriet bouwt natuurlijk op en soms heb ik het ook zo moeilijk met de vraag "waarom wij? wat hebben we fout gedaan om dit te verdienen?" Een nutteloze vraag natuurlijk maar ja, niets aan te doen..
Oh ik duim echt zo hard voor jou. Maar 3 eicellen is hoogstwaarschijnlijk toch genoeg voor op z'n minst 1 terugplaatsing? Of dat hebben ze mij toch wijsgemaakt..

Heel veel liefs meisjes,

Xxx
april 2016: pilstop
juli 2016: PCO vastgesteld
december 2016: slechte morfologie partner vastgesteld
maart 2017: ICSI 1 - mislukt
april 2017: ICSI 1 - opstart eskimo 1

Elijne
Berichten: 116
Lid geworden op: 25 februari 2017, 15:04

Re: Eerste stapjes bij ICSI

Bericht door Elijne » 18 maart 2017, 21:39

Hey meisjes,

Ik kom even kijken hoe het met jullie gaat.. blijkbaar heeft iedereen het eventjes wat moeilijk op dit moment. Bij deze : aan iedereen een dikke knuffel.

Ik ga beginnen bij Hannelore: 3 van de 4 bevrucht, da vind ik nu echt wel een schoon resultaat ;) ben blij dat je je zelf ook al wat beter voelt. Nog 36u en het is al tijd voor je tp :shock: hoe zot is da nie zeg! Da leek toch pas gisteren dat we hier voor het eerst hallo zeiden?
Het is zoals je zegt, het fijne hier is dat we elkaar allemaal zo goed begrijpen... dat doet inderdaad enorm deugd.
Wat betreft de vraag over welke embryo's ingevroren worden en welke niet : de vroedvrouw in JP zei tegen mij dat de embryo's een kwaliteit van 80% moesten hebben om te kunnen ingevroren worden. Welke criteria ze allemaal hanteren om tot een dergelijk "rapport" te komen dat weet ik niet..
Hopelijk kan je er nog 2 extra overhouden.
Natuurlijk duim ik dat je die gewoonweg niet nodig zult hebben :wink:

Jasmien: ik kan je teleurstelling echt wel begrijpen :( da moet echt wel erg zijn om van 9 plots naar 3 te gaan, logisch dat je je daar niet goed bij voelt. Ik duim super hard voor de 2 goeikes al en ik hoop dat dat eentje er ook nog mag doorkomen zodat je 3 sterke embryootjes hebt! Laat ons hopen dat je morgen het verlossende telefoontje krijgt!
Jouw tp zou maandag om 13u30 zijn, das dus nog 41u! Alles geraakt ineens wel in een stroomversnelling, toch?
Anyway, bij deze super veel knuffels, je weet dat we er voor elkaar zijn.. ook wanneer je het even niet ziet zitten.
We delen hier hoop en vreugde maar ook verdriet en teleurstelling.

BB81: voor jou begint het nu ook in te korten, nog minder dan een week vr je controle van vrijdag! Het is idd lang wachten op die onnozele follikels :P
Bij mij zijn de vriendinnen trouwens ook op de hoogte, maak er ook geen geheim van. Sommige steunen mij voor 100%, andere vinden dat ik beter nóg eens 6 jaar wacht tegen dat ik misschien een partner heb... want ja, hoe ga jíj dat financieel doen?
Gelukkig heb ik er drie jaar goed over nagedacht zodat ik ook minstens 30x geteld en herteld heb :|
Das zowat de enige "mindere" reactie die ik heb gekregen.
Voor mijn collega's moet ik het wel angstvallig verborgen houden, das een vd grootste stressfactoren... maar goed, daar ga ik mij tijdens mijn 1e ronde nu eens niet druk in maken se!
Merci vr de tip ivm de mutualiteit! Ik zit helaas bij de cm, daar helaas geen supplement.. of toch niet dat ik weet.
Ik heb zelf twee rondes clomid en pregnyl achter de rug en das idd kak, ik was strontziek van die pregnyl! En dan die telefoon : "helaas mevrouw, twas negatief deze keer. Belt u maar terug zodra u uw menstruatie heeft. Goedenavond. *klik*
Tegen dat je terug ademhaalt, is hij al lang twee telefoons verder.
Duimen dat we met icsi meet geluk hebben zeker ;)?

