Tijd voor een brusje!

[lieze81]

mag ik es wat positief nieuws komen melden?

Nooit verwacht... maar onze 1e cryo voor een brusje is blijven plakken!
vandaag op 1e babydate geweest: een mooi kloppend hartje gezien.
Baby is nu ongeveer 7 mm groot.
Wij tellen af naar 7 oktober 2017 (exact 19 mnd na de geboorte van ons zoontje)

[Lien2]

Proficiat Lieze!

[clau]

Hallo dames.
Mag ik hier ook meeschrijven? Schrijf al wel op het ivf gedeelte, maar is toch anders als je al een kindje hebt.
Zal een korte voorstelling doen van mijn voorgeschiedenis.

In 2010 begonnen in de MMM voor een 1e kindje (toen al enkele jaartjes gewoon geprobeerd.)
In juni 2011 bevallen van een prachtige dochter (IVF)
Juli 2013 miskraam na een spontane zwangerschap.
September 2016 opnieuw een spontane zwangerschap, helaas bleek dit na enkele onzekere weken een BBZ te zijn. Gelijk geopereerd en eileider weggenomen, week nadien de andere eileider ook verwijderd.
We hadden altijd gezegd niet meer in het ivf traject te stappen, maar soms heb je dus geen andere keuze meer.

Begin feb zijn we gestart met ivf, zit nu in de WW. Heel erg spannend weer

Succes aan jullie allemaal xx clau

[doorzetter]

Dikke proficiat, lieze. Super blij voor jullie.
Wij hebben 7 maart afspraak in jette.
Hoe lang heb je moeten wachten tussen de afspraak en tzrugplaatsing?

[lieze81]

Dikke proficiat, lieze. Super blij voor jullie.
Wij hebben 7 maart afspraak in jette.
Hoe lang heb je moeten wachten tussen de afspraak en tzrugplaatsing?

wij zitten wel niet in Jette.
Wij hadden half December een afspraak, met de bedoeling om in maart (zoontje is dan 1j ) op te starten.
Maar tijdens de afspraak zei ze dat ik eigenlijk een paar dagen later al een TP kon hebben... even getwijfeld, maar die toch niet laten door gaan (eindejaar enz) maar dan wel niet kunnen wachten tot in maart... en dus in Januari een TP gedaan.
Hadden wel nog 2 cryo's. Nu nog 1...

[fremo]

Proficiat! Goh, ben toch een beetje jaloers al hoop ik dat het goed mag blijven gaan voor jou!
Wij zijn vorige week terug opgestart. Ik heb er nu wel een goed gevoel bij. Hopelijk zoals bij onze dochter 3 de keer goeie keer! Hopelijk nu weer geen korte zwangerschap..

[CiMo]

Ondertussen een nieuwe icsi kuur opgestart. TP gehad 10 dagen geleden van een 3-dagen-embryo. Gisteren getest (urinetest) en negatief (vroeger testte ik al positief, hoewel ik het puur als een indicatie zag). Vandaag toch wat bloedveegjes dus hoewel ik op 2 maart de bloedproef heb, is het voor mij al duidelijk. Moest het toch anders zijn is het een verrassing van formaat natuurlijk. De hoop dat het gelukt is, is nu vervlogen en ik volg nu maar gewoon het verdere protocol.

Ik had zoiezo vee liever een dag-5-embryo teruggeplaatst gehad. De twee parameters die anders zijn dan vroeger zijn mijn leeftijd en de ouderdom van het embryo (3 dagen ipv 5 bij een verse en 6 bij een cryo).

Ik ben toch wat gepakt.

[fremo]

Ai cimo . Echt niet fijn hé.
Hopelijk gebeurt er toch nog een wonder!
Hopelijk vind je snel terug de moed om er weer in te vliegen dan..
Nog cryos over nu?

[CiMo]

Nee, officieus vernomen dat er geen over zijn.

Ik zit nu te denken.... Er waren 2 parameters anders nu: leeftijd en een embryo van 3 dagen dat werd teruggeplaatst. Bij mijn dochter was ik jonger (6 jaar jonger dan nu) en mijn zoontje is een resultaat van uit diezelfde picking.

Monitoring raadt alsnog een bloedtest aan vandaag, maar alsik toch positief test, kan men niks doen om het bloeden te stoppen en blijft het afwachten. Soms test men alsnog positief, maar dat zijn de uitzonderingen die de regel bevestigen. Liever dit dan een MK denk ik in mezelf.

Ik heb een compleet gezin dat me gelukkig maakt, maar als ik een derde kindje wil is dit de enige weg en er is niks vrijblijvends aan ICS if IVF. Wanneer je hieraan begint doe je dit met dezelfde inzet bij iedere poging, ongeacht of je al kindjes hebt of niet. het is ook heel reëel telkens: je WEET dat je een embryootje in je buik hebt, je weet dingen die mensen in een natuurlijke situatie gewoonweg niet weten. De mindset is ook heel anders daardoor. Het is allemaal..; heel erg reëel.

[fremo]

Dan weer opnieuw . Heel jammer!!
Iets dat je zo graag wilt mag ni niet opgeven..
Maar begrijp je wel..
Ik wou ook altijd 3 of 4 kinderen maar nu lijkt een tweede al zo ver weg. En met heel de donatietoestanden ook onmogelijk vrees ik.. Al moet er toch nog 1tje bij zijn die wil blijven hé

[CiMo]

En dan ook nog vernomen dat ik geen cryootje over heb.... Fremo: ik snap je volkomen. Ik denk dat ongeacht het aantal kinderen je hebt, je in de medische mallemolen zit. En ieder keer als iets niet lukt lijk je verder van je doel te staan.