Nr3: zo jammer dat ook jij wat teleurgesteld bent :( ik hoop dat die drie kleintjes verder rijpen en dat er zelfs nog een paar nieuwkes mogen bijkomen! Is wel niet echt tactvol van je arts om te zeggen dat het de volgende keer nog minder zal zijn.. ten eerste weet hij al niet of er nog een volgende keer nodig is! Mijn kaarsjes branden vr je controle dinsdag!

OnzeWens: chapeau voor jullie doorzettingsvermogen! Het moet emotioneel en financieel bijzonder zwaar zijn, het is jullie dus van harte gegund! Voor hetzelfde geld hebben jullie er ineens 3! Zoooo spannend!!!
Ik moet eerlijk toegeven: 6 terugbetaalde pogingen is vr mij het maximum, financieel dan.. Gelukkig hebben jij en je man die extra reserve om verder aan jullie droom te werken. Thumbs up dat 1 april de dag vh goede nieuws wordt!!

Carootje: ik vind het ongelooflijk lief dat jij ons, de newbies, hier altijd zo warm komt toespreken. Je woorden doen echt deugd.
Die 1e cyclus is effectief 1 grote stress-ronde! Een sprong in het onbekende want letterlijk alles is nieuw!
Tis erg om te moeten zeggen maar het is een enorme afvalrace, de natuur kan zo wreed zijn...ook al wordt ze een handje geholpen.
30 eicellen is voor velen een utopie jammer genoeg.. maar met 1 goeike zijn we content! Al verhoogt iedereen haar statistische kans liever met 15 extra ;)

Ik ga hier stilaan afronden maar niet zonder jullie ongelooflijk te bedanken vr de lieve woorden en de steun! Dat betekent echt zooo veel! Maar dat ervaren we allemaal zo hé :oops: ?
De reden dat ik zo heb zitten wenen? Ik was al 5 maanden in de waan dat 1 van mijn beste vriendinnen ook niet zwanger raakte en ik leefde heel hard met haar mee.. ik vroeg haar heel vaak hoe het met haar ging en wnn ze terug nr de gynaecoloog mocht en zo.. weet je, ik ging ervan uit dat we dezelfde miserie min of meer deelden.
Plots moest ik horen dat ze al 3,5 maand zwanger was.. ik was zo in shock dat ze mij dat niet even persoonlijk had verteld :(
Soit, ik ben dolgelukkig voor haar... maar omgekeerd was zij 1 vd eersten geweest die ik had gebeld als ik zwanger was geweest. Het deed redelijk pijn om te beseffen dat zij dat helemaal anders zag..
Bij deze... dat was de oorzaak van mijn huilbui :cry:
But I'm good now ladies... all because of you!!
*Mwaah*

Btw, dinsdag weet ik eindelijk hoe en wat! Mag bijna meedoen!! Yaaaay!!

Geniet nog van jullie weekend en tot morgen of tot maandag!

Dikke kussen xxxx
Intake 02-2016
IUI 1: 10-2016 ->neg ; IUI 2 : 11-2016 ->neg
Laparoscopie 01-2017->endometriose graad 4
ICSI 1: 04-2017

Elijne
Berichten: 116
Lid geworden op: 25 februari 2017, 15:04

Re: Eerste stapjes bij ICSI

Bericht door Elijne » 18 maart 2017, 21:41

Correctie: 35 resp 40u voor de tp 8)
Intake 02-2016
IUI 1: 10-2016 ->neg ; IUI 2 : 11-2016 ->neg
Laparoscopie 01-2017->endometriose graad 4
ICSI 1: 04-2017

MAYA123
Berichten: 37
Lid geworden op: 9 februari 2017, 16:45

Re: Eerste stapjes bij ICSI

Bericht door MAYA123 » 18 maart 2017, 22:44

Hallo liefste schatten!

Hieronder volgt dus mijn eerste kortverhaal dat binnenkort bij de standaard boekhandel te verkrijgen is. :lol: :lol: :lol: Hahaha nee, ik had gewoon nog heel wat in te halen met reageren en heb hier uitgebreid de tijd voor genomen!

Wat was het me weer een dagje. Amai, ben blij dat die voorbij is. Mijn vriend werkt ook altijd op zaterdag, dus ik zat ook de ganse dag alleen thuis, wat voor mij echt niet goed is tijdens zo momenten.