Een vriendin van me woont in Italië en die is al 13 jaar bezig met een kindje proberen te krijgen. Nu zijn ze in icsi beland en bij hen ziet niemand waarom het niet lukt. Geen ene keer is die eventjes zwanger geweest. Men denkt aan 'toeval'. Maar weet je, haar centen geraken op, haar veerkracht ook. Iedere poging die mislukt bevestigt hoe ver ze van haar doel is en drukt haar met de neus op de feiten. Iedere mislukte poging is een poging die verder weg is van het doel, gezien aan de ressources toch eens een einde komt. Ik besef heel goed hoeveel geluk we hebben gehad met mijn oudste: direct een geslaagde poging, de tweede ook. De derde keer was een MK, maar dat kan ook natuurlijk. En nu is er niks blijven plakken. Wat ik nu meemaak had mijn story kunnen zijn. Ik trek me op aan dat geluk, maar ben ook heel verdrietig, meer dan vroeger, omdat .... ik weet hoe het is om mama te zijn? Of omdat ik weet dat het ook vlot kan? Of.... geen idee, maar ik reageer wel emotioneler.

Fremo: niet opgeven.

[fremo]

Endat is oké! Wat je voelt dat voel je..
Ocharme je vriendin.. echt een ramp! Maar ik zelf geloof niet in toeval want als er niks was dan zou het wel lukken..
Er moet iets zijn dat niet goed is hé. Zelfs een vitamine tekort kan alles verpesten ( om maar een vb te geven).
Er is nog zoveel dat ons lichaam aangeeft maar de dokters gewoon negeren omdat het niet wetenschappelijk bewezen is. Ik heb daar zelf heel veel frustraties rond!
Eerst had het geen nut om 6 utro's per dag te nemen.. maar als ik er 3 nam werd ik niet zwanger. Sinds ik er 6 neem ben ik telkens al zwanger.. Dan de borstvoeding. Mocht het niet combineren want ik zou echt niet zwanger geraken.. pataat direct zwanger.. laten dan zei ik tegen mijn dokter dat ik de miskraam voelde aankomen. Dat kon ook niet. En als ik zei dat ik mijn babytje vast heb gehad dan had ik waarschijnlijk gewoon baarmoederslijmvlies vast..
Om mijn punt maar wat duidelijker te maken..

[mineke]

Ik heb een compleet gezin dat me gelukkig maakt, maar als ik een derde kindje wil is dit de enige weg en er is niks vrijblijvends aan ICS if IVF. Wanneer je hieraan begint doe je dit met dezelfde inzet bij iedere poging, ongeacht of je al kindjes hebt of niet. het is ook heel reëel telkens: je WEET dat je een embryootje in je buik hebt, je weet dingen die mensen in een natuurlijke situatie gewoonweg niet weten. De mindset is ook heel anders daardoor. Het is allemaal..; heel erg reëel.

Ik kan het niet beter verwoorden.

Hier ook van een kale reis naar huis gekeerd.(5e ICSI) Niets. Noppes. En het doet pijn. (Wel nog een paar cryo's, maar ja... het is al zo veel mislukt). Ik besef nu ook meer en meer hoe veel geluk ik heb gehad, een kleine 5 jaar terug. 2de TP, bam, zwanger van een tweeling. Ik probeer mij daaraan op te trekken. En ik bereid mij toch stilaan voor op een toekomst zonder dat derde kindje. Het zal tijd vergen, maar het kan mijn (ons) leven niet blijven domineren. Want hoe meer de teleurstellingen zich opstapelen, hoe emotioneler ik word; (ook net zoals jij zegt, Cimo.). Wat loopt er toch telkens mis? Waarom 5j geleden zo vlot terwijl de technieken toch zouden moeten beter en beter worden? Waarom dit en waarom dat? Die wachtweken worden keer op keer helser, zeker naar het einde toe. Op een bepaald moment zal ik moeten zeggen: "hier stopt het", vrees ik. En de vreugde van het leven ten volle zoeken in wat ik al bereikt heb.

[Gaby]

Na meer dan een half jaar op dit forum de brusjes groep ontdekt OMG !
Zoveel herkenning bij het lezen van jullie verhalen. De reacties (wanneer een tweede, jullie hebben er toch al eentje etc), de gevoelens (verdriet, je kind een speelkameraadje willen geven, het gezin willen dat je voor ogen hebt...).
Fijn en ook sip om dit allemaal te lezen.

Int kort ons verhaaltje; spontaan zwanger van wat nu blijkt een medisch wondertje te zijn in 2014, en nu bij proberen voor een brusje ontdekt dat ik PCOS heb. Na een jaartje met maar een viertal cycli in de MMM beland, en moet zeggen dat dat in vergelijking met een spontane zwangerschap wel even slikken is. Ondertussen voel ik mij al een echte pro en zitten we aan 5 mislukte cycli. Men begint nu stilletjes van ivf te spreken al.

Dit forum vind ik ook heel dubbel. Leuk om lotgenoten te hebben maar tegelijkertijd zorgen al de depri verhalen er ook voor dat ik weinig kan hopen, hebben jullie dat ook?

Dikke knuffel aan iedereen die het even nodig heeft! Ondertussen zit ik met chipskes en een Duvel een slechte komedie te zien om. Het slechte nieuws van de dag te verwerken huray

[fremo]

Hoi Gaby,
Het is hier idd dubbel hé! Ik hoop ook altijd dat iedereen hier nu eindelijk een brusje krijgt want het is hier precies vooral een slecht nieuwsgroep.
Het is zwaar hé..
Donderdag tp 6! Als het embryo overleeft natuurlijk..
Na 2 miskramen mag het toch gaan lukken nu!
En ik hoop de goede nieuwstrein nu ingang te zetten!!