Dus even wat meer info: van de 9 eicellen, waren er 5 die abnormaal waren, meerdere kernen etc... (niet dat ik er veel van ken, ik herhaal gewoon de woorden van het labo) Dan bleven er nog 4 over, waarvan 3 OK zijn, en die ene overblijvende is dus nog een twijfelgeval. De uitleg waarom weet ik al niet meer.. De vrouw was echt superlief aan telefoon. Toen ik met bevende stem vroeg wat er nu ging gebeuren en of ze mij morgen nog ging bellen, zei ze dat ze op zondag normaal nooit mensen opbellen. Maar omdat ze begreep wat een angstige tijden we doormaken, ze wel even tijd wilde maken om morgen nog eens even een update te geven. Ik hoop morgen gewoon te horen dat die 3 het nog altijd goed doen..

Ik wil jullie wel echt allemaal bedanken voor de lieve, troostende woorden. Er zijn vandaag vele troostende woorden gevallen van vrienden en familie, maar toch kan je dat niet vergelijken met jullie berichtjes. Ik kreeg er zelfs de tranen van in de ogen. Merkwaardig hoe mensen die je nog nooit ontmoet hebt, zoveel impact hebben op hoe je je voelt.

@ Hannelore

Het is inderdaad vreemd hé.. je geeft hier zoveel goeie raad weg en ik vertel je zelfs nog het verhaal van die ene vrouw die langs me zat (met slechts 1 bevruchting). En toch kan ik dat precies niet op mezelf toepassen. Ik had het even héél moeilijk namiddag, omdat het inderdaad altijd een sprong in het diepe is. Het is niet zoals examenresultaten afwachten hé.. Dan wist je altijd op voorhand van: ik heb het goed gedaan of het ging precies niet zo goed.. Nu weet je gewoon niks! Je kan beginnen met 20 follikels en eindigen met 1 eicel. En dat onzekere knaagt heel erg aan mij. Ik hoop voor jou dat je ook heel veel steun vindt bij familie en vrienden.. en natuurlijk bij je vriend! Hoe reageert hij op heel het gebeuren?
Mijn vriend heeft in het begin ook meegelezen op het forum, maar toen was het nog een pak rustiger en was het enkel nog met ons 3en (jij, ik en Ellen). Nu er wat mensen zijn bijgekomen (wat super is natuurlijk), is het hem allemaal wat te druk geworden en kan hij totaal niet meer volgen. :lol: Hij vraagt wel nog vaak naar jullie tweetjes en hij vond het ook geweldig nieuws dat er 3 van de 4 bevrucht waren bij jou!

Toch wel gek dat we rond dezelfde tijd hier op het forum aankomen, op bijna dezelfde dag starten met hormonen, dezelfde dag pick-up hebben, hetzelfde aantal bevruchte eicellen hebben, en op dezelfde dag terugplaatsing gaan hebben (als alles goed blijft gaan natuurlijk)... Toch zot hé! :D

@ Ellen (in mijn hoofd heet je nog steeds Elijne, moet er nog telkens aan wennen :lol: )

Dankjewel voor het lieve berichtje! Ik hoop morgen ook dat het telefoontje deze keer wel heel positief zal zijn. Zou ik nog wat mogen vragen ivm de donor die jij hebt? Hoe gaat dat net in z'n werk? Kan je 'kiezen' voor welke uiterlijke kenmerken je gaat? Mocht het ooit zover komen bij ons dat mijn vriend zijn zaadcellen gewoon té afwijkend zijn, gaan wij ook voor een donor gaan. Maar zou graag weten of we dan kunnen kiezen voor iemand met ongeveer hetzelfde gestalte, lichaamsbouw, haarkleur, kleur ogen etc..

Wat betreft die vriendin... Sinds ik begonnen ben met heel de procedure ben ik al heel veel "vriendinnen" verloren.. Ik zet ze tussen aanhalingstekens omdat ik nu pas weet wie mijn echte vrienden zijn en wie niet. Ik had zoveel mensen waarvan ik dacht dat die me zouden steunen, en het zijn net die waarvan ik niks meer gehoord heb. Geen enkel berichtje hoe alles verloopt, geen enkel berichtje met "succes" of "ik denk aan je"..Ik ben daar nog steeds verdrietig om, maar tegelijkertijd besef ik nu dat dat geen echte vriendinnen zijn. Maar dat kunnen we natuurlijk in deze periode echt wel missen als kiespijn hé? Net nu we zoveel steun nodig hebben! Ik begrijp helemaal dat dat énorm kwetsend geweest moest zijn toen je het nieuws hoorde. Hier zou ik ook echt wel heel verdrietig om zijn. Probeer te denken aan de mensen die wel enorm om je geven, en dat zullen er wel héél wat zijn. (gebaseerd op je lieve berichtjes en grappige reacties hier :wink: )

Wanneer het bij mij niet moest lukken deze ronde, trek ik me op aan het feit dat jouw eerste ronde bijna van start gaat! En dat ik voor de volle 100 procent kan meeduimen! Aftellen maar!

@BB81

Dezemiddag was inderdaad een moment van totale zelfmedelijden. Van "waaraan heb ik dit verdiend" tot "het leven heeft geen zin meer"... Toen dat drama na een uurtje was gaan liggen, ging het al wat beter. :lol: Maar ik had dat momentje precies toch even nodig om alle negativiteit de vrije loop te laten, zodat ik er weer positief tegenaan kon! Het zal een combinatie zijn van de hormonen + mijn van nature dramatische persoonlijkheid :D

Wat jammer dat jij al zoveel teleurstellingen hebt moeten verwerken.. Dat lijkt me ook steeds een enorme klap. Je weet wel dat de kans bestaat dat het niet gelukt is, maar toch hoop je daar telkens zofel op. Op dit moment beheerst het heel mijn leven en ik moet dringend op zoek naar een manier om hiermee om te gaan, desnoods door gesprekken met een psycholoog van het ziekenhuis. Ik dacht daarstraks nog: hoe leefde ik vroeger eigenlijk? Toen we nog niet aan het proberen waren voor een kindje. Toen was ik toch ook gelukkig? Heel mijn leven draait nu rond een kind krijgen en wat ik ook doe of denk, ik krijg het niet uit mijn hoofd.. Ik leef van afspraak tot afspraak en van telefoontje tot telefoontje.. En dat is natuurlijk absoluut niet de juiste manier hé. Hoe heb jij dit aangepakt? Went het na een paar teleurstellingen en leer je sneller de draad oppakken?

Ik hoop alleszins voor jou dat er niet meer te veel teleurstellingen volgen!

@Nr3

Bedankt voor de bemoedigende woorden. Ik denk dat ik jou ook kan geruststellen hoor. Maandag hadden ze tijdens de eerste controle-echo 6 follikels gevonden, 2 dagen erna waren het er ineens 12, en de dag van de pick-up (1 dag later) waren het er ineens 13!! Ik stond toen zelf versteld van hoe snel zich dat kon vermeerderen op zo korte tijd! Kan dus ook nog allemaal bij jou hé. Hou ons op de hoogte!

@carootje

Zo fijn dat je ons hier probeert gerust te stellen. Voor velen hier is het allemaal nog heel nieuw, ook voor mij. Ik weet nog niet hoe ik zelf met die teleurstelling om zal gaan. Ik ben blijkbaar veel nerveuzer dan ik ooit had durven denken. Weet ook niet hoe ik ga reageren als ik te horen krijg als de eerste keer niet gelukt is. Volgens mij ben ik banger voor het wachten en voor de onzekerheid dan voor het werkelijke telefoontje met het slechte nieuws. De wachtweken worden inderdaad heel zwaar, maar gelukkig heb ik jullie om die dagen draaglijker te maken. Ze gingen mij vandaag in de vroege namiddag bellen. Vanaf 11 uur heb ik dus mijn gsm bij me gehouden en echt angstig zitten afwachten.. Ik had nooit verwacht dat dit mijn leven zo ging beïnvloeden.

@onzewens, je kan niet geloven hoe fel ik het je gun dat deze poging raak is. Kan me niet inbeelden wat een parcours jullie al hebben afgelegd. Zowel emotioneel als financieel heel zwaar lijkt me. Mijn vriend en ik hebben altijd gezegd dat we na de 6 terugbetaalde pogingen, zelf geen pogingen meer zouden doen. Maar als we ervoor staan en geen andere keuze meer hebben, denken we er misschien heel anders over. Financieel kunnen we dit nu goed aan. Maar wanneer je 3000 euro per poging moet ophoesten, zou dit ook voor ons maar enkele keren lukken.

Ik heb altijd gezegd: een kindje komt er sowieso. Eerst proberen we zo, mochten mijn vriend zijn zaadcellen te afwijkend zijn, gaan we voor een donor.. en als dat niet lukt, gaan we voor adoptie. Hiervoor hebben mijn ouders ook aangegeven dat (mocht het zover komen, laten we hopen van niet) zij ons hier financieel ook wat in gaan steunen, aangezien adoptie nog altijd belachelijk duur is. Schandalig eigenlijk hé? Ik snap niet dat dit anno 2017 nog altijd zo is.


Ik wil mijn lange monoloog even met een positieve noot afsluiten. Jullie zijn stuk voor stuk toppers en heb jullie eigenlijk al in mijn hart gesloten. Zo jammer dat hier geen hartjes emoticons zijn, dus doe ik het maar zo: HARTJE HARTJE HARTJE

Veel liefs, ik denk aan jullie allemaal!

xx
Jasmien
januari 2016: pilstop
januari 2017: slechte zaadkwaliteit vastgesteld
maart 2017: ICSI 1: negatief, geen cryo's

18/04 gesprek met gynaecoloog, poging 2 zal begin mei starten!

"Difficult roads often lead to beautiful destinations"

MAYA123
Berichten: 37
Lid geworden op: 9 februari 2017, 16:45

Re: Eerste stapjes bij ICSI

Bericht door MAYA123 » 19 maart 2017, 10:51

Helaas niet zo goed nieuws..

Die ene twijfelaar heeft het niet overleefd. Van die 3 wat nog over zijn, zijn er 2 matig en 1 gemiddeld van kwaliteit. Bij mij zagen ze precies toch iets geks dat gebeurde bij de eicellen. Daar zal ook verder onderzoek naar moeten gebeuren wanneer blijkt dat dit volgende keer nog zo is.

Omdat er eigenlijk maar 1 overblijft die OK is, moet ik morgen om 9u nog eens bellen. Niet dat ik daar morgen om half 2 sta voor een terugplaatsing die niet gaat plaats vinden..

Tja.. wat zeg je op zo''n momenten.. Niet veel.. ben er even stil van geworden..
januari 2016: pilstop
januari 2017: slechte zaadkwaliteit vastgesteld
maart 2017: ICSI 1: negatief, geen cryo's

18/04 gesprek met gynaecoloog, poging 2 zal begin mei starten!

"Difficult roads often lead to beautiful destinations"

BB81
Berichten: 59
Lid geworden op: 8 maart 2017, 20:02

Re: Eerste stapjes bij ICSI

Bericht door BB81 » 19 maart 2017, 11:20

Oh Jasmien :(
Ben al heel de ochtend aan jou aan het denken en aan het hopen op positief nieuws :cry:
Woorden schieten nu te kort om jouw verdriet enigszins draaglijk te maken.
Laat ons nu hopen dat die ene het goed blijft doen hé!!
Gelukkig is het zondag en kan je rustig een dagje verdrietig zijn en hoef je geen rekening te houden met collega's enz.

Heel dikke knuffel in elk geval!!

Ik antwoord later nog wel op die lange epistels die jullie uit jullie mouw geschud hebben.xx

Elijne
Berichten: 116
Lid geworden op: 25 februari 2017, 15:04

Re: Eerste stapjes bij ICSI

Bericht door Elijne » 19 maart 2017, 11:48

Liefste Jasmien,

Zo oneerlijk gewoon.. kan er even niet bij :cry:
Ik wou dat ik wist wat ik moest zeggen om je een beetje te kunnen troosten. Pfff... ik doe nu meteen al mijn kaarsen branden voor dat ene embryootje in de hoop dat dit morgen kan teruggeplaatst worden..
Ik kan me maar half inbeelden hoe moedeloos jullie zich nu moeten voelen :(

Morgen ga ik heel hard aan jullie denken..

Veel liefs en dikke knuffel xxxx
Intake 02-2016
IUI 1: 10-2016 ->neg ; IUI 2 : 11-2016 ->neg
Laparoscopie 01-2017->endometriose graad 4
ICSI 1: 04-2017

Hannelore89
Berichten: 45
Lid geworden op: 18 oktober 2016, 18:33

Re: Eerste stapjes bij ICSI

Bericht door Hannelore89 » 19 maart 2017, 13:56

Oh Jasmien,

Ik las je bericht en ik kreeg direct de tranen in mijn ogen. Ik vind het zo onwerkelijk en zo vreselijk oneerlijk dat je dat nieuws hebt moeten krijgen. Ik hoop echt zo hard mee, samen met iedereen hier trouwens, dat jouw embryootje het verder goed blijft doen. Ik ga hier direct een dikke kaars aandoen, hoewel ik niet zo hard in zo'n dingen geloof is het wel gewoon een mooie symboliek vind ik. Hoe neemt je vriend het op?

Wat je zei over elkaars verhaal volgen, mijn vriend heeft nooit echt mee gelezen op het forum maar als ik aan het typen of lezen ben hier wil hij wel altijd weten hoe het met mijn vriendinnen (zo noemt hij jullie al en hij heeft gelijk!) is. We leven echt met je mee, met iedereen hier trouwens, maar op dit moment extra hard met jou.

Ik heb het nog niet verteld hier denk ik, maar ik heb thuis een hondje (een chocolade sharpei, Odilon). En op zich is het geen knuffelaar maar als ik hier zit te wenen in de zetel (wat regelmatig voorkomt de laatste tijd, jullie snappen dat) dan voelt die dat echt en komt die bij mij staan. Zo onozel misschien maar hij vult die leegte dan even op. Ik kan niet verdragen dat ze naar mijn hond refereren als 'mijn kindje' (dan denk ik.."Jaja want ik mag alleen hond-kindjes hebben.. :roll: )maar ergens is hij dat op dit moment wel besef ik. Ik heb veel steun van familie en vrienden en van mijn vriend, maar ook zo'n dier brengt mij troost. Misschien kan Maya, jouw kat, dat ook voor jou doen?

Ik duim zo hard voor je. Morgen om 9u zijn we allemaal bij jou in gedachten. Dus als je alle moed moet bijeen rapen voor dat vreselijk spannende telefoontje, weet dan dat we allemaal aan jou denken. Echt waar, klinkt misschien melig, maar zo is het nu gewoon. Dit schept zo'n band, ik heb het gevoel dat we elkaar al jaren kennen..

Ook nog veel succes aan alle andere sterke vrouwen in deze groep. We gaan er samen voor.

Liefs,
Hannelore
april 2016: pilstop
juli 2016: PCO vastgesteld
december 2016: slechte morfologie partner vastgesteld
maart 2017: ICSI 1 - mislukt
april 2017: ICSI 1 - opstart eskimo 1

Elijne
Berichten: 116
Lid geworden op: 25 februari 2017, 15:04

Re: Eerste stapjes bij ICSI

Bericht door Elijne » 19 maart 2017, 20:37

Hey meisjes,

Ik wou jullie nog even veel succes wensen voor de tp van morgen.

Lieve Jasmien, jou wil ik nog even extra een hart onder de riem steken, hou de moed erin meid.. je hebt wrs een weekend vol zorgen achter de rug maar wie weet kunnen ze net dat ene sterke embryootje terugplaatsen en komt het allemaal goed... ik gun het je zo hard!

Lieve Hannelore, ook aan jou ongelooflijk veel succes morgen! Ik duim ook vr jullie vr een plakkertje!
Het is zo waar wat jullie zeggen, dit schept een ongelooflijke band en het voelt alsof we elkaar al jaren kennen!
Ik beschouw jullie ook als vriendinnen, op deze korte maar intense periode heb ik jullie echt in mijn hart gesloten!

@OnzeWens: heb jij morgen ook tp van 3?
In dat geval ook vr jou heel veel succes!

Aan alle andere dames: ik hoop dat jullie een fijn weekend gehad hebben en ik kijk ernaar uit om jullie verhalen verder te volgen!

Dikke knuffels en kussen xxx
Intake 02-2016
IUI 1: 10-2016 ->neg ; IUI 2 : 11-2016 ->neg
Laparoscopie 01-2017->endometriose graad 4
ICSI 1: 04-2017

Plaats reactie

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 7 gasten